1. Call of Duty: Black Ops (PS3)

Call of Duty: Black Ops (PS3)

Eens in het jaar gebeurt er wel iets moois. Zo komt de Sint jaarlijks met zijn stoomboot het land binnenvaren, kunnen we in de maand december lekker vuurwerk afknallen, en wordt iedereen op zijn of haar verjaardag flink in de watten gelegd. Maar buiten deze gebeurtenissen om kent elk jaar ook een ander evenement; namelijk de release van een nieuwe Call of Duty game. In 2009 verpletterde Call of Duty: Modern Warfare 2, zowel kritisch als commercieel, alle records en wordt tot op de dag van vandaag nog door honderdduizenden gespeeld. Nu is het weer de beurt aan Treyarch om te laten zien wat zij in haar mars heeft. Het resultaat? Call of Duty: Black Ops. Is dit nieuwe deel in de franchise echter wel goed genoeg om ervoor te zorgen dat gameveteranen wederom naar de winkels rennen? Voor mij zelf staat dit antwoord al vast, nu ligt het in de handen van jullie, de lezers, om je eigen oordeel te vellen over deze extravagante game.

"Won’t back down"

Treyarch heeft met Black Ops meerdere tradities uit de franchise van de tafel geveegd. Niet langer ben je een eenvoudige soldaat, of zelfs een elite eenheid. Nee, je bent een geheime topeenheid, de crème de la crème; en dat is hele andere koek. Jij komt in de schoenen te staan van Alex Mason, lid van het SOG Unit en een topsoldaat met een duister verleden die, als hij bijkomt, fysiek en verbaal agressief overhoord blijkt te worden door een anoniem persoon. Vanuit deze verhoorkamer zal zich vervolgens het gros van het verhaal zich afspelen, waarbij Mason een verklaring moet geven voor de verschillende getallen op televisieschermen, die vanuit een onbekende plek worden uitgezonden. Vanuit deze kamer herinnert Mason zich alle vooraf plaatsgevonden gebeurtenissen, die jij vervolgens zult naspelen. De manier waarop je telkens wisselt tussen verhoorkamer en andere locaties kan eerst enigszins verwarrend overkomen, maar uiteindelijk moest ook ik toegeven dat dit wel een hele toffe toevoeging aan de campaign van Black Ops is. Ook vond ik de combinatie van fictieve en non-fictieve gebeurtenissen binnen de campaign bijzonder goed gelukt, en hiervoor verdienen de designers van het storyboard bij Treyarch ongetwijfeld een pluim.

In de campaign van Black Ops zul je echter allesbehalve stilzitten. Niet alleen ga je te voet aan het sluip- en schietwerk, maar ook verscheidene voertuigen komen, al dan niet enigszins gelimiteerd, tot je beschikking gedurende het verhaal. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een Mi-24 Hind D, die je door de jungles van Laos moet navigeren. Ook komt er een militaire boot om de hoek kijken, wiens scene overigens wordt gepaard met Sympathy for the Devil, een nummer van The Rolling Stones die prachtig neergezet is en destijds, tijdens de Vietnam oorlog, veel beluisterd werd. Het zijn deze, en andere fijne kneepjes in de campaign die het verhaal en de pacing zo goed tot zijn recht doen laten komen. Door al deze kleine dingetjes merkte ik zelf ook hoe gedetailleerd Treyarch eigenlijk aan het werk is gegaan, en ik ben dan ook erg positief over die kleinigheidjes die zij in de game heeft gestopt.

Er is dan ook een breed scala aan locaties en activiteiten aanwezig. De ene keer daal je met een touw af in het ijskoude gebergte van Mount Yamantau, terwijl je de andere keer de lancering van een Sovietraket een halt moet toeroepen, en weer een andere keer ontsnappen moet uit Vorkuta, een van de dodelijkste gevangenissen op Russisch grondgebied. Ook zijn er segmenten in de campaign, waarvan je niet verwacht had dat je ze zou spelen. Ik ga hier verder niet op in en laat deze ervaring verder over aan de gamer. Wat ik wel kan zeggen, is dat de variëteit en pacing goed verdeeld is over de hele campaign, en dat er eigenlijk voor mij nooit een moment van verveling aanwezig was, wat slechts een goed teken is.

Voor gamers van de oude garde is er ook wat leuks te melden. Verscheidene personages uit World at War, de vorige Call of Duty van Treyarch, keren terug in dit deel en worden toegevoegd aan de lijst van nieuwe personages. Deze zijn in de campaign zeer goed, zelfs veelal beter uitgewerkt dan in de vorige delen. Met name Jason Hudson, Frank Woods, Viktor Reznov en Alex Mason zelf zijn zeer gedenkwaardige personages binnen het verhaal, en hun persoonlijkheid komt in de loop van de campaign goed naar voren, met name tegen het einde van de campaign heb je het gevoel dat je zij aan zij met strijdgenoten aan het vechten bent, in plaats van de zoveelste AI.

Ook een plottwist is geen vreemd fenomeen voor de franchise en ook Black Ops kent er een paar. Sommigen ervan kun je van een kilometer afstand al ruiken, anderen worden echter regelrecht onder je neus geschoven. Dit houdt het verhaal sterk en spannend. Ongetwijfeld behoort de campaign van Call of Duty: Black Ops tot het neusje van de zalm in de gehele franchise.

Wat betreft de campaign kan ik dus steevast beweren dat hij goed uitgewerkt is, met gedenkwaardige locaties en personages. Dit allemaal wordt enigszins teniet gedaan door het feit dat de campaign in enkele uurtjes uitgespeeld kan worden. Na ongeveer 5 à 6 uur heb je alle missies in de campaign wel uitgespeeld, en dat is naar mijn mening wel jammer. Wel kun je deze opnieuw spelen op een andere moeilijkheidsgraad, of je loopt opnieuw door het verhaal heen vanwege de Intels en de Trophies/Achievements.

Multiplayer: Wederom het middelpunt

De Call of Duty franchise staat vanaf het begin al synoniem voor een goede campaign, en bovenal een ijzersterke en goed uitgewerkte multiplayer. Ook Black Ops is hier geen vreemdeling in, en dus zullen vele veteranen wederom veel tijd online spenderen. Veel wapens uit de campaign vinden hier hun weg terug, denk daarbij met name aan de ietwat esoterische wapens zoals de crossbow, minigun, Dragon's Breath shotgun (met vuurkogels) en de ballistic knife. Overigens merkte ik dat alle wapens in de game erg uniek aanvoelen op gebied van precisie, geluid en terugslag, wat ik erg prettig vond. Naast de wapens en perks zijn er natuurlijk ook weer killstreak rewards aanwezig, en bieden een brede variatie aan amusante moordwapens. Wat dacht je van het inschakelen van een Hind helikopter, of een RC autootje met een camera en explosieven. Natuurlijk is de keuze in het aantal rewards beperkt, maar niet meer dan logisch. Je zult in ieder geval niet stilzitten totdat je bij level 50, het hoogst haalbare niveau, bent aangekomen. Voor de echte diehards is er dan nog de mogelijkheid om voor een of meerdere Prestiges te gaan. Een prestige haal je, als je na level 50 weer bij level 1 aanbeland. Ook ondertekende speelt, net als vele anderen, de laatste paar weken fervent de uitstekende multiplayer. Dus ben je een fervent speler van Modern Warfare 2, dan zul je veel elementen in de multiplayer van Black Ops wel herkennen, en zult het uiteindelijk omarmen, dat deed ik althans wel. Persoonlijk vond ik de multiplayer een goed verbeterd onderdeel ten opzichte van vorige delen uit de franchise.

En dan nu over het wapentuig. In plaats van dat je wapens vrijspeelt naarmate je in niveau stijgt, krijg je ditmaal jouw moordtuig door middel van CODpoints. Deze punten kun je spenderen aan bijvoorbeeld wapens, granaten en andere spullen om jouw eigen supersoldaat mee te creëren. Overigens moet je natuurlijk ook wapens, perks en dergelijke vrijspelen alvorens jouw punten er aan te spenderen. Jouw personage kun je overigens ook qua uiterlijk aanpassen naar eigen smaak. De CODpoints krijg je door middel van stijgen in niveau, of het voltooien van contracten. Contracten zijn in wezen opdrachten die je in de multiplayer uitvoert, zoals bijvoorbeeld een x aantal kills met een bepaald wapen, of een bepaald aantal kills maken voordat je zelf het onderspit delft. De contracten moet je ook aanschaffen met CODpoints, maar je krijgt er een groot aantal punten voor terug als je ze weet te voltooien, dus de beloning mag er zeker wezen. Alle nieuwe onderdelen zoals CODpoints, contracten en dergelijke zijn echt goede toevoegingen, en persoonlijker vind ik de multiplayer heel wat vermakelijker dan die van Modern Warfare 2.

In het totaal kent Black Ops 14 maps, waarin gevechten uitgevoerd kunnen worden. Deze maps komen grotendeels overeen met levels uit de campaign, zoals Hanoi, Havana en Launch. Dit is natuurlijk niet per definitie slecht, want je hebt immers ook weer toffe maps zoals bijvoorbeeld Nuke Town, waar je in een testdorp voor een nucleaire bom vecht. De maps bieden in ieder geval genoeg variatie om boeiend te blijven, en zullen later ongetwijfeld worden aangevuld met nieuwe maps in de vorm van downloadable content.

Ook zijn er weer verscheidene modi waar jij je trigger finger kunt trainen. Denk daarbij aan oude modi zoals Free-for-all, Team Deathmatch, Capture the Flag en dergelijke namen. Ook kent Black Ops wat nieuwe modi. Zo heb je allereerst Wager Matches. Hierin zetten spelers hun hardverdiende centen in, opdat ze grote winst maken als ze in de top 3 belanden na de match. De overige spelers kunnen naar hun digitale geld fluiten. In deze wager matches kun je ook andere modi spelen. In het totaal zijn er vier daarvan, met als eerste One in the Chamber, waarin je een knife en 1 kogel in een pistool hebt, met 3 levens. Je krijgt een kogel erbij als je iemand vermoord. Ook is er Sharpshooter, waarin elke speler hetzelfde wapen krijgt wat na 45 seconden unaniem door een ander wapen wordt vervangen. Dan heb je nog Sticks and Stones, waarin spelers alleen de explosieve kruisboogpijlen met de crossbow, de ballistic knife en de tomahawk gebruikt. Laatstgenoemde geeft een extra bonus in die zin, dat je het slachtoffer geld aftroggelt als je hem met de tomahawk om zeep helpt. Last, but not least, is er nog Gun Game, waarin elke kill jou een beter wapen geeft. Na 20 kills met alle 20 wapens win je het spel, maar als je gedood wordt met een mes, vindt er een degradatie plaats en heb je weer een zwakker wapen op zak. Deze vier nieuwe matches zijn de enige modi die je overigens in de wager matches kunt gaan spelen, dus een potje free-for-all zit er jammer genoeg niet in met inzet.

Al jouw handelingen en prestaties worden op de nieuwe Playercard weergegeven, een persoonlijk scoreboard, nieuw in de franchise, waarop al jouw statistieken zijn gezet. Deze kaart gaat echter op de allerkleinste details in, zoals bijvoorbeeld het aantal kills met een bepaald wapen of een bepaalde killstreak. Het is geen essentiële toevoeging, maar ondanks dat toch wel een prettige aanvulling op de franchise. Ook emblems maken hun terugkeer uit Modern Warfare 2. Deze zijn wederom compleet naar eigen smaak aan te passen door middel van onder andere layers, mits je natuurlijk genoeg punten hebt.

Als laatste heb je dan nog het Theater, waarin je momenteel lopende gevechten kunt aanschouwen, terug kunt kijken op jouw recente matches, en natuurlijk stukjes van een gevecht kunt uploaden naar Youtube. Je kunt hierbij zelf helemaal bepalen welk fragment je upload, en vanaf welk camera standpunt dit gebeurt. Het filmpje mag echter 30 seconden duren, maar is desondanks toch een welkome toevoeging.

Jammer genoeg is en blijft het multiplayer aspect binnen een game het onderdeel wat verbetering en perfectie vergt, en ook de multiplayer van Black Ops is hier niet vies van. Allereerst heb ik zelf, uit eigen ervaring, een bepaalde mate aan lag ondervonden tijdens sommige potjes, en tot nu toe ben ik regelmatig uit een potje gesmeten door een internetfout. Ook wil de framerate wel eens tegenwerken, wat naar mijn mening nogal storend is op sommige momenten, is de XP bar op miraculeuze wijze verdwenen, en zijn spawnpoints soms wel een tikkeltje vreemd geplaatst. Gelukkig komen deze complicaties niet onophoudelijk voor, maar het stoort mij, en onwaarschijnlijk vele anderen, wel als je een van deze imperfecties tijdens het spelen ondervindt. Naast deze irritaties zijn er natuurlijk problemen die in handen van gamers liggen, zoals de gebruikelijke campers, en ook krijg je aan het begin dat gevoel alsof je voor de leeuwen wordt gegooid, aangezien anderen je nogal snel in de pan hakken met hun vliegensvlugge oog-handcoördinatie. Dit valt echter buiten het handbereik van Treyarch, en dus is het iets waar je als gamer mee moet leren leven. Wordt je echter gek van killstreaks? dan is de Barebones modus iets voor jou, waarin killstreaks beperkt of weggestreept worden. Niet iedereen vindt het immers leuk om snel door een RC-XD wagentje in kleine stukjes te ontploffen.

Ook is er de nieuwe Combat Mode, waarin jij tegen computergestuurde tegenstanders vecht en alle instellingen zelf in de hand hebt. Dit is dus voor nieuwkomers die even oefenen willen, of voor veteranen die een nieuw wapen, loadout of iets dergelijks wil uitproberen. Mocht dit echter allemaal nog steeds niet baten, dan is er nog een alternatief. Zowel Zombies, als ook de en multiplayer kunnen gewoon op één scherm door meerderen gespeeld worden; splitscreen dus. Jammer genoeg ontbreekt de mogelijkheid om de campaign coöperatief te spelen.

Uiteindelijk kan dus gesteld worden dat de multiplayer van Black Ops geen grenzen verlegd heeft. Dat betekent echter niet dat dit slecht is. Integendeel, dingen als wager matches, nieuwe perks, wapens en killstreaks, theater mode en de playercard zorgen ervoor dat het aanvoelt als een compleet nieuwe ervaring. Een oude bekende in een nieuw jasje, om het maar eens zo te stellen. Hier had ik dus ook totaal niets op tegen. Maar natuurlijk is en blijft het een ervaring die iedereen op zijn of haar eigen manier meemaakt, dus terwijl de ene er veel van zal genieten, zal de ander zich onophoudelijk storen aan de hierboven genoemde imperfecties.

"Touch me again, and I will kill you... again"

Ook de Nazi zombies, bekend van Call of Duty: World at War, maken hun terugkeer in Black Ops. De opzet van deze modus is zeer simpel, en daarin vind je dan ook de verslavende werking in terug. Ik ben zelf dan ook uitermate geïntrigeerd door de simpele, maar toch ijzersterke opzet van deze modus. Je begint allereerst met een simpel pistool een een mes. Via verscheidene ramen, deuren en gaten komen vervolgens zombies, die jij natuurlijk moet afmaken om je eigen hersentjes te redden. Dit wordt per ronde telkens moeilijker, en dus kun je, met vergaarde punten, nieuwe wapens en ruimtes vrijspelen. Punten verdien je door middel van het doden van zombies of het versterken van barricades. Uiteindelijk ga jij je ondergang tegemoet, in welke ronde dit zal zijn, zal puur liggen aan jouw talenten. Zoals ik al zei: simpel en doeltreffend. In het vorige deel van Treyarch waren er uiteindelijk vier zombie maps beschikbaar, mede dankzij downloadable content. Ditmaal krijg je twee maps voorgeschoteld. De eerste, genaamd Kino der Toten, speelt zich af in een vervallen Nazi theater, volgepropt met propagandamateriaal en al. De tweede map, die overigens pas gespeeld kan worden na het uitspelen van de campaign, heet Five, en is niets minder dan het Pentagon, die verdedigd wordt door niemand minder dan John F. Kennedy, Fidel Castro, Robert McNamara en Richard Nixon. Diens debat over de Cubacrisis wordt ruw verstoord door hordes zombies, waarna men al snel naar de wapens grijpt.

Toegegeven, twee maps klinkt niet veel, voor sommigen zelfs schamel, maar dat neemt niet weg dat de Zombie mode goed is voor uren speelplezier. Ik zelf had weinig last van het gebrek aan meerdere maps. Want of je het nou in je eentje doorbrengt, of met maximaal drie anderen, het plezier zit er altijd wel in. Zombies is dan ook vrij duidelijk het humoristische aspect van Call of Duty: Black Ops, waarbij nazikreten en stereotype Russische uitspraken je om de oren vliegen. Vooral in het Pentagon krijg je de ene na de andere oneliner te horen van de wereldleiders uit die tijd. Zeker een waardige toevoeging aan een sowieso al uitgebreide game. Want wie houdt er nu niet doen om 'ze Krauts' een flinke schop onder de kont te verkopen? Voor mij is dat een luid en duidelijk jawohl.

Audiovisueel pareltje

Als je Modern Warfare 2 wat betreft grafische prestaties al uitstekend vond, dan zul je wederom tevreden worden gesteld bij Black Ops, ik ben dat in ieder geval wel. Vooral in de singleplayer komen de sublieme details naar voren op visueel gebied. Zij het de anatomie van de mens die regelmatig aan je wordt blootgesteld, of gewoon de mooi weergegeven omgevingen waarin jij je als speler bevindt. Van de vochtige jungle tot aan verwoeste steden en ijskoude omgevingen, Black Ops stelt je in dit opzicht niet teleur. Gezichtsuitdrukkingen worden realistisch neergezet en ondersteund door een ijzersterke voice-acting cast. Hollywoodsterren als Gary Oldman, Ed Harris, Sam Worthington en Topher Grace hebben allemaal hun stem verleend aan de in-game tegenhangers, en het resultaat mag er zonder twijfel wezen.

Daarnaast heeft Treyarch wederom alles uit de kast getrokken om bijvoorbeeld weerseffecten, lichaamsbewegingen en wapenanatomie tot hun recht te laten komen in Black Ops. Dit is allemaal gelukkig goed gelukt, en daarvoor krijgt de gamer dan weer een uiterst goed afgewerkte game. En natuurlijk heb je nog die prachtige muziek, zowel van bekende artiesten zoals Eminem, CCR en the Rolling Stones, als ook van de zelfgemaakte muziek. Alles is bijzonder goed en passend neergezet binnen de game.

Als er dan toch iets binnen de presentatie is wat mij persoonlijk stoort, is dat het feit dat telkens als je teruggaat naar het menu, je gedwongen wordt een flashback filmpje van ruwweg 10 seconden te aanschouwen. Op den duur zorgt dit voor irritatie, maar zal verder geen schade toebrengen aan de gehele spelervaring. Over het menu gesproken, sommigen zullen wat dat betreft teleurgesteld worden. Ik heb er zelf geen problemen mee, maar als je van een overzichtelijk en strak vormgegeven menu houdt, dan heeft Treyarch voor jou goed de plank misgeslagen. Black Ops kent namelijk alles behalve een rustgevend menu, ondanks het feit dat alles op één in-game scherm staat aangegeven. Voor sommigen dus een tof menu, voor anderen een struikelblok, al zie ik het zelf niet als een minpunt.

Conclusie en beoordeling

Wederom is het Treyarch gelukt om de lat hoger te leggen bij haar grootste franchise. Niet alleen behoort de campaign tot een van de besten uit de franchise, maar ook de multiplayer is goed uitgewerkt en zal oude, en nieuwe spelers, van veel speeluren voorzien. Hierin zie je ook terug dat de ontwikkelaar zijn oor te leggen heeft gelegd bij zijn fans. Tel daar nog de Zombie modus en de goede audiovisuele presentatie bij op, en je hebt Call of Duty: Black Ops. Ook een schouderklopje voor Treyarch, een spelontwikkelaar die na veel jaren knokken eindelijk uit de schaduw van Infinity Ward is gestapt met deze buitengewoon indrukwekkende titel. Ongetwijfeld één van de, zo niet dé beste first-person shooter ervaring van dit jaar die een zichzelf respecterende gamer niet zou mogen missen.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Sublieme campaign
  • Uitgebreide multiplayer
  • Breed scala aan wapens & perks
  • Hoge herspeelwaarde
  • Theater mode en Playercard
  • Zombie mode
  • Minpunten
  • Korte campaign
  • Multiplayer moet beter
  • Opstartscene
  • Geen campaign co-op

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • heb het eerste deel niet gespeeld mar veel goeds over gehoord alleen in het eerste deel zaten wel veel secret achviements

  • Ik heb van het vorige deel alleen de demo gespeeld en die vond ik zwaar frustrerend. Ik vind het allemaal maar vervelend om in het donker te lopen met zo’n zaklampje. Deel 2 zal er hoogstwaarschijnlijk bij mij niet in komen. Maar laat ik maar even wachten tot er een review is. Voorlopig kijk ik alleen maar uit naar Lost Odyssey.

  • ik ga het niet proberen en ook niet eens naar kijken!

  • Dit spel zal vast wel goed worden hoor.

    Ze hebben nog een klein maandje om dingen te fixen en dan is het echt over, maar ik heb er wel vertrouwen in.



    Aan de ene kant hoop ik dat het spel net zo freaky word als deel 1, maar aan de andere kant ook weer niet :P Met als herinnering de kelder in die alleenstaande farmhouse uit deel 1… fuck man.. ik scheet daar zeven kleuren :P

  • Hmmm moet nog even aankijken.

  • Echter, echter, echter, echter…..

  • Maar net zoals de monsters in de dromen past dit niet goed bij het soort spel wat Condemned 2 is en haalde het de sfeer een beetje uit het spel.





    In deel 1 zaten toch ook vuurwapens?



    Ontopic:



    Ik vind condemned nog steeds één van de beste X360 titels! Ben alleen erg bang dat ze het bij dit deel verkeerd aanpakken. Bij deel 1 was het meer ronddolen door verlaten gebouwen etc.. ik heb geen zin om nu ineens hordes aan monsters op me af te krijgen! Dat maakt het stukken minder eng..



    Waarom willen ontwikkelaars toch altijd weer een stapje verder gaan? Was gewoon bij het concept van deel 1 gebleven, met verbeterde graphics en wat extra gameplay moves.. meer vragen we toch niet? ;)







  • bloed… bloed…

  • Deel 1 was echt gruwelijk en super eng.Vooral de laatse paar levels.Kijk hier echt naar uit.Bij deel 1 was het imo jammer dat je je forensische apparatuur maar weinig gebruikte.Ben benieuwd.

  • Deel 1: nieuwe onderbroeken binnen handbereik. Silent Hill en Resident Evil waren als de Teletubbies vergeleken met Condemned.

    Kan me nog goed de levels in dat geweldige begin herinneren en dat verlaten warenhuis.

    Echt freaky shit…en destijds grafisch al erg fraai.

    Einde was ook erg cool. Deed aan Seven denken.

    Wat doe je …knal je de badguy overhoop, of geef je hem een kans?

    Wat wel niet echt goed was uitgewerkt was het 'CSI- gevoel'en de achievements met die vogels. Maar goed…ik vond het de beste 360 launch titel destijds



    Vind het jammer dat ze van Ethan een beetje een badass guy hebben gemaakt. Was goed zoals ie was, nu beetje standaard actiefiguur.





  • Deel 1 nooit gespeeld maar deel 2 heb ik wel intresse in dus hopelijk komt er een demo uit van de game.

  • Voor de genreliefhebbers wordt dit een ontzettend tof spel :).

  • zit echt te w88 op deze game

    word zo bruut..



    condemned 1 is nog steeds 1 van me favo 360 games

    nog een maandje w88:(


  • Nice, blood!

  • maak me niet zo druk om: 'al die monsters'. heb filmpjes gezien waarin ik toch echt de sfeer van deel 1 zag. en de wapens? je hoeft ze niet te gebruiken… zag toch echt mooi dat je ook een beelscherm kon gebruiken :P. Maar hopelijk is het verhaal gewoon lekker zodat ik halverwege het verhaal niet afdwaal en vervolgens alleen voor de achievements ga ( wat altijd zo verleidelijk is ;) )

  • Deel 1 vond ik wel aardig en ik wil deel 2 ook wel spelen.

    Tot op heden is er nog niet veel horror op de '360…

    Ik mis games als SIlent hill, Resident evil en zo. Toen die nog een hit waren op de PS1, kwamen er van allerlei ontwikkelaars horror-games uit. Niet alemaal even geweldig, maar vaak wel meeslepend en griezelig. De laatste paar jaar is dat niet echt meer zo… :(

  • Preview bevestigt mijn vermoedens een beetje: Bloodshot is Condemned 'to the x-treeeeme', met wacky character designs en protagonist die een nieuwe voice actor heeft gekregen om meer bad ass-achtig over te komen. Hmm ik ben echt bezorgd voor het finale product eigenlijk, volgens mij zal de échte creepy sfeer van Condemned vervangen worden door een in yo face stijl waar je de hobos recht door de tv's smasht. not good, not good at all

  • Nou deze pass ik maar, aangezien dat het toch weer zo'n middelmaat horror wordt…

  • Veel bloed is altijd goed:)

  • Scary sh*t :D. Nix voor mij

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren