1. Minecraft (PC)

Minecraft (PC)

Minecraft is duivels lastig in een review te vatten. Toch ga ik hier een poging wagen. Het probleem is, dat het spel bijna alle gebruikelijke elementen van games omzeilt of verandert. Er is geen doel in het spel en je kunt het niet uitspelen. Wat je wilt bereiken zul je zelf moeten bedenken. Toch begrijpt het spel zichzelf volkomen. Maar laat ik bij het begin beginnen.

Voor degenen die niet bekend zijn met het spel: Minecraft is een indie game gemaakt door Markus ‘Notch’ Persson. Het spel is momenteel in alpha-status, en Persson werkt nog steeds aan het spel. In een vrij korte tijd, ongeveer een half jaar nadat het spel was uitgebracht, werd Minecraft een enorme internethype. Zelfs Insidegamer heeft aandacht besteed aan het spel op hun homepage. Erg bijzonder voor een spel dat geen doel heeft en dat gemaakt wordt door één persoon. Waarom is Minecraft dan toch zo populair?

Ik denk dat een groot deel van de aantrekkingskracht het avontuur is. Minecraft is een avontuur in elke zin van het woord. Belangrijk ook is dat dit avontuur voor iedereen anders zal zijn. Minecraft speelt zich namelijk af in een wereld opgebouwd uit kubussen, die door de computer min of meer willekeurig gecreërd wordt. De een zal in de sneeuw spawnen, de ander in de woestijn of op een berg. Zo omzeilt Minecraft vrij makkelijk een probleem waar alle films en boeken en ook (bijna) alle games mee worstelen: dat het avontuur niet het jouwe is. Er is een gevoel van intimiteit; jij bent alleen in een oneindige verlaten wereld. Er zijn geen andere mensen om rekening mee te houden en de dieren slacht je gewoon af wanneer ze in de weg lopen. Dit overweldigende gevoel van desolatie is zonder meer het sterkste punt van Minecraft.

Het spelidee van Minecraft bestaat voor het grootste deel uit het verzamelen van grondstoffen waarmee je dingen kunt bouwen. Sommige grondstoffen zijn zelf blokken, anderen worden gebruikt om objecten, zoals gereedschap of mijnkarretjes te maken. Het gereedschap heb je nodig om sneller bepaalde soorten blokken weg te halen. Als je een blok weghaalt(bijvoorbeeld steen met een pikhouweel of grond met een schep) kun je het oprapen en ergens anders plaatsen. Op deze manier kun je vrijwel alles bouwen.

Sommige blokken echter vereisen meer werk om te verkrijgen, zoals houten planken. Voordat je deze kunt gebruiken, zul je een boom moeten omhakken en de planken uit de houten blokken moeten craften. Minecraft is zeker niet het eerste spel dat een craftingoptie heeft, maar zeker een van de weinige spellen waarin crafting zo’n belangrijke rol speelt. Een variant op het craften is bakken. Zand kan bijvoorbeeld met kolen als brandstof omgebakken worden tot glas. Ijzererts kan gesmolten worden om ijzer te krijgen. En in deze grondstoffen zit de twist: om dingen te bouwen heb je ze absoluut nodig, maar de meest belangrijke, zoals ijzer om gereedschap te maken, vind je niet zomaar. Minecraft kent namelijk ook vijanden. Zombies, geraamtes en andere ongure types spawnen in elk donker plekje en hebben maar een doel: jou het leven zuur maken. Minecraft heeft een dag-nachtsysteem, dus het is slim om s’nachts niet naar buiten te gaan, want je wordt dan waarschijnlijk gedood. Maar ijzer, goud, diamant en andere zeer waardevolle grondstoffen zijn alleen onder de grond te vinden. En laat het daar nu net àltijd donker zijn. Hier komt het tweede ijzersterke punt van Minecraft om de hoek kijken: een volledig gebalanceerd risk/reward-systeem.

Bijna alle games maken gebruik van risk/reward. Het is de meest basale vorm van psychologie in games: iets bereiken is leuker wanneer je er moeite voor moet doen. Een hardloopwedstrijd winnen is niet leuk als alle andere deelnemers kreupel zijn. Games die risk/reward niet gebruiken, worden vaak afgeschreven als niet leuk. Voorbeelden zijn Prince of Persia(ja, die cell-shaded-editie) en Bioshock(al zal vrijwel niemand dat met mij eens zijn). Het punt is niet dat ze niet moeilijk zijn, het punt is dat er geen mogelijkheid is om te falen, en daarom geen vreugde in het halen van een level. Minecraft’s vijanden lossen dit goed op. Na steeds verder afdalen in een gevaarlijke grot vol vijanden is de vreugde des te groter als je ook daadwerkelijk diamant vindt. Zonder vijanden werkt het trouwens ook: misschien spawn je in een wereld met weinig ijzer en loop je uren te zoeken. Als je het dan uiteindelijk vindt is er echt een soort ‘wow’ moment.

Ook is het bouwen zelf in Minecraft geen geweldig enerverende beleving. Alle bevrediging komt van het zien van het eindresultaat. Tijdens het spelen merkte ik een prettig soort regressie. Het voelde weer een beetje als het spelen met Lego wanneer ik rijen blokken uittelde en langzaamaan geheel door mijzelf een gigantisch paleis zag verrijzen. Minecraft gooit je in het diepe en wanneer je werkelijk iets bereikt, voelt dat ook speciaal. Daar kan geen enkele multikill in Call of Duty tegenop. Enige creativiteit is daar wel voor vereist, en Minecraft zal dan ook geen spel voor iedereen zijn. Een vervanging voor jullie online manshoots is het zeker niet, en dat moet je er ook niet van verwachten. Maar dingen als de in Minecraft gemaakte computer tonen aan dat het spel zelfs zonder conventionele gameplayelementen zeer bijzonder is.

Het schijnt dat veel mensen Minecraft laten liggen vanwege de visuals. Zelf begrijp ik hier niets van. Ikzelf vind stijl altijd belangrijker dan het aantal polygonen dat in een keer op het beeld getoverd kan worden. En Minecraft heeft een geweldige stijl. De graphics zijn een vette knipoog naar games uit de vroege jaren ’90. Er ligt een geweldige charme in de wat domme, naïeve manier waarop het vee in het spel je aankijkt en het ontwerp van de vijanden. De Creeper bijvoorbeeld, een van de lastigere vijanden, is een echt internetsymbool geworden.

Stijl gaat ook om een snelle en geruisloze overdracht van informatie, en Minecraft slaagt ook hierin volkomen. De verschillende typen blokken zijn duidelijk te herkennen, evenals de verschillende kwaliteit gereedschappen. Eigenlijk zou ik het wel aandurven om te zeggen dat Minecraft’s stijl qua aantrekkelijkheid en informatieoverdracht die van Team Fortress 2 naar de kroon steekt.

Het geluid is een verhaal apart. Het verbaast mij enorm hoe goed de ‘geluidsman’ van Minecraft, C418, het spel begrepen heeft. De geluidseffecten hebben iets primitiefs en deden mij vaak denken aan die van de eerste Myst, wat een enorm compliment is. De muziek klinkt niet vaak maar is sereen en melancholiek, en past bovendien perfect bij de game.

Uiteraard kent het spel ook zijn minpunten. Het grootste minpunt vind ik zelf dat de game iets te vaak de suspension of disbelief-regel aan zijn laars lapt en eerder aanvoelt als een ingewikkeld bordspel dan een echte, levende microkosmos. Overal in het spel is number-crunching gaande, van het aantal glazen blokken dat je kunt maken op een kooltje tot hoeveel health bepaalde soorten eten je geven. De game laat dit soort formules nét iets te duidelijk zien. Het is niet logisch dat ik van één stok, één veertje en één brokje vuursteen vier pijlen kan maken. Bovendien, wie maakt nu zijn pijlpunten van vuursteen? En waarom kun je vuursteen alleen in grind vinden? Waarom dropt een blok redstone vijf redstone en een blok kolen maar één kooltje? Uiteraard is dit alles bedoeld om het spel te balanceren, dus is het niet echt een groot probleem, maar de maker van het spel had wel iets meer moeite kunnen doen om dit soort dingen te verbergen.

Eigenlijk geldt voor alle minpunten in het spel dat ze niet echt minpunten zijn. Neem bijvoorbeeld de manier waarop je respawnt: je komt altijd weer op dezelfde plek terecht, zonder spullen. Die spullen blijven achter op de plek waar je dood bent gegaan, zodat lange en verre verkenningstochten, vooral ondergronds, nogal gevaarlijk zijn. Dit zorgt er echter wel voor dat je er alles aan doet om niet dood te gaan(en werkt ook het goede risk/reward-systeem in de hand). De game vergeeft je niet snel: Als je in de lava valt en daardoor sterft, zijn je spullen ook echt weg. Al met al zorgen dit soort minpunten er niet voor dat het spel slechter wordt, eerder wat weerbarstig en eigenwijs.

Notch brengt nog zeer geregeld updates uit voor het spel en komt steeds dichter bij de beta-versie. Deze updates maken het nog moeilijker om een accurate recensie te schrijven, dus misschien is de game over een maand wel compleet verprutst en heeft deze recensie zijn waarde verloren, al zie ik dat niet snel gebeuren, omdat het lijkt dat Notch precies weet wat hij met zijn spel wil. Omdat het spel nog steeds in alpha-staat verkeert kost het maar 10 euro(het uiteindelijke product zal 20 euro kosten). Daarom raad ik jullie allen aan om het te kopen. Het is geen spel voor iedereen, maar om te weten of het iets voor jou is moet je het echt een keer gespeeld hebben.

Conclusie en beoordeling

Minecraft is een avontuur. Of je nu een ondergrondse verkenningstocht maakt of de laatste hand legt aan een wereldwonder, Minecraft is zo leuk als je het zelf maakt. Het is geen spel voor iedereen, maar met een prijskaartje van 10 euro zeker het proberen waard.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • jouw eigen avontuur
  • bevredigend...
  • doorgewinterde gameplayelementen bovenop een vernieuwend concept
  • Minpunten
  • iets te duidelijke formules
  • maar je doel moet je zelf bedenken

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Als ze dan zorgen dat ze naast die fucked up besturing met het vliegen ook zorgen voor een normale besturing, de boel niet zo onoverzichtelijk is en je de missiedoeleinden duidelijker zijn… dan kan het wat worden. Eerst maar eensch zien.



    Eggebrecht, leuke naam trouwens :P.

  • indd wel lachuh naam ja xD, game lijkt me niet veel aan…



    niet mijn soort game, ik ben hier niet weg van.

  • Lair? OW! bedoel je die wannabe drakengame die destijds door voor s-boys tot topper van 2007 werd bestempeld?



    Nee dank je, ik pas..

  • Als ze dan zorgen dat ze naast die fucked up besturing met het vliegen ook zorgen voor een normale besturing, de boel niet zo onoverzichtelijk is en je de missiedoeleinden duidelijker zijn… dan kan het wat worden. Eerst maar eensch zien.



    Eggebrecht, leuke naam trouwens :P.

    mee eens…Eggebrecht xD

  • Als ze besturing niet verplicht met sixaxis doen en de frama drops en al die problemen oplossen kan dit wel een toffe titel wiorden want concept was wel tof.

  • laat sony maar eens met een echte draken game komen.. net zoals met drakan: the ancient gates op de ps2 dat was pas een goede draken game..

  • \"Eggebrecht wil Lair in ieder geval nog een eerlijke kans geven\".



    De rest niet meer ben ik bang

  • Als ze dan zorgen dat ze naast die fucked up besturing met het vliegen ook zorgen voor een normale besturing, de boel niet zo onoverzichtelijk is en je de missiedoeleinden duidelijker zijn… dan kan het wat worden. Eerst maar eensch zien.

  • Das raar……………..

  • Die game zat niet zo slecht ineen, het verhaal en de graphics waren best oké, maar Lair werd vooral genekt door die klote motion controls, ik hoef dat niet, anders had ik wel een wii'tje uit de rekken geplukt!

  • @Shenmue3



    Idd Lair was eigenlijk helemaal geen slechte game, alleen de besturing heeft deze game de das omgedaan.

  • Als ze komen met een vervolg laat deze dan wel goed zijn, het idee was goed maar de uitwerking minder.

  • Ze kunnen ook gewoon een patch uitbrengen. Wordt dan wel waarschijnlijk een belachelijk grote patch, maar het is beter dat de besturing van de game zoals die nu is.

  • kan niet slechter dan deel 1 dus tsja :P

  • En daar moeten wij blij van worden?

  • FU#@ Lair

  • Ze hadden die besturing in deel 1 al moeten verbeteren. Ik hoop voor hun dat deeltje 2 wel goed wordt.

  • Door slechte naam van Lair zal Lair 2.0 het dan ook niet goed verkopen!

  • Die game zat niet zo slecht ineen, het verhaal en de graphics waren best oké, maar Lair werd vooral genekt door die klote motion controls, ik hoef dat niet, anders had ik wel een wii'tje uit de rekken geplukt!



    mee eens, ik heb zelf wel geen ps3, maar toen ik beelden zag van dit spel, leek het op een droom die uitkwam, zoveel tegenstanders en jij vliegen op je machtige draak, briljant toch? Echter jammer van die besturing, anders had er waarscheinlijk een ps3 onder me tv gestaan, naast me 360 natuurlijk:)

  • Ik had hem ff gespeeld bij een virend en idd die besturing zoog met die motion sensor met gewone analoge besturing kan het wel een redelijke game worden.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren