1. Call of Duty: Black Ops (PS3)

Call of Duty: Black Ops (PS3)

Er was eens een losbandige vrouw, Chloe Activision genaamd, die zwanger was van een tweeling. Toen haar water brak, kon ze zich trots moeder noemen van twee ambitieuze jongetjes, met de naam Infinity Ward -kortgezegd IW- en Treyarch. De broertjes groeien samen op en ontwikkelen ook dezelfde passies. In hun jeugd was het altijd IW die de leiding nam en Treyarch die trouw was aan zijn grote broer. Na gedichten te hebben geschreven, muziek te hebben gespeeld en kunstwerken te hebben geschilderd richten de gebroeders zich op iets totaal anders: de industrie der videospelletjes. Het duurt niet lang vooraleer Infinity Ward succes weet te verwerven met twee unieke oorlogsspelletjes die toch wel revolutionair te noemen zijn. Aangezien de broertjes hun passies delen, wou Treyarch ook oorlogsspelletjes maken. Helaas werden deze games vooral gezien als een kopie van de eerdere delen met weinig eigen inbreng. Tot op een dag, IW mee moest gaan vechten in de oorlog. Na maanden vechten voor zijn leven, schoot een soldaat hem met een granaatwerper ongelukkig voor zijn voeten. Kapot van het overlijden, wist Treyarch dat het enige wat IW wilde was om zijn serie oorloggames met succes verder te zetten. En zo geschiedde het, Treyarch haalde alles uit de kast om ons een ijzersterk deel in de Call of Duty serie te brengen, deze keer onder de naam Black Ops.

Mason, een psychisch ongestelde en hallucinerende man, wordt vastgebonden en ondervraagd door een mysterieuze stem. Men vraagt hem iets over nummers, wat ze zijn en wat ze zouden kunnen betekenen? Mason begrijpt hem niet goed en dus vertelt hij maar alles wat hij meegemaakt heeft in de Koude Oorlog. Zijn avonturen gaan van in Vietnam tot in Cuba, de helft van de wereld heeft hij tijdens die gebeurtenissen gezien. Deze overweldigende en intense gebeurtenissen zijn de porties gameplay die je in de Single Player van Call of Duty: Black Ops voorgeschoteld krijgt. Het verhaal wordt dus niet langer door middel van kille mission briefings aan de speler verteld, maar door middel van flashbacks in het hoofd van Mason. De originele draai die hieraan gegeven is, voelt werkelijk als een verademing in de Call of Duty serie. Het verhaal is nu stukken beter vertelt, kent een goed plot met een goede wending en weet de speler eindelijk aan te grijpen en te interesseren. Hoewel het in het begin allemaal een beetje een warboel is, wordt er hoe verder hoe meer duidelijkheid geschept in het verhaal. Black Ops verdient met gemak de titel ‘beste Call of Duty verhaal ooit’, niet omdat het zo overdonderend goed en interessant is, maar gewoon omdat er daar voorheen niet zoveel aandacht aan besteed was.

Niet alleen het begin van het verhaal is een warboel, ook de eerste missies die je zal spelen zul je ervaren als een bombastisch en adrenalinegevend kogelfestijn. De kogels vliegen rond je oren, overal zie je ontploffingen en je hoort amper wat je medesoldaten je willen meedelen. Je kan natuurlijk zeggen dat dit typisch is voor een Call of Duty, maar in dit geval is het zelfs voor een Call of Duty tè schermvullend in het begin. Gelukkig wordt dit na één of twee missies al beter, al zal je later in het spel zeker nog overweldigende shootouts tegenkomen waarin je in een fractie van een seconde beslissingen zal moeten maken.

Qua intensiteit en ervaring is Treyarch er in geslaagd de campaign van Modern Warfare 2 te overtreffen, maar er zijn een paar dingen die me toch wel tegenvielen in de Campaign. Als eerste heb je de oneindig spawnende tegenstanders, die regelmatig frustrerende taferelen kunnen opleveren. Daarnaast zijn je tegenstanders ontzettend dom, zo dom zelfs dat je vaak de indruk krijgt dat ze met je meevechten. Dit kan resulteren tot twee dingen. Eén: je wordt plots doodgeschoten door iemand maar je hebt geen flauw idee van waar. Twee: je schiet op je allies waarna het scherm gevuld wordt met ‘friendly fire will not be tolerated’ en je je missie opnieuw mag beginnen. Ik ben vaak gestorven in Black Ops, maar de manier waarop was vaak het irritantst. Het is niet alleen vrij flauw dat ze op bepaalde plekken oneindig spawnen, ze gooien vaak ook willekeurig granaten waar je dan toevallig op kan lopen. Afgezien van deze pietluttigheden is de campaign ontzettend sterk! Het leukste aan de missies was de variatie. Een keertje zul je door een sneeuwlandschap moeten ploeteren met je kruisboog, een ander keertje zul je een zeer krachtig vliegtuig mogen besturen en een ander keertje zit je in een rattenhol te sluipen. Uitstekend werk dus van Treyarch.

De campaign mag dan nog zo goed zijn, de meeste mensen kopen een nieuw Call of Duty deel toch vooral voor het Multiplayer component. Modern Warfare 2, de voorloper van Black Ops, had op dit aspect veel kritiek gekregen. Aan Treyarch de taak dus, om deze oneffenheden op te lossen in Black Ops. Even ter informatie: in een Call of Duty game schiet je andere mensen dood om ervaringspunten te verdienen, waarmee je in level kan stijgen. Een hoger level betekent meer wapens, perks, enzovoorts. Sinds Modern Warfare 2 zijn er ook verscheidene killstreak rewards toegevoegd aan de formule. Dit betekent dus dat als je aan een bepaald aantal kills voldoet, je een speciaal apparaatje naar keuze kan gebruiken om meer kills te maken, bijvoorbeeld een speciaal autootje met explosieven om vlakbij een tegenstander te doen ontploffen. In Modern Warfare 2 was er veel kritiek op deze beloningen, omdat er soms vier helicopters tegelijk in de lucht waren waardoor je nog geen stap kon verzetten vooraleer je neergeschoten werd. Dit heeft Treyarch op een slimme manier opgelost. Nu tellen de kills die je maakt met je killstreak rewards niet mee voor je volledige killstreak, waardoor je niet meteen al de sterkste killstreak beloningen als een Chopper Gunner kan vrijspelen. Je moet dus echt zweten om die beloningen te pakken te krijgen.

Dit was lang niet het enige kritiekpunt dat men had op Modern Warfare 2. Een aantal andere kritiekpunten waren: overpowerde wapens, slechte hitboxes –de zone waarin je een tegenstander kan raken en kan doodschieten-, laag healthsysteem, quickscopen –de mogelijkheid om met je sniper rifle half in te zoomen en mensen dood te schieten– en slecht mapdesign. De aanpassingen van Black Ops: geen shotguns meer als tweede wapen, hitboxes zijn verbeterd, healthsysteem is verbeterd, quickscopen kan niet langer en last but not least: ongelooflijk sfeervolle en goed ontworpen maps. Slechts kleine aanpassingen die een wereld van verschil maken online. Wat betreft toevoegingen heb je de Theater mode waarin je je matches à la Halo opnieuw kan bekijken, de Combat Training waarin je tegen bots kan oefenen en de Wager Matches.

Die laatsten zijn vier verschillende Free For All varianten die COD points als inzet vereisen. Deze COD points kun je zien als je in-game centjes, waarmee je nieuwe wapens, perks, attachments en nieuwe layers voor je emblems kan kopen. In deze wager matches is het dus de bedoeling een beetje van je geld opzij te schuiven en in de top 3 te belanden om uiteindelijk winst te maken. Met andere woorden, de wager matches zijn een beetje het ‘casino-gedeelte’ van Black Ops. Mijn favoriet van al dezen is Sticks & Stones, waarin je slechts bewapend bent met een kruisboog, een ballistic knife en een tomahawk. Krijg je kills met je ballistic knife en crossbow, krijg je meer punten dan met je knife en tomahawk. Maar let op, als je door een tomahawk wordt geraakt zakken je punten meteen terug naar 0 en mag je opnieuw beginnen. Ook een aardige modus is One in the Chamber, waarin je bewapend bent met een pistooltje met slechts één kogel. Schiet je raak, krijg je een kill en een extra kogel. Schiet je mis, moet je verder gaan met je mes. Je hebt in totaal drie levens. Alle vier van de modi zorgen voor spannende momenten, en zijn ook zo ontworpen dat zelfs als je niet zo goed bent in de game je nog eerste kan eindigen. Ook is het zo dat de beste van de groep wel eens laatste kan eindigen, door –bij Sticks & stones- een tomahawk op de laatste seconde in je lichaam te krijgen, of door –bij One in the Chamber- drie keer met een kogel in de rug te worden uitgeschakeld.

Het mag dan wel een hele lijst aanpassingen zijn, de essentie is nog steeds hetzelfde en dus zou je kunnen zeggen dat Treyarch het een beetje safe heeft gespeeld met Black Ops. Echter niets is minder waar. De aanpassingen van Treyarch mogen dan miniem zijn gebleven, ze maken zoals eerder vermeld een wereld van verschil. Ze behouden de sterke en verslavende kanten van de serie, en elimineren bijna alle minpunten die de game frustrerend, en in het geval van Modern Warfare 2 op momenten zelfs onspeelbaar maakten. De enige punten van kritiek die ik kan noemen op de Multiplayer zijn de vaak nog vreselijke spawnplekken, de vreemde bugs en de lange wachttijden bij het intreden van een game. Een bug liet me doodgaan bij het gebruiken van een Valkyrie Rocket –een van de killstreak rewards van de game- en een andere liet me de voice chat van een vriend in echo horen. Gelukkig komen deze bugs niet vaak voor en zijn er al patches onderweg terwijl ik deze recensie zit te typen.

Ben je niet zo’n competitieve speler? Speel je liever met je vrienden? Geen probleem, want ook aan deze mensen heeft Treyarch gedacht. De goed ontvangen zombie mode uit Call of Duty: World at War is namelijk wedergekeerd in Black Ops. Ten koste van dit gaat de Special Ops mode uit Modern Warfare 2, maar gelukkig zijn de Zombies minstens even leuk om even met je vrienden de tijd –en de zombies- te doden. Één zeer vermakelijke extra die je kan krijgen als je het spel hebt uitgespeeld is de Dead Ops arcade, een top down shooter waarin je met je vrienden zombies uitmoordt met verschillende wapens. Dus met zombies, wager matches, een competitieve multiplayer, de Dead Ops Arcade, de Theater mode en de Combat Training kan ik Black Ops’s korte campaign van zes à zeven uurtjes wel vergeven. Het is alleen wel jammer dat er (nog) maar zo weinig Zombie maps verkrijgbaar zijn.

Conclusie en beoordeling

Kijkend naar het totaalpakket is Black Ops niets minder dan verbluffend! De campaign is intens en biedt een interessant verhaal, de Multiplayer is nog nooit zo leuk en goed in balans geweest en de vele extra’s staan garant voor meer dan honderden uren spelplezier. De vele nieuwe toevoegingen maken de Call of Duty formule nog verslavender dan voorheen, en als dat nog niet genoeg is heb je nog Zombies-coop. Veel mensen dachten dat het Treyarch niet zou lukken een Call of Duty deel neer te leggen met evenveel kwaliteit als een deel van Infinity Ward, maar dan zitten ze er nu toch mooi naast. Ik durf dit zelfs het beste en meest complete deel te noemen van de serie, gewoon door het feit dat het alle goede dingen waar de serie om bekend staat combineert, en amper frustratiepunten overhoudt. Met andere woorden, Black Ops maakt de hype meer dan waar. Kudos Treyarch!
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Intense en variërende Single Player
  • Sterk verhaal
  • Multiplayer nadert perfectie…
  • Waanzinnig veel content
  • Wager Matches
  • Minpunten
  • afgezien van bugs en spawnplekken
  • A.I.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren