1. Alan Wake (X360)

Alan Wake (X360)

In het bos is het donker. Ik voel iets. Een 'aanwezigheid' die ik niet echt kan plaatsen. Een licht briesje steekt op en ik voel me een beetje ongemakkelijk. Ik loop een klein beetje verder en er is een rukwind die een klein blaadje door de lucht doet fladderen. Hij land recht voor mijn neus. Nieuwsgierig raap ik het blaadje op en de titel trekt gelijk mijn aandacht: "Departure". Dat was de titel die ik voor mijn nog niet geschreven boek zou gebruiken! Maar, die heb ik nog niet geschreven, of weet ik het niet meer? Ik lees verder: "Onze held wordt aangevallen door een moordenaar met een bijl, midden in de nacht in het bos." Onder de tekst staat mijn naam: Alan Wake. Ik laat het even voor wat het is, maar na een paar meter zie ik niet veel meer door de mist. Boven op een heuvel zie ik iemand staan. Ik roep om hulp. Dat auto-ongeluk was niet mis. Voordat ik ook maar dichterbij kan komen is de schim weg. Had hij nou iets vast in zijn hand? Het zal de hoofdpijn wel zijn...

Een vredig en rustig dorpje Bright Falls. Klinkt als een ritje naar het paradijs. Ik kan je vertellen, niets is minder waar. Alan Wake heeft een 'writer's block' en zijn vrouw Alice vindt dat hij toe is aan wat rust. Voor diegene die niet weten wat een writer's block is: dit is een verschijnsel waarbij een schrijver geen inspiratie meer heeft. Zoals reeds vermeld, rust is iets wat Alan hier niet zal vinden. Ze hebben een blokhut afgehuurd in het midden van 'Cauldron Lake'. Net binnen gekomen vraagt vrouwlief of Alan even de elektriciteit aan kan doen. Jammer genoeg voor Alan staat die meterkast een kleine twintig meter van de blokhut af. Hij heeft nog maar net de schakelaar omgezet of er komt gegil uit de blokhut, waarna een 'plons' te horen is. Als een ware actieheld trekt Alan een sprintje terug en springt hij in het water waar nog rimpels te zien zijn. Eenmaal onderwater ziet hij nog twee schimmen de diepte in verdwijnen maar Alan is te laat. Verslagen klimt hij de pier op en springt hij in zijn auto. Door alle emoties en gebeurtenissen is Alan even de weg kwijt. Zowel letterlijk als figuurlijk, aangezien meneer zonder pardon tegen een hek aan rijdt. Na een paar uurtjes wordt Alan wakker en stapt hij al trillend de auto uit. Hij loopt weg van de auto en bemerkt dat de nacht al is gevallen.

Donker. Duisternis. Een belangrijk aspect van het spel Alan Wake, dat prachtig wordt gekoppeld met het element licht. Licht verdrijft duisternis en duisternis verdrijft licht. Iets waar onze held snel achter zal komen. Na een kleine wandeling, schijnt er fel licht en spreekt iemand tot hem. Iemand die zich voorstelt als 'Thomas Zane'. Alan krijgt een zaklamp toegereikt die, zoals vele zaklampen, meer zicht biedt aan Alan, maar er is meer. Er heerst een duistere kracht in Bright Falls, dat de inwoners 's nachts overneemt. De duisternis is als een soort schild om deze inwoners heen en er is maar één manier om tegen deze duisternis te vechten. Jawel, met licht. Nadat je het schild wegbrand, zul je deze inwoners neer moeten halen. Kogels, lood, kogels. Niet echt het klassieke 'point-and-shoot' systeem, maar meer het 'burn-and-shoot' systeem. Het werkt uitstekend. Er zijn niet veel wapens, maar helaas heeft onze beste schrijver op dit moment nog geen geweer en is het enige wat hij kan doen; rennen.

Geloof me, als er iets is dat je niet wilt als er vijf bouwvakkers met hamers waar je U tegen zegt achter je aan komen, dan is het wel buiten adem zijn. Ik weet niet of meneer Wake ooit aan cardio heeft gedaan, zo nee, dan raad ik hem dit sterk aan. Je rent nog geen tien meter of meneer de schrijver is al aan het snakken naar adem. Dit is redelijk vervelend als er vijf 'Taken' achter je aan zitten. Zo worden de overgenomen inwoners van Bright Falls genoemd. Gelukkig heeft onze schrijver meer in huis dan rennen en wat met een zaklamp spelen, want hij kan zowaar ontwijken. Dit houd in dat hij een gebukte, vaak willekeurig, beweging maakt, waardoor hij (gegooide) bijlen of hamers kan ontwijken. Zo leuk als het ook klinkt en het ook is, werkt dit systeem niet altijd perfect. Je zult momenten hebben waar Alan zich juist recht in andermans hamer ontwijkt of juist een andere kant op gaat dan je hem zelf naartoe hebt gestuurd. Door zulke momenten krijg je vaak net de laatste fatale tik uitgedeeld en leg je het loodje.

Gelukkig heeft Alan negen levens en kan hij het vanuit een checkpoint, die trouwens goed geplaatst zijn, weer opnieuw proberen. Deze checkpoints zijn vaak punten waar een lichtbron tevinden is. Zoals reeds verteld verdrijft licht duisternis. Taken die achter je aan zitten, zullen gedoemd zijn te branden in het licht als ze te dicht bij zulke punten komen. Een aardige bijkomstigheid dus! Helaas is niet elke lichtbron genoeg om de 'Dark Presence' af te weren. Dit is het beste te omschrijven als de aanwezigheid van de Taken. Een generator die je midden in het bos aanzet, zal binnen de korste keren worden overgenomen door de Dark Presence en zal je niet meer kunnen helpen. Ook niet om even bij te komen. Het bijzijn van licht, versterkt Wake's leven namelijk. Zo zijn deze punten goed om even op adem te komen, om vervolgens weer al vechtend een volgende lichtbron te vinden. In deze zin verjaagd de duisternis dus ook het licht.

Nu hoor ik al mensen denken:"Dat is toch saai, alleen maar met een zaklamp richten en schieten." Ik kan je vertellen dat dat dus niet het geval is. Er wordt namelijk variatie aangebracht door met nieuwe wapens te komen. Waarvan er één een flare is, die we allemaal waarschijnlijk kennen van spellen als Tomb Raider. Daarnaast zijn er nog andere mogelijkheden om de Taken te overwinnen, zoals explosieve vaten, of gebruik maken van flikkerende lampen. Ook is er een scala aan vijanden wat het interessant houdt. Zelfs voorwerpen kunnen overgenomen worden door de Dark Presence en ook die zijn niet vies van een beetje geweld. Zoals een bloeddorstige bulldozer, of een lelijke emmer die het op je gemunt heeft. Ook hier is de makkelijkste optie: burn and shoot!

Technisch zit het spel fantastisch in elkaar. Je zal op moeten letten wil je het verhaal volgen. Er word met personages en relaties geslingerd alsof het niets is. Het spel is opgedeeld in episodes en die eindigen altijd met een climax, waardoor je natuurlijk gelijk verder wil spelen. Ook heeft het wat weg van een serie. Aan het begin van iedere episode, behalve de eerste dan, word er vermeld wat er 'ook alweer allemaal is gebeurt'. Het vervelende hiervan is, dat je niet gelijk aan de volgende episode kan beginnen. Je hebt even een pauze. Desalniettemin doet dit totaal geen afbreuk aan het spel. Het houdt je juist vast. Actie en verhaal wisselen elkaar perfect af en voor je het weet zit je na een kleine conversatie met een personage al weer in een shitstorm van Taken en de rest van de harem. Behalve techniek is ook de voice-acting prachtig gedaan. De stemmen passen precies bij de personages, zoals je ze zelf zou inbeelden en de gezichten zien er levensecht uit. Dit spel haalt naar mijn mening werkelijk alles uit de Xbox360. Ook zijn er leuke collectibles te vinden in de mooie wereld van Alan Wake. Tip of the iceberg: koffiekannen, culturele informatie en uiteraard de manuscripten die je als een rode draad door het hele verhaal leiden.

Deze manuscripten hebben een groot aandeel in de gehele sfeer en spanning van het spel. Het druipt werkelijk van het beeld af. De manuscripts zijn altijd een teken dat er iets 'leuks' gaat gebeuren. Zodra er dan ook maar Taken zijn die achter je aankomen, krijg je echt een rilling en wil je maken dat je weg komt. Ook in cinematic's word de sfeer goed weergegeven. Als een vogel vlieg je langs bergen en bossen die, samen met de prachtige muziek, een geweldige sfeer oproepen.

Na een lange nacht spelen, van acht uur 's avonds tot zeven uur 's ochtends, was ik bijna in hoofdstuk vier. Nu moet er wel vermeld worden dat ik zeer ernstig ben met het zoeken naar collectibles, waardoor je waarschijnlijk een uur of twee eraf kan trekken aan 'ware' gameplay tijd. Na de kort pauze ging ik diezelfde dag 's avonds vrolijk verder en was ik klaar na een speeltijd van ongeveer vijftien uur. Over replaywaarde valt ook niet te klagen, aangezien je de collectibles waarschijnlijk niet de eerste playthrough al allemaal zal vinden. Tevens is er een nieuwe moeilijkheidsgraad vrijgespeeld, die de toepasselijke naam 'Nightmare' draagt. Deze moeilijkheidsgraad is leuk om, na de eerste playthrough, als een echte Jezus het licht te brengen in Bright Falls aan iedereen die ook maar een donker tintje heeft. Het spel wordt er niet verschrikkelijk moeilijk door, maar je zult plekken tegenkomen waar je vaak het onderspit zal delven.

Als toetje word er tussen de spannende stukken door nog goed gestrooid met humor. Je agent Barry, die vaak humoristische opmerkingen maakt, of een programma op tv's die je doorgaans vind, genaamd 'Night Springs', waar 'The Office' niks bij is. Al deze ingrediënten maken Alan Wake tot wat het is. Een goed spel, dat naar mijn weten niet echt een steek laat vallen.

Conclusie en beoordeling

Voor mensen die nu denk:"wat?! Een 8,5 met zoveel minpunten?" De sfeer maakt samen met het licht element en sterk verhaal het spel echt. Daarom wegen deze (kleine) minpunten niet op tegen de grote pluspunten die het spel heeft. Na een spannend weekend kan ik even diep ademhalen. Alan Wake heeft me in zijn eigen verhaal gesleurd en vast weten te houden tot het einde. Een spel waar je U tegen zegt en als recensent alleen maar voor kunt knielen. Dank u Remedy voor dit geschenk!
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Verhaal technisch
  • Het spelen met licht en duisternis
  • Sfeer (incl. muziek)
  • Humor tussendoor
  • Verscheidenheid aan vijanden
  • Minpunten
  • Geen breed scala aan wapens
  • Alan rent als een astmapatiënt
  • Ontwijken kan niet altijd positief uitpakken
  • Sommige punten kunnen frustrerend zijn, zowel op normal als op nightmare

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • 1 en 2 nooit gespeeld, schijnen wel heel tof te zijn.

  • Ik ben erg benieuwd naar Sonic Chronicles (RPG) wat BioWare maakt, dus wat meer info daarover zou ook geen kwaad kunnen :)

  • KOTOR:)

  • RPG? Ken de game helaas niet…

  • Vet! KOTOR FTW!

  • hmm knights of the old republic heeft nooit egt bij mij aangeslagen maar misschien dat het nog wat wordt, maar doe mij maar Force unleashed=P

  • KOTOR 1 en 2, Jade Empire en natuurlijk mass effect waren allemaal top games, een nieuwe kotor met een volledig real time combat systeem zou wel weer heel vet zijn, vraag me alleen af hoe populair het star wars wereldje nog is……

  • Kotor met Mass effect engine lijkt mij prima :)

  • Yes!!! Ik hoop dan wel dat hij ook op de PS3 uit gaat komen en niet 360 exclusive wordt, want dan moet ik een 360 kopen, die titel gaat niet aan mijn neus voorbij!



    Maar ja tis EA hé, zal wel :D

  • EA is Lost :P.

  • KOTOR? Fuck Yeah! :D



    Deel één was/is geniaal :D

  • Kotor 3, zou erg vet zijn en dan moet hij weer natuurlijk op de ps3 en xbox 360 komen.

  • Ik heb deel 2 gespeeld. Goed spel :)

  • Deel 1 en 2 beide gespeeld, steen goede spellen.

    Deel 1 was nog het beste, is ook ontwikkeld door hun :)

  • The Force Unleashed, KotoR 3.. dacht dat Star Wars inmiddels helemaal uitgemolken was, maar ben echt super blij met deze games !! Van mij mag Star Wars nog wel ff leven >.<

  • ow dat zal wel erg vet worde…k heb alleen KOTOR 2 gespeeld en die vond ik egt super =D

  • Ow dat is een must have bij voorbaat als ie uitkomt ;D

  • Zolang het geen MMO wordt, heb ik zeker geen bezwaar. Anders ga ik flippen.

  • zeker style:D vond Kotor 1 en 2 echt geweldig!! lijkt me echt wel vet worde

  • Nice!! Zkr vet!!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren