1. God of War III (PS3)

God of War III (PS3)

Zegt de Bijbel niet: ‘U zult niet doden’? Wat gebeurt er dan allemaal tegenwoordig? Je hoort of leest elke dag op het nieuws en in kranten dat er moorden gepleegd worden. Geen woorden kunnen beschrijven hoe slecht dit is. Maar in games is het de normaalste zaak van de wereld, toch zijn er altijd mensen die klagen over het aanwezige geweld. Ze willen niet inzien dat het enkel pixels zijn. Soms vinden ze het zelfs zo erg dat sommige games verboden worden in bepaalde landen. Zolang het maar bij een controller blijft, en geen echt wapen, zouden ze zich eigenlijk geen zorgen mogen maken. Natuurlijk zijn er spellen waarin dit alles niet aanwezig is. Maar in het geval van God of War is het geweld verplichte kost, anders kan Kratos beter kinderoppasser worden.

Zover is het gelukkig nog niet gekomen, want hij is nog steeds uit op wraak. Een voortreffend element voor een formidabel verhaal. Het is zijn doel om Zeus, de oppergod van Olympus, te vermoorden. Net zoals een nietige bacterie zit Kratos op de beboste rug van de Titaan Gaia. Samen met haar soortgenoten klimt het gigantische gevaarte de berg Olympus op. De oorlog die woedt tussen de goden en titanen kan onze Spartaan echter niets schelen; het is zijn wraak, hij staat op het punt om eigenhandig een einde maken aan het godenbestand.

Poseidon is de eerste die dat geweten zal hebben, en wat de speler meteen weet, is dat dit derde deel de trappen van vergelijking nastreeft. ‘Groot, groter, grootst’ zal gedurende de hele game overheersen. Je neemt het wederom op tegen grote mythologische wezens, enorme eindbazen en kolossale Titanen. Er zullen geen vijf minuten voorbijgaan zonder dat je met je mond open zit te spelen. Er kan gerust gezegd worden dat het spel veel verder gaat dan de vorige twee delen, onder andere op het gebied van gruwel. Nooit wordt er op een litertje bloed of wat meer ingewanden gekeken. Tevens zijn de finishing-moves van vijanden opgekalfaterd. De knoppen die je moet indrukken worden steeds op een specifieke plek in beeld weergegeven, wat ervoor zorgt dat de dood van tegenstanders beter in beeld wordt gebracht. Dankzij het next-gen gebeuren zorgen de ronduit prachtige beelden ervoor dat het helemaal goed zit. Soms gaat Kratos zelfs zo ver met zijn daden, dat de speler het moet uitvoeren zonder dat je het eigenlijk wil. Natuurlijk wordt hier niet vermeld wat, anders zou het een spoiler zijn. Om weer terug te komen op Poseidon, hij bijt de spits af. Voor af te sluiten wordt hij –in first person- letterlijk in elkaar gebeukt. Je ziet door de ogen van het slachtoffer hoe hij genadeloos wordt toegetakeld, net als een boksbal. Dit is slechts het begin, elke god staat namelijk een vreselijk einde te wachten.

Na afloop kun jij beschikken over hun belangrijkste troeven, meestal zijn dit nieuwe wapens. Onze goede vriend kan een uitgebreid arsenaal aan wapens met zich meedragen die hij gaandeweg verzamelt, van een vuurboog tot andere blades. Er is bovendien een zwaard dat de furie van Olympus loslaat indien je voldoende tegenstanders hebt verslagen. Je bent dan voor een bepaalde tijd onoverwinnelijk. Alle wapens, op het zwaard na, kunnen geüpgrade worden met orbs die je samenraapt door te vechten of kisten te openen. Weer kan je je totale gezondheid, magie of speciale wapenvaardigheden vermeerderen door speciale kisten te ontsluiten, die dikwijls ergens verstopt zijn. Sommige zijn goed weggestoken, andere wat minder. Aan de ene kant is het beter zo, anders heb je de kans om met een gemiddelde gezondheidsbalk rond te lopen. Voor de die-hard speurneus is dit wél jammer. Bovendien heeft ieder wapen een speciale optie, met je blades roep je bijvoorbeeld een Spartaans leger op die met hun schilden belagers op een afstand houden. Let wel op: je kunt dit niet de hele tijd gebruiken, als je magiebalk bijna leeg is lukt het niet meer. Daarom is het raadzaam om deze optie enkel te gebruiken indien je vindt dat het echt niet anders kan. In gevaarlijke situaties zijn er nog andere methoden die helpen om als overwinnaar uit de bus te komen. Als de gelegenheid zich ervoor leent, zijn Cyclopen een handig afweermiddel tegen de kleinere vijanden. Wanneer het beest voldoende verzwakt is, gebruik je deze het beste als rijdier. Dan sla je je letterlijk iedereen van je af. Zodra de Cycloop zijn dienst bewezen heeft, ruk je gewoon zijn oog uit. Dat bekijkt Kratos goed.

Zelf geef je je ogen meermaals de kost omdat je soms in prachtig gedecoreerde gebieden terechtkomt. Daar komt nog bij dat ze overlopen van sfeer, de onderwereld van Hades is hier het perfecte voorbeeld van. Zielen van mensen die slecht geleefd hebben komen hier terecht om een ware plek van verdoemenis en eeuwige marteling te ervaren. Al snel zul je de rivier Styx aantreffen, een rivier die volzit met schimmen van overledenen. Tijdens het rondlopen van de wereld zie je vaak schreeuwende mensen uit de lucht vallen of ronddolende gedaantes lopen. Allemaal details die de spelbeleving nog beter maken. Tot nu toe enkel lof over de game, toch is er een negatief punt. De puzzels die ervoor zorgen dat je even naar adem kunt happen, zijn wat te gemakkelijk. Ze vereisen wel een beetje denkwerk, maar mochten iets uitdagender. Regelrechte breinbrekers hoeven het ook niet te zijn, gewoon puzzels met wat meer pit. Nu maar hopen dat onze blanke krijger ondergetekende niet ontdoet van zijn ledematen omwille van deze uitspraak.

Conclusie en beoordeling

Kratos zijn adembenemende wraaktocht zorgt ervoor dat dit laatste deel groter, gewelddadiger en mooier is dan ooit tevoren. Tijdens het spelen valt je mond regelmatig open van verbazing. Op het gebied van gameplay is er overal meer dan genoeg variatie te vinden, met hier en daar verbeteringen in vergelijking met de vorige delen. Er is slechts één puntje van kritiek: de puzzels zijn wat te gemakkelijk. Dit is niet heel ergerlijk en is voor sommigen een redelijk verwaarloosbaar minpunt. Het totaalplaatje biedt een ongekende ervaring, waaruit besloten kan worden dat de mensen van Santa Monica Studio’s weten hoe ze een trilogie af moeten sluiten. Dit deel is ronduit geweld(dad)ig.
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Sterk verhaal
  • Groot, groter, grootst
  • Heel veel geweld en gruwel
  • Handige verbeteringen
  • Prachtige gebieden met sfeer
  • Voldoende wapens
  • Kisten makkelijker verstopt…
  • Minpunten
  • Eenvoudige puzzels
  • maar misschien iets te makkelijk?

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Toch niet Abeltje, de liftbediende? :)

  • DUDE, er zit een gat in je sok!

  • Wel vier zelfs!

  • Sterke gozer!

  • deze game lijkt mij zowieso niet veel aan. ik ben hier geen fan van.



    die gozer ziet er trouwens wel vetjes uit :P;)

  • Sta niet te springen voor deze game !!!!!!!

  • Ziet er wel vet uit.

  • ''Dit komt omdat de arme man aan geheugenverlies leidt en nu al vechtende zijn geheugen terug wil krijgen.''



    Zucht…. Hoelang moet het nog duren voor dat de mensheid leert dat geweld niet overal de oplossing voor is.

    Ik sta trouwens wel te springen om die game. (!!!!!!!)

  • Vet! Kickboxing of Teakwondo?!

  • YEAH! Street Fighter is back.

  • Al vechtende je geheugen terug krijgen… ja natuurlijk… in de wondere wereld van videogames is blijkbaar alles mogelijk :)



    Ik kijk overigens wel uit naar deze game!

  • Wow vet!

  • Laat mij maar met die rechtste kneus vechten. Wedde dat ik hem inmaak.

  • Die met die bril daar rechts is vetter :]

  • @Michiel. IDD veel vetter!

  • Ik dig die stijl echt niet…..

  • Vette game!

  • @Laura32



    Ik vind deze stijl juist wel vet, weer is wat anders!

  • grof!

  • Vet, maarreh.. Had Ein uit Dead or Alive 2 niet precies hetzelfde(Ein is dus Hayate in DoA 4)?



    Check, van Wikipedia:



    \"After the first tournament and the end of Project Epsilon, Hayate was left in the Black Forest of Germany and was in a state of temporary memory loss.\"


Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren