1. Professor Layton and the Curious Village (NDS)

Professor Layton and the Curious Village (NDS)

Volgens Wikipedia heeft Akihiro Hino, opperbaas van de ontwikkelaar die Professor Layton and the Curious Village heeft ontwikkeld, de inspiratie voor de games opgedaan aan de hand van de zogenaamde Mental Gymnastics-puzzelboeken. Het feit dat ik deze informatie van Wikipedia plukt geeft misschien wel aan dat ik eigenlijk helemaal geen echte speurneus ben. Sterker nog, ik ben er bijzonder slecht in en daarnaast zijn puzzelboekjes ook niet echt mijn ding. En tóch heb ik me vermaakt met Layton, alhoewel het spel zo veel beter had kunnen zijn als Akihiro Hino zich niet had laten inspireren door een puzzelboekje.

Maar daarover later meer. Even een samenvatting: in deze eerste Layton-game belanden de speurneus Layton en zijn hulpje Luke in het dorpje St. Mystere, op zoek naar de Golden Apple. De overleden Baron Augustus Reinhold heeft in zijn testament laten opnemen dat degene die deze appel kan vinden, zijn fortuin zal erven. Omdat elke puzzelaar wel een appeltje voor de dorst kan gebruiken (ha-ha!) scheuren Layton en Luke richting het dorp. Ze zijn echter niet de enigen met dit idee, zo blijkt, waarna zich een spannende speurtocht ontvouwt door het dorp waar de - in tegenstelling tot wat de naam St. Mystere doet vermoeden - mensen houden van puzzels (wat dus iets anders is dan mysteries).

De cutscenes waarin dit verhaal wordt verteld, zijn in een briljante stijl gemaakt en het is dan ook bijzonder jammer dat ervoor is gekozen om Layton en Luke te voorzien van stemmen. Nu is voice-acting an sich vaak sfeerverhogend, maar de stemacteurs in Layton and the Curious Village weten helaas absoluut niet te overtuigen. Dat is jammer, want muzikaal zit het spel verder prima in elkaar met een sfeerverhogende soundtrack.

Afgewisseld met tussenfilmpjes en een groot aantal conversaties zónder voice-acting ben je als speler in Professor Layton and the Curious Village vooral druk bezig met puzzelen. Dit is geen adventure-game, maar echt enkel en alleen een puzzelgame. De puzzels lopen uiteen van visueel naar tekstueel, maar altijd vrij basic: schuif blokjes zó dat een balletje van de ene naar de andere kant kan, beoordeel aan de hand van een paar uitspraken wie van de vier een leugenaar is etcetera.

Puzzels zullen spelers regelmatig bekend voorkomen, hetzij via de puzzelpagina in de Donald Duck, hetzij omdat dezelfde soort puzzels door het spel heen regelmatig herhaald worden, maar tóch blijft het leuk en verslavend, niet in de minste plaats omdat het verhaal het hele spel door onderhoudend is. Mocht een puzzel niet lukken is er overigens een prima werkend hintsysteem, dat ervoor zorgt dat je niet te lang zal blijven hangen bij een breinbreker, maar door hints niet ongelimiteerd aan te bieden wordt het niet té vrijblijvend.

Professor Layton is geen professor maar detective. Of hij er een opleiding voor gevolgd heeft is niet duidelijk, maar Layton kan blijkbaar heel erg goed nadenken. Dat is ook nodig, want als speler los je dan wel alle puzzels op, de werkelijke mysteries die rond St. Mystere hangen worden allemaal door Layton opgelost in de tussenfilmpjes. Daardoor maakt het ook niet meer uit dat je geen speurneus bent en je al je informatie van Wikipedia haalt; Layton doet toch al het werk voor je en als speler kun je alleen toekijken en genieten van de coole stijl van het spel.

‘Een gemiste kans’ is in dit geval een understatement. De makers van Professor Layton bewijzen dat ze een goed verhaal neer kunnen zetten waarin de spanning er vanaf de eerste seconden al in zit, maar vervolgens wordt de speler gedwongen dit volledig passief te ondergaan. Mocht je overwegen Professor Layton and the Curious Village mee te nemen op vakantie, zou je in principe net zo goed een Dan Brown-boek en een puzzelboek mee kunnen nemen en afwisselend gaan lezen en puzzelen. Want ook al weet Professor Layton je zo’n 14 uur bezig te houden, exclusief een paar bonus-puzzels, na die 14 uur blijf je als speler vooral achter met een wat dubbel gevoel: het is een leuk spel, maar het had met wat meer interactiviteit zó veel leuker kunnen zijn.

Conclusie en beoordeling

Misschien ligt het aan mij en aan mijn verwachtingen. Maar het is absoluut een gemiste kans dat Professor Layton and the Curious Village een simpel puzzelspel is gebleven, opgehangen aan een - zeker voor een handheldspel - geweldig verhaal dat ook nog eens in een grafisch schitterende stijl wordt verteld. Er zijn de afgelopen jaren weinig (adventure-)games verschenen met een dergelijk goed plot en daarom is het des te jammerder dat wanneer er dan eens zo’n spel verschijnt, de speler compleet passief wordt gelaten in het oplossen van de mysteries in St. Mystere en in plaats daarvan alleen simpele mini-puzzels dient op te lossen. Begrijp me niet verkeerd: Professor Layton is verslavend, leuk, bij vlagen erg grappig en onderhoudend. Maar het is door het gebrek aan interactiviteit in het verhaal niet wat het had kunnen zijn. Had Akihiro Hino zich nou maar laten inspireren door Sherlock Holmes...
7,7
Score
77
Score: 75
  • Pluspunten
  • Spannend verhaal
  • Ongelooflijk leuke stijl
  • Verslavende puzzels
  • Minpunten
  • Voice-acting
  • en het had zoveel leuker kunnen zijn

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • laat maar komen dan !

  • Hmmm…

  • we zullen zien… viva Piñata? twijfels

  • Hoop het tegenovergestelde van Viva. :)

  • Één van deze misschien?:

    Donkey Kong 64 DS

    Banjo Kazooie DS

    Maar de favoriet…: It's Mr. Pants!360

  • ik wacht……

  • *Hoopt op een vervolg op het geniale Conker's Bad Fur Day*

  • didy kong racing op de 360 :P

  • Donkey Kong zit er niet in :(. Een nieuwe Conker dan maar?

  • Nieuwe Conker plx

  • Mmm… geen Banjo… jammer… in een nieuwe Pinata game heb ik absoluut geen zin.



    @Magic: Hope so;)

  • laat mkaar komen alles wat zij doen verandert in puur goud!!!

  • Hmmm

  • Welke anders, een nieuwe Perfect Dark?

  • Laat dat Rare, ik wil Banjooooo!

  • Jammer, ik wil Banjo >.<

  • hmmm we'll see:P

  • Mooi zo

  • Ik snap die hype rondom Rare niet. Ze maken al jaren lang enkel aardig tot goede games. Toppers maken kunnen ze, al sinds de overname van Microsoft, niet meer.

  • In de nieuwste uitgave van de nieuwsbrief van Rare wordt gehind -> OUCH

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren