1. Mirror's Edge (X360)

Mirror's Edge (X360)

Free Running. Misschien doet dit woord je denken aan suïcidale acrobaten, aanstellende schoorsteenvegers of turners zonder hoogtevrees. Misschien doet het je denken aan indrukwekkende sprongen in combinatie met trucjes en hoge snelheid. Misschien doet het je denken aan één van de vele filmpjes op Youtube. Om heel eerlijk te zijn interesseert het me niet heel veel waar het jou aan doet denken. Mij doet het namelijk denken aan iets heel anders; vrijheid. Een free runner heeft geen grenzen, geen limieten. Een hek is voor hen slechts een stoeprand, een muur niets meer dan een drempeltje in de weg. Free runners zien overal mogelijkheden en niks stop ze. Het woord “risico” is ruw uit hun vocabulaire weggebrand.

Faith is een lid van een illegale groep bezorgers die zich verzetten tegen de dicterende politie in de niet nader genaamde stad waar het spel zich in afspeelt. In haar jongere jaren was ze betrokken bij een protest waarbij haar moeder vermoord werd door de ordehouders die het protest doormiddel van geweld tot een einde brachten. Haar vredige leven veranderde in een hard leven van stelen en gevaarlijke aanvaringen met de politie, totdat ze op een gelukkige dag aangesproken werd door Mercury, de leider van de groep bezorgers. Ze noemen zichzelf Runners en bezorgen orale informatie aan belangrijke contacten in de stad. Om niet in problemen te komen met de politie verkiezen ze de hoge daken boven de wegen en straten. Faith wordt maar al te graag lid van de groep.

In Mirror’s Edge staat free runnen centraal en het grootste deel van het spel speelt zich dan ook op de daken af. Het rennen, springen en klimmen werkt geweldig en is niet te vergelijken met bijvoorbeeld het free runnen in Assassin’s Creed. Met slechts een paar knoppen spring je van dak naar dak, schuif je onder objecten door en klim en klauter je hoger en hoger. Dit alles gaat als het een beetje meezit op een hoge snelheid en je zal altijd je uiterste best doen afremming te voorkomen. Het zal ook niet snel voorkomen dat je de weg kwijtraakt; Je pad wordt altijd aangeduid door felrode objecten in de omgeving en als je het dan nog niet weet kun je altijd de B-knop ingedrukt houden om automatisch in de goede richting gezet te worden. Wat dit alles zo innovatief en verfrissend maakt is het feit dat het allemaal in First Person gebeurt, wat betekend dat je rechtstreeks door de ogen van Faith kijkt. Dit klink misschien raar en je zal al snel denken dat het niet zal werken. Het tegendeel is echter waar; het werkt geweldig.

Ik heb al een beetje van het verhaal verklapt en ik zal het niet nog erger maken. Wat ik je wel wil mededelen is dat het verhaal van Mirror’s Edge niet heel uitgebreid of diepgaand is, maar wel boeiend en pakkend. Het doet wat het moet doen en creëert daarbij ook nog een sfeer die je ook tijdens het spel zal tegenkomen. Het verhaal wordt verteld doormiddel van simpele filmpjes met een cartoonisch stijltje wat goed werkt. Het geluid hierbij is goed, net zoals in de rest van het spel, maar springt er niet echt uit. Wat er wél uitspringt is de soundtrack. Deze bestaat uit een mix van voornamelijk electronische deuntjes die de sfeer tijdens het spelen en kijken sterk onderbouwen en hier en daar naar mijn gevoel een mysterieuze tint gaven aan het hele gebeuren.

Al doet Faith nog zo haar best om die stomme politie toch vooral op afstand te houden, je zal ze toch meer dan eens tegenkomen. De politie gaat nou niet bepaald vredelievend te werk, maar Faith gaat niet zonder slag of stoot ten onder. Als je in het spel een groep vijanden tegenkomt is je eerste doel altijd om één van de doelwitten appart te krijgen, aangezien ze met z’n allen simpelweg te sterk zijn. Als dit je gelukt is heb je een schaars aantal moves tot je beschikking om je vijand de pan in te hakken. De voornaamste aanvaltechniek is slaan, slaan, slaan en nog eens slaan. Ook kun je in Slow Motion modus gaan om je tegenstander’s wapen af te pakken en hem vervolgens bruut af te maken. Gevechten zijn niet diepgaand en om eerlijk te zijn vrij saai; het is gewoon niet goed genoeg uitgewerkt. Nu zou je kunnen zeggen dat het helemaal niet om de gevechten draait maar enkel om het freerun-aspect van de game. In dat geval kan ik je vertellen dat deze gevechten veel te vaak voorkomen. Per chapter (level) kom je ongeveer vier of vijf keer in aanraking met je vijanden en dit wordt op ten duur steeds frustrerender. Een gemiste kans, want ze hadden er iets veel beters mee kunnen doen.

Visueel is Mirror’s Edge niet goed, maar ook niet slecht. Het ligt voornamelijk aan smaak maar naar mijn mening is de overbelichtte en felle stijl die in Mirror’s Edge gebruikt wordt geen toevoeging aan de sfeer. In het begin beviel de visuele stijl me wel, maar na een tijdje wordt het erg saai en veel van hetzelfde. Omgevingen zien er namelijk allemaal haast hetzelfde uit. Ook qua detail is het spel geen uitblinker; eigenlijk is het spel naast de beklimbare objecten helemaal leeg.

Toen ik mijn weg door het verhaal heen geklommen en gevochten had, kon ik teleurstellend weinig vermaak vinden in de game. De replay-waarde van het toch al veel te korte verhaal ligt erg laag en dingen als time trials, waarbij je parcours in een bepaalde tijd aflegt en online races, waarin je tegen andere mensen over de daken racet zijn gewoon de moeite niet. Ze zijn eentonig en niet boeiend, mede door het feit dat je na het verhaal uitgespeeld te hebben meer dan waarschijnlijk genoeg hebt van de gameplay en de graphics. Natuurlijk kun je het verhaal nog eens uitspelen, maar nu op de nieuwe moeilijkheidsgraad. Natuurlijk kun je wanhopig achievements proberen te verdienen. Maar ik waarschuw je: het gevoel dat je kreeg toen je je voor het eerst in het gevaar van de stad begaf zal niet snel terugkeren. Geniet dus met volle teugen van je eerste keer door de verhaalmodus; voor je het weet is het "pats-boem-weg".

Conclusie en beoordeling

Mirror’s Edge slaat de plank niet mis, maar raakt hem net even verkeerd. Gemiste kansen zoals de visuele stijl die op ten duur vervelend en saai wordt, totaal geen diepgang in het gevechtsysteem, een kort verhaal en weinig tot geen replay-waarde weerhouden het spel in mijn ogen van de “Topper” titel. De levels die je voor het moment waarop je bij alles “Dit heb ik al gedaan” gaat denken speelt zijn wel erg leuk en bezorgen je ongetwijfeld een unieke ervaring. De innovatieve besturing is lekker verfrissend en de soundtrack en het verhaal zijn ook niet mis. Hierbij benoem ik Mirror’s Edge tot “Gemiddeld”.
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • Free runnen in First Person werkt geweldig
  • Innovatief
  • Simpel maar pakkend verhaal
  • Soundtrack
  • Minpunten
  • Gevechten zijn niet diepgaand en frustrerend
  • Visuele stijl is leuk in het begin maar wordt al snel eentonig
  • Weinig replay-waarde
  • Veel te kort

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Zal het je hersenen niet beschadigen??

  • Als dit echt werkt, is het wel heel erg fijn voor mensen zonder handen. Die kunnen nu ook gamen.

  • Het is fijn om te weten dat game-technologie niet stilstaat, het was maar een kwestie van tijd of dit zal goed gerealiseerd worden.

  • Misschien heb ik geen behoefte aan gamen zonder m'n handen?

  • Apart. Ik zou het niet willen. Ik heb toch het liefste gewoon een controller of een muis en toetsenbord, dit stukje high-tech kan ik absoluut niet waarderen.

  • Hebbehebbehebbehebbehebbehebbe !!!!!!!!!

    :-)

  • Hier zou ik pas over een jaar of tien mee beginnen, als alle bijwerkingen bekend zijn. Ik heb geen zin in hersenbeschadigingen.

  • coolw ik wil wel proefpersoon zijn :D

  • Volstrekt onmogelijk, dat kan het menselijk lichaam nooit….

  • Volstrekt onmogelijk, dat kan het menselijk lichaam nooit….

  • @Cheatcn



    Dat dachten we in 1990 ook over graphics van games, en moet je eens kijken waar we nu zijn…

  • @Pyramus



    Idd zal het je hersenen dan niet beschadigen dan? vraag ik me ook af ja , hoop het niet…:P

  • Hmm is dit niet schadelijk voor onze brains?

  • Apart. Ik zou het niet willen. Ik heb toch het liefste gewoon een controller of een muis en toetsenbord, dit stukje high-tech kan ik absoluut niet waarderen.



    Helemaal gelijk :)

  • Waar moet je dan je handen laten? :-)

  • Hmm ik weet het niet, ik heb het niet op dat soort dingen. Laat het ze eerst maar uitgebreid testen op kansloze mensen :D

  • Het is geen kwestie dat het menselijk lichaam dit niet kan, het gaat om het feit dat hersenen veel meer kunnen en doen dan dit.



    Hersenactiviteit is een heel complexe materie,. Als men bv. signalen detecteert en weet welke zaken daarmee aangestuurd worden, zijn er de volgende keer altijd signalen die vergelijkbaar zijn maar andere zaken teweeg brengen.



    Het kan dus zeker in de verre toekomst, maar nu zal men sowieso niet heel precies kunnen gamen. Men kan bv nog geen rekening houden met random thoughts. Stel dat je plots een beweging ziet in je ooghoek, en je draait je om en je karakter in de game springt daardoor de klif af… very fun…


  • ziet er volgens mij toch een beetje freaky uit als je doodstil op de bank zit met zon geval op je hoofd

  • Wow, dit is GOED:



    1. Mensen die geen handen of armen hebben kunnen ook gamen

    2. Enorm verfr4issend concept

    3. En maar 300 dollar! (ok, maar, het is wel veel, maar voor zo'n apparaat!)



    Nou ben ik toch wel benieuwd of dit geen schade gaat leveren aan je hersens…




  • Mmm…nee, het lijkt me toch niks!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren