1. StarCraft II: Wings of Liberty (PC)

StarCraft II: Wings of Liberty (PC)

De Notre-Dame heeft een uitgebreide geschiedenis. Wie kent het prachte De Klokkenluider van de Notre-Dame niet? Ook de Zuidpool heeft een fascinerende historie, maar dan fysiek geografisch te zien. Over bijna elke steen of stoep op aarde is wat bekend, eigenlijk is het bijzonder dat wij met onze korte levensspanne miljoenen jaren terug te tijd in kunnen kijken. Daar houdt het helaas wel bij op. Het heden wordt sinds enkele jaren ook uitstekend bijgehouden, de toekomst is slechts exclusief voor de waarzegger met zijn profetische gave. En dan is er nog het hele gebied buiten onze aarde waar eigenlijk nog helemaal niks over bekend is. Hoeveel planeten zijn er, is er buitenaards leven, zijn er grote intergalactische oorlogen tussen behaarde apen en groene ruimtemannetjes? Dit concept gaat de verbeelding te boven. Genoeg ruimte voor een mooie gok om dit lege blad wat op te vullen zou je denken. Dat is precies wat Starcraft 2 doet.

De real-time strategy game Starcraft 2 speelt zich namelijk af in de verre toekomst. Jim Raynor en zijn kameraden houden zich op in een aftands blokhutje, ergens op een planeet in een Star-Warsachtige setting. De Dominion is de tegenstander, tot het moment waarop de introductie in het spel voorbij is en het totalitaire alienras de Zerg zijn kop weer opsteekt in het universum. Op verscheidene planten breekt de pleuris uit en worden hele koloniën verslonden door de bloeddorstige en hersenloze monsters. De taak van Raynor is dus vrij voor de hand liggend: voorkom verdere verspreiding en expansie van de Zerg. Raynor, een spierbonk en het alter-ego voor de speler, is door zijn ervaring in het origineel de aangewezen man voor deze klus. Net als in het origineel moeten er grondstoffen verzameld worden om de basis te bouwen waarmee de tegenstander verpletterd wordt. Om het feest compleet te maken worden de intelligente Protoss ook betrokken in deze intergalactische oorlog met als enig motto: de dood of de gladiolen!

Starcraft 2 is een van die interessante spellen waarbij er maar een vereiste is om het tot een uitmuntend spel te maken: als speler houdt je van het genre. Er is nagenoeg niks aan te merken op het grafische aspect of op de gameplay: alles werkt heerlijk. Het spelconcept is ondergedompeld in de typerende Blizzard formule van degelijkheid en speelbaarheid en dat is dan ook te merken. Het opbouwen van het eigen kamp en het afbreken van die van de vijand gaat soepeltjes en de gedetailleerde marines strijden in sfeervolle gebieden. Het zou niet eerlijk zijn om het feit dat het spel er op een computer van duizenden euro’s beter uit kan zien te onthouden, maar gedateerd is het absoluut niet.

Haussmann kreeg in de negentiende eeuw van Napoleon III de opdracht om het lelijke Parijs om te bouwen tot een waardig middelpunt van Europa. Bijna het complete centrum werd opnieuw gebouwd en duizenden mensen konden vertrekken. In Starcraft werkt dit precies andersom, hier gaat het niet om de schoonheid van het opgebouwde rijk, maar om de effectiviteit. De verschillende gebouwen hebben ieder een bepaalde functie en maken het mogelijk om diverse legereenheden te bouwen. Als speler zijnde moet er veel aandacht geschonken worden aan de beste combinatie van gebouwen en eenheden, niet aan de omvang van het kamp, aangezien hetzelfde principe geld als in het Europa van de negentiende eeuw: ‘een mooie stad wordt snel afgepakt.’ De computergestuurde tegenstanders hebben in de campagne en de skirmish modus absoluut geen ontzag of genade en maken zonder meer gebruik van elk gaatje in de opbouw om de poten onder de tafel weg te zagen.

Genadeloosheid en wreedheid zijn echter de twee eigenschappen waarin de computer de ware man nooit zal verslaan. Starcraft 2 staat bekend om zijn gigantische online community –mogelijk gemaakt door het systeem van Battle.net – en bijna iedere speler geniet met volle teugen wanneer de tegenstander geruïneerd is en er een ‘good game’ op het scherm verschijnt. Het spel is zo meeslepend dat het af en toe onmogelijk is om er niet ingezogen te worden, ook al wordt er keer op keer verloren. Als Napoleon in onze tijd leefde en Starcraft 2 had leren kennen, zou hij nooit van Elba vertrokken zijn. Als beginneling is het fijn om na vijf ‘placement matches’ in de klasse van het juiste niveau gestationeerd te worden. Vanzelfsprekend is het mogelijk om van niveau te verwisselen, mits de geleverde prestaties er naar zijn. Er is een grote verscheidenheid aan maps, gemaakt door zowel Blizzard als de community, waardoor er eindeloos gespeeld kan worden. Zoals elke kwalitatief sterke rts, zijn de landschappen in Starcraft vrijwel altijd enigszins symmetrisch en uitstekend uitgebalanceerd, waardoor het online een groot feest wordt, waarbij er met maximaal acht man tegelijk oorlogje gespeeld kan worden.

Ik typ dit met een paradoxaal gevoel: hoe kan ik een Nederlander zijn en eigenlijk niks te zeiken hebben? Om later niet met wrok terug te kijken, zal ik toch aan een opsomming van minpuntjes beginnen. Ten eerste is er een probleem met de multiplayer waar in mijn ogen vooral de spelers in lagere regionen last van hebben. Het spel is namelijk niet perfect uitgebalanceerd voor de speelwijze van deze groep. Het valt op dat van de drie rassen er twee onder de spelers de voorkeur hebben, en dat is niet perse omdat deze gemakkelijker zijn in de omgang. Ten tweede is het soms lastig om het overzicht te bewaren wanneer de soms net iets te grote maps volgebouwd zijn en er een impasse bereikt is tussen de spelers. Natuurlijk vergt het spel oefening, maar dit is toch iets wat mij als beginneling ernstig frustreerde en (laat ik daar van uitgaan) redelijk wat mensen af zal schrikken. Tot slot wordt de speler niet gedwongen om in de campagne een grote diversiteit aan tactieken te ontwikkelen, aangezien dat simpelweg niet nodig is. In de meeste gevallen kan er, ook al zijn de missies uiterst gevarieerd in opbouw, gebruik gemaakt worden van een tactiek die in een vroeger stadium succesvol gebleken is. Een cadeautje voor de wat minder creatieve gamers onder ons allen.

Het spreekt voor zich dat deze kleine minpuntjes niet opwegen tegen het prachtige grote geheel van Starcraft 2. Een spel waarin campagne en multiplayer op zo’n briljante manier naast elkaar kunnen bestaan en beiden nagenoeg perfect zijn, verdient niks anders dan heel erg veel lof. De appel valt echter niet ver van de boom, de mensen die het origineel gespeeld hebben zullen met een voorsprong beginnen of reeds begonnen zijn aan Starcraft 2. Dat maakt het als nieuweling niet minder makkelijk om in te stappen. Narcisten pas op, met Starcraft 2 haal je waarschijnlijk een minderwaardigheidscomplex in huis waar je niet snel bovenop zal komen. Dat zal namelijk heel wat maanden, en misschien zelfs jaren aan oefening vergen. Sadisten, ik raad jullie aan om zo spoedig mogelijk een bezoek te brengen aan de dichtstbijzijnde gameshop, want het is zelden leuker geweest om online een tegenstander tot op het bot af te kluiven. In Starcraft 2 is er namelijk geen excuus wanneer er verloren wordt. Ook al zijn de verschillende melkwegen bij elkaar nog zoveel miljoenen lichtjaren groot, er is geen plek waar de schaamte van een totale vernedering niet zal komen. Misschien de hel, maar daarvan is het bestaan te betwijfelen. Om Starcraft 2 samen te vatten is het misschien wel gepast om een groot strateeg te citeren: "De grootste generaal is hij die de minste fouten maakt."

Conclusie en beoordeling

Starcraft 2 is het nieuwe paradepaardje van Blizzard en het gaat in vol galop door het gamelandschap, veel bewonderaars op zijn rug nemend. Er zijn weinig spellen die zo goed opgebouwd en vormgegeven zijn. Het zal een paar maanden duren voordat er een permanente staat van perfectie bereikt is, maar voor zover een game in de buurt kan komen van dat ideaal, is het Starcraft 2 wel. Tactiek en emotie spelen een grote rol, de muziek is lekker rustgevend of opzwepend en zo kan uw recensent wel eventjes doorpraten. Om toch een conclusie te trekken: dit spel is adembenemend!
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Fabuleuze multiplayer
  • Meeslepende campagne
  • Audiovisueel uitmuntend
  • Oneindige tactische mogelijkheden
  • Minpunten
  • Omvang van enkele maps
  • Niet al te veel creativiteit vereist

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Zozo, VII blijkt wel erg populair :P

  • Dat is ook een fantastisch spel.



    Maar persoonlijk, en vele met mij, vind ik FFVI een stuk beter. Helaas hebben de meeste gamers dat spel niet gespeeld en zijn ze pas ingestapt bij deel VII omdat die op de PSone uitkwam.



    Deel VI is absoluut heilig. En deel VII volgt op de tweede plaats. Maar de perfectie van deel VI is nooit meer geevenaard. De graphics zijn echt heel simpel maar je raakt zo emotioneel betrokken bij het spel dat het werkelijk een ongekende ervaring is. Tot op heden ben ik nog geen rpg tegen gekomen die deel VI heeft overtroffen.



    Heb je een DS of een GBA, dan moet je als zelfrespecterend gamer eigenlijk verplicht deel VI nog eens aanschaffen. Dat spel heeft namelijk de lat voor rpg's veel en veel hoger gelegd.




  • Iemand die HET Sakaguchi gevoel probeert neer te zetten met FFVI t/m FFXII beeldmateriaal, hoort niet te winnen imo. Hij was de man achter deeltje 1 t/m 5. FFV was zijn beste werk imo



    Wel toffe filmpjes overigens, Nostalgie!

  • Lijkt me stoer!

  • btw hoelang of tot wanneer kan je nog je inzending opsturen?

  • @ Wessel (WiiZzhole):



    Jij bent ook met die drie on's samen te vatten: Ongelofelijk dom, ontiegelijk slap en onwerkelijk. Je hebt nog nooit een fucking Final Fantasy aangeraakt, slappe zak:P

  • @ Spam Fischer



    Hij aast gewoon op die Xbox 360 :P Zou ik ook doen, ik heb toch nooit een FF gespeeld XD



    @topic:



    Het Sakaguchi-gevoel is niet uit te leggen d.m.v. foto’s, een video of een verhaal. Het is slechts uit te leggen in één zin: het gevoel wat je krijgt bij Sakaguchi bestaat uit drie on’s: het is onmeetbaar, onwerkelijk emotioneel en ongelofelijk stoer!

    Deze uitspraak is echt mooi :D





  • @ Spam Fischer



    Mischien heeft hij nog nooit een FF gespeeld, z'n uitspraak over het gevoel klopt wel…

  • Nooit een FF gespeeld? Dude, lees heel het betoog en je denkt er wel anders over… Dat je mn neef bent betekent niet dat je precies weet wat ik allemaal gespeeld heb ;).

  • @Artixent

    Azen op een 30 terwijl hij er al één heeft. Hmm, die Wessel is ook nooit tevreden :P



    @Wessel

    Ik heb je betoog gelezen en ok, het kan best eens kloppen (A)


  • haha, lol > gassies boven me :P

  • Leuk dat mijn filmpje als voorbeeld wordt gebruikt.



    @ Tao: Bij de delen na deel V was sakaguchi ook nog erg betrokken bij de games. Zijn visies en ideeen werden alleen door andere mensen uitgevoerd. Hij was degene die het emotionele aspect nog meer naar voren wilde duwen, en hij wist ook precies hoe. Sakaguchi is juist verantwoordelijk voor de emotionele momenten uit de playstation delen.



    Sakaguchi wilde in deel VIII ook nog meer een band scheppen met de personages. Dat was de volgende stap in de serie en ook de reden dat ik mijn sakaguchi gevoel heb.


  • Kewl, ik sta op de frontpage :) Veel succes allemaal ;) Mag de beste winnen!

  • Ik vind het filmpje van Grymlog fantastisch. Mag ik vragen waar je die muziek vandaan hebt? :-)

  • Ok, maar ik ga kijken of ik nog een mooie foto kan insturen van Blue Dragon.

  • Het 2e Filmpje heeft sublieme muziek..En het eerste filmpje is idd ook erg goed..;)

  • Mooie stukken!! Ga mss zelf ook meedoen maar zie al dat ik daar nooit tegen op kan….

  • Voor mij was FF X mind blowing!!!

  • Ik ga eens kijken of ik wat kan maken, want ik heb nog een xbox nodig :P



    Maar die man kan echt veel emoties oproepen met FF

  • Grimlog & Wizzhole : Beide prachtig ! De andere natuurlijk ook, maar toch wat minder.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren