1. Spore (PC)

Spore (PC)

De mensheid heeft de sterke behoefte om alles om zich heen naar eigen voordeel te beïnvloeden. Met genetische manipulatie kunnen eigenschappen van dieren naar wens worden aangepast. In grotten leven we al 20.000 jaar niet meer; alleen de beste onderkomens zijn nog goed genoeg voor ons. En nu is de mens ook al op weg om het heelal te verkennen. Maar wat zou er van de aarde geworden zijn als de mens nooit had bestaan? Als de dinosauriërs verder geëvolueerd waren tot de dominante soort op de planeet? Zou er dan ook een klimaatverandering aan de gang zijn? Zouden er dan ook zoveel bedreigde diersoorten zijn? Iedereen die daar nieuwsgierig naar is, maar geen geld heeft om een nieuw universum op te kopen, kan zich uitleven in het nieuwste kindje van Will Wright: Spore.

Spore is de nieuwste creatie van Will Wright, de bedenker van de Sims. In plaats van een enkele persoon, beheer je in Spore een hele soort. Ondanks dat het een hele stap vooruit is ten opzichte van de Sims, wordt Spore nergens onoverzichtelijk. Zelfs een kind van vier zou gemakkelijk zijn weg kunnen vinden door de vele menu’s die Spore telt. Ook de vormgeving van die menu’s verdient een compliment. Zo is het hoofdmenu een soort van interactieve melkweg. Je kunt een nieuw spel beginnen door op een planeet in de melkweg te klikken of je kunt meteen naar de creators - de “bouwplaatsen” waar je je eigen wezen tot leven wekt - gaan.

Als je voor het eerst in het hoofdmenu komt is de verhaalmodus de meest voor de hand liggende optie. Na een planeet gekozen te hebben, deze een naam gegeven te hebben, en bepaald hebt of je wezen een carnivoor, omnivoor of herbivoor wordt, begint het grote avontuur van de evolutie. In een kort filmpje zie je een meteoor op de tot dan toe onbewoonde planeet vallen en kruipt jouw wezen eruit. In deze eerste fase, de celfase genaamd, is het de bedoeling om de meest dominante cel in de getijdenpoel te worden en uiteindelijk om benen te ontwikkelen en aan land te gaan. Dit doe je door genoeg eten naar binnen te werken. Afhankelijk van je eerder gekozen dieet moet je andere cellen, planten of een mix van deze twee verorberen. Als je genoeg voedsel hebt binnengekregen en je dna-punten - de valuta in de celfase - hebt verzameld kun je extra onderdelen op je cel zetten. Zo is het bijvoorbeeld mogelijk om een stekel aan de achterkant van je cel te plaatsen zodat hij een stuk minder kwetsbaar is voor andere roofcellen, maar je kunt ook een betere bek aanschaffen zodat je zelf een gevaar voor andere cellen wordt. Het hele schouwspel wordt weergegeven in een geweldige 2D stijl met vrolijke kleuren. Grotere en verder geëvolueerde cellen zijn dreigend zichtbaar op de achtergrond en kleine minicelletjes zwemmen angstig weg als jij eraan komt. Al met al is de celfase nog het best te omschrijven als een prehistorische pacman variant.

Zodra je eenmaal groot genoeg bent is het tijd om benen aan je cel toe te voegen. Zodra je dat gedaan hebt kan je wezen op het land leven en begint de wezenfase. De grootste verandering is de verschuiving van 2D naar 3D. Hoewel je wezen nog steeds vrij veel op je cel lijkt, zijn er in de wezenfase tal meer mogelijkheden om je wezen naar wens aan te passen. Maar het doel is nog steeds hetzelfde: word de dominante soort en ga zo door naar de volgende fase. Dit doe je nu niet alleen door te eten, maar door andere soorten uit te roeien. In het begin zullen de andere soorten die je tegenkomt erg op jouw soort lijken, maar na een tijdje spelen kun je de gekste creaturen tegenkomen. Zo ben ik eens een wezen met één poot en drie monden tegengekomen. Na ongeveer anderhalf à twee uur ben je wel klaar met de wezenfase. Dit lijkt kort, maar door de weinige variatie en de minieme diepgang is dit eigenlijk te lang. Ook is het jammer dat, hoewel je je wezen helemaal naar eigen smaak kunt aanpassen, je vaak voor de nuttige aanpassingen zult kiezen. Het mag dan wel kloppen met de evolutietheorie, maar het stimuleert de creativiteit van de speler niet. Gelukkig wordt de mooie visuele stijl van Spore wel doorgezet in de wezenfase. Alles ziet er heerlijk cartoony en vrolijk uit en de leuke muziek geeft het geheel nog wat extra sfeer.

Wanneer je klaar bent met de wezenfase en je creatuur slim genoeg is om vuur te maken begint de stamfase. Hier heb je niet meer de controle over één enkel lid van je soort, maar over een hele stam. Maar het doel van deze fase is nog steeds hetzelfde: Roei de andere stammen uit of sluit vrede met ze. Maar voordat je kan beginnen met het veroveren van de wereld, zal er eerst voedsel verzameld moeten worden. Want vechten op een lege maag gaat natuurlijk niet. Helaas weet de stamfase de sleur van de vorige fase niet te verbreken. De fase is speelbaar, maar daarmee is ook alles gezegd. Enige vorm van diepgang ontbreekt en de moeilijkheidsgraad ligt schandalig laag. Ook is het erg jammer dat de keuzes die je gemaakt hebt in de wezenfase niet doortellen naar de stamfase. Je kon je wezen helemaal volgeplakt hebben met stekels, maar in de stamfase vecht hij niet beter dan een wezen zonder armen of benen. Het is erg jammer dat de wezenfase zo weinig invloed heeft op deze fase en je gaat je als speler serieus afvragen waarom je de wezenfase eigenlijk gespeeld hebt.

Heb je eenmaal genoeg stammen veroverd dan kun je verder gaan naar de beschavingsfase. Deze fase is in wezen hetzelfde als de stamfase, maar hier vecht je met voertuigen in plaats van wezens. Hoewel dit op het eerste gezicht niet zo’n groot verschil lijkt, wordt de oorlogvoering hier een stuk leuker van. Je kunt namelijk je eigen voertuigen maken. Lijkt je het leuk om in auto met achttien wielen en een ijscotoeter als tank te gebruiken? Zet er een kanon op. De mogelijk heden in de vormgeving zijn eindeloos en maken deze fase al een stuk leuker dan vorige twee. Ondanks dat heeft ook deze fase de diepgang van een plasje water. Je kunt zoveel kanonnen op je auto zetten als je wilt, hij zal altijd dezelfde lichtkogel afschieten. Gelukkig komt aan alles een eind, dus ook aan deze fase. Want als je met klaar bent met het veroveren van steden op de planeet begint de leukste en meest uitgebreide fase in Spore: de ruimtefase.

In de ruimtefase bestuur je je eigen ruimteschip. Uitgerust met de modernste snufjes en een enorm vrachtruim ga je op pad om de ruimte te verkennen en om nieuwe koloniën te stichten op andere planeten. De ruimtefase neemt al het goede van de vorige fases en doet er nog een schepje bovenop. Vooral de enorme mate van vrijheid is ongekend. Er zijn meer dan 100.000 sterren en ongeveer vijf keer zoveel planeten in het melkwegstelsel en je kunt ze allemaal bezoeken en koloniseren. Natuurlijk ben je niet het enige ruimtevarende ras; er zijn nog talloze andere volken om te ontmoeten. Het is mogelijk om hun planeten te veroveren, maar je kunt ook door slim handel te drijven een sterrenstelsel kopen. Ook kun je je weer uitleven op alle creators. Vind je het erg leuk om wezens te maken? In de ruimtefase kan het. Je kunt zelfs je eigen gebouwen ontwerpen. In de ruimtefase krijg je voor het eerst de kans om volledig los te gaan met je creativiteit. Wil je je bekeren tot de paarse religie? Verf je planeet paars, geef je volk paarse kleding en metsel je gebouwen alleen nog maar met paarse bakstenen. Je kunt het zo gek niet verzinnen of het kan. Ik ben zelfs een keertje een kubusvormige planeet tegengekomen. Gelukkig kun je de tweede keer dat je een nieuw spel begint kiezen in welke fase je begint. Je hoeft dus niet elke keer de vorige fases door te werken, maar kunt meteen aan de slag als intergalactisch ras.

Maar er is meer te doen in Spore dan alleen maar een verhaaltje volgen en het heelal domineren. Alle creators die je door het spel hebt gebruikt kun je ook gebruiken vanuit het hoofdmenu. En ze werken echt fantastisch. Gebruiksvriendelijkheid is een understatement want nog nooit was het zo makkelijk om je eigen wezen in elkaar te zetten. Je kunt de ruggengraat naar wens buigen en wat extra vet toevoegen is ook zo gebeurd. Vervolgens kun je kiezen uit honderden onderdelen om op je schepping te plakken. Het is zelfs mogelijk om onderdelen over elkaar heen te plakken voor interessante effecten. Als je klaar bent met de onderdelen aanpassen kun je je wezen een leuk verfje geven. Ook hier zijn er ontzettend veel mogelijkheden. Wil je een knalrode eland met een haaienbek? In Spore kan het. Voel je meer voor een pikzwarte egel met vleugels? Geen probleem. En daar houdt de pret nog niet op, want ook gebouwen en voertuigen kunnen volledig naar wens geschapen worden. Hier zijn de mogelijkheden zo mogelijk nog uitgebreider dan in de wezencreator. Voeg hier het enorme gebruiksgemak aan toe en de creators zijn verreweg het leukste onderdeel van Spore.

En wanneer je eenmaal iets moois hebt gemaakt hoef je het niet voor jezelf te houden. Spore werkt met een online systeem waarmee er constant creaties van verschillende spelers over internet worden uitgewisseld. Dit systeem werkt erg goed en is - geheel volgens de verwachting - ontzettend gebruiksvriendelijk. Omdat je hierdoor vrijwel nooit twee keer dezelfde soort tegenkomt, blijft het spel een stuk langer leuk. Ook is het mogelijk om je wereld op een bepaald thema in te stellen. Zijn waterdieren je grote favoriet? Zorg er dan voor dat je alleen maar oceaanbewoners tegenkomt. Het feit dat je in Spore online speelt zonder dat je er zelf iets voor hoeft te doen verdient een groot compliment. Al met al is Spore een ontzettend leuke game geworden die erg leuk is af en toe tussendoor te spelen. Het gebrek aan diepgang draait de verhaalmodus bijna de nek om, maar de ruimtefase is wel weer erg leuk om te doen. Maar het leukste onderdeel van Spore zijn de creators en het feilloos werkende online systeem. Maxis verdient hiervoor een dikke pluim!

Conclusie en beoordeling

Spore begint fris in de celfase, om dan door een diep dal te gaan en daar pas weer uit te komen in de ruimtefase. De mogelijkheden zijn haast onbeperkt en het verkennen van het heelal werkt erg verslavend. Maar de werkelijke kracht van Spore ligt in de vele creators. Nog nooit was het verwezenlijken van je eigen schepping zo makkelijk en leuk. Voeg hier het online uitwisselsysteem aan toe en je hebt een game die lange tijd leuk blijft om te spelen. De graphics zijn heerlijk cartoony en de muziek doet hier nog een schepje bovenop. Ondanks de paar minpunten blijft Spore een topgame en is het, zeker nu de prijs wat lager is, waard om uitgeprobeerd te worden.
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Creators werken perfect
  • De ruimtefase is ontzettend uitgebreid
  • Geweldige cartoony stijl
  • Online singleplayer werkt perfect
  • Minpunten
  • Geen diepgang of uitdaging in de eerste vier fases

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Die gozer is echt tof, die stem van hem! (Michael Clarke Duncan)

  • Wel een paar bekende namen.

  • Michael Clarke Duncan is zeker vet.

  • Zeker vet!

  • en waar is Jean-Claude Van Damme? *kuch*

  • Hmm. Ik heb in het verleden wel afgeleerd om enthousiast te worden van game films. Ik weet nog goed dat StreetFighter II de eerste game verfilming was die ik heb gekeken. Ik ben met hoge verwachtingen voor de tv gaan zitten en dat viel me toch een partij tegen. En daar kon de sterrencast echt niks aan veranderen. Ik vind Michael Clark Duncan wel heel cool. Vooral in Sin City vind ik hem heel erg stoer.

  • Fuck fuck, vind Van Damme echt perfect vanwege zijn uitmuntende techniek enzo… hoop echt dat hij erin komt.. beste Kyokushinkaier ooit… en hij heeft ook gewoon de kop voor streetfighter:)

  • @ Shoarmaboer

    Laat ze eerst maar met een paar kilo's coke afkomen,
    dan springt ie zeker weten ook op de wagon ;-)

  • Wel vet!

  • @ Jokes, ik snap je niet:P

  • Van Damme is toch stofzuiger ;-)

  • Michael Clarke Duncan is zeker een goede acteur!

  • Dat klinkt veelbelovend :D

  • Vet, hijs super goed! Vind ik dan, he!

  • Hij was goed in de film DareDevil!

  • Heel erg gay. Streetfighter zou alleen maar om Ryu en Ken moeten gaan.

  • Filmgame….

  • Die gast is echt vet.

  • leuk, maar ik heb nog heel slechte herrineringen aan de eerste Streetfighter film (behalve de komische M.Bison die Raul Julia neer zette, dat was dan wel weer lachen), dus denk ik dat ik deze film maar aan me voorbij laat gaan.



    Onlangs heb ik nog de moeite genomen om naar de Dead Or Alive film te kijken… lekkere babes, maar verder had het net zo goed een film van Uwe Bolle kunnen zijn! :P

  • Ik denk niet echt dat dit een goeie keuze is om een film te maken van een arcade spel? Ze gebruiken gewoon de naam om goeie verkoop cijfers te krijgen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren