1. Super Mario Galaxy 2 (Wii)

Super Mario Galaxy 2 (Wii)

Super Mario Galaxy 2: Een oefening in kunstig vermaak

Omdat er al veel goede recensies bestaan van Super Mario Galaxy 2, besloot ik, Mr. Donut, het anders aan te pakken. Ik heb schrijver, essayist, Mario liefhebber en Nintendo verslaafde Karel van de Koekelaere een aantal essentiële vragen gesteld over het spel. Hieronder is het vraaggesprek te lezen.

** Verklaring afkortingen: Super Mario Galaxy = SMG, Super Mario Galaxy 2 = SMG2 **

*

Mr. Donut: Waarom is Super Mario Galaxy 2 een goed spel?

Karel van de Koekelaere:

Net als een goed kunstwerk is een spel geslaagd wanneer vorm en inhoud naadloos op elkaar aansluiten, beeld en idee samensmelten. Dit is zeker het geval bij SMG2. Het spel borduurt voort op een sterke basis en voegt daar originele interessante elementen aan toe. Je zou het spel kunnen beschouwen als een onderzoek naar de grenzen van het platform genre. Zo wordt er regelmatig gewisseld van driedimensionaal perspectief naar tweedimensionaal perspectief en andersom, en zijn er flink wat powerups (een identiteitsverandering van Mario, een nieuwe outfit stelt hem in staat tot nieuwe acties) te verkrijgen die vragen om een andere benadering van de besturing. De bewegingsmogelijkheden van de Wiimote helpen daarbij, maar worden nooit een doel op zichzelf. De besturing staat in dienst van de gameplay en voelt natuurlijk aan. SMG2 is boven alles een ode aan de fantasie en beslist genrebepalend. Het ligt in de lijn der verwachting dat veel platformspellen in de toekomst het spel als referentie zullen gebruiken, net als dat ooit gebeurde met Super Mario 64.

*

*

Mr. Donut: Is SMG2 een herhaling van zetten, of brengt het werkelijk iets nieuws?

Karel van de Koekelaere:

Qua verhaal valt er, zoals eerder vermeld, niets nieuws te verwachten. Nintendo is zich hier van bewust, en lijkt de onontkoombare ontvoering van Peach, waar bijna ieder Mario spel mee begint, met opzet af te raffelen. Het gaat hier dan ook niet om het verhaal, maar enkel om hoe het spel gespeeld en beleefd wordt. Dus niet: Waarom gaan we van A naar B? Maar, HOE gaan we van A naar B. Daarin gaat het spel door op SMG, en eigenlijk op alle oudere Mario spellen, maar mikt deze keer duidelijk op hogere doelen. De levels zijn meer gefragmenteerd dan in SMG, in de zin dat een speelveld vaak bestaat uit veel afzonderlijke platforms. Dit zorgt voor dynamiek, meer afwisseling van decor en acties. Plus dat het tevreden gevoel van iets ontdekt te hebben vaker ontstaat door de vele verschillende speelomgevingen.

Ook het verkrijgen van powerups is op een hoger plan getild, er zijn er meer en worden anders ingezet. Wederom zoeken we naar gouden sterren (het gaat immers niet om het verhaal) en weer hebben we daar powerups voor nodig. SMG2 laat je vaker van identiteit veranderen zodat er meer van je aanpassingmogelijkheden gevraagd wordt. Op die manier krijg je als speler het gevoel het spel op verschillende manieren te kunnen ervaren, wat erg plezierig is. Het lijkt soms op een verzameling sterke ideeën samengevat in een enkele noemer. Sommige levels zijn totaal anders van opzet, zoals bijvoorbeeld een racelevel. Gelukkig voelt dit niet als een verplicht alternatief, maar als een welkome afwisseling. In de structuur van de levels lijkt vaak geen logica te zitten en dat draagt bij aan de prettige grilligheid van het spel. Knap is dat het nooit onoverzichtelijk wordt, als speler stem je als vanzelf in met een verzameling van regels die ieder moment kan veranderen.

*

*

Mr. Donut: Wat voegt het personage Yoshi toe aan het spel?

Karel van de Koekelaere:

Yoshi zou je kunnen beschouwen als een veredelde powerup, hoewel je alleen gebruik van hem kunt maken en niet in hem verandert. Hij stelt je in staat om op een snelle en efficiënte manier door een level te gaan, rijdend op zijn rug. De tong van Yoshi is handig te gebruiken door met de Wiimote naar een vijand te wijzen, en die vervolgens, met een druk op de knop, op te eten. Ook is het mogelijk om op die manier fruit te verorberen. Later in het spel wordt het opeten en afvuren van kogels een essentieel onderdeel van het positief voltooien van een level. Nooit doet de besturing van Yoshi onhandig of vervelend aan. Ook is het mogelijk om op bepaalde plaatsen te komen, enkel met Yoshi. Dit alles zorgt voor een gevoel van avontuur wanneer het in een wereld mogelijk is om samen met de dinosaurus een level te voltooien.

*

*

Mr. Donut:Is het spel grafisch imponerend, en hoe zit het met de muziek?

Karel van de Koekelaere:

Dat zijn eigenlijk twee vragen, maar goed. Over smaak valt niet te twisten, zoveel is duidelijk. Bekend is dat de Wii niet voorop loopt in de stoet van uitgevers van grafisch sterke spellen. Aangezien SMG2 een zogenaamd merkbepalend spel is, Nintendo wordt altijd streng beoordeeld op een Mario spel, is er veel aandacht besteed aan hoe het spel eruit ziet. De werelden en wereldkaarten (een grote, algemene wereld zoals in SMG is er niet, er wordt gebruik gemaakt van wereldkaarten net zoals in Super Mario Bros 3) zijn erg kleurrijk en de levels hebben een enorme diepte. Wanneer de camera gedraaid wordt kan er vanuit alle hoeken goed gekeken worden en eigenlijk zijn alle uitzichten kloppend. Uiteraard is er een enkele glitch te vinden, niets is perfect, maar over het algemeen is de stijl indrukwekkend.

Vakmanschap zit bijvoorbeeld in de detaillering van de personages en de vijanden. Het is erg grappig om de zogenaamde Goomba’s vastberaden op Mario en Luigi (het is maar net met wie je wenst te spelen) in te zien lopen, na onze helden ontdekt te hebben. Ook geluid doet zoals bekend een hoop met onze beleving. De gehele soundtrack is net als in SMG live uitgevoerd door een orkest, en de opnamen daarvan werpen vruchten af tijdens het spelen. Het spel krijgt daardoor een episch karakter en neemt je mee op avontuur. De dynamiek wordt op de juiste momenten opgevoerd. Het doet af en toe denken aan de muziek van “Lord of the Rings” of “Star Wars”. Soms sprookjesachtig, dan weer strijdbaar, maar altijd passend bij het decor van het spelmoment.

*

*

Mr. Donut: Is er dan niets wat tegenvalt aan Super Mario Galaxy 2?

Karel van de Koekelaere:

Toch wel, toch wel. Geen enkel spel is voor honderd procent perfect. Voor een ervaren speler zijn vooral de eerste vier werelden weinig uitdagend. Wereld vijf en zes maken uiteindelijk veel goed, maar het is even wachten op de echte nagelbijters. Ook de geheime wereld, wereld 7, laat soms wat te wensen over. Niet qua moeilijkheid, maar wel qua vormgeving. Vaak is de aandacht slechts uitgegaan naar de puzzels en lijken de vormgevers soms wat lui te zijn geweest. Dit is vooral teleurstellend omdat je zou verwachten dat, door zo ver te komen, er een grafische beloning wacht. Helaas is dit niet het geval. Een regelrechte aanfluiting zijn de eindbazen, een uitzondering daargelaten. Ze zijn vaak eenvoudig te kloppen en flauw qua uitdrukking. Zelfs Bowser, de eindvijand, die een aantal keren op precies dezelfde manier verslagen dient te worden, is in het geheel niet prikkelend. Het lijkt wel of Nintendo de eindbazen net zo behandeld heeft als het verhaal, een noodzakelijk kwaad wat er nu eenmaal bij lijkt te horen. Dat is jammer, omdat het wellicht een boeiende aanpak zou zijn geweest om het verhaal eens anders te laten verlopen door de eindbazen om te wisselen met andere schepsels. Waarom geen King Boo vijand? Of een levensgrote Koopa? Tientallen Hammerbrothers met megahamers of een robotprinses? Maar goed. Blijkbaar hadden ze een oude kapstok nodig om het geheel aan op te hangen. Gelukkig is dat geheel meer dan de moeite waard, en zijn de mindere kanten snel vergeten.

*

*

Mr. Donut: Wilt u nog iets kwijt over Super Mario Galaxy 2?

Karel van de Koekelaere:

Nou vooruit dan. Er zijn weinig videospelletjes die de nieuwsgierigheid van de speler belonen met hoogst originele gameplay. Na ieder level wil je meer, en dat krijg je dan ook. Op momenten dat je denkt alles gezien te hebben, wachten er levels die alle verwachtingen te boven gaan. Dat zijn de momenten dat je wenst even te kunnen kijken in de hoofden van de ontwikkelaars van dit imponerende spel, de briljante geesten die een oefening gemaakt hebben in kunstig vermaak, en dat je eigenlijk alleen een diepe buiging wilt maken voor zoveel vernuft en inlevingsvermogen.

*

Conclusie en beoordeling

Super Mario Galaxy 2 is een natte droom voor iedere platformer. Het is een caleidoscopische toverbal die zelfs de meest narrige gamer zal overtuigen. Simpelweg het beste spel op de Wii tot dusver.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Nieuwe benadering van het platform genre.
  • Een ode aan de fantasie.
  • Geeft meer dan het lijkt te beloven.
  • Minpunten
  • Saaie eindbazen.
  • Voorspelbaar verhaal.
  • Hier en daar slordige vormgeving, vooral in de laatste wereld.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Dit spel is niks voor mij..

  • Cool..

  • Beter!

  • nice minions besturen

  • Leuk, 1 van de games waar ik een 360 voor zou willen kopen.



    Nu alleen Mass Effect en Bioshock nog naar de PS3 en ik ben mijn redenen kwijt om een 360 te kopen. LoL

  • Wederom mosterd na de maaltijd. Uiteraard leuk voor de bedrijven, maar ik vind het afbreuk doen aan de genialiteit van de developer om het gewoon te porten.



    Ik vraag me ook af hoe lang PS3 bezitters, waar ik er een van ben, dit accepteren. Ik ben er in ieder geval nu al klaar mee. Na Lost Planet zit ik niet meer te wachten op een slap aftreksel van een XBOX360 game. Ik vind de PS3 superieur aan de Xbox 360 en dan verwacht ik geen simpele ports.

  • Zeer leuke game, een must have voor de PS3.

  • Mijn dag was somber, maar dit maakt me blij =]

  • Op de PC vond ik het een erg vermakelijke game, dus is het erg goed dat ie nu ook voor de PS3 gaat komen.

  • Ik wil gewoon een nieuwe spel op de ps3 of een vervolg van de ps2. Ik zit niet te wachten op een geport spel van de 360.

  • ik ruik verraad:P

  • Vond er niet zo enorm veel aan om eerlijk te zijn…

  • zou wel tof zijn:)

  • Overlord (PC free) was wel geinig.

  • Wel tof, maar die game is nu al lang weer ingehaald door betere games. Ik wil een nieuwe game, geen spel van vorig jaar weer voor de volledige prijs.

  • Leuk als die in de budget bakken ligt, hier ga ik echt niet de volle prijs voor betalen.

  • Mooi voor de PS3 bezitters. Overlord was een erg vermakelijke game, die over het algemeen vond ik veel te lage scores kreeg in reviews.

  • Super VET! Ik vond het al zo jammer dat die niet op de PS3 kwam.



    Cool. Mijn middag is weer goed (h)

  • kga effe de reden zeggen hiervoor he



    overlord 2 is multiplatform in development en deel 1 is gewoon een stap om ook de PS3mensen kennis te laten maken met een toch wel erg sympathiek game.

  • Ja verwachtte ik al..

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren