1. Darksiders (X360)

Darksiders (X360)

Iedereen heeft wel eens een slechte dag. Zo’n dag waarop je gewoon je best doet, maar niets gaat zoals jij het wilt en alles tegen lijkt te zitten. Misschien ben je wel rustig vakken aan het vullen, als je per ongeluk een enorme pot mayonaise laat vallen op het moment dat de baas om de hoek komt. Of wellicht ben je net klaar met een scriptie, als je een grote mok koffie omstoot die je computer laat crashen. Heb je écht een slechte dag, dan word je door een hogere macht misleid en ben je verantwoordelijk voor het uitsterven van het menselijk ras. Dat laatste overkwam War, de hoofdpersoon van Darksiders.

War is één van de Ruiters van de Apocalyps en het is zijn taak tijdens het uur des oordeels dood en verderf te zaaien. Natuurlijk doet hij dat met alle plezier, totdat blijkt dat er sprake is van een grof misverstand; War had niet mogen komen. Normaliter staat op deze zware overtreding zonder twijfel de doodstraf, maar gelukkig weet de Ruiter zijn superieuren ervan te overtuigen dat er sprake is van een complot. Daarop krijgt War een tweede kans, maar worden wel zijn krachten afgenomen. Inmiddels honderd jaar verder keert hij terug naar de post-apocalyptische aarde, die nu voornamelijk wordt bevolkt door Engelen en Demonen. Helaas heeft geen van beide baat bij zijn komst en dus zal elk wezen dat zijn pad kruist de beste man meteen aanvallen.

Nou ja, bijna elk wezen. Een aantal demonen ziet in War namelijk een prima paard om voor hun wagentje te spannen en zo een aantal vieze klusjes op te laten knappen. Bijna al die demonen hebben één ding gemeen: hun stem, want vrijwel allemaal praten ze ongelofelijk stoer. Het zijn immers imposante monsters en daar hoort nu eenmaal een absurd laag of duivels spraakvermogen bij. Zo is er Samuel, met zo’n episch stemgeluid dat ieder ander zich spontaan incompetent voelt –inclusief Dave Grohl- en The Watcher, met de immer geschifte stem van Mark Hamill, alias The Joker. De stijl van de game sluit prima aan bij al dit bruut stemgeweld. Alles is overgoten met een prachtig comic-sausje, dat perfect bij de karakters en wereld past. Verwacht echter geen teksten a la ‘POW’ en ‘OUCH’ of bladzijden die omslaan, maar gewoon een game met een bijzonder aangenaam stijltje.

Die stijl wordt doorgezet in de vele gevechten die er zullen plaatsvinden. War weet namelijk de dodelijkste moves uit te voeren met zijn trouwe zwaard, Chaoseater. Met slechts enkele knoppen kun je de vetste combo’s op het scherm toveren, wat erg intuïtief werkt. Het hoogtepunt in elk gevecht zijn de finishing moves, die je kunt uitvoeren wanneer een vijand voldoende is verzwakt. War brengt dan op brute wijze de genadeslag toe, vaak met gespleten of onthoofde lichamen tot gevolg. Na dit tragisch overlijden van de tegenstander komt er een klein aantal ‘souls’ vrij. Die kun je vervolgens gebruiken om nieuwe wapens en moves te kopen, waardoor je vrijwel de hele game getrakteerd wordt op nieuwe aanvallen. Wel jammer is het feit dat er per vijand maar één of twee finishing moves zijn. Aangezien je vaak dezelfde vijanden zult bevechten, zijn de slachtmethodes al gauw bekende koek en worden ze zelfs vervelend.

Hoewel de gewone vijanden voor leuke gevechten zorgen, zijn het de eindbazen die op dat gebied de show stelen. Het is telkens een genot om te ontdekken wat voor gedrocht je volgende slachtoffer wordt. Of het nou een enorme spin is of een oversized worm, elk van hen is een feest voor het oog en zorgt voor een memorabel gevecht. Om deze übermonsters te verslaan, is het van uiterst belang hun zwakke plek te vinden en aangezien die lang niet altijd bereikbaar is, is tevens hun aanvalsschema interessant. Nee, de invloed van The Legend Of Zelda wordt niet onder banken of stoelen geschoven. En net als in die legendarische serie zijn ook de bossfights in Darksiders stuk voor stuk uitdagingen die je met veel plezier aan zult gaan. Is dan eindelijk de overwinning nabij, mag je van War een brute en o zo geweldige finisher verwachten waarin hij het beest op meest pijnlijke wijze afslacht.

Naast al die bloederige veldslagen zul je de nodige tijd kwijt zijn met een aantal gecompliceerde puzzels. Geen simpel hendeltje overhalen of een knopje indrukken, echt denkwerk is hier van belang. Ja, ook hier diende The Legend of Zelda als inspiratie. Dat betekent dat er gewerkt moet worden en met één puzzel ben je dus wel even bezig. Bovendien bestaan de puzzels vaak uit meerdere afzonderlijke delen, waardoor je al gauw een half uur kwijt bent alvorens verder te kunnen. Elke nieuwe hersenkraker biedt een echte uitdaging, wat het geweldig maakt om rustig tot de oplossing te komen. De inventiviteit van de meeste puzzels zorgt ervoor dat ze geen moment vervelen en mede doordat er steeds nieuwe items beschikbaar komen, is elke moeilijkheid weer een verfrissend genoegen.

In tegenstelling tot de steeds vernieuwende puzzels zijn er een aantal situaties waarin de herhaling wél toeslaat. Met name aan het begin van de game wordt een aantal missies gewoon herhaald, wat de indruk wekt dat de makers het spel kunstmatig hebben verlengd. De saaie arena’s die je daar moet doorlopen, hebben namelijk geen enkel nut en voegen niets toe. Ze zijn simpelweg vervelend en halen de vaart uit de game. Dit brengt de ietwat aangelengde speelduur op ongeveer vijftien uur, waarvan zo’n twaalf op volle snelheid. Die twaalf uur zijn gelukkig wel bijzonder plezierig.

Conclusie en beoordeling

Wat een geluk dat War met zijn verkeerde been uit bed stapte! Was dat niet gebeurd, had hij een heel normaal dagje beleefd en had hij de mensheid nooit verwoest. En had hij dát niet gedaan, had hij nooit dit grandioze, met comic-saus overgoten avontuur kunnen beleven. Maar gelukkig liet War de mensheid wél uitsterven en belandde hij in brute gevechten, worstelde hij met nog brutere eindbazen en uitdagende puzzels en ontmoette hij karakters voorzien van de meest epische stemmen. Hoewel zijn moves een beetje in herhaling vielen en zijn queeste ietwat werd aangelengd, mocht dat de pret niet drukken. Lang leve de Apocalyps!
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Prachtig comic-stijltje
  • Epische stemmen
  • Toffe gevechten
  • Brute eindbazen
  • Uitdagende puzzels
  • Minpunten
  • Herhalende moves
  • Kunstmatig verlengd

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ziet er strak uit!

  • 150 euro… ja doei!

  • ziet er wel ok uit.

  • Geef mij maar de Logitech G25.

  • Ziet er heel mooi uit, maar €150,- vind ik toch echt idioot.

  • Nice!

  • Krijg je het spel der dan gratis bij??



    Wel een gaaf ding!

  • Vet, maar je gaat er niet sneller van rijden vind ik.

  • Jammer dat er geen koppelpedaal bijzit, enkel gas en rem. Dan is de G25 beter.

  • 150 Euro lol!

  • 150E is niet veel hoor. En is dat een H-Shifter?

  • Sturen zijn leuk voor de beleving , maar je rijdt er mee alsof je 5 liter strorum gezopen hebt. Is er iemand die betere tijden noteerd met een stuur dan met controller??

  • Even voor de duidelijkheid, Hij komt niet 25 maart uit.



    ik quote:



    Pricing and Availability

    The Logitech Driving Force GT wheel is expected to be available in the U.S. and Europe beginning in May. The suggested retail price is $149.99 (U.S.).



  • 150 euro, ziekelijk hoge prijs…

  • @Braakneiging



    Present

  • idem Shenmue 3

  • damn die is vet ik wil dat ding egt:O

  • Ik heb het vorige model Driving Force staan en werkt echt heerlijk!

    (heeft ook Force Feedback dus trilt als je door gras rijdt ect.)

  • clasic :D

  • Ik hoop toch wel dat het vorige stuur op gt5 werkt.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren