1. Call of Duty: Modern Warfare 2 (PS3)

Call of Duty: Modern Warfare 2 (PS3)

The earth is a very small stage in a vast cosmic arena. On it everyone you love, everyone you know, everyone you ever heard of, every human being who ever was, lived out their lives.

Thousands of confident religions, ideologies and economic doctrines, every saint and sinner in the history of our species think of the rivers of blood spilled by all those generals and emperors so that, in glory and triumph, they could become the momentary masters of a fraction of a dot.

Our posturing, our imagined self importance, the delusion that we have some privileged position in the Universe, are challenged by this point of pale light and underscores our responsibility and to preserve and cherish the pale blue dot. Story of the Year

Onderhand is wel duidelijk dat de mensheid bezig is met een collectieve zelfmoord. Oorlogen tussen landen, groepen en mensen eisen hun tol. Vele levens gaan verloren, bij onenigheid of territoriumdrift worden de messen geslepen. In dit geval worden de wapens geladen om ten strijde te trekken. Ze sleuren de hele wereld in een destructief patroon van zelfvernietiging. Supermachten vechtend om slechts een deel uit te maken van een universum waar alles van kosmische proporties is. Een fractie van tijd van wat er zich afspeelt in het universum. De Russen besluiten om het grove geschut in te zetten en een oorlog te ontketenen waar grootmachten vechten om hun voortbestaan.

In de campagne mode word je van locatie naar locatie geslingerd, de hele wereld afgaand om conflicten uit te vechten. Met Soap MacTavish als je leider ga je in taskforce 141 ten strijde. Je wisselt echter nog wel regelmatig van rol om meerdere kanten van het verhaal mee te maken. De ene keer ben je een special force militair, de andere keer ben je een doodgewone soldaat. Zij geven ieder een andere kijk op de oorlog.

Waar je in de taskforce meer bezig bent met het stealthwise binnendringen van locaties om deze vervolgens met veel bombarie te verlaten, ben je bij het gewone leger bezig het met veel geweld veroveren van strategische doelen. De opdrachten zijn van minder prioriteitsniveau en zijn naar mijn mening puur voor machtsvertoon. Terwijl de taskforce missies meer van politiek niveau zijn om prominente figuren te pakken en eventueel uit te schakelen.

Als normale soldaat beleef je oorlog van dichtbij. De oorlog begint in het middenoosten, waarna het zich verplaatst annex uitbreidt naar Amerikaans grondgebied. Amerika wordt aangevallen door de Russen die huishouden doormiddel van hun invasie, gewone Amerikaanse steden worden aangevallen.

De oorlog speelt zich echter niet alleen af in het midden oosten en Amerika. Deze speelt zich ook af in gebieden zoals de favella’s in Brazilië en middle of nowhere plekken in Rusland. De favella’s zijn misschien wel een van de meest hectische van het spel. De opeengestapelde huisjes geven een claustrofobische indruk en als speler wil je er, al schietend, zo snel mogelijk uitkomen.

Door dit constante wisselen van locatie vond ik het verhaal redelijk verwarrend, het was me in eerste instantie niet duidelijk wat nou de achterliggende gedachte was van het conflict. De epileptische actie doet het verhaal ondersneeuwen. Deze epische actie houdt echter niet lang stand, namelijk een kleine 6 uur. Wat erg kort is voor een avontuur van zulke kosmische proporties, waar bijna elk land in de wereld in een gigantische oorlog wordt gesleurd.

Om de speler niet helemaal een gevoel van geldverspilling te geven, heeft de ontwikkelaar er een spec ops modus bijgedaan die in het vorige deel nog niet aanwezig was. De weinig originele ‘extra ‘ content is praktisch volledig gebaseerd op de single player. Nu kan je het wel met een vriend doorspelen, wat de spec ops de extra beleving meegeeft. Deze mode is ook van korte duur maar zeer vermakelijk als het is gespeeld met een medespeler.

Maar zoals de meeste kopers van Call of Duty, draait het hier om de multiplayer modus. Waar het in Call of Duty 4 bijna perfectie naderde, zijn er hier meerdere kanttekeningen te maken.

De formule van de multiplayer is goed, net zoals in de vorige Call of Duty. Het heeft geen zin om een succes formule opnieuw samen te stellen, dus hier heb ik weinig kritiek op bij de makers.

De speler begint weer onderaan de ladder met een minimaal wapenarsenaal en werkt zich al schietend naar de top. Dit keer krijg je er als beloning voor je prestaties een naamplaatje of ‘medaille’ bij, om bij je medespelers te kunnen pronken met je behaalde resultaten. In eerste instantie een leuke toevoeging, maar later heeft het geen enkele toegevoegde waarde in mijn opzicht. Het is echter wel verfrissend om deze te verwisselen om je spel af en toe even te reanimeren.

Hoe hoger de speler komt, des te meer wapens komen er vrij. Waar iedereen zijn favoriet heeft, is het duidelijk welke het meest gebruikt worden in de game. Deze wapens zijn erg populair omdat ze veel kills opleveren en erg accuraat zijn. Toch is het per speler anders, elke speler prefereert een ander wapen dat bij zijn of haar speelstijl past. Natuurlijk zijn er ook de levenloze zielen die alleen maar wachten tot een nietsvermoedende prooi langskomt rennen.

Door de komst van specifieke perks en bepaalde wapencombinaties zijn bepaalde technieken vrijgekomen. Deze zaten nog niet in de vorige Call of Duty, waar zulk soort combinaties niet mogelijk waren. Deze spelers doen afbreuk aan de algehele ervaring van mensen die nog wel serieus een potje willen uitvechten.

Perks geven de speler de mogelijkheid om het arsenaal door tactische toevoegingen aan te sterken. Elk wapen is namelijk bij meermalig gebruik uit te breiden. De speler kan er een red dot sight op zetten of een silencer. De speler kan variëren met deze uitbreidingen om het wapen helemaal eigen te maken.

Er zijn ook combinaties mogelijk waar de speler oneindig kan sprinten en twee secundaire wapens kan selecteren, ook wel akimbo genoemd. Deze spelers rennen als gekken door het level, iedereen overhoop knallend die hun pad durft te kruisen.

Het voorgenoemde heeft mijn plezier in de multiplayer grotendeels verziekt. Als dat nog niet genoeg is, zijn er nog de maps. Die in eerste instantie goed uitgebalanceerd lijken door het hoogte verschil. Tevens zijn de maps groter dan in de vorige game. Dit leidt tot mensen die alleen maar snipen of als malloten rondrennen. Persoonlijk prefereer ik frontlinie actie, dit word echter onmogelijk gemaakt door de levelopbouw. De maps die wél degelijk zijn, zijn op een hand te tellen.

Grafisch mag de game er uiteraard wel zijn. Er is wel degelijk progressie geboekt in vergelijking met de vorige game, maar als dit het enige noemenswaardige aspect is van het spel dan is het wel slecht gesteld met de algehele score van deze game.

Naast de controversiële onderwerpen die voorbijkomen, zoals de tienersoldaten van de favella’s en het ‘verboden’ level dat veel stof heeft doen opwaaien, biedt CoD:mw2 weinig vernieuwing. De singleplayer is weliswaar een achtbaanrit van korte duur waar het verhaal niet helemaal duidelijk is. De spec ops zijn leuk om te spelen met een vriend, maar hoge replay value heeft het niet. Als laatste is er nog de multiplayer die door de slechte balans minder vermakelijk is geworden. We kunnen wel concluderen dat dit vervolg uit de Call of Duty modern warfare serie buiten de boot is gevallen. Begrijpelijk is dan ook dat spelers de vorige modern warfare weer in hun console doen, puur omdat deze nog steeds een ongeëvenaarde beleving biedt aan de speler.

Conclusie en beoordeling

De singleplayer is kort en een achtbaanrit, misschien dat de hoogste moeilijkheidsgraad ervoor zorgt dat de singleplayer een langere levensduur krijgt. Deze modus moet het echter hebben van de schietgrage actie, het verhaal wordt te verwarrend verteld om een waar memorabel avontuur te zijn. Eenmaal klaar kan de speler de weinig originele spec ops modus raadplegen of de multiplayer. Waar de multiplayer in de vorige Modern Warfare bijna perfect was, heeft deze de plank misgeslagen. Dit door slechte levelopbouw en een scheve balans in de perks. Dit avontuur is met een kritische kijk niet zo episch als ik had gehoopt.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Spec ops
  • Achtbaanrit actie
  • Grafisch
  • Minpunten
  • Verwarrend verhaal
  • Slechte levelopbouw in multiplayer
  • Slecht gebalanceerde perks in multiplayer
  • Lage replay value spec ops

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Was ook te verwacht, wel tof though!

  • Mooi nieuws.



    De must-have voor 360 bezitters dit najaar imo !

    Een co-op feestje zal het wel weer worden.

  • SWEET! hopelijk ook voor de pc:\"P

  • Yay! :D

  • Woohoo! Goed nieuws! :D

  • Cool, kom maar op met gears2 :)

  • VEEEET!!!



    Voordat ie uitkomt koop ik deel 1 en daarna meteen deel 2

  • gaan ze volgens mij niet halen hoor november of ze zijn heeel snel geweestof er is niks veranderd kom op man dit is egt veel te snel

    denk dat ie word uitgesteld tot die tijd heb ik fun met gears ofwar 1:D

  • Tering das snel… hopelijk wordt t dan geen afgeraffeld spel :s

  • Moet eerst nog deel 1 spelen.

    dan zien we wel verder.

  • Totaal niet verwacht… hehe. Hopelijk net zo leuk als zijn voorganger.

  • En nou baal ik dat ik geen 360 heb…

  • De 360 titel van 2008!!

  • deel 1 vond ik niet echt geweldig

  • HOE VETTTT:D:D

  • Geen verassing maar wel zeer goed nieuws!!

  • 2 jaar na het eerste deel is niet snel.

    Maar geen verrassing dit.

  • snel me xbox laten maken dan. hij staat alweer een tijdje in het donker:)

  • YESS

  • Dat was idd al te verwachten

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren