1. Fable II (X360)

Fable II (X360)

Moraal. Moraal, moraal, moraal. Dat is goed en dat is slecht. Van “Pluto, af!” tot “Come to the Dark Side, Luke”. Niet met vreemdelingen meegaan, de ring van Sauron toch vooral niet voor jezelf houden en met je tengels van de snoeptrommel afblijven. Elk kind groeit met dit zwartwit-gedoe op en zal er later veel mee te maken krijgen. Je karma op acceptabele grond houden is echter lang niet altijd even gemakkelijk. Die snoeptrommel is namelijk wel erg verleidelijk en waarom zou je je leven wagen om het heelal te redden als je ook gezellig met je vader over het heelal kan heersen? Zoals al heel wat keren gezegd in de historie van de mensheid: Het leven is moeilijk. Maar wat als ik jou nu eens zou vertellen dat er een game is, waarin je kan doen wat je wilt? Lekker stelen en moorden zonder al te veel consequenties? Als jij dan een gat in het dak springt van blijdschap is Fable 2 hoogstwaarschijnlijk iets voor jou.

We bevinden ons in het koninkrijk Albion. De tijden van helden en verdorven slechteriken zijn lang vervlogen in dit koninkrijk en de verhalen en liederen zijn langzaam veranderd in legendes en sprookjes. De helden zijn vergeten, maar niet verdwenen. In de stad Bowerstone woont een dakloze jongen die met de naam Sparrow door een armoedig leven gaat. Hij woont op de straten van de stad, in de schaduw van het overweldigende kasteel Fairfax. Sparrow heeft altijd al gedroomd om in dat kasteel te leven, maar hij weet dat hij als straatjongen geen kans zal hebben om daar binnen te komen. Gelukkig is hij niet helemaal alleen in dit treurige zwerversleven; zijn oudere zus Rose zorgt voor hem. De interesse van deze twee kinderen wordt op een dag gevangen door een marktkoopman die zogenaamd magische spullen verkoopt. Hij biedt hen een muziekdoosje aan dat een wens in vervulling zou laten komen. Sparrow, wiens geloof in magie niet zo geteisterd is door het harde straatleven als dat van zijn zus, haalt Rose over om het geld bij elkaar te halen om die doos te kopen. Na wat klusjes verkoopt de marktkoopman de doos aan Sparrow en als deze een wens doet verdwijnt het kistje met een flits. Verdrietig en teleurgesteld gaan de twee terug naar hun “huis”. Midden in de nacht worden ze echter verstoord in hun slaap door een bewaker die ze vraagt om mee te komen naar het kasteel. De wens is in vervulling gegaan. De wens pakt echter niet al te plezierig uit want in het kasteel ontmoeten ze Lucien, die op zoek blijkt te zijn naar vier helden. Hij ontdekt dat één van de twee kinderen zo’n held is en schiet daarom Rose neer en knalt vervolgens de schattige Sparrow uit het torenraam. Gelukkig overleeft onze Sparrow het, en als hij wakker word in het huis van een vrouw ontdekt hij dat hij zelf een held is en dat hem nog heel wat te wachten staat.

Heel wat jaartjes later zal je een volwassene Sparrow bespelen en hem helpen om de drie helden bij elkaar te vinden om de slechte Lucien te stoppen. Hij herbouwt namelijk de “Tattered Spire” waarvan hij een gigantische kracht zal krijgen als hij daar klaar mee is. Natuurlijk is het dan mooi meegenomen als hij meteen even de wereld overneemt en dus moet Sparrow hem stoppen met de hulp van de drie andere helden. Je krijgt opdrachten van een mysterieuze vrouw die door sommige herkend zal worden uit de eerste Fable. Deze opdrachten volgend vecht je je weg door het koninkrijk van Albion. De steden en het platteland hebben allemaal een prachtige sfeer en de beelden zien er gelikt uit. Kleurrijk en vrolijk, met een overvloed aan detail. De muziek die met deze omgevingen samengaat maakt het reizen een nog groter plezier, nu dus ook voor de oren. Ook de karakters zijn goed vormgegeven en in elkaar gezet zodat de emotie van ze afstraalt. Naast deze karakters zien ook de vijanden er top uit. Dit is maar goed ook, want je krijgt het heel wat keren met ze aan de stok.

Ja, het koninkrijk Albion is niet ongevaarlijk. In de bossen en grotten die het land rijk is zijn er maar al te veel monsters die er maar al te veel naar verlangen om onze jonge avonturier zijn nek om te draaien. Natuurlijk gaan de plannetjes van deze wezens niet door, want Sparrow is goed voorbereid. Je kan je vijanden bevechten met zwaarden en hamers, wat op zich wel goed is uitgewerkt maar waar de spanning snel van afgaat. Geweren zijn er ook maar deze kabaalmakers veroorzaken net zo goed weinig spanning en maken het de speler wel erg makkelijk. Tenslotte is er nog magie. Dit is de enige gevechtsklasse die de gevechten boeiend maakt vanwege het ruime assortiment aan verschillende spreuken. De effecten van de aanvalsspreuken zien er erg goed uit en met de geluidseffecten erbij zijn de spreuken erg cool om te gebruiken, in tegenstelling tot pistolen en zwaarden. Elke keer als je een lekkere klap uitdeelt met je zwaard, een rake kogel door een monster heen jaagt of je vijand laat krijsen van de pijn door middel van een paar bliksemschichten zal er experience van je vijand afspatten in de vorm van gekleurde bolletjes. Als je deze bolletjes verzameld ga je levels omhoog in de aanvalsmethode die de bolletjes liet verschijnen. Rood staat voor Strength, zwaarden en hamers, blauw voor Will, magie, en tenslotte geel voor Skill, pistolen. Dit levelsysteem werkt goed en natuurlijk unlock je nieuwe acties als je stijgt in levels, zoals het hoort in RPG’s.

Albion is een prachtige wereld, en het zou een hoop voldoening geven als je lekker rond kon lopen zonder enige obstakels. Dit is echter niet het geval. Hoewel je vrij bent om van stad naar stad te trekken is het nog steeds geen free-roam game. Je krijgt bijna nooit de kans om het pad dat je volgt te verlaten. Het ontbreken van dit gevoel van vrijheid draagt niet bepaald bij aan de sfeer van de game en de lange laadtijden tussen elke stad in lieten mij toch vaak het “teleporteren” verkiezen boven het normale lopen. In de steden kan je dan misschien wel vrij rond lopen, maar deze zijn stuk voor stuk minimaal in grootte en laten je in een paar seconden van de ene kant naar de andere kant lopen. Toch zijn de steden wel vermakelijk. Dit is omdat er veel leven in de stad is. Je hoort mensen overal om je heen koopwaar aanprijzen, gezellig kletsen of ruziën. Het is druk op de straten en er is bovendien genoeg te doen, zoals huizen kopen of geld verdienen met baantjes. Alle mensen die je zal tegenkomen in de steden, maar ook buiten op het platteland, zijn aanspreekbaar en je kan doormiddel van een actie-palet met ze communiceren. Je kan vrienden met ze worden of juist vijanden worden door de hele tijd tegen ze te gaan huilen. Maar als je dan toch vijanden met ze wilt worden, adviseer ik je sterk om ze gewoon keihard af te knallen. Dit spaart een hoop tijd.

Naast vijanden kan je ook nietsvermoedende en onschuldige burgers afknallen, Grand Theft Auto stijl. Dit gaat echter niet ongestraft. Je “Good/Evil ratio” zal zichzelf angstaanjagend veel naar de negatieve kant van het balkje bewegen. Door keuzes te maken in het spel kan je jezelf laten omtoveren tot een duivel van de bovenste plank of een goedhartige held. Deze keuzes en acties beïnvloeden niet alleen jou uiterlijk, nee, ook de wereld om je heen verandert. Het zijn meestal kleine details, maar juist dit maakt het extra leuk. Er is echter één negatieve kant van dit moraal-gebeuren: de duivelse kant van het karma is erg aantrekkelijk. De beloningen die je als slechterik binnensleept wegen niet op tegen die van de goedhartige held, en hoewel dit realistisch is is het wel jammer. Ik heb persoonlijk gekozen voor een goedhartig personage maar deze keuze was moeilijk om vast te houden omdat de slechte kant van het verhaal zo aantrekkelijk is. Een wat betere balans tussen deze twee kanten van het karma had de game zeker ten goede gedaan. Als slechterik had ik namelijk heel wat meer kunnen verdienen en dat is ook belangrijk in het spel.

Het economische systeem in Fable 2 werkt als volgt. Van vijanden, schatkisten en queeste’s kan je geld verdienen. Dit kan je uitgeven aan dingen als wapens of huizen. Ook kan je investeren in winkels. Hierbij koop je een winkel en dan zal je voor elk speeluur een klein bedrag binnenhalen. Ook als je niet speelt zal je nog een deel van het geld binnenslepen. Als je een tekort aan geld hebt kan je altijd een baantje nemen. De simpele baantjes zijn houthakken, wapens smeden en een drankjes uitdelen aan de bar van een stadscafé. Deze banen bestaan uit op het juiste moment op de A-knop drukken en zijn extreem saai en frustrerend. Een soort ranksysteem dat opbouwt maar totaal instort als je een keer de A-knop niet op het juiste moment indrukt maakt het er niet veel beter op. Verder kan je nog huurmoordenaar worden of de slavernij ingaan maar ook deze twee banen zijn niet interesant en slecht uitgewerkt.

Het avontuur van Sparrow, dat overigens van korte duur is en abdrupt eindigt, beleeft hij niet helemaal in z'n eentje. Er is namelijk een trouwe viervoeter die hem op de voet volgt en hem gehoorzaamt. Deze hond kan bijvoorbeeld schatkisten ruiken en opgraven of je waarschuwen voor vijanden. Het is een schattig diertje en bijzonder bruikbaar. Het kan wel voorkomen dat je hond vast komt te zitten door een kinderachtige bug in het landschap. Dit is erg irritant maar gebeurt tot mijn frustratie niet alleen met dat leuke diertje. Het kan heel goed gebeuren dat als je van het pad afgaat je vast komt te zitten door nog zo’n bug. Dit is storend, kinderachtig en niet nodig. Een paar uurtjes overwerk voor de programmeurs van Lionhead Studios hadden deze bugs er gemakkelijk uit kunnen halen en het is zonde dat dit niet gebeurd is.

Conclusie en beoordeling

Fable 2 is een leuke RPG en hoewel het in mijn ogen lang geen topper is kan je je er wel eventjes mee vermaken. Het draait in dit spel grotendeels om keuzes die uitmaken of je slecht of goed bent. Jou keuzes beïnvloeden niet alleen je uiterlijk maar ook de wereld om je heen en de manier waarop mensen op jou reageren. Dit systeem is goed uitgewerkt. Het vechten is vrij standaard en niet heel boeiend. Magie is nog wel te doen maar speciaal is het ook niet. De graphics, sfeer en muziek maken een hoop fouten die dit spel heeft gemaakt weer goed en de wereld doortrekken met je trouwe viervoeter heeft nog nooit zo goed gevoeld... Oh ja, het voelde beter toen je meer vrijheid had. De vrijheid is namelijk erg gelimiteerd en dit doet het spel niet veel goeds. Verder is het economische systeem leuk, maar de baantjes zijn gewoon om jezelf bij dood te slaan. Ten slotte moet ik nog mededelen dat er een hoop bugs te vinden zijn die er met een paar uurtjes makkelijk uit gehaald hadden kunnen zijn. Zonde, als je het mij vraagt. Al met al is het een redelijke game. Geen totale faal maar ook geen topper.
7,3
Score
73
Score: 75
  • Pluspunten
  • Grafische vormgeving
  • Sfeer
  • Muziek
  • Vechten met magie is best leuk...
  • Level-systeem
  • Karma-systeem werkt ook goed...
  • Economisch systeem werkt goed...
  • Het slecht of goed zijn heeft effect op jou uiterlijk en de wereld om
  • Minpunten
  • maar zwaarden en pistolen worden verdoemd saai na een paar keer.
  • maar er zijn wel erg weinig bonussen voor de goede kant in vergelijking met de slechte kant.
  • maar de baantjes bereiken het toppunt van saaiheid.
  • Gevoel va

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ga ik zeker halen!

  • Ik ben fan van LocoRoco maar dit vond ik toch zwaar tegenvallen. Pata Pata Pon…



    Ik zal de demo morgen eens in de bus proberen maar eerste indruk vond ik echt matig.

  • Vet, lijkt me erg cool. Hoop dat het wat minder snel gaat vervelen dan Loco Roco.

  • ik ga kort zijn



    heerlijkheid op een umd'tje



    origineel, aanstekelijk, verslavend , topgame


  • meen je 't Evita? Nie te kiddy ofzo?
    Toch is ff proberen maar, is er nu al een demo of niet?
    Iemand? thnx :)

    Gow demo staat in Usa-PSS btw, Nice!
    Eindelijk meer demo's en goeie *exclu's* dït komende jaar! :D

    Edit: Had idd al enkele weken geleden Patapon gedownd
    langs Jap-PS3-store(dacht ik?) … was 't al vergeten -_-'

  • Lijkt me leuk.

  • leuke recensie, maar ga de game niet halen…

  • Grappige game, jammer dat ik geen PSP heb.

  • Grappige game, jammer dat ik geen PSP heb.

  • LOL diet er wel vet uit! beetje LocoRoco stijltje

  • Ik heb die al gespeeld van mij Vriend uit USA. Ik vind dat spel kijk lachen maar kom bij een Miracle niet verder. Kan iemand mij helpen/?

  • Ik had toch wel een hoger punt verwacht, vooral de manier waarmee je de recensie schrijft en omdat je maar één best verwaarloosbaar minpunt hebt :)

  • Dit lijkt mij zo'n super game. Sinds die trailer zing ik dit liedje met m'n maten altijd in de kroeg. :')

  • Dit lijkt me echt een supervette game!! Dit wordt een topjaar voor de PSP!!

  • Dit is weer eindelijk eens, na Loco Roco wat originaliteit op de PSP. wat een heerlijke game

  • Vet! Hier keek ik dus naar uit. Even de PSP weer opwarmen voor als GoW: CoO komt.



    Ik had bij de video's op IG al dat de deuntjes in m'n kop bleven hangen :D



    Even langs de MM hoppen vanmiddag :D



    Edit: Ik lees op verschillende sites dat ie volgende week pas uit komt (29-02)..?




  • juist…. lijkt mij niet egt mij game

  • Ponponpatapon!!!



    Ga ik zeker halen. Moet alleen nog kijken wanneer precies. Misschien in de vakantie, vorig jaar was Locoroco ook precies afgeprijst, als ik er 50 euro voor neergelegd zou hebben zou ik me een beetje genaaid voelen ivm de extreem simpele gameplay en korte speelduur.

  • Lijkt me echt briljant, ik ga em denk ook wel halen.

  • Helaas heb ik geen PSP, anders zou ik 'm misschien wel halen

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren