1. Brothers in Arms: Hell's Highway (PS3)

Brothers in Arms: Hell's Highway (PS3)

Liefste moeder,

Hier je zoon, Matthew Baker. Eindelijk heb ik tijd gevonden om u te schrijven. In feite had ik met Kerstmis al thuis kunnen zijn. Oorspronkelijk was dit is het doel van operatie Market Garden. Als geallieerden moesten we een reeks bruggen veroveren om de oorlog vroegtijdig te doen eindigen. Daarnaast werd ons opgedragen om een belangrijke snelweg in handen te krijgen. Via deze baan zouden we de vijandelijke lijn kunnen doorbreken om vervolgens door te stoten naar Berlijn. We wisten echter niet dat de omgeving rond Eindhoven, in Nederland, bewaakt werd door de beste Duitse soldaten en tank divisies. In negen dagen zijn er aan onze kant al 17.000 mannen gesneuveld, het is een ware hel. In Normandië zag ik al verschrikkelijke dingen, maar nu kan ik de gebeurtenissen slechter verwerken.

Overal waar we kijken zijn er nog meer wreedheden te zien, schedels die openspatten en ledematen die met één welgemikte granaat in de lucht vliegen. Hoewel het geweldig is de vijand zo ten onder te zien gaan, is het hartverscheurend als mijn eigen vrienden zo aan een vroegtijdig einde komen. Zelfs dekking zal niets helpen, want lichte beschutting zoals houten tonnen alsook hekken worden zo door onze kogels stukgeschoten. Deze manier gebruiken we veel, omdat het bijzonder handig is om die lastige Duitsers te grazen te nemen. Toch geniet de flankeermethode onze voorkeur, waar ons teamwerk centraal staat. Terwijl ik één van mijn teams, waaronder kerels gewapend met machinegeweren, het bevel geef het onderdrukkingsvuur te openen, kunnen anderen een route nemen om zo de tegenstand in de rug of zijkant aan te vallen. Op die manier vermoeden ze niets, of raken ze in ieder geval in de war.

Eigenlijk is ons al vaker opgevallen dat de tegenpartij zich verstrooid en niet altijd even alert in de strijd werpt, want ze laten dikwijls steken vallen. Oké, ze proberen ons wel vaak te flankeren, wat ervoor zorgt dat het uitdraait tot een pittig gevecht. Desondanks komt hun helm vaak boven hun beschutting piepen en blijven ze steeds op dezelfde plaats zitten. De langdurige confliten lijken ook bij hun een tol te eisen. Op zulke momenten vind ik mijn teamgenoten slimmer lijken, ondanks dat mijn makkers zelf in de fout durven gaan. In zeldzame gevallen blijven ze zelfs staan terwijl ze ergens anders moeten zijn. In feite zou dit niet mogen gebeuren, het maakt onze groep een stuk zwakker. Hierdoor is er veel kans dat we het einde van de oorlog niet halen. Gelukkig is er de Nederlandse bevolking waar we af en toe mee in contact komen, die ons opbeuren. Ik herinner me nog een man die ons sigaren gaf omdat we ‘de bevrijders’ genoemd worden, dat doet ons werkelijk plezier. Zelden heb ik zulke dankbare mensen gezien.

Verder is de oorlog absoluut geen rozengeur en maneschijn, nochtans moeten we blijven volhouden. Tot nu toe lukt dit redelijk goed. We hebben al strijd geleverd op vele uiteenlopende locaties, waaronder dorpen en een fabriek. Tevens bestuurde ik zelfs een tank en zaaide dood en verderf, dit is enkel één van de vele uitlopende opdrachten die ik voorgeschoteld krijg. Mede doordat er overal verschillende wapens te vinden zijn, is het raar om te zeggen… maar de afwisseling is één van de positievere kanten aan de oorlog. Vader zou niet met deze uitspraak akkoord gaan, hoewel dat niet veel ter zake doet. Over hem gesproken, ik moet toegeven dat hij me wel veel dingen geleerd heeft. Weet je nog dat, toen ik klein was, hij me toonde hoe ik deftig over muurtjes moest springen om zo zelf bepaalde routes uit te stippelen? Hij leerde me zelfs om soepel in dekking te gaan, zonder dat iemand me zag, om daaropvolgend een mogelijke kogelregen te vermijden. Dit alles is nu zeer bruikbaar in strijd. Jammer genoeg is die strijd ongenadig hard, waardoor de emoties weleens de overhand krijgen. Ik kan er niet bepaald de vinger op leggen, maar er is iets met de gezichten van mijn kompanen. Deze lijken, samen met de beweging van hun lippen, niet zo realistisch over te komen. Misschien is dat wel een effect van de waanbeelden die ik wel eens zie. Niettemin storen deze rare voorvallen na een tijdje niet meer zoveel, gewoon omdat het begint te wennen. Afgezien van deze toestanden wordt de band tussen mij en alle strijdmakkers steeds sterker, we leren elkaar werkelijk door een door kennen.

Zoals u weet komen er in deze oorlog soldaten vanuit de hele wereld bijeen en ik vecht met plezier aan hun zijde. Sommigen kiezen de kant van de Duitser, maar met die overlopers weet ik wel raad. Die leer ik vroeg of laat wel een lesje. Vreemd is wel dat bepaalde soldaten heimwee lijken te krijgen, waardoor ze spontaan van het slagveld verdwijnen. Ofwel ze vinden het gewoon niet veel soeps, wat ik best kan begrijpen. Er zijn namelijk maar drie strijdtonelen met meerdere rondes, waar het elke keer de bedoeling is om op een bepaald punt een vlag op te zetten. Beide teams moeten elkaar uitschakelen, om de anderen van de overwinning te weerhouden. Wanneer alle soldaten van één team gedood zijn, wint de tegenpartij meteen. Overigens zijn beide legers opgesteld uit vier squads met elk specifieke eigenschappen. De leader squad kan bijvoorbeeld plaatsen markeren om hun teamgenoten te leiden, waaronder mannen met gewone wapens of met speciale strijdmiddelen - zoals een bazooka - of tanks. Alle wereldwijde gevechten zouden we het liefste vergeten, omdat ze erg saai zijn.

Conclusie en beoordeling

Ja moeder, de oorlog is ongenadig hard. Bepaalde elementen, zoals vernietigbare dekking en onze nog steeds effectieve flankeermethode, doen ons leed verzachten. Bovendien vervelen we ons nooit dankzij de afwisseling tussen strijdtonelen. Maar zowel de vijand als mijn makkers laten nu en dan steken vallen op het vlak van intelligentie. De lippen van laatstgenoemde lijken niet echt overeen te komen met wat ze allemaal zeggen. Hun uiterlijk gaat er trouwens mede op achteruit. Elk wereldwijd gevecht is saai. Ze zijn helemaal niet interessant genoeg om verder op in te gaan, dus dat is alles wat ik u te vertellen heb. Ik hoop dat deze dekselse oorlog er snel op zit. Veel liefs, je zoon, Matthew Baker.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Boeiend verhaal
  • Afwisseling
  • Vernietigbare beschutting
  • Tactiek wederom goed uitgewerkt
  • Over muurtjes springen en in dekking gaan
  • Soms contact met Nederlandse burgers
  • Minpunten
  • AI valt tegen
  • Grafisch en lip-sinc
  • Multiplayer

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Hmmkay, klinkt als een leuk reclamepraatje. Ben benieuwd of het wat leuk gebruikt wordt, het touchscreen, microfoon en bovenste scherm :P.

  • Hmm, lijkt me niks!

  • ok

  • Wil echt een keer naar japan, lijk me wel leuk om effe door tokio te lopen. hahah



    En ubisoft heeft toch durf om die japanse games ook hier uitebrengen. Goed van hun, Naruto deed ook goed. En dan nog originele japanse stemmen als DLC.



    Ubisoft, kondig nou maar een nieuwe GRAW ……..heheh


  • Tof inderdaad!

  • Heel erg nice!

  • heb bij de japanse versie nog niks met de microfoon gedaan…

  • Kan leuk zijn!!

  • Ubisoft is een goede uitgever, maar de naam zegt me niks, ik sluit me bij T-Gamer aan: Kan leuk zijn!!

  • miss leuk,

    miss niet

  • Wat voor soort spel is het?

  • Online klinkt leuk, maar ik kijk nog ff

  • wat voor game is dit dan?

  • niks voor mij

  • wat voor game is dit dan?

    Genres: RPG

  • Altijd leuk een Square-Enix titel naar europa

  • Hmm… Klinkt nog niet echt veelbelovend

  • Lijkt wel een James Bond titel?!

  • Voor mij is dit erg goed nieuws want ik ben erg beniewd naar deze game.

  • rpg is altijd wel leuk he;D

    alleen kijken of ik dan wel tijd heb.. (mario kart, batalion wars, advance wars net uitgespeeld:p nu hard nog, opleiding mss ook nog en beetje) :D word nog leuk die tijd:D

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren