1. Borderlands (X360)

Borderlands (X360)

De zomer heeft haar hoogtepunt weer gehad en het weer wordt slechter. Veel regen de laatste dagen en dus een goed excuus om eens achter mijn console te duiken. Met nog zoveel toppers op de plank is een keuze maken geen makkie. Starend naar de kast vol games valt mijn oog op een game die ik in lange tijd niet meer in mijn Xbox heb geschoven. Borderlands! ‘’hoe ging die ook al weer?’’ vroeg ik mijzelf af. ‘’Wat was er nou zo leuk aan’’?

Borderlands speelt zich af op de Planeet Pandora en vertelt het verhaal over The Vault. Niet te verwarren met die uit Fallout. In deze ‘’Vault’’ zou een alien schat moeten liggen waar iedereen op Pandora naar op zoek is. En daar houdt het verhaal dan ook een heel eind op. Het klinkt wellicht cliché en dat is het ook. Het verhaal is flinterdun en van een plotwending of cliffhanger heeft Gearbox nooit gehoord. Laat je door het verhaal echter niet af schrikken want er schuilt een erg vermakelijke game achter.

Het eerste wat me op viel toen ik het schijfje er in stopte was de grafische stijl. Een cel-shaded game die me direct deed denken aan XIII. En ik kan je vertellen; het is vet!

De game opent met een filmpje waarna de sfeer er gelijk goed in zit.

Na deze intro wordt de speler voorgesteld aan 4 speelbare karakters, elk met hen eigen speciale vaardigheid. Zo is er een Soldier die een gun-turret op zak heeft, een Hunter die de hulp van een vogel kan in roepen, de Beserker die een rage-mode mogelijkheid heeft en een Siren die zich tijdelijk onsterfelijk kan maken. De keuze die je maakt heeft geen invloed op het verloop van het verhaal maar wel op de gameplay.

Mijn keuze viel op de hunter omdat hij (of zij) er cool uit zag. Slap excuus? Maybe, maar je moet wat.

Nadat een klein robotje de speler van de nodige uitleg verschaft is het aan de speler om de zoektocht naar de ‘’Vault’’ te beginnen. De controls voelen natuurlijk aan en eigenlijk precies wat je verwacht van een shooter. En met de woordkeuze ‘’shooter’’ sla ik direct de spijker op de spreekwoordelijke kop. Want hoewel de game je in het begin doet geloven dat het een shooter is ondervind je al na de eerste missie dat er meer in zit. De game is namelijk een ‘’first-person-schooter-role-playing-game. Dat is een hele mond vol inderdaad. Waar Borderlands zich dus onderscheid t.o.v. een doorsnee shooter is het levelen dat we kennen uit games als Oblivion.

Bij iedere vijand die je om legt verdien je ervarings punten. Heb je genoeg punten verzameld stijg je een level. Ook krijgt de speler na het halen van een bepaald level een skillpoint die je kan uitbesteden in de skilltree van je karakter. Denk hierbij aan het krachtiger maken van je speciale vaardigheid, beter accuracy of meer health.

Naarmate je een hoger level krijgt wordt het makkelijker om die bepaalde missie te doen waar je eerst nog niet sterk genoeg voor was. En dat is precies de fout die de game maakt want Borderlands is echt te makkelijk. Als je als speler graag zelf op onderzoek uit gaat in Pandora zal je veel vijanden tegen komen en stijgt je level. Hierdoor loop je al snel voor op de game en is je level hoger dan die van je tegenstanders waardoor je de game met één vinger in je neus uit speelt.

Waarom bleef ik dan toch spelen? Omdat het verslavend is om steeds weer nieuwe wapens en items te vinden, en ja, die zijn er in overvloed. De makers van Borderlands hebben een systeem bedacht waardoor geen wapen in de game hetzelfde is. Een wapen bestaat uit verschillende eigenschappen zoals kracht, precisie en de snelheid waarmee deze schiet. Tevens zijn er extra’s te vinden op je wapens die het mogelijk maken je vijanden in brand te zetten of te elektrocuteren.

Deze wapens zijn te koop in de honderden automaten die Pandora rijk is al vind je de betere wapens simpelweg door vijanden te verslaan. Het gegeven dat je steeds weer nieuwe wapens kan bemachtigen maakt het dat ik het spel bleef spelen.

Als ik de min en plus punten tegen elkaar afweeg kom ik op een meer dan middelmatige game. Wat kan deze game dan in waardering laten stijgen? Een multiplayer modus. Gelukkig heeft Gearbox hier ook aan gedacht. Het spel is maximaal met 4 mensen online te spelen en nog mooier, met een vriend op de bank in split-screen. In beide gevallen wordt het verhaal van de singleplayer gespeeld en pik je het avontuur op waar de Host is gebleven. Borderlands beschikt over een drop-in-drop-out systeem waarbij op ieder willekeurig moment een speler kan joinen. Hoewel de singleplayer verslavend werkt heeft het spel heeft mij de meeste lol opgeleverd toen ik de co-op mode speelde met een vriend in split-screen. Dit zou ik iedereen dan ook aan willen raden om het maximale uit de game te halen.

Conclusie en beoordeling

Borderlands is een verslavende game die een interessante grafische stijl heeft. Het verhaal en de moeilijkheid graad maken het helaas niet de topper waar Gearbox op gehoopt had. Gelukkig maakt de multiplayer een hoop goed.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Grafische stijl
  • Verslavend
  • Co-op
  • Minpunten
  • Verhaal
  • Te makkelijk

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Nintendo lover!

  • @Cheatcn



    hahahaha. Zegt die effe met zijn Mario Avatar ;)

  • Mario Ownt! :)

  • Mosterd na de maaltijd. Had ie ietsie eerder mee moeten komen :P.

  • Echt, de ps2 is zo goed als dood en gaat hij er nu over zeiken…. beetje laat.

  • @ WiiZzhole:

    idd, daar had hij ff een tijdje eerder mee moeten komen ;)

  • Ze hebben het zelf uit handen gegeven, dat had Phil zelf ook wel eerder kunnen zien aankomen.

  • @Chillzone

    Dat ding wordt nog steeds meer verkocht dan alle andere consoles.

  • @WiiZzhole

    Hoezo daar had hij eerder mee moeten komen? Dit is een antwoord op een vraag in een interview. Zo denkt hij er over en dit zal intern ook wel vaak genoeg besproken zijn.

  • Sony heeft inderdaad een harde klap te verwerken, van marktleider gedaald naar de laatste plaats is niet niets maar dit is gewoon zielig gedrag wat deze man vertoont. en alsof dat buzz nou zo leuk is of die stomme camera. zelfs hier in Europa kunnen die stukjes slap vermaak niet op tegen het geweld dat Wii heet.

  • want de meeste casualgames op de Wii zijn wel een toonbeeld van kwaliteit en inventiviteit?

  • @ Wout0r



    niet bepaald.

  • @Wars120



    Echt wel, bij mij in de burrt lopen ze blij rond dat ze een PS2 hebben

  • ''en Harrison zegt zelfs dat de console het nog beter doet op dat vlak dan de Wii. '' ja droom maar lekker verder

  • WoutOr: Maar er worden zeer weinig games voor de ps2 gemaakt en daarom is hij zo goed als dood.

  • wat een gelul.. als je wil zeiken doe dat dan wanneer het nog zin heeft..

  • XD

  • Had ie eerder moeten zeggen…..

  • wii en ps3 ownen alles

  • Ja idd, klein beetje aan de late kant Harrison..

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren