1. Scribblenauts (NDS)

Scribblenauts (NDS)

Wat is het verschil tussen games en werkelijkheid? De graphics? De kunstmatige intelligentie? Nee, Niets van dit alles. Het grootste verschil tussen de digitale en de echte wereld zijn de grenzen in een game. In een sandbox game kun je zover gaan als de ontwikkelaar heeft bepaald. Probeer je die grens te overschrijden dan loop je vaak tegen een onzichtbare muur aan of crasht de game. De graphics kunnen nog zo goed zijn en de intelligentie van de computergestuurde karakters kan hoger zijn dan dat van je kleine zusje, maar een game zal altijd bepaalde grenzen hebben. Doe je iets in een game dat volslagen logisch is maar waar de ontwikkelaar toevallig niet aan gedacht heeft? Pech gehad. Scribblenauts probeert al deze grenzen overboord te gooien en spelers de volledige vrjheid te geven. Is Scribblenauts de reden om een DS aan te schaffen of is het de zoveelste game waar de potentie vanaf spat maar waar te weinig mee gedaan is?

In Scribblenauts speel je als Maxwell, een sullig mannetje, en je doel is om een starite -een soort sterretje- te pakken te krijgen. Dit kun je doen door voorwerpen op te roepen en die te gebruiken om de starite te bereiken. Zit de starite bijvoorbeeld boven in een boom? Roep een bijl op en laat Maxwell de boom omhakken. Vervolgens valt de starite met de boom mee naar beneden en is het level klaar. De game is opgedeeld in tien verschillende werelden. In het begin kun je alleen in de eerste wereld rondneuzen, andere werelden zul je door middel van “ollars” -de plaatselijke valuta- moeten aanschaffen. Elke wereld is weer opgedeeld in twee keer elf levels. Allereerst zijn er de puzzellevels, waar het de bedoeling is de starite te bemachtigen door een puzzel op te lossen. Verder zijn er de actielevels, waar de starite al klaar ligt en je er met Maxwell naartoe zult moeten gaan.

Het hoofdmenu fungeert als speelplaats waar je alle speeltjes in de game kunt uitproberen voordat je aan het puzzelen slaat. En teleurgesteld zul je niet zijn want alles, maar dan ook werkelijk alles, is op te roepen. Je kunt het zo gek niet verzinnen of het zit wel in de game. Ninja cat? Check. De maan? Aanwezig. Je kunt zelfs een tweede Maxwell tevoorschijn toveren door simpelweg “Maxwell”in te tikken. Ook kun je voorwerpen met elkaar combineren. Het is bijvoorbeeld mogelijk om God op te roepen, hem vervolgens een shotgun te geven en dan de duivel voor hem neer te zetten. Pestkoppen kun je afleiden met lokbaby’s en geen enkele politieagent kan een versgebakken donut weerstaan.

Helaas zul je maar weinig van deze dingen nodig hebben in Scribblenauts. Vooral in de actielevels heb je vaak niet meer nodig dan een ladder, jetpack of een touw. Hierdoor wordt je creativiteit niet echt geprikkeld en dat is zeker een gemiste kans. Bovendien zijn er vaak maar een paar manieren om een level op te lossen. Zo is er een level waar je berg op moet komen, maar vreemd genoeg lukt dat niet met een bergbeklimmerset. Na enig experimenteren kom je erachter dat het wel lukt met een jetpack. Dit soort dingen maken de game vrij eentonig. Waarom zou je moeilijk gaan doen als het ook makkelijk kan? Gelukkig bieden de puzzellevels meer uitdaging. Je krijgt een hint en moet aan de hand daarvan een puzzel oplossen. Omdat je hier vaak niet veel hebt aan de standaard items zijn deze levels veel leuker om te doen. Maar ook hier wordt niet de volle potentie van Scribblenauts gebruikt. Zo kun je bijvoorbeeld wel 200 soorten voedsel oproepen, maar heb je er nooit meer dan tien nodig. Als je een level hebt uitgespeeld kun je het overdoen in de advanced mode, waar het de puzzel drie keer achter elkaar opgelost moet worden zonder dezelfde voorwerpen te gebruiken. Jammer genoeg komt dit er meestal op neer dat je andere woorden moet zoeken voor dezelfde voorwerpen.

Maxwell zelf haalt ook regelmatig het bloed onder je nagels vandaan. Hij heeft de irritante gewoonte om nooit te doen wat je wilt en om altijd in de weg te staan. Het komt nogal eens voor dat je net zorgvuldig een stellage hebt opgebouwd en dat Maxwell deze doodleuk omver loopt. Ook in een voertuig laat Maxwell zich niet fatsoenlijk besturen. Vooral in de latere levels wanneer je voorzichtig moet zijn om geen vallen te activeren wordt Scribblenauts heel erg frustrerend. Verder ontbreekt enige vorm van een verhaal. Nu is dit niet heel erg, maar omdat de puzzels nogal eentonig zijn is er na een paar uur geen enkele reden meer om verder te spelen. Dan is er nog de mogelijkheid om je eigen levels te maken, maar daar ben je na vijf minuten ook wel op uitgekeken. Je kunt namelijk alleen maar bestaande levels aanpassen, zodat je eigen bouwsels nooit heel erg veel verschillen van de originele levels.

Gelukkig zijn de graphics wel in orde. Alles wordt weergegeven in een heerlijk cartoonstijltje dat perfect bij de game past en de beperkte houdbaarheid nog enigszins goedmaakt. Ook het geweld, dat zonder enige vorm van bloed wordt weergegeven, ziet er grappig uit. In vergelijking met de graphics is de soundtrack niet bepaald geweldig te noemen maar wordt deze, in tegenstelling tot de gameplay, nooit erg storend. Al met al is Scribblenauts een game met twee gezichten; aan de ene kant is er de onbeperkte vrijheid om praktisch alles wat je je kunt bedenken op te roepen. Maar aan de andere kant wordt deze vrijheid begrensd door het leveldesign, het feit dat in mijn ogen logische oplossingen soms niet werken en de verschrikkelijk frustrerende besturing van Maxwell. Als we de voor- en nadelen tegen elkaar afwegen slaat de weegschaal door naar de negatieve kant. En zeker bij een game als Scribblenauts, waar de potentie vanaf spat, is dat een doodzonde.

Conclusie en beoordeling

Scribblenauts valt in één woord te omschrijven: potentie. De game is het schoolvoorbeeld van een game die op papier niet mis kan gaan en vervolgens in de uitwerking een paar heel belangrijke steekjes laat vallen. Hoewel je inderdaad alles naar wens tevoorschijn kunt toveren is dat in de meeste levels niet nodig. Zelfs in de advanced mode zul je weinig anders doen dan synoniemen bedenken voor de woorden die je eerder hebt gebruikt. Tel hier de vreselijk irritante besturing van Maxwell en het ontbreken van een verhaal bij op en je hebt een game die je al gauw van frustratie uit het raam zou willen gooien. Het hele cartoonstijltje dat ontzettend goed bij de game past is een pluspunt, maar kan Scribblenauts helaas niet redden. Dan rest mij alleen nog om de trieste conclusie te trekken dat het interactieve hoofdmenu van Scribblenauts waarschijnlijk het leukste level in de game is.
4
Score
40
Score: 40
  • Pluspunten
  • Werkelijk alles is op te roepen
  • Geweldig cartoonstijltje
  • Bij vlagen leuke puzzellevels
  • Minpunten
  • Maar je hebt maar een paar verschillende voorwerpen nodig
  • Belabberde besturing
  • Te weinig afwisseling in de levels
  • Levels vaak maar op een paar manieren op te lossen
  • Advanced mode voegt niks toe

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren