1. Tales of Symphonia: Dawn of the New World (Wii)

Tales of Symphonia: Dawn of the New World (Wii)

Lloyd Irving is naast een idealist, ook een held. Vanwege zijn doorzettingsvermogen heeft hij de werelden Sylverant en Tethe´alla samen gebracht. Dankzij deze samenvoeging kunnen beide planeten en hun bevolkingen overleven. Nu moeten beide bevolkingsgroepen met elkaar zien op te schieten, al lijkt dat haast onmogelijk. Twee jaar nadat Lloyd en zijn vrienden de wereld hebben gered, kunnen de Sylveranti en de Tethe´allans nog steeds niet samen door één deur. Niet alleen de bevolkingen kunnen niet met elkaar opschieten, maar ook de verenigde wereld lijkt veel last te hebben van de nieuwe situatie: er vinden allerlei vreemde natuurverschijnselen plaats. Dit alles resulteert in een burgeroorlog, waarin de grootste organisatie uit Tethe´alla, the Church of Martel op de vuist gaat met het bevrijdingsfront van Sylverant, the Vanguard. Een groot gevecht ontstaat in de stad Palmacosta waarin velen worden gedood. Deze gebeurtenis wordt als een bloedbad gezien en de hoofdverantwoordelijke is... Lloyd Irving!!??

Hiermee begint Tales of Symphonia Dawn of the New World, een vervolg dat zich twee jaar na het einde van het originele Symphonia afspeelt. Het verhaal zoals hierboven geschetst zal vooral fans van het origineel aansporen om als een gek naar de lokale winkel te rennen. Dawn of the New World is tot op zekere hoogte een cashcow, die er op vertrouwt dat fans van het orgineel ook dit vervolg zullen kopen. Eerlijk is eerlijk, DotNW is als een walk-down-memory-lane-achtige game zeer verdienstelijk. De fans zullen smullen van de vele bekende locaties en personages die langskomen, waardoor ze de game meer zullen waarderen. Als nieuwkomer in de Tales of-serie zal DotNW vooral verwarrend werken, de game leunt teveel op zijn voorganger. Daarnaast heeft de game niet de kwaliteit die zijn voorganger wel bezit. Een van de kwaliteiten waren een stel zeer sympathieke personages, die gaandeweg steeds toffer begonnen te worden. In het geval van deze game, moet de speler het doen met Emil Castagnier...

Deze Emil is wellicht één van de meest irritante personages die ik ooit heb mogen besturen. Emil zweert wraak op Lloyd, omdat hij zijn ouders heeft vermoord, maar het is onvoorstelbaar te noemen hoe mak en sneu hij is als wraakzoekende. Hij zegt om de haverklap “sorry” (zelfs tot ergernis van anderen in de game!) en heeft 0,0 procent zelfvertrouwen. Dit verandert wanneer hij de energieke stuiterbal Marta tegenkomt, een meisje die de summon spirit Ratatosk wil oproepen. Volgens haar kan deze Ratatosk de wereld weer in balans brengen wanneer deze al zijn krachten terugkrijgt. Ze vertelt ook dat Lloyd haar probeert dwars te zitten, wat Emil aanspoort om met haar mee te gaan. Zo begint een nieuwe reis voor de twee hoofdrolspelers, die van het ene cliché in het andere vallen. Vooral qua character-ontwikkeling valt er weinig te zien, aangezien het allemaal heel langzaam gaat met Emil. Het kabbelt vooral door en op het einde van de game is er eindelijk die ruggengraat waar iedereen op hoopt. Alleen duurt het te lang. Daar komt ook nog eens bij dat Marta als personage vooral standaard is. Het enige nieuwe personage dat de show steelt is de niet speelbare metgezel van Emil en Marta genaamd Tenebrae. Deze dienaar van Ratatosk is naast een bron van kennis, ook een bron van pesterijen en bijzonder geestige dialogen. (Skits keren weer terug, nu volledig ingesproken) Al heeft Tenebrae’s aanwezigheid meer om het lijf dan alleen de grappenmaker uit te hangen.

Tenebrae heeft Emil de kracht gegeven om te vechten als een Knight of Ratatosk, om zo Marta te beschermen. Dat zal vaak genoeg gebeuren wanneer de twee het moeten opnemen tegen vele tegenstanders. Ook in deze Tales-game keert het Linear Motion Battle System terug, dat de speler in staat stelt om een realtime gevecht aan te gaan in een 3D arena. Zoals gewoonlijk werkt dit weer prima en valt er ook weinig op of aan te merken aan dit systeem. Het is zelfs beter geworden door de toevoeging van de free roaming knop. Dit houdt in dat wanneer de z-knop wordt ingedrukt, de speler Emil of Marta alle kanten kan opsturen op het strijdveld. Andere echte nieuwe toevoegingen vinden we in de vorm van monsters als partymembers. In DotNW is het de bedoeling om Emil pacts te laten maken met monsters die verslagen zijn onder de juiste voorwaarden: lukt dit, dan zal het monster zich aansluiten bij de groep. Dit heeft een hoog Pokémon gehalte en lijkt in eerste instantie op gemakzucht vanuit de ontwikkelaar, maar dit blijkt verre van de waarheid te zijn. Niet alleen zijn er meer dan 200 monsters om te verzamelen; maar ze hebben ieder meerdere evoluties, voorwaarden waar ze aan moeten voldoen, ze moeten gevoed worden om statboosts te bemachtigen etc. Door deze slimme toevoeging van verzameldrang zal de speler niet alleen meer tijd steken in deze game, er wordt ook gezocht naar de sterkste monsters om het team mee te versterken.

Toch zullen sommigen het jammer vinden dat karakterloze monsters het gat opvullen van normale partymembers. Ook hieraan is gedacht, want in de meeste gevallen wordt de speler op zijn nieuwe avontuur bijgestaan door minimaal één personage van de originele Symphonia cast. Colette, Regal, Genis en anderen maken wederom hun opwachting en dat is zeker leuk te noemen. Ze weten hiermee niet alleen de fans te pleasen omdat het verhaal dan ook een stukje interessanter wordt; maar hun vaardigheden komen altijd van pas tijdens gevechten. Wel jammer dat het niet mogelijk is om hun uitrusting te veranderen of dat ze altijd op een bepaald level zijn vastgezet wanneer ze Emil en Marta vergezellen. Toch zijn dit minieme minpunten, want het is echt tof met om met de oude cast opnieuw de wereld van Symphonia te ontdekken. Het ontdekken gaat overigens sneller deze keer want de world map is gereduceerd tot een 2D plattegrond waarop je aanwijst naar welke locatie de speler nu wil gaan. Het gebrek van een world map lijkt op het eerste gezicht de grootsheid van een RPG weg te halen, maar dat valt uiteindelijk mee. Reizen wordt zo wel heel soepel.

Dat zijn waarschijnlijk alle nieuwe mogelijkheden binnen DotNW, want voor de rest gebruikt de game wel veel gerycled materiaal. De fans zullen daar niet echt mee zitten, maar uiteindelijk is het wel makkelijk geweest voor Namco om deze game in elkaar te flansen. Het is daarom ook jammer dat deze omgevingen niet zijn voorzien van een visuele upgrade. Sommige gebieden lijken wel direct te zijn overgenomen van het orgineel uit 2004, soms met fletsere kleuren. Zelfs de verschillende personages binnen de game lijken er last van te hebben, ondanks dat de karakter modellen in deze game juist wel nieuw zijn. Dit soort mankementen weerhoudt Dawn of the New World ervan om in de buurt te komen van de kwaliteit die het origineel nog steeds biedt. Toch is de game op de één of andere manier zeer vermakelijk dankzij bepaalde factoren. Misschien komt het door het soepele vecht systeem, misschien door de vele monsters die de speler kan bemachtigen of is het toch de fanservice die het ‘em doet? De game is toch in staat om op zijn eigen benen te staan, ondanks de vele verwijzingen naar een beter origineel. En omdat iedereen stiekem wil weten of Lloyd nu wel echt een slechterik is. Mensen het is Lloyd, die kan niet slecht zijn. Toch?

Conclusie en beoordeling

Tales of Symphonia Dawn of the New World is een zeer degelijke RPG met enkele mankementen die niet in het origineel aanwezig waren. Het origineel was grafisch geen hoogvlieger maar deze opvolger doet ook niks bijzonders en vooral op verhaaltechnisch gebied levert deze game behoorlijk in. Niet omdat het superslecht is, maar vooral voorspelbaar. Daarnaast zijn de nieuwe hoofdpersonages wat flauwtjes. Emil omdat hij vreselijk irritant is de eerste tien uur en Marta omdat ze overkomt als typische onzekere RPG leading lady onzin. Het is daarom soms een verademing om de oude cast weer te zien. Ondanks dit soort foutjes vallen er genoeg positieve dingen te ontdekken in het gevechtssysteem, pacts maken met monsters en natuurlijk de berg aan fanservice die er aangeboden wordt. Leuke tijdverspilling.
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • Battlesysteem is snel en dynamisch
  • Fanservice is groots
  • Monsters als partymembers pakt goed uit
  • Minpunten
  • Verhaal is wat simpel
  • Nieuwe personages flauwtjes
  • Hoog recycle gehalte

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Football manager 2008… Dit spel is echt kansloos heb het mogen spelen en vind het drie keer niks…

  • Ik heb het niet gespeeld maar het lijkt me ook 3 keer niks…

  • Dat is zeker een kansloos spel, een beetje naar je scherm zitten staren kijken wat er gebeurt.

  • duidelijke NOT !. Nieteens de echte foto's van spelers haha kan je hem beter voor de pc hebbe

  • Het lijkt me niks…

  • Op de pc is dit fucking vet hoor! Maar op de console speel ik liever iets anders.

  • pc is die echt gaaf heb 2005/2006/2007/2008

    en op 360 2006 en 2007



    zo oordelen van jullie



    dat is kansloos



  • nop niks aan

  • Lijkt me echt super saai!

  • kansloos

  • lol ik speel de pc versie egt elke dag op school van 9 tot 4:P

    maar op de 360 moet je deze niet gaan halen pc versie is gewoon beste^^

  • 1 van de meest verslavende spellen ever, maar wel op PC dan :P

  • omfg, oordeel nou niet zo snel hierover;)

  • Lijkt me niks.

  • mensen die kansloos zeggen zijn zelf kansloos

  • @ Manomoker

    ik ben het 100% met je eens, dit is gwoon een apart spel

    Ik heb alle delen vanaf 2003 hier liggen en ze zijn ieder jaar gewoon weer lekker om te spelen

    Maar dat al die mensen hier zo snel durven te beoordelen zeg….. xD

  • Weslii's reactie slaat nergens op. Ga jij maar weer lekker Barbie's Pony Game spelen en laat de mensen die die wel leuk vinden het gewoon.



    PC heb ik echt heel veel uren aan besteed, maar denk niet dat het op de 360 wat word. Muis is gewoon beter voor deze game, echt heerlijke game is het!

  • er zitten overigens wel echte spelergezichten in, maar net als in fm08 op de pc is er sprake van regenerated faces voor spelers die pas later door het spel ontwikkeld worden

  • @manomoker



    Iedereen heeft zijn eigen mening, dus laat mensen lekker zeggen of ze dit spel kansloos vinden :S. Misschien vind jij het geen kansloos spel, maar dan hoeft nog niet iedereen dat te vinden, alleen omdat het jouw mening is.



    OT: Het spel lijkt mij ook niks aan…


  • Ik heb niks met voetbal, dus mij spreekt het niet aan. Maar voor voetballiefhebbers kan het best leuk zijn

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren