1. Red Dead Redemption (PS3)

Red Dead Redemption (PS3)

Het schrijven van een memberrecensie heeft een aantal nadelen. Naast het feit dat je als hobbyist zelf voor je games moet betalen, is het ook zo dat er waarschijnlijk al tig recensies over een bepaalde game geschreven zijn. Sterker nog, de kans is groot dat je bestaande recensies hebt gebruikt in de overweging om de game al dan niet te kopen. Je weet dan dus al wat een ‘professioneel’ gamer van het spel vindt, waardoor je twee keuzes hebt: of je gaat met de stroom mee of je gaat er tegenin. Beide hebben een groot nadeel: als je met de stroom mee gaat kunnen lezers tot de conclusie komen dat je niets nieuws te melden hebt, als je er tegenin gaat wordt je er al gauw van beschuldigd een aandachtshoer te zijn of er geen verstand van te hebben. Ervan uitgaand dat jij als lezer al stiekem onderaan naar het cijfer hebt gekeken snap je dat ik er nu alles aan ga doen om te laten zien waarom ik Red Dead Redemption alle negens en tienen niet waard vind.

Ook ik was de eerste uurtjes lyrisch over de game, en dan vooral het uiterlijk. De sfeer druipt er werkelijk vanaf en alles ziet er prachtig uit. De stadjes geven je echt het bekende western gevoel en aan de open vlaktes lijkt geen einde te komen. Als je vervolgens je paard bij je fluit en je loopt in de richting van een ondergaande zon weet je dat het goed is. En de game barst van dit soort heerlijke clichés. De saloons met bekende klapdeuren, shoot-outs tussen cowboys en de heerlijk domme hillbillies met hun op de lachspieren werkende redneck-accent. Ook als je later in de game de zuidgrens passeert en in Mexico arriveert wordt je verblijd met dit soort heerlijke clichés.

Na een tijdje echter komen de zwaktes van de game aan het licht. Hoewel de eerste missies al van een tergend niveau zijn, wordt dit nog goed gemaskeerd door het ‘wow’-effect dat het leveldesign op de speler heeft. Desalniettemin zijn de beginmissies, die vooral bestaan uit het bij elkaar drijven van vee en het temmen van paarden oersaai. Ook verder in de game worden de missies nooit echt leuk. Heel af en toe moet je een stukje racen, te paard of met een koets, maar meestal is een missie een simpel schietfestijn. Dit is de eerste paar keer wel leuk maar na een tijdje gaat het wel erg op elkaar lijken allemaal. Daar komt bij dat er ook nooit sprake is van enige vorm van uitdaging aangezien een headshot over honderd meter in deze game een makkelijker opgave is dan de wiskundige berekening 1+1.

Dan de schietijzers. Naar mijn mening zijn alle wapens, behalve de shotguns en de sniper (hadden ze die toen al?), op het visuele verschil na een pot nat. De shotguns gebruikte ik overigens sowieso niet aangezien je nooit echt dicht op een tegenstander komt en de actie vooral uit de bekende schuil-en-schiet gameplay bestaat. De sniper is alleen maar onhandiger voor het grote afstand werk doordat je minder overzicht hebt en het mikken met een gewoon geweer gewoon sneller en nauwkeuriger gaat. De rest van de pistolen en geweren schiet vrijwel hetzelfde waardoor de keuze van een wapen, in ieder geval in mijn geval, puur berust op de grootte van het magazijn en niet zozeer op een tactische keuze. En alsof het nog niet makkelijk genoeg was zit er ook nog een soort slomo-functie in de game waarop je met het grootste gemak lichaamsdelen van de schurken om je heen kan selecteren om daarna alles vanzelf te laten gebeuren. Het ziet er leuk uit, maar is bij een dergelijke lage moeilijkheidsgraad totaal overbodig.

Het verhaal en de personages geven de game nog wel enig elan, maar dan gaat het vooral om de bijrollen. Een maniak die altijd met lijken in de weer is of de eerder beschreven hillbilly vervelen nooit. Echter het verhaal houdt je weliswaar in de game maar overstijgt nooit het niveau van een simpele b-film. Ook het hoofdpersonage John Marston spreekt wat mij betreft niet echt tot de verbeelding en het wordt nooit duidelijk of hij nou een echte good guy is of een egoïstische killer die puur uit eigenbelang handelt. Ook zijn cheesy uitspraken en verschrikkelijk gecaste stem komen niet erg geloofwaardig over.

Rockstar is de koning van free-roaming en bewees met de gta-reeks in staat een bruisende en geloofwaardige wereld neer te kunnen zetten. Dat geld ook weer voor deze game alleen zijn de zijmissies vaak wat saai. Het komt meestal neer op het zoeken van mensen of het opsporen van (ontsnapte) criminelen. Vaak compleet met bountyhunter-posters, ook wel de bekende wanted-posters, waarop staat hoeveel de crimineel levend of dood oplevert. Soms kom je ook mensen tegen die overvallen worden als je door de wereld struint welke je kan helpen. Het is alleen vreselijk frustrerend als je niet eens de kans krijgt om hierop te anticiperen en je gelijk vanaf 5 kanten beschoten wordt en je ineens dood van je paard valt.

Wat overblijft is de vraag of het leuk is om te ‘kloten’ in de wereld. Daar heb ik een snel antwoord op: nee. Het paardrijden gaat veel te langzaam in zo’n grote wereld waardoor je gefrustreerd op de sprint toets gaat lopen rammen. Maar, moeten ze bij rockstar gedacht hebben, jij gaat helemaal niet snel van punt a naar punt b! Zodra je te lang wil sprinten wordt je gewoon van je paard afgegooid. Realistich? Wellicht. Maar qua spelplezier gaat het er niet op vooruit. Daar komt ook nog eens bij dat je na een missie meestal in de middle of nowhere bent waardoor je een ellenlang stuk terug moet lopen. Op een gegeven moment ben ik maar zelfmoord gaan plegen om sneller in een dorpje te zijn. Er zitten weliswaar een soort taxi’s in de game, maar die staan op een aantal vaste punten in de dorpjes en kom je dus onderweg niet tegen. Daarnaast zijn er ook veel te weinig van. Ook is er naast de zijmissies en het helpen van vreemdelingen niet veel meer te doen dan een potje poker, hoefgooien of jagen.

Conclusie en beoordeling

De game zet weliswaar een geloofwaardige wereld neer, de lage moeilijkheidsgraad, saaie missies en frustrerende gameplay draaien het spelplezier de nek om. Deze game is geschikt voor gamers die op zoek zijn naar een realistische filmische ervaring en het geduld hebben om door de saaie gameplay heen te bijten.
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • sfeer en uiterlijk
  • personages
  • verhaal
  • Minpunten
  • saaie gameplay
  • te makkelijk

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Jeej! De melk gaat verder op de weg!

  • lol

  • Boring …

  • Grappig.

  • Nee he, dit zuigt

  • Ik ben benieuwd hoe dit in zijn werk gaat, ik denk dat de echte charme van Buzz er in ieder geval verloren gaat, maar misschien lukt het ze. We zullen zien :) .

  • Zo ben je aardig snel bij Rottepolderplein :D

  • Leuk voor de kinders op de achterbank toch :)

  • Grappig, maar meer ook niet.

  • Dit is natuurlijk aangepast voor onderweg en alles. Dus dat kan zeker wel leuk zijn enzo!

  • Saai!

  • Hoor ik daar nou koeien? Hahaha even serieus :P

    Lijkt me opzich wel grappig, alleen de SP lijkt me dan niks..

  • zucht…. nog meer buzz-onzin

  • Lijkt me wel grappig in de auto naar frankrijk om dat tegen me broertje te spelen. :P

  • Deze Buzz lijkt mij zzaai.

  • Dit gaat vast en zeker goed verkopen, op de ps2 al een groot succes en op de psp zal dat niet anders zijn.

  • vet

  • wat leuk zeg! *sarcasme*

  • Zonder Buzz-controller is er natuurlijk niks aan.

  • Zonder Buzz-er is er geen fuk aan man!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren