1. Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction (PC)

Tom Clancy's Splinter Cell: Conviction (PC)

Misschien heb je het ook wel eens meegemaakt. Iemand die je lief is komt te overlijden. Sommigen sterven een natuurlijke dood en sommigen krijgen een dood die door een ander veroorzaakt is. De dochter van Sam Fisher komt helaas om bij een auto-ongeluk. De dood van zijn dochter valt hem zwaar. Hij kan het nog steeds niet bevatten dat zijn dochter omgekomen is bij een tragisch ongeval. Zijn hart staat even stil als hij erachter komt dat er misschien wel opzet in het spel was om zijn dochter te laten verongelukken. Sam Fisher wil nu nog maar één ding. Hij wil de waarheid.

Sam Fisher ziet geen nut meer om verder te leven. Hij durft en zal niemand meer kunnen vertrouwen. Echter zal hij wel een paar mensen moeten gaan vertrouwen, want er is weer een aanknopingspunt in de zaak van zijn dochter waar hij weer voor wil gaan leven. Hij wil de dood van zijn dochter een plekje geven en het met rust laten. Dit wil hij doen door de waarheid boven op tafel zien te krijgen. Sam Fisher weet wie de dood van zijn dochter op zijn geweten heeft. Met zijn kennis en ervaring gaat hij op pad wat maar één ding kan betekenen. Een nieuw avontuur is geboren.

Een onderdeel in Splinter Cell: Conviction, die het tempo van de game snel omhoog gooit, zijn de projecties. Tijdens het spelen zullen er projecties op de muren verschijnen waarbij er wordt verteld wat er gedaan moet worden in de taal die je wilt. Ook worden er herinneringen getoond. Zo zullen er vele filmpjes uit het verleden op de muur verschijnen die je pijnlijke of mooie momenten laat herinneren. Deze optie is gemakkelijk, zo hoef je niet eerst dooreen heel boekwerk te kijken voordat je eindelijk verder kan met spelen. Alles wordt stuk voor stuk duidelijk aan je verteld. De suffe boekwerken zijn verleden tijd, dit is de nieuwe uitleg van de toekomst voor games.

De Splinter Cell-serie gaat een geheel nieuwe kant op. De missies die zich afspelen in Washington D.C. zijn stuk voor stuk even interessant. De missies veranderen ook telkens van locatie. Bij de ene missie sta je in het Witte Huis en op het andere moment sta je in het Lincoln Memorial. Mede door dit en de projecties op de muur blijft het tempo in de game nog steeds heel hoog. Het tempo in de game is ook de oorzaak van het doordrammen in deze game. In de vorige delen zat je vaak een paar minuten in de schaduw te wachten totdat eindelijk de vijand voorbij gelopen was. Wel moet je nog wel eens schuilen in dit deel, maar wel veel minder. Het snel rennen door de missies heen leidt nu meestal tot succes.

Een andere goede toevoeging in de game is de Mark and Execute-optie. Met deze optie kun je mensen en voorwerpen selecteren om vervolgens het werk over te laten aan Sam Fisher die automatisch de door jou uitgekozen mensen of voorwerpen aan flarden schiet. Niet alleen de Mark and Execute-optie is nieuw in de game. Ook is er een optie bijgekomen die de naam Last Known Position draagt. De naam verklapt eigenlijk alles al, maar om alle misvattingen de wereld uit te helpen. De Last Known Position-optie geeft weer waar de vijanden je voor het laatst gezien hebben. Jij ziet de Last Known Position als jezelf in het wit en doorschijnend. Het is nu heel gemakkelijk om de vijanden in de val te lokken. Je brengt ze één voor één naar een kamertje waarna je de Mark and Execute-optie zijn werk laat doen.

Dekking zoeken is echter nog wel zeer belangrijk in deze game. De vijanden in de game zijn zeer intelligent en hebben je daardoor snel in de gaten. Door goed dekking te zoeken en op de juiste momenten toch je pistool te trekken is de game zoveel makkelijker dan de voorgangers in de Splinter Cell-serie. Door snel te beslissen en op bepaalde momenten het juiste te doen, is de game goed te doen. Even je aandacht van de game afhalen is niet handig, maar is ook vrijwel onmogelijk.

Voor de meeste mensen is het ook zeer verblijdend dat je niet meer uren moet sluipen om hem uit te kunnen spelen. De game lijkt eigenlijk meer op een film dan een game, de stille en soms ook zeer drukke actiemomenten zijn heel vermakelijk. Eén van de leukste momenten in de game is toch wel de hardhandige ondervragingsmomenten. Zo kan je iemand die je wilt ondervragen beetpakken en met zijn hoofd door de wastafels, urinoirs en andere voorwerpen heenslaan. Dit is een geweldige optie die zorgt voor afwisseling in de game.

Alsof er nog niet genoeg opties in de game zitten is er ook nog een co-op-modus. Zo kan je met vrienden lekker een avondje vijanden besluipen en afmaken door samen te werken. Er is nog een optie die heel vermakelijk is in je eentje of met zijn tweeën. De Deniable Ops-modus bevatten vier verschillende modi. Een modus die leuk is voor zowel alleen of met zijn tweeën is de Hunter-speelstand. In deze speelstand is het de bedoeling om alle vijanden geruisloos af te maken zonder dat je gesnapt wordt. Het is echter niet een heel groot drama als je gesnapt wordt, er komt dan alleen versterking die deze speelstand net iets langer laat duren dan gepland.

De meeste mensen willen alleen maar met deze vette opties aan de slag, het liefst een uurtje of twintig. Helaas valt dit heel erg tegen. Met ongeveer zes à zeven uur ben je wel door de game heen. Dat het verhaal te kort is betekent niet dat deze game meteen heel erg slecht is. Het echte fenomenale verhaal is toch echt te vinden in de co-op-verhaallijn. In deze verhaallijn kan je kiezen om als een Amerikaan genaamd Archer te spelen, of dat je met je Russische compagnon genaamd Kestrel aan de slag gaat. Deze twee toppertjes gaan op pad om een massavernietigingswapens terug te halen. Door goed teamwork moeten deze missies vlekkeloos moeten verlopen. De vier missies die zich afspelen in St. Petersburg en Moskou zijn ook zeer afwisselend en bieden een toevoeging van drie à vier uur aan de originele verhaallijn. Het enige wat nu nog over deze game te vertellen valt is dat deze game ondanks zijn korte speelduur een hele goede game is voor zowel de actieliefhebbers als voor de stiekeme figuren onder ons.

Conclusie en beoordeling

Het roer is om en dat is goed te merken in dit deel. Van een langzame game is het nu opeens een zeer actievolle en snelle game met vele nieuwe en goed uitgewerkte mogelijkheden geworden. Een afwisselende en ook heel boeiende verhaallijn is voor de meesten al voldoende. Hij is dan wel te kort, maar die leegte wordt opgevuld met de zeer indrukwekkende co-op-verhaallijn. Het enige minpunt dat in de game zit is de speelduur, en deze game heeft een hoog cijfer dan ook zeker verdiend.
8,3
Score
83
Score: 85
  • Pluspunten
  • Singleplayer
  • Afwisselende missies
  • Locaties
  • Mensen ondervragen
  • Een zeer vermakelijke co-op-verhaallijn
  • Minpunten
  • Speelduur

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren