1. Prince of Persia: The Forgotten Sands (PS3)

Prince of Persia: The Forgotten Sands (PS3)

Toen de poging tot een cell-shaded wedergeboorte van de acrobatische prins van Perzië in 2008 volgens velen uitliep tot een miskraam in platformland, heeft ontwikkelaar Ubisoft zich in Montreal vast even achter de oren gekrabd en tegen de fans gezegd “zand erover”. Dat laatste hebben ze heel letterlijk genomen, want in The Forgotten Sands neemt de originele, non-cell-shaded Prins het weer op tegen een leger van zandmonsters terwijl hij over muren rent en de tijd terugspoelt alsof het kinderspel is. Oh, en dit keer roept hij ook wervelwinden op en bevriest hij water. Dat klinkt toch niet helemaal als die goede oude prins die we kennen uit de glorietijden van weleer...

Allereerst wil ik even uit de weg zetten dat de prins die we twee maanden geleden op het witte doek zagen schitteren een compleet ander verhaal vertelt dan deze en ook het gelijknamige broertje van deze game op de Wii geheel los staat van deze titel, ondanks dat ze ook daar probeerden het schijnbare gat in de Sands of Time trilogie te dichten. Dat gat bevindt zich tussen het origineel en Warrior Within om precies te zijn, wanneer de prins een bezoekje brengt aan zijn broer Malik en diens koninkrijk. Pech voor onze sprookjesprins, want net als hij daar aankomt is er een oorlog gaande en als de vijandige kant lijkt te winnen, zit er voor Malik niks anders op dan de eeuwenoude spreuk los te laten over het woestijnzand om een leger te scheppen dat aan zijn kant zal vechten. Wanneer dit helaas mis gaat doordat de zandmonsters alles en iedereen gaan aanvallen, zal onze Perzische held de aangewezen persoon zijn om het paleis zandvrij te maken en te voorkomen dat zijn eigen broer niet doordraait door de macht die hij denkt te hebben over het zandleger. Het zal de fans allemaal ietwat bekend in de oren klinken, aangezien dit verhaal behoorlijk wat gelijkenissen heeft met het verhaal van de originele Sands of Time-game. Voor het verhaal moet je deze titel dan ook niet in huis halen, want naast dit déjà-vu gevoel stelt het bovendien niet veel voor en het is allemaal nogal cliché en voorspelbaar.

Maar misschien is dat déjà-vu gevoel juist wel typerend voor onze sprookjesprins, aangezien hij weer beschikt over de mogelijkheid om de tijd terug te draaien, om zo een situatie die niet helemaal goed verliep over te doen. In The Forgotten Sands maak je hier dan ook gretig gebruik van, want het platformen kan - vooral later in de game - behoorlijk uitdagend worden, zeker voor current-gen begrippen. Toegegeven, het platformen is – mede door de camerastandpunten die al veel verklappen – misschien niet zo tergend lastig dat dit enkel voor autistische Japanners is weggelegd, maar het vereist toch zeker enige timing en als je dan net even dat ene richeltje mist dan weet je gewoon dat de fout bij jezelf lag en niet bij de game. Het platformen is dan ook zonder twijfel het sterkste punt van deze Forgotten Sands en dit wordt des te leuker als onze Perzische held om de zoveel tijd uit wanhoop bij zijn bovennatuurlijke vriendin Razia gaat buurten om een nieuw kunstje te leren. Naast het leren terugdraaien van zijn horloge leert de prins van haar bijvoorbeeld hoe hij water kan bevriezen en herinneringen van de inmiddels vervallen omgeving uit het verleden zo levensecht kan maken dat ze tastbaar worden. In de praktijk houdt dit in dat je naast het klimmen in palen en het ontwijken van boobytraps in het paleis bezig bent met het bevriezen van watervallen, zodat je er vervolgens verticaal tegenop kan rennen en je op het hoogste punt kan afzetten, terwijl je een herinnering van een vlaggenmast opdoet waarbij je van de bevroren waterval wegspringt en de (inmiddels tastbaar geworden) vlaggenmast vastgrijpt. Het moge duidelijk zijn dat de prins daarna net zo soepel in zijn zwaai om de mast heen, zich om kan draaien en ervan weg kan springen terwijl hij de waterval weer laat stromen, zodat hij er dit keer doorheen kan vallen en een hoger gelegen platform kan bereiken. Evenzo dat het ontzettend veel voldoening geeft als dit in één keer lukt.

Iets dat helaas een stuk minder voldoening geeft is het vechten. Regelmatig zal de prins oog in oog komen te staan met zand dat uit de grond reist en omgevormd wordt tot een rondlopend karkas met een altijd even kwaadaardige blik. De prins zal dan zonder na te denken zijn zwaard tevoorschijn halen waarna je – eveneens zonder na te denken – gedurende het gehele gevecht op de vierkant-toets van je controller aan het rammen bent. Het ritme waarin je dit doet zal de prins noch de zandmonsters worst wezen en, alsof onze Perzische held vlak voor het gevecht zich heeft volgestouwd met fastfood, weigert hij ook nog eens om zijn acrobatische kunstjes te tonen tijdens de combat. Oké, de occasionele lompe sprong van de prins op een vijand, waarna hij toch even dat ene saltootje uit de mauw schudt en zijn zwaard door de zanderige substantie rijgt, mag er wezen, maar daar houdt zijn arsenaal combo’s dan ook bij op.

Het enige element dat is overgenomen uit de cell-shaded game is het raster dat je kunt oproepen met de select-toets. Deze doet dit keer niet functie als plattegrond, maar als een lijst van je kunstjes die je gedurende de gevechten kan gebruiken. Hier kan je nieuwe krachten – zoals het oproepen van wervelwinden en ijskogels – vrijspelen door je XP-bolletjes, die je hebt verdient door vijanden en vazen kapot te slaan, als waardig betaalmiddel te gebruiken. Dit klinkt misschien als een leuke toevoeging, maar het stelt in de praktijk vrij weinig voor. Naast het feit dat het in de verste verte niet in het Sands of Time-universum past, zou ik de meeste vrijgespeelde krachten simpelweg negeren als het niet aan de Trophies van de game lag. Die vragen namelijk van je om een x aantal keer een bepaalde kracht te gebruiken of om op een bepaald aantal vijanden te bespringen voor je ze afmaakt, waardoor er nog enige vorm van uitdaging te bespeuren valt. Maar eenmaal de Trophies vrijgespeeld, heb ik deze krachten nauwelijks meer gebruikt en blijft er domweg hakken over als de enige gevechtsoptie. Een alternatief is om je krachten te spenderen aan een paar effectieve wervelwinden die korte metten maken met de eenvoudige bossfights, of die tientallen vijanden tegelijk uit de weg slaat, zodat je zelf niet je vierkant-toets hieraan vuil hoeft te maken en weer lekker door kan gaan met het platformen. Nee, geef mij maar die woeste prins uit Warrior Within die verticaal tegen een muur op rent en op het hoogste punt een salto mortale maakt terwijl hij zijn zwaard en dolk trekt en deze in zijn val door de omringende vijanden spiest, waarna hij keurig op zijn pootjes landt, want de combat in deze Forgotten Sands voelt aan als een afgeraffeld verplicht nummertje en is ronduit matig te noemen.

Gelukkig kun je veel gevechten ook gewoon ontlopen en ben je zeventig procent van je tijd bezig met het platformen, waarbij op momenten die heerlijke sprookjesachtige Sands of Time-sfeer weer om de hoek komt kijken. Bij deze sfeer horen uiteraard ook de her en der gelegen puzzels en The Forgotten Sands is ook daarvan voorzien. In veel gevallen is het enkel een kwestie van wat hendeltjes overhalen voor je verder kunt op je pad, maar er zitten ook twee echte breinbrekers tussen waar de prins langer mee bezig zal zijn. De sfeer van de game wordt bovendien versterkt door het feit dat de stem van de prins weer is ingesproken door dezelfde voice-actor als die uit de originele trilogie, maar ook door de mooie, herkenbare omgevingen uit het origineel. Critici zullen de grafische pracht wellicht vergelijken met andere games uit deze tijd binnen het genre, zoals Uncharted, waarbij deze titel uiteraard in het niets valt, maar zij snappen de intentie van deze Forgotten Sands duidelijk niet. Om een voorbeeld te noemen van een valse vergelijking: Uncharted heeft veel diversiteit in de omgevingen, terwijl alles zich hier in het paleis afspeelt, maar het gebrek aan andere locaties voelt verder totaal niet als een gemis aan (dat de setting voor het eindgevecht vrij episch gekozen is, is een leuk extraatje). Qua sfeer is deze titel namelijk niets meer dan een HD-remake van The Sands of Time en dat is precies waar vele fans van de serie, waaronder ik, meer dan genoeg mee nemen.

Het schijnbare gat in de Sands of Time trilogie wordt in de game trouwens nog niet gedicht, want we zien niet hoe onze sprookjesprins uiteindelijk omgevormd wordt tot de koelbloedige duistere messenwerper van Warrior Within. Er is dus nog plek voor een vervolg en de verwachtingen daarbij liggen alvast hoog. Maar tot die tijd komt de prins weg met deze heerlijke platformer met een matig combatsysteem. The Forgotten Sands is voor Ubisoft namelijk weer een stapje in de goede richting aangezien dit de acrobatische, tijdreizende Perzische prins is die ik, en velen met mij, het liefste zien.

Conclusie en beoordeling

Het nostalgische The Forgotten Sands is voor fans van de serie een ode aan de games waarmee het platformgenre hoogtij vierde op de vorige generatie consoles, maar iedereen die deze titels niet gespeeld heeft kan gerust een dik punt van mijn cijfer aftrekken en doet er beter aan de originele trilogie eens oppakken uit de budgetbak, want voor hen zal de nostalgie hier ontbreken en de saaiheid die de combat doet opwekken zal snel overheersen in deze, anders toch zo goede, platformer.
7,7
Score
77
Score: 75
  • Pluspunten
  • Heerlijk verfrissende platformactie
  • Nostalgisch Sands of Time-gevoel
  • Originele voice-actor Prince
  • Minpunten
  • Combat is ronduit matig
  • Verhaal stelt niet veel voor

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Feli!

  • Die intro duurt wel lang, maar wel mooi gemonteerd.

  • gratz

  • gefeliciteerd!

  • Gefeliciteerd!

    Mooie 360 trouwens… :P

  • Gefeliciteerd!

  • Erg leuk gemonteerd, gefeliciteerd.

  • feli en joepie!

  • Het lukt TS61TS61 ook nog :P



    Edit: Gefeli Scandal!

  • oh… my…. fucking…. god : O

  • gefeliciteerd

  • Gefeliciteerd, vette prijs!



    Mooie 360 trouwens… :P

    Idd, ik heb thuis een lelijke staan.

  • Feli Scandal, heb net het filmpje gekeken en vind je een terechte winnaar :) Ook gefeliciteerd aan de mensen die Lost Odyssey gewonnen hebben.

  • Gratz boys:)

  • Gratz boys:)

  • Gefeliciteerd, één van de eerste prijswinnaars die en beetje naam hebben op IG. Dat je veel plezier aan je 360 mag beleven. Ik zal je video dadelijk nog wel doorlijken, want ik ben er erg benieuwd naar.

  • Oh my god, ik ben even helemaal van de wereld. Echt super dit, meer dan super. Worden schieten mij te kort. Ik weet even niet wat ik moet zeggen. Moet het even laten bezinken.

  • Gefeliciteerd!

  • Haha, congrats Scandal. Echt verdient ;)

  • Prachtige video Scandal, het is je ontzettend gegund! Ik hoorde net van Jakfire dat je nog geen next-gen console had… Bij deze!:D



    Degenen die het spel gewonnen hebben natuurlijk ook veel plezier met de game. Jammer genoeg niet gewonnen, volgende keer beter :).

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren