1. Limbo (XBLA)

Limbo (XBLA)

Het schijnt dat vlak voor je doodgaat je leven aan je voorbij flitst. Je ziet wat er allemaal geweldig was en waar je nog spijt van hebt. Daarna ben je er niet meer, is er afscheid van je genomen en dat is het dan. Je maakt geen deel meer uit van deze wereld en betreedt het hiernamaals. Sommige mensen geloven dat je naar de Hel of Hemel gestuurd wordt op basis van hoe jij je leven geleid hebt. Het schijnt dat er naast deze twee nog een derde optie is. Deze derde optie is de Limbo. Dit is een plek waar degene terecht komen die het licht gemist hebben of als het ware hun ticket naar hun eeuwige verblijfplaats verloren zijn. Zij zijn verdoemd om eeuwig op de grens tussen Hel en Hemel te leven, op een plek waar er geen lijden is, maar ook geen vreugde.

Als jongetje beland je in de Limbo, maar je mist iets. Je controleert je zakken en je denkt diep na, maar je kan er niet opkomen. Het moet wel belangrijk zijn geweest dat je het nog onthouden hebt na je dood. Dan opeens komt het aan als een mokerslag. Waar is je zusje?! Je besluit dit grijze landschap te verkennen in de hoop je zusje terug te vinden. De vraag is nu alleen of je haar ooit zult vinden en of je daarna nog weg kunt komen uit dit grensgebied. Niet wetende wat je allemaal zult tegenkomen begin je met de queeste.

Je kijkt om je heen en beseft dat je in een bos bent, maar het is niet zoals het was toen je nog levend was. Er is geen kleur te bekennen en het is doodstil in dit grauwe bos. Je zet je eerste voetstappen richting het onbekende en zonder enig benul of je de goede weg gekozen hebt. Ondertussen probeer je te onderscheiden wat er op de grond ligt of in de verte staat, maar dit wil nog niet zo goed lukken. Het ziet er allemaal veilig uit, totdat je iets hards onder je voet voelt en een klik hoort. Voordat je hebt kunnen kijken wat het is dat je raakte is het al te laat. De val klapt dicht, dwars door je been heen en laat jou bloedend en dodelijk gewond op de grond achter. Het wordt opnieuw zwart voor je ogen en je hoofd valt in het gras. Gek genoeg kan je opeens weer zien en sta je vlak voor de val die je daarnet nog de dood in jaagde. Nu weet je dat daar een val ligt, daarom neem je een aanloop, je rent, zet af en springt erover. BAM! Een tweede val klapt dicht en ontneemt je het recht om te lopen. Weer dat lege gevoel in je hoofd en voor de derde keer alweer ervaar je hoe het is om te sterven. Natuurlijk wist je dat je weer een nieuwe poging zou mogen doen, want dat willen ze natuurlijk bereiken in deze wereld. Je eeuwig laten lijden en kwellen. Deze keer pak je het anders aan. Je pakt de val en sleept hem een stukje achteruit. Je neemt weer een aanloop en springt tussen de twee vallen in. Er gebeurt niks, je slaakt een zucht van opluchting. Je springt ook over de tweede val heen en zet je speurtocht voort. Je afvragend welke vallen en gruwelen jouw pad nog zullen kruisen.

In Limbo is er dus geen kleur en amper geluid. De omgeving is een mix van zwart, grijs en wit. Het enige wat je ziet is de omtrek van je omgeving en wat achtergrondlicht. Hierdoor lijkt een val al snel op een paar grassprieten, totdat de val dichtklapt. Dit is echter pas één van de velen manieren om jou wederom te doden. De mogelijkheden lijken eindeloos, want of het nou een spin is die jou als een lekker maal wil opdienen of het water dat plotseling begint te stijgen en je doet verdrinken, is er altijd iets hetzelfde. Je gaat dood en start en klein stukje terug, klaar om het nog een keer te proberen. Terwijl je al deze dodelijke hindernissen probeert te nemen zal je niet aangemoedigd worden door een epische soundtrack. De game heeft wel fabelachtige achtergrond geluiden die de sfeer bepalen en je kunnen helpen bij het nemen van een hindernis. Je hoort elke voetstap die je zet en elke druppel die op de grond valt. Ook zal er niet gesproken worden in de game, geeneens geschreeuwd tijdens het doodgaan. Het is allemaal heerlijk minimalistisch al moet ik toegeven dat je er wel van moet houden. Ik noem dit daarom een sfeergame en dat zal ik proberen uit te leggen. Deze game heeft een fantastische sfeer weten te creëren door de grafische stijl, de goede puzzels en de achtergrond geluiden. Als één van deze factoren minder was geweest, dan was de sfeer weg en de game geflopt.

Het contact met andere levende wezens wordt beperkt tot een minimum. Mocht je toch een levend schepsel tegenkomen, dan doe je er verstandig aan om deze voorzichtig te benaderen, want het kan zowel een vriend als een vijand zijn. Vaker zul je lijken tegenkomen en aangevreten lichamen op allerlei manieren gepresteerd. Alsof twee psychopaten een weddenschap deden, wie op de meest verschillende manieren een lijk verontrustend kan presenteren. Het leuke aan dit spel is dat je nooit weet waar je aan toe bent. De dood ligt overal op de loer en er kan altijd iets gebeuren waar je direct op moet reageren, want anders ben je weer dood. Zeker de eerste keer dat je dit spel speelt zal dit je vaker gebeuren dan je lief is. Je gaat dood, probeert het opnieuw en sterft nog een keertje. Gelukkig wordt dit nooit frustrerend, omdat er heel veel checkpoints aanwezig zijn. Dit beperkt het opnieuw proberen tot één puzzel, totdat je hem opgelost hebt. Daar vlak achter zit weer een checkpoint om je vooruitgang op te slaan. LIMBO is een spel dat je overlevingsdrang op de proef zal stellen en je niet meer los zal laten uit zijn greep, totdat het na 4 uur opeens afgelopen is en je met je mond open achterlaat in je stoel.

Conclusie en beoordeling

LIMBO is een game waarvan je niet weet wat het is totdat je de gok waagt en het uitprobeert. Voor degene die de sprong wagen zal er een parel in het verschiet liggen. De sfeer is spannend, houdt je scherp en doet je opschrikken. Dit is de sleutel tot het succes van dit spel, maar het bied daarnaast ook goede puzzels die niet te moeilijk of makkelijk zijn. Het is verslavend en een geweldige ervaring. Ik heb zelden zo’n goed spel gespeeld en vind dit misschien wel de beste Arcade game van dit moment.
10
Score
100
Score: 100
  • Pluspunten
  • Adembenemende sfeer
  • Geluidjes
  • Puzzels goed op niveau
  • Verrassend
  • Mooie stijl
  • Avatar Awards
  • Minpunten
  • Het heeft helaas een einde..

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik vind de controllers prima zo.

  • omg, 6 knoppen op een controller. TO MUCH INFORMATION!!!

  • GameCube controller (en WaveBird voor de fans) en Wii Remote zijn gewoon de beste manieren om een spel mee te besturen! :)

  • Ik zie het probleem niet!



    @ Jorenmartijn: ik ben het met je eens! Van de \"classic\" controllers, om het zo maar te zeggen, ligt die van de GameCube imo het lekkerst in de hand en die van de Wii is natuurlijk ook niet verkeerd!

  • waarom bij fabel doe het dan bij een baby spell ,,,,…

  • sorry hoor, maar als je maar het geestelijk vermogen hebt om met 2 knoppen te werken, wat moet je dan met een console?

  • Voor de nieuwkomer kan ik me ontzettend voorstellen dat het kut werkt. Had ik als achtjarig jochie al met de PS1 :P.



    @ lamain: de 360controller heeft, als je de D-Pad ziet als een knop, 11 knoppen. Veertien knoppen als je de D-Pad als vier knoppen ziet, wat in veel spellen ook wordt gebruikt (Stranglehold bv). Veertien gedeelde door 2 is zeven, en das ietsje meer dan de 2 die jij noemt. Overdrijven is ook een vak he.

  • houden zoals het is!

  • @Jorenmartijn



    De Wii mote? Ja, ga jij eens even ergens anders grappen maken.

  • vast oude gasten! of commercieel heel slim… zal het laatste wel zijn

  • Kom op zeg, de Ps controller heeft wat, zeventien knoppen? De gemiddelde afstandsbediening heeft er nog meer, en die snapt wel iedereen.

  • Ik vindt het zo prima

  • Kleine hint van Phil dat hij naar Apple gaat??

  • ik tel alleen de abxy en de lb en rb als knoppen, d-pad, analoge sticks en triggers zijn intuitief

  • Ik vind dat reuze meevallen, het is juist net goed zo. Dat Phil nou gewoon niet kan gamen :)

  • makkelijker is niet altijd beter imo.

    er is nu eindelijk een soort standaard controller en een ontwikkelaar hoeft ze niet allemaal te gebruiken

  • ik vind die van de 360 perfect dus niet veranderen

  • nog nooit zo'n bullshit gehoord….

    De PS3 controller is nagenoeg hetzelfde model als de Dual Shock die al voor de PS1 uitkwam en de Xbox360 controller is eigenlijk precies hetzelfde als de controller S (eerste Xbox), alleen zijn daar 2 knoppen van plaats veranderd.

  • ajoh dit is gewoon slap gelul de controllers veranderen(minder knopjes) ze toch niet anders verliezen ze het die hard publiek.

  • @Freestyleforce: Je bent zelf een enorme grap… -_-

    Heb de controller van de 360 en de PS2/PS1 in handen gehad en ze werken helemaal niet intuïtief.

    De GameCube controller ligt ontzettend goed in de hand, waardoor het als een échte controller aanvoelt, evenals de Wii Remote (zelfs als je hem in de Virtual Console-positie houdt), dus zeur niet.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren