1. Super Mario Galaxy 2 (Wii)

Super Mario Galaxy 2 (Wii)

Met tranen in mijn ogen, een brok in de keel en diep verdriet in mijn hart moest ik toezien hoe hij met de dag ouder werd. Zo had het niet moeten lopen. Hij was in de bloei van zijn leven, de periode waar elke man naar verlangt en later met een glimlach op terugkijkt. Maar hij… Hij kon er niet van genieten. Hij zat maar onopvallend in een hoekje, in de schaduw. Het stof verzamelde zich langzaam op zijn gezicht, een gezicht dat lang geleden al verlaten was door het laatste sprankje geluk, het laatste beetje plezier. Ik kon het niet langer aanzien, er moest snel iets gebeuren. Ik nam hem mee naar de dokter. Nu ja, die dokter had dan geen witte jas aan, ook geen stethoscoop om zijn nek en naar zijn apparatuur kon je lang zoeken, maar die dokter was gespecialiseerd in dit soort gevallen. Ik had hem nodig. Hij nam me mee naar zijn magazijn, en gaf me een wit, vierkant doosje. "Doseer dit aan je vriend, vier maal per dag, en hij zal het nut van leven weer inzien", vertelde hij. Ik kon mijn geluk niet op. Eindelijk kon mijn witte kastje, die zo lang had staan stofhappen onder de televisie, weer genieten van het leven. Het medicijn werkte perfect. Op het witte doosje stond Super Mario Galaxy… nummer twee.

Super Mario Galaxy 2 was niet alleen een medicijn voor mijn Wii, maar zeker ook voor mijzelf. Ik liet de dorre en bloederige slagvelden uit Modern Warfare 2 achterwege, verliet het veel te wilde Wilde Westen uit Red Dead Redemption en zei met een glimlach gedag aan mijn verborgen mesjes en het prachtige Venetië in Assasin's Creed 2. Ik kan nu, wanneer ik maar wil, al dat serieuze gedoe laten varen en alle regels van het universum aan mijn laars lappen. Super Mario Galaxy 2 geeft net als zijn voorganger niks meer om alle wetenschappelijke regels zoals dat oh zo lastige zwaartekracht, en dat opent hele nieuwe gameplay wegen. Je schiet van planeetje naar planeetje en komt alles tegen wat er maar in het hoofd van een acht-jarige opkomt. Het is een achtbaan van pracht en praal. We weten allemaal dat de Wii wat tegenvalt qua hardware in vergelijking met andere platformen, maar ik garandeer je dat dit spel je visueel van je stoel zal blazen. Het is dan niet de bedoeling dat je tegen een rotswand gaat staan en pixels gaat tellen in first person stand. Nee, het is de bedoeling dat je naar het geheel kijkt. Een game kan nog zoveel pixels op z'n scherm proppen, het kan er nog zo gedetailleerd uitzien, maar dat matched nooit op tegen de simpele dingen zoals kleurgebruik, karakterstijl en vormgeving van omgeving. Visueel is deze game zeker een pareltje, maar hier stopt het zeker niet bij. De gameplay is namelijk als vanouds en verfrissend tegelijk. Het is wat we gewend zijn van Galaxy 1, maar dan net even wat meer.

De eindbazen in nummertje twee zijn een stuk uitdagender en kunnen bij mensen met zelfbeheersing van een niveau minder zeker een beschadigde Wii remote opleveren. De wat meer ervaren gamers zullen echter niet te veel moeite hebben met deze veel te grote schepsels van het heelal en vrolijk doorgaan met hun avontuur door de ruimte. De eindbazen zijn, als we kijken naar Super Mario Galaxy 1, hier en daar meer van hetzelfde en heel soms gewoon exact gekopieerd maar er zijn dan ook meer dan genoeg verfrissende eindbazen. Laten we nu eens kijken naar het deel van het spel waarin je niet als een dolle rondjes rent om raketten van een gigantische machine te ontwijken en af en toe een rotsblok naar hem toe te slingeren. Het spel is gewoon leuk om te spelen, zoals een spel hoort te zijn. Er is een goede balans tussen "Verdomme, nu ben ik alweer dood" en "Dit spel is zo makkelijk, ik haal hem nog met mijn ogen dicht". Je hebt 3 levenspunten en je start met 3 levens. Levens verlies je door natuurlijk je levenspunten te verliezen of in een zwart gat te flikkeren, levens krijg je door een bepaald aantal muntjes te verzamelen, een bepaald aantal star bits te verzamelen of gewoon door een rode paddestoel tegen te komen. Nu is het, zoals je vast wel hebt gelezen in andere recensies of zelf hebt gemerkt, erg storend dat je levens niet op kan sparen. Zodra je je Wii uitzet zijn je levens allemaal foetsie en kan je weer bij het begin beginnen. Dit is eigenlijk maar een minuscuul minpuntje maar het moet toch genoemd worden. De omgevingen in Super Mario Galaxy 2 zijn erg leuk om in rond te lopen. Elke planeet heeft weer een ander stijltje en sfeertje. Zo heb je een vrolijk bijenrijk, een ijskoud pingiunrijk en een donker spookkasteel. Al die stijlen en sfeertjes worden natuurlijk versterkt door goede muziek die altijd goed past, zoals we van nintendo gewend zijn. Een vrolijk banjo-deuntje bij het bijenrijk, een "cool" muziekje bij het pingiunrijk en een spooky muziekje bij het spookkasteel. In het kader audio vinden we echter niet alleen muziek, maar ook geluid. Natuurlijk kennen we allemaal die leuke geluidjes van die goede ouwe loodgieter met z'n "Yeehaaa!" en z'n "Oooowoh!", maar ook het geluid van elk ander onderdeel is goed. De monsters maken de gekste geluiden die altijd toch een beetje bij ze passen.

Verder ga ik het hebben over een van de grootste toevoegingen in vergelijking met z'n voorganger; Yoshi. Deze groene dinosaurus heeft al veel meegemaakt in z'n leven en alsof god hem niet kan uitstaan komt hij nu weer in de verste en meest gevaarlijke uithoeken van de ruimte terecht, om een irritante loodgieter met een bierbuik rond te rijden. Yoshi kan echter zeuren wat hij wil, wij zullen er niet voor vallen. Yoshi is echter een hele leuke toevoeging aan het spel en het geeft net dat beetje extra. Het beest wordt zeker niet uitgemolken. Hij komt alleen voor in bepaalde levels waar hij dan ook echt nodig is. Yoshi kan bepaalde dingen eten waardoor er iets speciaals gebeurt. Zo heb je de rode peper waarmee je op straaljagersnelheid de levels af sprint om maar zoveel mogelijk obstakels te ontwijken en muntjes te verzamelen. Deze dingen zijn erg leuk voor eventjes, maar gelukkig heeft nintendo het bij eventjes gelaten. Ik was er erg bang voor dat Yoshi overmatig gebruikt zou worden maar dit is absoluut niet het geval. Super Mario Galaxy 2 heeft niet een heel sterke replay waarde, maar als je klaar bent met het verhaal kan je altijd nog de overige verstopte sterren verzamelen. Dit is leuk om te doen maar is minder leuk om te doen aangezien er niks meer te unlocken valt, je hebt namelijk alle nieuwe universums al. Je krijgt nog wel een klein aantal extra planeetjes tot je beschikking na de laatste eindbaas maar dit is dan ook alles. Het is wel leuk om die oude vertrouwde levels over te doen, maar dit keer met een vriend. Speler 2 heeft geen nunchuck nodig en kan dingen doen als star bits verzamelen, Mario een spring-boost geven en vijanden tegenhouden. Dit is zeker nuttig als je gaat voor een hoge muntjes-score.

Conclusie en beoordeling

Super Mario Galaxy 2 is net zoals zijn voorganger een geslaagde game en zelfs een stuk meer geslaagd. Een goede balans in moeilijkheid, goed gebruik van Yoshi, verfrissende en oude vertrouwde eindbazen en variatie in de verschillende planeten maken het spel tot een zeven; prachtige visuele stijl, mooi kleurgebruik, een goede sfeer die nog eens sterk ondersteund wordt door passende muziek en goed geluid verhogen het tot een 8+. Als je een Wii hebt dan adviseer ik je met al mijn hart om hem te gaan halen.
8,3
Score
83
Score: 85
  • Pluspunten
  • Fantasievol en vrolijk
  • Goed kleurgebruik en stijl
  • Muziek en geluid
  • Gameplay
  • Eindbazen
  • Uitdagend
  • Yoshi
  • Variatie
  • Minpunten
  • Lage replay-waarde
  • Geen levens sparen

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Nice!

  • Jammer dat deze bundel niet in NL uitkomt, maar dat was eigenlijk ook wel te verwachten…

  • Vetste bundel ooit… :)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren