1. Rome: Total War (PC)

Rome: Total War (PC)

Er zijn op aarde maar twee groepen mensen die weten hoe het leven van een Romeinse keizer er uit zag: Romeinse keizers en gamers die Rome: Total War hebben gespeeld. Het beeld dat veel mensen hebben bij een Romeinse heerser - zich vol vretend op een ligbank met een lauwerkrans op zijn hoofd - is niet zoals zijn leven echt verliep. Nee, een Romeinse keizer had vele plichten: zorgen dat de bevolking niet in opstand kwam, nieuwe gebieden veroveren, handel drijven en natuurlijk de beroemde Romeinse wegen aanleggen. Zodoende moest een Romeinse keizer niet alleen een groot strateeg zijn, maar ook over een flinke dosis doorzettingsvermogen beschikken. Maar boven alles moest de Romeinse keizer tegen zijn verlies kunnen, want zo makkelijk is Rome: Total War nog niet.

Rome: Total War is het derde deel in de Total War serie van the Creative

Assembly. Voor mensen die niet bekend zijn met de Total War serie: het is een zogenaamde Turn Based Game. Dit houdt in dat jij je strategie uitstippelt en vertelt wat je manschappen moeten doen. Vervolgens doen je tegenstanders hetzelfde en is er een beurt voorbij. Rome: Total War is dan ook geen game voor de casual gamer of de adrenalinejunk. Maar voor de mensen die graag rustig voor een game gaan zitten, is Rome: Total War een titel om van te watertanden.

Wanneer je aan de singleplayer begint krijg je eerst een broodnodige tutorial die je inleidt in het complexe vecht- en managementsysteem van Rome. Daarna krijg je de keuze uit enkele verschillende facties, en word je meteen in de actie gegooid. Waar er in games als Age of Empires niet zoveel onderscheid tussen de facties zit, maakt het in Rome: Total War een wereld van verschil welke kant je kiest. De Barbaren, zoals de Franken en de Britten, hebben beschaving en ontwikkeling niet zo hoog op hun lijstje staan, maar als welvarende Romeinse partij sta je altijd onder toeziend oog van de senaat. Ook krijgt elke factie andere provincies toegewezen. Maar welke kant je ook kiest, het doel van het spel is altijd hetzelfde: verover 50 gebieden. Natuurlijk ben jij niet de enige die dit doel probeert te bereiken en de andere spelers zullen er dan ook alles aan doen om je dwars te zitten.

Als je voor het eerst een spel start, valt meteen op hoe diep het managementsysteem gaat. Je begint met een aantal provincies, met daarin per provincie een stad. Verover een stad en je kunt het bijbehorende gebied claimen. Verder zorgen steden voor inkomsten en kun je er manschappen trainen. Een stad kan niet alleen van buitenaf worden veroverd, maar ook van binnenuit. Als je niet goed genoeg voor de inwoners zorgt kunnen er rellen uitbreken en ook dan verlies je de heerschappij over de stad. Omdat steden zo belangrijk zijn kun je er alles tot in detail regelen. Bevolking ontevreden? Verlaag de belastingen of marcheer met je leger de stad in. Inkomsten niet hoog genoeg? Leg nog even die extra weg aan naar die zilvermijn. Wordt de stad bedreigd? Verander snel nog wat burgers in soldaten. In het begin zijn je paar steden nog wel makkelijk te onderhouden. Je leger is groot genoeg om ze te beschermen en eventuele opstanden de kop in te drukken. Dus hoe groter je rijk is, hoe moeilijker het wordt om al je gebieden bij elkaar te houden. Hoe beter je het doet, hoe moeilijker het wordt. Dit geweldig werkende systeem zorgt ervoor dat Rome: Total War nooit oneerlijk of te moeilijk aanvoelt, maar winnen is ook verre van eenvoudig.

Met alleen steden en gebieden ben je er echter nog niet. Je hebt een leger nodig om je gebieden te beschermen en generaals om je leger te leiden. Ook kun je je soldaten gebruiken om naar een stad te gaan als daar een opstand dreigt. Dit systeem brengt weer een extra laag van tactiek met zich mee: biedt een geweldige generaal aan om met je dochter te trouwen, maar heb je eigenlijk iemand nodig die in de stad de touwtjes in handen houdt? Zorg dan gewoon dat het huwelijk niet doorgaat en je dochter komt vanzelf met een volgende kandidaat op de proppen. Een goede generaal is dan ook een geliefd doelwit van sluipmoordenaars. Want een oorlog wordt niet door een leger gewonnen, maar door de spionnen, diplomaten en sluipmoordenaars. Wil je meer weten over dat vijandelijke leger op de grens? Stuur er gewoon een spion op af en die geeft je, mits hij goed genoeg is in zijn vak, alle informatie die je nodig hebt. Kun je dat ene leger niet verslaan omdat de generaal te goed is? Vermoordt hem dan stiekem. Het hele systeem gaat op dit gebied weer ontzettend diep. Het is zelfs mogelijk om, als er in de ene stad een epidemie uitbreekt, die doormiddel van een spion naar een vijandelijke stad te verspreiden.

Als het dan uiteindelijk tot een treffen komt tussen twee legers zijn er twee opties om de slag uit te vechten: Zelf je manschappen besturen of de computer de uitkomst laten bepalen. Als je kiest om het gevecht zelf te leiden wordt er ingezoomd op het slagveld en kun je beginnen met het opstellen van je troepen. Meer troepen hebben dan de vijand zorgt er nog niet automatisch voor dat een gevecht gewonnen is en als je meteen, als in rambo-stijl, alle soldaten op de vijand afstuurt zul je snel de aftocht moeten blazen. Behalve de vaardigheid van je generaal zijn er nog tal van andere dingen die invloed hebben op het verloop van de slag. Vecht je in de winter of in de zomer? Maak je goed gebruik van de heuvels in het terrein? Een goede speler kan een slag ook winnen als hij minder soldaten dan zijn tegenstander heeft. En zie je het echt helemaal niet meer zitten, dan kun je nog altijd de vijand simpelweg omkopen. En het is altijd nog mogelijk om hinderlagen te leggen bij grote wegen en zo de vijand te verrassen. Het hele gevechtsysteem valt in de categorie easy to learn, hard to master, en dat is alweer een positief punt op de lange lijst pluspunten in Rome: Total War.

Voor iedereen die genoeg heeft van de singleplayer is er een solide multiplayer modus. Deze werkt net zo als de singleplayer, maar dan tegen menselijke spelers. Waar de computer nog wel eens in een simpel diplomatiek trucje trapt, zullen levende tegenspelers dit zeker niet doen. Het hele uitgebreide management- en gevechtssysteem wordt gesteund door goede graphics, en een leuke soundtrack. Tot nu toe ben ik alleen maar positief geweest over Rome: Total War. Is er dan niets negatiefs te ontdekken? Nee, behalve dat het op het eerste gezicht misschien wat ontoegankelijk overkomt. Voor deze prestatie verdient The Creative Assembly een dikke pluim!

Conclusie en beoordeling

Met Rome: Total War haal je een ijzersterke strategiegame in huis. Het diepgaande managementsysteem werkt ontzettend verslavend, en de real-time gevechten zien er geweldig uit. De game is, zeker op de hogere moeilijkheidsgraad, behoorlijk pittig maar dat mag de pret absoluut niet drukken. Tel hier de mooie graphics en de solide multiplayer bij op en je hebt een game die bij geen enkele strategiefan mag ontbreken.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Ijzersterke gameplay
  • Diepgaand management systeem
  • Solide multiplayer
  • Real time gevechten
  • Minpunten
  • Op het eerste gezicht misschien wat ontoegankelijk

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren