1. Band Hero (NDS)

Band Hero (NDS)

Muziek is één van de prachtigste dingen die we ons kunnen voorstellen. Of het nu een snoeihard hardstyle-nummer is of een van de wat snellere songs van Dream Theater, het is iets wat ons altijd is blijven boeien. Vandaag gaan we in de documentaireserie Music Making Maniacs verder in op de coverband MAUS, de spraakmakende artiesten van het Band Hero-festival, die sinds kort razend populair is. Of dat ook terecht is? Ik, Simon van den Broek, ga daar in deze aflevering antwoord op geven.

“Laten we bij het begin beginnen. Nadat de gebroeders Somin en Samson Vanderpants (respectievelijk de lead-gitarist en bassist van MAUS) na verscheidene solo-optredens op de Guitar Hero-concerten hadden gegeven, besloten ze tijdens hun wereldtournee een band te vormen. Samen met de drummer Lucy English en zanger Barend ‘Boner’ Beentjes was hun groep compleet. Het succes volgde meteen, maar zoals bekend is, is populariteit geen garantie voor kwaliteit.”

Om antwoord op mijn vraag te krijgen, heb ik nu een gesprek met gitarist Somin. Vertel eens, waarom zijn jullie, MAUS, zo goed? Wat maakt jullie uniek?

“Wel Simon, laat ik allereerst maar eens antwoord geven op je tweede vraag. Wij, in tegenstelling tot al die dertien in een dozijn flutbandjes met hun Stratocasters, Gibson les Pauls en Stradivariusviolen, hebben toffe plastic en rubberen instrumenten. Denk aan een rubber drumhoes of plastic grip met knoppen op je Nintendo DS. Want ja, wij gebruiken allemaal onze Nintendo DS. We zijn nu eenmaal hardcore, dan moet je wel hè! En wat ons zo goed maakt? Nou, stiekem hebben we alle noten die we moeten spelen veilig op ons DS-scherm staan, zodat we tijdens het optreden nog even kunnen kijken wat we moeten spelen. Niet dat we niet moeten oefenen, welnee! Die riffs en baslijnen die ik en Samson uit onze grip moeten toveren zijn ook met noten op het scherm lastig, dus oefenen moeten we wel degelijk. Al die noten zien het linkerscherm, snaren aanslaan op het touch-screen… daar is echt wel oefening voor nodig! Maar je snapt het idee vast wel. In ieder geval vermaken we ons heel goed met onze instrumenten, het is echt hartstikke leuk om te doen.”

Waarom doen jullie dit eigenlijk? vraag ik me soms wel eens af. Is die lof van het publiek zó belangrijk? En weegt het wel op tegen wat jullie er voor moeten doorstaan, zoals poliepen op stembanden en pijnlijke vingers?

“Om maar eens antwoord te geven op je vraag: ja, die lof is voor ons zo belangrijk. Het publiek is alles voor ons, dus daar stemmen we onze liederen ook op af. Denk aan populaire songs zoals Let’s Get It Started van de Black Eyed Peas, Fascination van Alphabeat of She Will Be Loved van Maroon 5. Dit wisselen we natuurlijk wel af met wat minder mainstream rock, met nummers van onder andere de Gorillaz, de Editors (wie herinnert zich nog het voorprogramma van Muse?) en de Queens of the Stone Age. Zo hebben we een goede afwisseling in nummers: een boel mainstream nummers, afgewisseld met her en der een wat onbekendere song. Dit weegt zeker op tegen de pijn die we moeten doorstaan. En die pijn, dat is me toch wel wat. Die grip is redelijk klein, dus ik moet m’n hand nogal krampachtig houden wil ik kunnen spelen, en dat gaat pijn doen. Na een nummer moet een groupie er minimaal een minuut kusjes op geven, wil dat weggaan. En Barend zei laatst ook tegen me dat hij last had van z’n stem, moet je nagaan zeg. Dus rust tussendoor is zeker een vereiste, wil je geen mond-en-klauwzeer krijgen! Hahahaha!”

Ha… ha… ha… Uhm, Somin, ik ga maar eens langs bij je medebandleden. O, en houd het maar bij gitaarspelen, een carrière als komiek is niet echt voor je weggelegd. Veel succes nog verder daarmee!

Ik ben hier nu bij drummer Lucy en zanger Barend. Dame en heer, vertel eens over wat jullie doen in de band. Ja Lucy, uiteraard beginnen dames als eerst. Ga je gang zou ik zeggen.

“Hai! Ik ben Lucy en ik ben de drummer van MAUS! Drummen bij Maus is superleuk, want ik heb een heel leuk instrument: een rubberen drumhoes voor op mijn Nintendo DS! Het is de bedoeling dat ik op de één van die rubberen trommels druk, waarmee ik bijvoorbeeld op de snare-drum of hi-hat sla! Het werkt zowaar beter dan echt drummen, en vooral op hogere moeilijkheidsgraden is het leuk om te doen: dan moet ik echt als een malle op die dingen drukken en dat voelt goed zeg! Het werkt in elk geval beter dan Boner kan zingen, want dat kan ie echt niet! Trouwens, heeft iemand mijn Ritalin gezien? Nee? Echt niet?”

Nee, mejuffrouw English, helaas. Maar vertel eens Barend: klopt het echt dat je niet kan zingen? En hoe kom je in Godsnaam aan die bijnaam?

“Ik kan juist heel goed zingen, wat denk je wel! Het ligt gewoon aan mijn microfoon dat het voor geen kont klinkt, niet aan mij. Ik bedoel, ik ben de zanger van MAUS. Natuurlijk kan dan goed zingen. Niet om arrogant te doen, maar ik ben gewoon de man, snap je? En iemand die de man is kan natuurlijk wel goed zingen. Maar helaas, die Nintendo DS verprutst gewoon mijn prachtige stemgeluid. Ik probeer de juiste toonhoogte die dat ding aangeeft te halen, maar hij registreert het nergens goed. Dus het ligt niet aan mij, maar gewoon aan dat prulapparaat van een DS. Overigens, hoe ik aan die bijnaam kom? Tja, ik ben gewoon zo hard hè.”

Aha… juist ja. Maar vertel eens, ‘Boner’, wat is er op het podium speciaal aan jullie? Spelen jullie met vuur, zoals Rammstein? Tapdansen jullie op de toetsen van een piano, zoals Jamie Cullum? Wat maakt jullie show nu écht speciaal?

“Nou, we spelen weliswaar niet met vuur en we tapdansen ook niet, maar we zijn wel geweldig. Ik ben er immers bij. Maar ja, we gooien tijdens het spelen wel eens bandspullen naar het publiek of we crowd-surfen wat. Het is niet verplicht natuurlijk; ik zou het meer omschrijven als een soort van ‘minigame’ tijdens het spelen. Het is alsof je met het touch-screen een minigame uitvoert, zo zou je het kunnen zeggen ja. Dan moet je bijvoorbeeld mij, die wil stage-diven, met een simpele polsbeweging het publiek in laten vliegen, of een groupie het podium optrekken. Het is simpel en het voegt weinig toe, maar af en toe is het een leuke toevoeging op het normale spelen, wat tof is. Natuurlijk is het tof, want ik ben er bij. Wel, heb je je antwoorden gehad?”

Conclusie en beoordeling

Ja Barend, dat heb ik zeker: MAUS is terecht populair. Het gitaarspel is virtuoos, net zoals het drummen. Je kan zien dat de bandleden er echt plezier in hebben. Dat Barend zijn microfoon niet naar behoren werkt en dat de gitarist en bassist pijn moeten lijden om te spelen is dan wel weer spijtig, maar afgrijselijk erg is dit niet. Plak hier nog eens een uiterst toffe setlist op, en je hebt een band van jewelste. MAUS heeft bij het Band Hero-festival bewezen tof te zijn, dus bij het eerstvolgende consert: check MAUS!
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Gitaarspelen is leuk...
  • Drummen werkt prima...
  • Toffe setlist
  • Minpunten
  • waarop handkramp volgt.
  • zingen niet.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Zeker vet hoor!

  • oh my god.. nu wil ik 'm meteen bestellen!

  • Haha dat is zeker wel vetjess : )

  • mwuhahaha, wereld overheersing,, sorry jufrouw voor uw oog.

  • Worden de krassen die je tijdens dit spel maakt dan niet meteen tien x erger ^.^?

  • Zkr vet!!

  • Lol, dat is wel heel vet. Als ik een DS had hadk em misschien wel besteld :)

  • OMG COOL :D

  • HEBBEN!!!!!!!!!

  • oei oei, dit is wel heel mooi gedaan:D

    xD kunnen we lopen dreigen op het schoolplein*evil laugh*

  • Heel erg vet!

  • Haha, gaaf!

  • Zooo, da's fukking vet!

  • Vet!

  • haha lollig!

  • Dat is wel vet gedaan!

  • Die ziet er vet uit :D

  • Onder het motto van \"zo krijg je nog meer krassen op je schermpje\"? Hier zit ik niet echt op te wachten…maarja.

  • Kijk maar uit of ik bewerk je met mijn ds katana hoor !!!.



    HAAAAAAAAAIYYYYYYJAAAAH !!!



    volgende dag in de krant .



    Jongen struikelt over schede.

    Onderzoekers staan voor een raadsel hoe die katana nou in zijn oog kwam !!





  • zeker vet

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren