1. The Legend of Zelda: Spirit Tracks (NDS)

The Legend of Zelda: Spirit Tracks (NDS)

Als ik net in de trein gestapt ben klinkt het fluitsignaal. Ik zoek een lekker plekje uit op een van de banken en als ik de conducteur hoor, haal ik mijn kaartje te voorschijn. Maar wat schetst mijn verbazing, de conducteur draagt een groen pakje en heeft een rare muts op. Als ik deze blonde jongeman goed in zijn blauwe ogen kijk, meen ik hem ergens van te herkennen. Zonder een woord te zeggen pakt hij mijn kaartje en knipt deze. Hij loopt de coupé uit en opeens bekruipt mij de drang om naar buiten te kijken. Wacht eens even, dit is niet de trein naar Enschede! Ik bevind me in Hyrule, in het Forest Land!! Snel zoek ik de conducteur weer op, maar wat ik hem ook vertel, hij zegt niets terug. Dan realiseer ik me dat ik met Link in gesprek ben, en hij staat zeker niet bekend om zijn spraakzaamheid. Er zit maar één ding op en dat is met Link mee te reizen door Hyrule om de Spirit Tracks te herstellen!

Het eerste wat mij opvalt is dat Hyrule als land er net iets beter uitziet dan als grote zeevlakte. De textures zijn netter afgewerkt en geven mij een frisse indruk als ik door het treinraam naar buiten kijk. Tijdens mijn reis word ik begeleid door vrolijke muziek, afgewisseld met spannende deuntjes. Af en toe stopt de trein midden op het spoor om een konijn te vangen. Deze schijnen naar een soort konijnenkennel gebracht te worden. Ook hoor ik vaak het kanon af gaan om wilde stieren, spinnen of andere rariteiten af te schieten. Treinreizen door Hyrule is een stuk gevaarlijker dan door Nederland, zo blijkt. Gelukkig heeft deze trein geen last van vierkante wielen en zo loopt de reis voorspoedig en verschijnen we op geen enkel station te laat. Wel moet de trein goed uitkijken, want naast de eerder genoemde gevaren zijn er ook losgeslagen treinen die op niets anders uit zijn dat het veroorzaken van een botsing. Een eerste klas kwaliteit machinist is dus vereist op deze trein!

Eén locatie die veel bezocht wordt is de Tower of Spirits. Blijkbaar heeft Link hier veel zaken te doen, telkens na een bezoekje aan deze toren zie ik het landschap veranderen. Dit houdt in dat deze toren de landkaarten bevat. Het feit dat Link steeds snel terug is geeft mij de indruk dat hij niet de hele toren door hoeft voor een nieuw stuk kaart. Elk land wordt beheert door een Lokomo en deze grappige figuurtjes houden van muziek maken. Hun beroemde Song of Restoration maakt het land begaanbaar voor de trein. Alleen is hier wel de inbreng van Link vereist. Gelukkig heeft hij een panfluit die het duet prettig in de oren doet klinken, en de spoorrails doen verschijnen. Nu kan Link op weg naar de wel bekende tempels om daar het kwaad te verslaan wat Hyrule in zijn greep houdt. Deze tempels zijn voor Link een makkie, want hij staat snel weer buiten om de trein weer verder te laten rijden.

Af en toe kan ik een blik werpen op de wapens waarover Link in deze game kan beschikken. Ik zie een paar bekende voorbij komen, zoals de boemerang. Maar ook heeft Link nu de beschikking over een zweep om zijn tegenstanders eens goed te laten voelen wie er de baas is. Ook kun je een soort wervelwind creëren door tegen een soort propeller/windmolen aan te blazen. Maar het meest bijzonder is toch wel de staf waarmee je zandbakken kunt zandstralen om hogerop te komen. Hoe dit precies werkt, zul je aan Link moeten vragen en als hij geen antwoord geeft, moet je de game spelen om er achter te komen. Mijn indruk is dat de wapens erg leuk zijn, alleen is hun toepassing vaak kinderlijk eenvoudig. Hierdoor wordt er niet het maximale uit de wapens gehaald, en zou ik graag de zweep gebruiken om de ontwikkelaars eens "op te zwepen".

Hoe langer ik in de trein zit, des te vaker we onderweg stoppen. Link heeft wat kennissen waarvoor hij klusjes uit moet voeren. Af en toe zie ik dat er hout of ijs op de trein geladen wordt. Waarschijnlijk met als doel om zijn kennissen uit de problemen te helpen. Als beloning voor zijn hulp ontvangt Link zogenoemde force gems deze onthullen nog meer treinspoor en dus nog meer land om te ontdekken. Het beloofd een lange rit te worden! Aan het eind van de rit komt er nog een prinses uit de mouw. Het bleek dat prinses Zelda al die tijd gewoon op de trein meereisde als geest!! Ik kan het niet laten om een gesprekje met de prinses aan te knopen. Het blijkt dat de enige fysieke vorm die ze aan kon nemen, die van een Phantom is. Deze grote jongens kennen wij natuurlijk nog uit het vorige deel The Legend of Zelda: Phantom Hourglass. Op deze manier blijkt Zelda haar vriend Link van grote dienst te kunnen zijn bij het doorkruisen van de Tower of Spirits. Ook blijkt dat de zwijgzaamheid van Link gecompenseerd wordt door het geklets van prinses Zelda. Dit moet voor Link geen fijne ervaring geweest zijn, bedenk ik mij, maar bezwaar zal de stille krijger ongetwijfeld niet gemaakt hebben.

Trots komt Link naar mij toelopen, en hij laat mij zijn stempelboek zien. Dit boek bevat stempels van alle locaties waar wij zijn geweest. Ik ben hevig onder de indruk al ik het boek doorblader en mijn gedachten gaan terug naar de avonturen die Link op die plekken meegemaakt moet hebben. Nu ik er aan terugdenk besef ik mij dat het treinreizen meer tijd heeft gekost dan de overige aspecten, het dungeoncrawlen, de puzzels, en andere klusjes. Ook lijkt Link weinig lastige puzzels of sterke tegenstanders tegen te zijn gekomen. Als Link op de praatstoel zou zitten, zouden zijn verhalen over de simpele gevechten, makkelijke dungeons en watjes van eindbazen waarschijnlijk net zo saai worden als het treinreizen. De vele extra's, of side-quests, maakten de reis wel memorabel, maar ik zou de reis niet nog een keer willen maken.

Conclusie en beoordeling

The Legend of Zelda: Spirit Tracks maakt gretig gebruik van de NDS functionaliteit. Het spel is duidelijk geoptimaliseerd voor de NDS en dit zorgt voor een goede gameplay. Grafisch ziet het spel er iets beter uit dan zijn voorganger. De muziek staat eigenlijk nooit ter discussie bij games uit de Zelda reeks, en ook deze keer valt daar niets op aan te merken. Wat tegenvalt is dat het treinreizen ontzettend veel tijd in beslag neemt en het spel zich erg veel op het spoor afspeelt. Hierdoor heb je niet het gevoel met een Zelda game bezig te zijn. Ook is de moeilijkheidsgraad mogelijk nog lager dan The Legend of Zelda: Phantom Hourglass, en dit is teleurstellend. Het feit dat de game vele side quests biedt, geeft de gamer schrale troost evenals de multiplayer modus. Maar tegen die tijd kun je geen trein meer zien. Als game liefhebber is het moeilijk om deze "Zelda for kids" erg positief te waarderen, maar objectief gezien is deze game een stabiele subtopper.
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • Lekkere besturing
  • Goede muziek
  • Niet telkens de hele Tower of Spirits door om een stukje van de map
  • Minpunten
  • Zo lang in de trein zitten is nooit leuk
  • Veel te makkelijk, weinig uitdagende gevechten en puzzels
  • Voelt niet als een Zelda game

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • jmmr dat het niet zo goed is :(

    ________________________________________________________________________



    Word nu lid van Sony Club

  • Mooi artikel weer, het punt ben ik niet mee eens maarja

  • Mosterd na de maaltijd…

  • hmm er komen zat nieuwe games uit, ik sla deze maar over

  • Jammer, kon leuk worden

  • @ Null: helemaal mee eens

  • Mostedr na de maaltijd dus… De inleiding van deze recensie is echt onder niveua hoor…

  • jonge dit spel is al 1 jaar uit



    En dan komt die nu pas voor PS3!!



    Kom op zeg hoe laag kan je zaken!!!!!


  • Toch denk ik dat PS3-bezitters moeten overwegen dit spel in huis te halen. Ondanks dat het al meer dan een jaar geleden op de 360, zijn er veel mensen (PS3-bezitters, dus) die het niet hebben gespeeld. Voor die zal het spel misschien ook wel een dikke 8 waard zijn en het is in ieder geval geen saai spel. Dat merk je aan de recensie en de leuke demo (spel hem nog steeds, wel leuk).

  • jonge dit spel is al 1 jaar uit



    En dan komt die nu pas voor PS3!!



    Kom op zeg hoe laag kan je zaken!!!!!



    Je doet precies alsof ze de PS3 versie al die tijd hebben uitgesteld, wat dus niet zo is voor de duidelijkheid. Ze hebben pas veel later beslist/bekend gemaakt dat ze hem ook naar de PS3 gingen brengen.




  • grappig het sneeude net echt hier in Amsterdam:P een hee sneeuwstorm:D:D

  • Zoals NintendoVIP al zegt is het denk voor PS3 bezitters die het nooit eerder hebben gespeeld wel meer waard dan een 7+

  • Vond de game op de 360 erg leuk en kan hem dan ook best wel aanraden voor mensen die de game nog nooit hebben gespeeld.

  • Op de 360 vond ik de game al niks. Nu laat ik m ook mooi aan mn neus voorbij gaan :)

  • echt een klote demo

    daardoor haal ik het spel niet

  • Of je bakte er gewoon niets van….

  • De demo was niet veel aan. Vond het allemaal niet lekker werken. Nix voor mij dus…

  • Niet echt de moeite waard om te kopen aangezien er al zat spellen uitkomen en het geld groeit me niet op de rug. De demo was ook al niet zo geweldig dus tegen deze zeg ik nee.

  • ik heb het hiet al eerder gelezen, maar voor de mensen die dit spel nooit eerder hadden gespeeld maar wel een PS3 hebben is het wel wat meer waard dan een 7+ en is het aanschaffen het dan ook zeker waard!!!!

  • Probleem van deze game was zoals ze het in de videorecensie uitleggen inderdaad de missiestructuur. De cutscenes na een level bouwen een momentum op, en vervolgens sta je weer zomaar ergens anders en mag je weer naar de baas lopen. Zo gaat het hele spel.



    DMC gaat ook via mission screens, maar gaat wel precies verder waar je opgehouden bent… het geeft het gevoel dat je naar een climax toewerkt.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren