1. Tom Clancy's Splinter Cell: Chaos Theory (Xbox)

Tom Clancy's Splinter Cell: Chaos Theory (Xbox)

Vele jaren gaan voorbij zonder door te hebben wat er allemaal in jouw omgeving gebeurt. Dagen waarbij je lekker aan het leven bent. Je gaat met je vrienden een avondje lekker stappen. Je slaapt elke dag in de armen van je vriend of vriendin. En elke ochtend sta je weer op en breekt er weer een nieuwe dag aan. Sommige dagen zijn wat zwaarder en sommige gaan voorbij zonder eigenlijk door te hebben dat je die dag ook echt iets hebt gedaan. Toch is het vaak zo dat, ondanks ons rustige leventje, er mensen zijn die hun leven wagen voor een groter geheel. Een klein percentage van de menselijke bevolking die probeert de perfecte balans te bewaren. Dit doen ze door zowel politieke besluiten te maken als door tactische militaire acties te ondernemen. Soms blijft dit bij protesten van het volk en andere keren ontstaat er een heuse oorlog. Een andere slag mensen gelooft in een andere theorie. Zij denken juist dat grootschalige oorlogen (wereldoorlogen) de mensheid naar een nieuw niveau tilt. Dat de chaos die dat met zich mee brengt uiteindelijk een nieuw niveau van orde zal brengen. Een mogelijke perfecte balans na een chaotische tijd. Deze theorie heet: “The Chaos Theory”.

“Better to let hundreds die, and give millions of people the possibility to live”

‘Me? I am Sam Fisher, a ghost you have never seen coming.’

In Splinter Cell Chaos Theory speel jij Sam Fisher. Sam is een militair die in zijn leven al veel heeft meegemaakt. Binnen het leger heeft hij elke route gevolgd om zo dodelijk mogelijk te worden. Na vele jaren van onrust heeft hij, door zo min mogelijk op te vallen, al vele mogelijke oorlogen weten te voorkomen. Als splinter cell heeft Sam een eenzaam bestaan opgebouwd. Hij heeft zijn vrouw verloren doordat hij er nooit was en heeft nooit genoeg aandacht kunnen geven aan zijn dochter. Ondanks vele tegenslagen is dit de manier waarbij hij het meeste zichzelf is.

In dit deel van Splinter Cell ontstaat er een conflict tussen Amerika en Azië dat meteen ondergezocht moet worden. Belangrijke personen zijn verdwenen en met het gevaar van een nucleaire oorlog is het hoog tijd om je nacht- en hittekijker weer op te doen. Gewapend met een commando mes, je blote handen en hyper moderne wapens gaat Sam zijn tegenstanders weer te lijf. Je zal dan ook verschillende omgevingen betreden. Zo zul je in grotten gaan kruipen op een vrachtschip gaan spoken en zelfs een bank beroven. De verschillende locaties zullen je keer op keer verbazen.

‘Freedom is something everyone wants to have in their spare time!’

In vergelijking tot zijn voorganger is dit spel tot alle puntjes van perfectie verdiept. Het belangrijkste punt is hoe sneaky je speelt. Ook dit wordt versterkt aan het einde van elke missie door middel van een steath rapport. Als je een perfecte rating wilt krijgen zul je er dan ook voor moeten zorgen dat je het level verlaat in de staat zo als je begon. Elke lamp is nog heel, geen slot geforceerd en iedereen wordt ’s ochtends beurs maar levend wakker. Door middel van gadgets en verscheidene wapens krijg jij in elke missie het gevoel zelf de controle te hebben over hoe je wilt spelen. Heb je totaal geen zin om voorzichtig te spelen zet je de meest brute upgrades op je wapens om er zeker van te zijn dat niemand levend het gebied verlaat. Zo zijn de meeste levels ook niet lineair en zul je zelf je eigen routes moeten en kunnen vinden. Je bent als splinter cell ook behoorlijk acrobatisch wat er voor zorgt dat je op de meest moeilijke posities weet te komen. Je kruipt met gemak een luchtschacht in of trekt een vijand van een “veilig” balkon. Zo overkomt het ook de beste zielen dat je spontaan verdwaald bent en geen idee hebt wat je precies moet doen. Een handige functie op je PDA is dan ook dat je een drie dimensionale weergave ziet van het gebied waarin jij je bevindt met daarin een weergave van je objective. Er zijn bijvoorbeeld ook momenten waarbij je een persoon nodig hebt om verder te komen. Door hem te gijzelen en hem te ondervragen kan je wachtwoorden voor deuren bemachtigen of gewoon de persoon mee te sjouwen om door een iris scanner heen te komen.

‘I am… Just another face in the world’

Nu komt het natuurlijk vaker voor dat je geen zin hebt in al dat kruipen en stille gedoe. Een probleempje dat je dan meteen met je meebrengt is dat de vijanden om je heen altijd doorhebben dat er een vijand in de buurt is en alarm zullen staan. De vijanden zullen dan ook bij elk alarm beter bepakt zijn. Zo zal een bewaker in een bank na wat heftig geweld zowaar vervangen worden door heuse soldaat met een kogelvrij vest en een machinegeweer. Niet iemand om ruzie mee te zoeken als je een lamp aan hebt laten staan.

Ook zijn de mensen om je heen behoorlijk bewust van hun omgeving. Als jij een lamp uit zet, een duur open laat of een slot breekt zullen de vijanden daar ook op reageren. Ze dachten toch echt dat die deur dicht was! Als ze iets kapot zien/horen gaan dan zullen alle vijanden in de buurt voor een behoorlijke tijd de boel inspecteren om te kijken of er iemand in de buurt is. Je kunt de vijand ook dusdanig bang laten worden dat ze in het wilde weg gaan schieten zonder je ook maar gezien te hebben. Rennend door het gebouw, elke deur open trappen tot ze je hebben gevonden. Voor jou ook een mogelijkheid om ze uit hun veilige kantoortje te lokken en ze een voor een te verrassen. Ze zullen op de meeste situaties dan ook reageren zoals je zou verwachten.

‘Wow, almost like a picture’

Zelfs nu met de hedendaagse graphics ziet deze Splinter Cell er behoorlijk goed uit. Het eerste level begint op een strand waar je net je boot hebt verlaten. Door de regen en het zeewater glimt de boot dusdanig dat je zou geloven dat het een foto was. Na het strand kruip je een oude grot in en kan je bewonderen hoe het water door elke kier en spleet van de grot heem sijpelt. Zelfs na het langdurig spelen begonnen zweetdruppels op het hoofd van Sam te ontstaan. Dit soort kleine grafische momenten maakten je dag weer helemaal goed. In de dagen dat Splinter Cell Choas Theory uit kwam was het echt een pareltje en kon met gemak een van de mooiste spellen van zijn generatie genoemd worden. Op de Xbox zag het spel er super strak uit en op de PC nog net iets mooier. Door de verschillende soorten levels zou je denken dat het een onmogelijke opdracht is om elk level er ontzettend eigen uit te laten zien en ook net zo mooi als zijn voorganger. Gelukkig faalt Ubisoft hier niet in en weten ze elk level er strak uit te laten zien.

‘You.. me.. Lets face the world together’

Waar de singleplayer van Sam Fisher al een dijk van een resultaat zou kunnen neerzetten gaat dit spel nog in een hogere versnelling. Dit spel heeft niet zomaar een multiplayer, maar zelfs twee verschillende die elk een totaal verschillende ervaring geven. De eerste multiplayer functie is een coöperatieve. Samen met een vriend of onbekende ga je een losstaand verhaal aan die een kleine betrekking heeft op de singleplayer. De besturing is hetzelfde als bij de singleplayer alleen moet je nu ook een hoop coöperatieve acties ondergaan. Door dit soort momenten heb je echt het gevoel dat je niet zonder elkaar de levels zou kunnen halen.

Dan de tweede multiplayer die in mijn ogen de beste stealth multiplayer is die ooit is gemaakt. Versus is een multiplayer modus waarin twee spionnen het opnemen tegen twee zwaarbewapende huurlingen. Deze multiplayer modus kent ook verschillende maps die in elk opzicht van elkaar veranderen. Denk hierbij aan een heuse raketten installatie tot een aquarium waarbij je het hele systeem kan ontregelen. De multiplayer kent drie verschillende versies, deathmatch, disc-hunt en story mode. Deathmatch spreekt eigenlijk al voor zichzelf. Twee tegen twee zonder regels tegen elkaar. Ondanks de standaard setting waar de deathmatch mee begon kwamen de spelers er al snel achter dat deze eigenlijk niet gebalanceerd was. De huurlingen waren met hun arsenaal aan explosieven al snel te sterk. Ongeschreven regels begonnen eigenlijk al in een vrij vroeg stadium een standaard te vormen waar in de latere maanden en jaren iedereen zich nog aan vast hield. Disc-hunt was een optie waar de spionnen zoveel mogelijk discs moesten zien te verzamelen voordat ze gedood werden.

Als derde modus is er de Story mode variant. De hele multiplayer draait eigenlijk om deze optie. In elk level staan vier “objectives” die gehackt, opgeblazen of gestolen moeten worden. Heb je als spion drie van de vier objectives gehaald dan heb je dat potje gewonnen. Nu klinkt dat vrij simpel, maar in diezelfde map lopen ook twee huurlingen rond die je het leven behoorlijk zuur kunnen maken. Met behulp van hun wapens, mijnen en brute kracht zul je snel merken dat je als spion weinig kans maakt om ze frontaal aan te vallen. Tactiek en samenwerking is dan ook een noodzaak.

De toegankelijkheid van de multiplayer is voor sommigen een reden om meteen af te haken. De instap drempel ligt namelijk behoorlijk hoog. Als spion is het bijna onmogelijk om een ervaren/pro huurling te doden. Het spel kent namelijk zoveel trucjes, tactieken en vluchtroutes dat je weken speeltijd nodig hebt om ze allemaal te kennen. Ook als huurling is het noodzakelijk om veel speelervaring op te bouwen. Van het plaatsen van mijnen tot het goed aanpakken van een gevechtssituatie is per level namelijk weer een andere tactiek vereist. Het zal dan ook snel gebeuren dat je een favoriete map krijgt en daar aan vast blijft plakken. Ook je teammaat is eigenlijk nog belangrijker dan al het bovenstaande. Juist omdat het twee tegen twee is en je eigenlijk nooit “echt” samen loopt is communicatie uiterst belangrijk. Zonder microfoon is het spel dan ook eigenlijk niet op behoorlijk niveau te spelen.

Ook erg jammer is dat de servers van dit spel met de launch van Splinter Cell Conviction er mee zijn gestopt en dat je hem alleen nog kan spelen op de PC. Helaas zijn de controls met muis en toetsenbord niet gebalanceerd en zijn de huurlingen (op hoog niveau) gewoonweg niet te verslaan in een duel.

'Yup bad things do happen…'

Elk spel kent zijn negatieve punten zo heeft deze Splinter Cell en ook een paar die op de lange duur toch behoorlijk storen. Iets wat de Splinter Cell Conviction heeft aangepakt is het feit dat Sam Fisher een perfecte moordenaar is. In dit deel heb je nog te vaak het gevoel dat als je ontdekt bent je geen kans maakt. Je voelt gewoon wat log aan op sommige momenten. Ook jammer is dat de xbox variant geen inheemse taal ondersteund voor je vijanden. Iets wat de pc variant wel heeft. Engels sprekende Japanners en Koreanen… uhu

De multiplayer is geweldig goed, maar heeft een paar vervelende bugs en glitches waar niet omheen te draaien is. Dusdanig ernstig dat je potjes naar je hand kan zetten door deze “cheat” bugs. Ook de graphics van de Versus mode zijn een pijnlijke downgrade ten opzichte van de coöp en singleplayer. Ook is het hoge instap gehalte van de multiplayer voor de gemiddelde gamer toch een klap in het gezicht. Een klap hard genoeg om de meeste spelers weg te jagen.

Conclusie en beoordeling

Dit spel is een ode aan een geweldig verleden. Sam Fisher komt weer sterk uit de hoek en laat zien dat stealth ook ontzettend tof is. Een singleplayer die staat als een rots en een multiplayer zoals ik hem graag nog eens wil zien. Wat Ubisoft in zijn hoofd haalde door met Double Agent en Conviction een andere multiplayer te geven is voor mij nog steeds een raadsel. Laten we maar hopen dat ze ooit weer eens inzien dat dit de beste stealth multiplayer tot nu toe is geweest.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Graphics...
  • A.I. vd vijanden...
  • Perfecte Multiplayer
  • Bijna 3 spellen in 1
  • Minpunten
  • Valt tegen bij Versus
  • Die soms "te" slim zijn.
  • Toch wat bugs en glitches

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Mobiel gamen wordt volgens mij nooit wat, tenzij de besturing eindelijk eens lekker wordt.

  • whaa nee maan tuurlijk niet ik heb het gevoel dat het vele slechtere kwaliteit is dan een andere handheld.

  • Gamen op de iPhone? Ik verwacht weinig succes.

  • Geloof er niet echt in, de prioriteit van de iPhone ligt ook niet bij gamen. Dus waarschijnlijk zal er niet veel aandacht aan worden besteed. Overigens vind ik een iPhone ten opzichte van een PSP of DS ook veel te duur. Je kan er dan wel meer mee, maar het gamen is minder. Dan koop ik liever een PSP/DS + een mobiele telefoon.

  • Grote onzin dit!

  • Ik heb zelf een iPhone, en deze bevalt uitermate goed.



    Er zijn al heel wat games voor de iPhone uit (via Installer.app - van hobbyisten) en de meeste games werken geweldig. Als games van hobbyisten al goed werken, hoe moet het dan wel niet gaan als officiële ontwikkelaars er mee bezig gaan?

  • Laggen….

  • Het zal nooit een groot succes worden.

  • nee

  • Ik verwacht er niet te veel van.

    En met die prijs van de iPhone…

  • Nee, de games erop zijn slappe aftreksels.

  • Toch nog een beetje serieus iets vandaag ? =P Ik heb de 1e nee gekozen.

  • Ik zou eigenlijk een tussenweg willen kiezen van:



    \"Nee, een iPhone is veel te duur\" en

    \"Nee, de games erop zijn slappe aftreksels\"



    Gamen op een mobiel wordt gewoon niks, de N-Gage werd er speciaal voor gemaakt en is ook gigantisch geflopt. Ik denk dat de iPhone niet veel anders zal zijn.



  • De games die ze nu lieten zien waren in 2 weken gemaakt en zagen er stuk voor stuk erg mooi uit. Meer kan ik er nog niet over zeggen maar op grafisch vlak vond ik het behoorlijk indrukwekkend.

    Het is niet bedoelt als gaming console en ik weet niet juist wat de prijs is maar als het +200 euro is zie ik het niet direct een succes worden. Ik ben benieuwd maar ik vind het wel positief dat er nog een extra speler op de markt komt om de concurrentie scherp te houden.

  • in opzichten van mobiel gegame, word dit zkr wel beter dan op een nokia ofzo, ik zal meschien wel een spelletje willen kopen. Dat zal ik voor een andere mobiel niet zomaar doen ;)

  • in opzichten van mobiel gegame, word dit zkr wel beter dan op een nokia ofzo, ik zal meschien wel een spelletje willen kopen. Dat zal ik voor een andere mobiel niet zomaar doen ;)

  • Ik verwacht nog meer van een PS1

  • Nee, wordt niks! Telefoons zijn om te bellen en handelds om op te gamen!

  • Het zal nooit een succes worden!

  • Ik denk echt dat de niet gamers hem ga kopen.

    Maar de echte gamers niet voor de games.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren