1. Fire Emblem: Radiant Dawn (Wii)

Fire Emblem: Radiant Dawn (Wii)

Daar staat ze, midden in het krijgsgewoel. Om haar heen vechten, schreeuwen en doden soldaten elkaar, terwijl de oorlogtrommels slaan. Ze bladert nog eens door haar toverboek en vuurt een spreuk af op de soldaat voor haar. De soldaat weet de eerste twee lichtstralen te ontwijken, maar de volgende aanval treft hem in het hart. Vervolgens stuurt ze een spreuk af op het hoofd van een andere vijand . Ze slaat met haar lichtmagie nog een drakenruiter uit het zadel en krijgt vervolgens nog een pijl in haar been. Ze voelt het niet. Een soldaat die een vriend bedreigt wordt neergeslagen en verbrand door haar magie. Ze heelt de wonden van haar vriend. De vijandelijke generaal zaait achter haar dood en verderf. Woest stort hij zich op haar en na een fel gevecht vuurt ze de fatale schicht van magie op de borst van de generaal af. Ze juicht. Ze is Micaiah, meesteres van het slagveld.

De Fire Emblem-reeks is een serie die alweer zo’n twintig jaar meegaat. Hoewel oorspronkelijk Japan-only kwam in 2004 Fire Emblem naar het Westen en sindsdien is elke daaropvolgend spel uit de serie in Europa uitgebracht. Het eerste console-deel Fire Emblem: Path of Radiance gooide hoge ogen, aan sequel Fire Emblem: Radiant Dawn om hetzelfde te doen.

Na de gebeurtenissen in Fire Emblem: Path of Radiance is het land Daein bezet door de theocratie Begnion en wordt het volk onderdrukt. Alle weerbare mannen worden in werkkampen gezet, maar enkele mensen laten het hier niet bij zitten. Hoofdrolspeelster Micaiah en haar vrienden vormen de zogenaamde Dawn Brigade en verzetten zich tegen het regime van de bezetters. Naarmate de verhaallijn vordert ontpopt zich een waar epos vol avontuur en intriges en zullen er ook allerlei bekenden terugkeren zoals Ike en Soren, die ook een prominente rol op zich nemen. Het verhaal verwisselt meerdere malen van perspectief, zodat de speler eerst de gevechten vanuit de aanvallers ervaart, om vervolgens verder te spelen met de aangevallenen. Er wordt redelijk diep ingegaan op de personages en het zal dan ook een genot zijn om het verhaal uit te spelen.

Dit genot zet zich door in de gameplay. De succesformule die in het eerste deel ontwikkeld is, heeft zich in alle daaropvolgende games voortgezet en is tot op de dag van vandaag geweldig te spelen. De speler beweegt zijn manschappen over een rasterveld en valt de vijandelijke troepen aan, waarop een vechtscéne te zien is en de aanvallen gedaan worden. Vervolgens doet de vijand dit met zijn troepen, en eventueel ook de computergestuurde bondgenoten. Dit is eigenlijk de hele gameplay in een notendop. Hoewel die simpel klinkt, is de uitvoering uiterst lastig. De moeilijkheidsgraad is zelfs op de laagste stand al vrij moeilijk, dus de hogere versies daarvan zijn enkel voor de echte strategische die-hards. Maar hoe moeilijk het spel ook wordt, nooit is er het gevoel dat het spel oneerlijk is. Elke soldaat die gedood wordt (die blijft dat dan ook voor de rest van het spel) heeft dat te danken aan de onvoorzichtigheid van de speler. En laten we eerlijk wezen: in dit tijdperk van steeds makkelijkere games is deze ongenadige aanpak heerlijk.

Tegen zulke lastige tegenstanders moeten natuurlijk wel sterke troepen worden gezet. Dat is waar Radiant Dawn een stap verder zet dan zijn voorganger: alle manschappen hebben twee ‘evoluties’ in plaats van één. Een simpele ruiter die strijdt met een lans wordt, naarmate hij genoeg ervaringspunten heeft opgedaan, een krachtige ridder die ook de strijdbijl ter hand kan nemen. Vervolgens, na wederom genoeg ervaringspunten gehaald te hebben, zal deze ridder een ware tank te paard worden die ook goed om kan gaan met een zwaard. Hier komt ook de zogenaamde weapon-triangle om de hoek kijken. Dit is een simpel steen-papier-schaar-principe dat als volgt werkt: de lans is sterk tegen het zwaard, het zwaard sterk tegen de bijl en de bijl sterk tegen de lans. Het is dan ook nodig om een evenwichtige samenstelling te hebben qua manschappen, want als de speler met enkel lansiers tegen een overmacht aan bijlvechters staat is het game over.

De laguz (de beest-mensen uit Path of Radiance) hebben deze ‘evoluties’ niet, maar deze kunnen in tegenstelling tot de normale troepen verder door levelen. Waar de standaard manschappen maar tot level twintig kunnen doorgaan (om vervolgens te evolueren), kunnen de laguz tot level veertig doorgaan. De normale troepen kunnen dus weliswaar drie keer level twintig worden, maar de laguz zijn over het algemeen sterkere manschappen. Het houdt elkaar dus allemaal prima in evenwicht.

Het bovenstaande mag dan allemaal positief zijn, de game is niet zonder fouten. Het grootste euvel zijn eigenlijk het uiterlijk en de besturing. Grafisch is het spel namelijk zwaar ondermaats. Het slagveld en de troepen daarop zien er uit alsof het stijve etalagepoppen uit het Nintendo 64-tijdperk zijn en de graphics bij gevechten zijn eveneens middelmatig uitgewerkt. Op enkele mooie cutscenes na (en toegegeven: die zijn werkelijk prachtig) is het spel gewoon behoorlijk lelijk. Nu zijn graphics niet het punt waarop een strategie-game per se moet uitblinken, maar dit uiterlijk is werkelijk te bar voor woorden.

En dan nog een punt dat ik in de vorige alinea aanhaalde: de besturing. De hele game wordt bestuurd met de vierpuntstoets, terwijl juist de mogelijkheid om te wijzen een leuke toevoeging zou zijn. In plaats van omslachtig driemaal het verkeerde pad uit te stippelen voor je manschappen zou dan gewoon naar het scherm kunnen worden gewezen en voila: klik en de route staat vast. Daarnaast zou dan gewoon de traditionele besturing aangeboden kunnen worden. Maar helaas, dit is niet mogelijk en de speler mag rustig aan doorklungelen met de vierpuntstoets.

Op muzikaal gebied wordt er echter helemaal niet geklungeld. De songs zijn – zoals welhaast de standaard is geworden bij Fire Emblem-spellen – mooi gecomponeerd en passen in elke situatie precies. Is de speler zich aan het voorbereiden op de strijd, dan is de muziek rustig. Is de strijd aan de gang, dan is de muziek spannend, enzovoorts. Op z’n momenten is ook weer lekker bombarisch, en af en toe zitten er zelfs meesterwerkjes zoals deze tussen.

Ook over de speelduur valt niks te klagen. Met zo’n dikke vijftig uur zal het spel uitgespeeld zijn. Daarbuiten is eigenlijk vrij weinig te doen: een extra hoge moeilijkheidsgraad en enkele nieuwe personages om mee te spelen in de volgende keer dat de speler een nieuwe spel opstart. Dit klinkt heel karig en dat is het eigenlijk ook, maar het spel wordt dan ook enkel gespeeld voor de single-player-mode. En een vijftig uur langdurende single-player is zeker niet mis.

Conclusie en beoordeling

Fire Emblem: Radiant Dawn is een goed spel geworden. Hoewel het spel op het grafische vlak gewoon lelijk is en er niks is gedaan met de Wii-mogelijkheden boksen verscheidene pluspunten daar zonder meer tegenop. Na al die jaren staat de gameplay nog steeds als een huis, is de gameplay ouderwets moeilijk en er is ook zeker lof voor het epische verhaal en de mooie muziek. Voor degenen die eerder een Fire Emblem-spel hebben gekocht is het geen must, maar nieuwkomers en de die-hard fans kunnen het zeker eens een keer proberen.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Episch verhaal
  • Heerlijk moeilijk
  • Gameplay werkt nog steeds
  • Goede muziek
  • Minpunten
  • Grafisch ondermaats
  • Geen Wii-mogelijkheden met besturing

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Grappig !! :D

  • whahahaha geniaal

  • Geniaal :p



    What are you buyin???

  • Volgens mij was hij evenals dit filmpje al een tijdje oud, of hij pas recent gearresteerd? Uiteraard wel meesterlijk hoe hij de Merchant kan nadoen :)

  • Loser..!! (die gozer dan he )

  • Hahaha, ik moest zo erg terugdenken aan die gast, alleen is deze wat dikker :P Geniaal hoe hij constant die zinnen blijft herhalen. \"Got a lot of good things on sale, stranger.\"

  • die gast is mijn held xD.



    What do you've got?

    Things… xD

  • wat een geweldig actie:P

  • what are ya buyin'? what do you sell? …things…



    XD geniaal!!

  • Haha, What are you buyin'?

  • Meesterlijk hoe hij die stem nadoet. Pure humor

  • Ik krijg zowaar zin om deze geweldige game weer op te pakken.

  • hahahaha deze gozer is echt tof…en dan aan het einde \"You have been arrested\" lol…..zou hij ook zo met die stem de politie hebben aangesproken? Valt me op dat van al die mensen geen 1 de merchant kende…Amerikannen hebben ook geen humor.

  • Ge-wel-dig!

  • @Lau: Heb je dit filmpje nu pas ontdekt? Het is echt al een jaar of 2 geleden dat ik dit filmpje zag.



    Alsnog vet hoor, Mega64 heeft meer geniale sketches, vooral Shenmue.

  • echt geniale shit dit. Merchant FTW:P super goed spel. 8 keer uitgespeeld en wanneer ik dit zie kan ik hem zo weer uitspelen:)

  • dat is indd uit de steentijd

  • Deze shit is oud, man.

  • hahahahha, What are you selling???? What are you buying????? xD geniaal

  • Echt grappig XD

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren