1. The World Ends With You (NDS)

The World Ends With You (NDS)

Zoals sommige mensen zullen weten is de middelbare school een hel. De puberteit regeert zonder mededogen: ranzige zweetluchten, ongewenst haar op specifieke plekken en de hormoonregulatie waardoor het humeur niet al te best is… Brrr! En dan zijn er ook nog eens dingen zoals kleding en vriendenkringen. Sommige adolescenten lopen stoer rond in hun Gsus-shirt, Chasin’ Denim-broek en Björn Borg-boxers en patseren met hun 787 Hyves-vrienden, terwijl andere pubers het moeten doen met wat moederlief hen levert van de Zeeman en hopeloos achterlopen met hun MySpace. Ach, wat maakt het toch uit eigenlijk voor die impopulaire jongeren: hip zijn doen ze wel in The World Ends With You.

Square Enix is een bedrijf dat vermaard is om haar rollenspellen. Ontstaan uit een fusie tussen de twee RPG-giganten Squaresoft Inc. en Enix Corporation zorgt het bedrijf voor onder andere de Final Fantasy- en Dragon Quest-reeksen, die onder zowel Westerse en Japanse gamers een warm plekje in het hart hebben. Voor The World Ends With You roept Square Enix Jupiter, de makers van onder andere Kingdom Hearts: Chain of Memories en Spectrobes, in. Het spel is zonder meer bijzonder, maar of dat ook in positieve zin is?

Neku Sakuraba, een asociale doch doodnormale jongen, wordt midden op straat wakker in de hippe wijk Shibuya, in Tokyo. Niks kan hij zich herinneren en niemand lijkt hem te zien. De chaos is pas echt compleet wanneer hij wordt aangevallen door een stel monsterachtige kikkers. Gelukkig schiet een meisje, Shiki, die kennelijk in hetzelfde schuitje zit hem te hulp. Ze redt hem van de kikkers, die Noise blijken te heten, en vertelt hem dat ze Players zijn. Ze zijn beland in een alternatief Shibuya, de UnderGround, terwijl de normale mensen in de RealGround leven. Het doel van de Players is om zeven dagen lang de opdrachten van de zogenaamde Reapers te overleven, om zo terug te keren in de RealGround. Het verhaal is diep uitgewerkt en krijgt ook een paar flinke plottwists, waardoor de speler echt in het spel wordt gesleurd. De conversaties komen natuurlijk over, ook al is er geen stemmenwerk. De gesprekken zijn helaas soms wel een beetje aan de langdradige kant, maar een echt probleem is dit niet. Op de personages zelf wordt ook flink ingegaan, wat er voor zorgt dat je als speler ook echt met ze meevoelt.

De gameplay van The World Ends With You is ontzettend divers. De speler beweegt zich door middel van de stylus of vierpuntstoets door de grote stad die Shibuya is. De opdrachten die men van de Reapers krijgt verschillen van dag tot dag: de ene keer moeten ze enkel bij het grote winkelcentrum 10-4 komen, de andere keer moeten ze een beeld van een vloek bevrijden. Aan het eind van elke opdracht is de dag om en vallen Neku en Shiki in slaap, om de dag erna weer wakker te worden voor een nieuwe, vaak moeilijkere opdracht. Om bij 10-4 te komen moet Neku wel eerst een barrière neerhalen die hem door een Reaper is opgelegd. Die geeft hem dan nog een opdracht, zoals bijvoorbeeld de oranje Noise in het gebied doden of twee vriendinnen die ruzie hebben weer vrede laten sluiten. De Noise worden echter niet zomaar tegen het lijf gelopen, maar hierbij moet men gebruik maken van de zogenaamde Player Pin. Dit is een speld die het Players mogelijk maakt mensen uit de RealGround hun gedachten te lezen, en om Noise te zien. Door de Noise aan te tikken met de stylus raakt de speler met hen in een gevecht verwikkeld; geen random encounters dus. Buiten de hoofdlijn van het verhaal zijn er ook nog vrij veel side-quests te doen, dus vervelen zal je je niet gauw.

Het vechten met de Noise is nogal complex. De speler moet namelijk met zowel Neku als met Shiki of een andere partner tegelijker vechten. Neku wordt bestuurd met de stylus en vecht met zijn Psyche Pins, spelden met allerlei krachten. Zo zijn er Pins die Neku in staat stellen om energiestralen af te vuren, terwijl er anderen zijn die Neku met hoge snelheid tegen zijn vijanden op laten botsen of hem zichzelf laten helen. Voor energiestralen moet er simpelweg op het scherm getikt worden, voor hoge snelheidsbeuken moet Neku het scherm rond gesleept worden, en om zichzelf te helen moet gewoon simpelweg op de Pin getikt worden. In het bovenste scherm moet met de vierpuntstoets de partner bestuurd worden. Door hiermee verschillende combo’s te maken wordt er aangevallen. Tussen de twee schermen van de DS verplaatst zich de zogenaamde Light Puck: als Neku een succesvolle ketting van aanvallen rijgt verplaatst deze zich naar het bovenste scherm, waar aldaar meer schade gedaan wordt. Is daar voldoende aangevallen gaat ie weer naar beneden, enzovoorts.

Ook kan in het bovenste scherm een rij tekens afgewerkt worden door de juiste combo’s uit te voeren. De beloning hiervoor is een vernietigende speciale aanval die zowel boven als onder schade doet. Hoewel het erg moeilijk is om deze complexe gevechten onder de knie te krijgen (misschien iets té moeilijk?) loont het wel om dit te kunnen. De partner kan ook computergestuurd worden, maar die is ontegenzeggelijk veel slechter dan hoe een normale speler het zou doen. Voor de mensen die het onder de knie kunnen krijgen is het gevechtssysteem dus goed, maar voor het overgrote deel die het niet lukt een vloek.

Een verdere opmerking mag er ook gemaakt worden over de uitrusting, voedsel en de manier hoe men hier aan geraakt. Dit wordt namelijk op een, jawel, hippe manier gedaan. In plaats van helmen, borstplaten en andersoortige meuk uit standaard RPGs moet de speler nu een keuze maken uit verscheidene merken kleding, zoals een broek met studs, een Mocro-pet en een paars H&M; T-Shirt, mét V-hals welteverstaan. Op zich is dit al wat innovatief, maar wat nog vernieuwender is de verschillen in hipheid in verschillende wijken. Bij Shibu Q-Heads is bijvoorbeeld het merk Jupiter of the Monkey helemaal in, terwijl bij de Scramble Crossing dat helemaal uit is. Nog verrassender is dat dit daadwerkelijk uitwerking heeft op de prestaties van de speler. Is een merk in, dan krijgt Neku een aanvalsbonus; is het uit dan zal de speler met een stuk minder Health Points kunnen staan. Het is leuk om hiermee te goochelen en dus ook even lekker te gaan shoppen.

Verder moet Neku natuurlijk ook iets te eten krijgen. Het leuke hieraan is dat een hotdog bijvoorbeeld extra aanvalskracht geeft, terwijl een hamburger zorgt voor een grotere snelheid. Hiermee kan de speler echter niet zomaar Neku volstampen met taco’s voor betere stats, want die maag is na een tijdje natuurlijk vol en dan kan er niks meer bij.

Op het grafische vlak is het spel best mooi. Heel Shibuya en inwoners bestaan uit gedetailleerde sprites, gecombineerd met typisch Japans ontwerp: nogal over-de-top dus. De personages die rondlopen in het spel getuigen van een fantasievolle character-design en zien er tof en vol detail uit. Ook de hele stad zit vol detail en dit draagt dan ook goed bij aan de hippe sfeer die het spel bevat. De muziek is ook verantwoordelijk voor die hippe sfeer: die bestaat namelijk volledig uit techno, J-Pop en dat soort muziek. Hiervoor is de hulp ingeroepen van artiesten die vrij bekend zijn, in Japan weliswaar. Desalniettemin klinkt het overal goed en het past echt bij het spel.

Wat de duur van het spel betreft valt er niks te klagen. De hoofdverhaallijn duurt misschien niet zo lang (zo’n achttien uur), maar buiten dat valt er veel te doen. Zoals eerder genoemd zijn er diverse side-quests beschikbaar en is er nog een additioneel verhaaltje nadat het spel is uitgespeeld. Daarbij is er ook nog het uiterst verslavende mini-spelletje Tin Pin Slammer. Hierbij is het de bedoeling om met de Pins die vergaard zijn in een arena de vijandelijke Pin van het veld te slaan. Met vier verschillende aanvallen, zoals een rondzwierende hamer of een springaanval kan de tegenstander tijdelijk verlamd geslagen worden. Deze aanvallen verhouden zich in een steen-papier-schaar-verhouding tot elkaar en daarom is het ook zaak om goed te kunnen anticiperen op de tegenstander. Dit kan ook, mits vrijgespeeld met een side-quest, met een vriend gedaan worden. Dan blijkt het pas echt hoe leuk en verslavend het spelletje is: vooral als je je vriend hartgrondig hoort vloeken.

Conclusie en beoordeling

The World Ends With You is echt een spel wat je moet liggen, maar is dat het geval, dan wacht je een tof spel. Hoewel het vechten misschien iets te complex is en het spel ook niet heel lang duurt, boksen pluspunten zoals de variërende gameplay en de typerende Japanse muziek en sfeer in het algemeen daar zonder meer tegen op. Ook Tin Pin Slammer en de algehele innovatie is tof. Voor liefhebbers van vernieuwende RPGs een must!
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Toffe sfeer...
  • Mooi verhaal
  • Vernieuwend
  • Tin Pin Slammer
  • Minpunten
  • waar je wel van moet houden
  • Vechtsysteem iets te complex

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Leve Molyneux! Dat hij nog lang mag leven!

  • Daarom hou ik van die man :) Heerlijk zoveel enthousiame

  • Ja, Laat Maar Komen ! :p

  • praatjes vullen geen gaatjes

  • \"aangezien de beste manvaker een revolutie heeft aangekondigd\"



    zolas fable -_-\" hoewel het een best goede game was

  • Ja leuk altijd dat ie zo enthousiast over zijn games is maar andere gehypte games zoals Fable bleken imo ook dik tegen te vallen

    Dus ik moet nog maar zien hoe dit gaat uitpakken…

  • die molyneux kan er wat van zeg hier geloof ik dus echt niks van

  • fable 2 gaat het waarmaken

  • Bij Molyneux kijk ik toch maar even de kat uit de boom.

  • Molyneux heeft zover ook alleen maar goeie games afgezet hoor.

  • Dit zegt de beste man over elke spel waaraan hij meewerkt. Vaak kan hij bijlange na niet aan de verwachtingen voldoen die hij rond een spel schept. Eerst zien dan geloven!



    Laat hem maar weer een soort van dungeon keeper maken. Dan heeft hij mijn aandacht.

  • Die onzin zegt ie bij elke game alles is baan brekend hij heeft wel leuke games gemaakt daar niet van maar niet alles is DE SHIT.

  • Heeft best wat goede games afgeleverd, en hoewel praatjes geen gaatjes vullen… ben ik toch benieuwd!

  • Black & White en Fable waren voor mij twee grote teleurstellingen. Leuke concepten, teleurstellende uitwerking. Maar hij heeft in ieder geval nieuwe ideëen en dat is te prijzen! Ik ben benieuwd, wat dit gaat worden.

  • Vast niets boeiends :P

  • Nou, ik laat me verrassen.

    Al is Molyneux wel vaker enthousiast over dingen die uiteindelijk niet zo veel voorstellen. Afwachten maar.

  • Waarom geloof ik het als hij het zegt ? =S Majaa..

  • Ach, het enthousiasme van Molyneux is al punt waard op zich :P

  • Nature en Science, niet de minste, ben benieuwd of ie dit waar maakt, als het zo is dan staat ons wat heel moois te wachten…….

  • Ik ben benieuwd :D

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren