1. Battalion Wars 2 (Wii)

Battalion Wars 2 (Wii)

Oorlog; een verschrikkelijk iets. Hopelijk is het een situatie die ik buiten de virtuele wereld nooit hoef mee te maken. Of het nu de verschrikkingen zijn van de Eerste Wereldoorlog of juist de constante dreiging in de lucht van de Koude Oorlog, ik ben blij dat ik met dat soort dingen niet ben behept. Maar eenmaal voor de televisie is er maar één ding wat ik doe: Battalion Wars 2 in m’n Wii gooien en knallen maar!

Alhoewel, knallen maar? Het spel is een vervolg op de spin-off-titel Battalion Wars voor op de Nintendo GameCube, een tactisch schietspel, in tegenstelling tot de turn-based strategie-gameplay die de Advance Wars-reeks biedt. Of Battalion Wars 2 (vanaf nu BWii) enige verbetering is ten opzichte van het eerste deel lees je hier.

Wat gameplay betreft lijkt het spel in ieder geval vrij weinig veranderd van zijn voorganger. Nog steeds is het aan de speler om in de derde persoon het bataljon naar de overwinning te voeren. Men kan vrij wisselen van personage, zodat elke eenheid op het juiste moment bestuurd kan worden. BWii werkt namelijk met verschillende typen soldaten: zo zijn er de simpele Grunts met eenvoudige assault-rifles die niet echt een sterke kant hebben, maar onmisbaar zijn om een missie uit te voeren, de Flame-Veterans die met hun vlammenwerper sterk zijn tegen infanterie maar nutteloos tegen voertuigen en Bazooka-Veterans die sterk zijn tegen voertuigen, maar snel het onderspit delven tegen infanterie. Verder zijn ook de andere eenheden uit het vorige spel van de partij, zoals tanks en vliegtuigen. In tegenstelling tot zijn voorganger stelt BWii nu ook slagschepen en andere maritieme gevechtsvoertuigen ter beschikking. Deze zijn net zoals de andere eenheden goed te besturen; iets wat met het GameCube-deel nog wel een wat knullig wilde werken. Met de Wii-afstandsbediening en Nunchuk wordt het hele zaakje bestuurd, wat gezien het tactische element een verademing is. Het wijzen werkt met de Wii-afstandsbediening veel fijner dan met een traditionele controller, vooral vanwege het strategische element wat in de game geïmplementeerd is.

Tactiek is namelijk waar BWii om draait, of zo wil de ontwikkelaar de speler laten geloven. Achterop de hoes wordt wijd en breid reclame gemaakt voor het strategische element dat het spel zou moeten bieden. Verwacht hierbij geen Operation Flashpoint-taferelen: het spel is namelijk even strategisch als steen-papier-schaar. Een uitgebreide vorm van dat spelletje weliswaar, maar niettemin hetzelfde. In plaats van ingewikkelde flank-tactieken en realistische aanvalsplannen komt het strategie element overeen met het volgende: stuur deze eenheden op die vijandelijke tanks af, stuur die eenheden op deze vijandelijke infanteristen en hou vooral de vliegtuigen daar weg, want voor je het weet worden ze door die vijandelijke Anti Air-Veterans afgeschoten. Dit is eigenlijk, in een notendop, het hele spel. Stuur deze eenheden daar op af en hou deze eenheden daar weg; schluss. Dit was al één van de minpunten in deel één, dus het is jammer dat ontwikkelaar Kuju Entertainment hier niks mee gedaan heeft en de strategie geen prominentere plaats heeft laten innemen. Met de gameplay blijft het dus eigenlijk hetzelfde als in het eerste deel: een actievolle shooter met een licht tactisch element.

Het verhaal speelt zich ruwweg zo’n tien jaar na het GameCube-deel af. Geruchten gaan dat het Solar Empire een verschrikkelijk superwapen heeft en vanwege dit feit vallen de Anglo Isles met een snelle invasie het keizerrijk aan. Keizerin Lei-Qo en haar admiraal A-Qira ontkennen dat ze een superwapen in hun bezit hebben en zetten zich schrap om hun eiland te verdedigen tegen de vijand. Gaandeweg raakt men verwikkeld in een flinterdun verhaal met hier en daar een intrige of plottwist. Het verhaal ontleent zijn inspiratie duidelijk aan de Koude en Tweede Wereldoorlog en elke factie is prachtig stereotiep naar voren gebracht: de Britse Anglo Isles-aanvoerder Colonel Windsor mag graag van een kopje thee en koekje genieten, terwijl General Herman van de Western Frontier de gebruikelijke Amerikaanse bullebak is. De voice-acting draagt hier ook aan bij: bij General Herman verwacht je welhaast dat hij ‘WHAT’S YOUR MAJOR MALFUNCTION’ gaat bulderen en ook bij de rest van de cast zit het qua stemgeluid stevig snor. Met een boel humor en karikaturen wordt dit alles gebracht, zodat de speler vaak met een glimlach de tegenstander in de pan zit te hakken.

Deze grappige sfeer wordt versterkt door de koddige, cartoon-achtige stijl die gehanteerd wordt. Grafisch heeft het spel een lichte verbetering ondergaan ten opzichte van het eerste deel; de cell-shaded graphics zijn weliswaar niet geweldig, maar doen ook zeker geen pijn aan de ogen. Wat wel een licht kritiekpuntje is, is het level-design. Overal komt de speler de standaard omgevingen tegen: een bos, een woestijn, een sneeuwvlakte, enzovoorts. Natuurlijk is dit wel handig en overzichtelijk, maar erg origineel is het allemaal niet. Ook zijn er, ondanks de stijl die wat rekenkracht betreft niet veel kost, hier en daar wat frame-rate-problemen te bekennen. Vooral als het heel druk is op het scherm met overal tienduizend bommen en granaten wil er nog wel eens een framedrop om de hoek kijken. Waar de ontwikkelaar echter wel kudo’s voor mag krijgen zijn de cut-scenes. De scenes zien er prachtig uit en alles beweegt vloeiend en strak. Voor vergelijkbaar materiaal: kijk eens naar de cut-scenes van de console-versies van Fire Emblem. Zoals eerder gezegd zit het geluid ook goed: de voice-acting is heerlijk over de top en ook de bombarische melodieën die er klinken zijn goed te doen, ware het niet dat deze overstemd worden door bulderende tanks, ontploffende slagschepen en de kreten van stervende soldaten.

De hoofdverhaallijn kent in totaal twintig missies die de speler moet doorlopen met vijf verschillende legers. Lang duurt dit jammer genoeg niet: na zo’n acht tot tien uur zal het gedaan zijn met de pret. Net zoals in deel één is de Campaign-modus dus niet de langste, maar in tegenstelling tot zijn voorganger is er buiten de single-player meer te doen. Eén van de grootste gebreken van het GameCube-deel was het ontbreken van een multiplayer-modus, waar nu gelukkig wel rekening mee is gehouden. Via Nintendo’s Wi-Fi Connection kan men het in drie speelstanden opnemen tegen een andere speler. Zo is er de Skirmish-modus, waarin het gewoon leger tegen leger is; wie de meeste vijandelijke troepen doodt wint. Bij de Assault-modus is er sprake van een aanvals-verdediging-verhouding. Eerst moet de ene speler verscheidene doelwitten van de tegen stander aanvallen en moet de ander deze aanval tot de klok op zijn eind loopt volhouden; dan is de ander aan de beurt om te verdedigen. Verder is er ook nog een co-op-modus waarin twee bataljons het tegen een computergestuurde tegenstander moeten opnemen. Dit verhoogt de spelduur aanzienlijk, want het is behoorlijk leuk om samen met een ander op te trekken tegen een grote vijand, of elkaar af te maken natuurlijk.

Voor de missies in de Campaign-modus wordt de speler beoordeeld. Hoe sneller, effectiever en zuiniger je de vijand verslaat, des te beter. Elke missie heeft zijn eigen limiet wat Speed (snelheid van het completeren van de missie), Power (hoeveel vijandelijke manschappen zijn gedood) en Technique (hoeveel eigen manschappen er nog leven) betreft, en hiermee kunnen ranks gehaald worden. Als een deel van de Campaign met hoge ranking wordt uitgespeeld kunnen er Unit-dossiers en artwork ontgrendeld worden. Deze zijn erg tof om te lezen en zien, dus dat is evenals de multiplayer een goed excuus om BWii nog een keertje te spelen.

Conclusie en beoordeling

Battalion Wars 2 is in alles eigenlijk gewoon een uitgebreidere versie van het eerste deel. Alle goede dingen zoals de leuke sfeer, toffe actie en het grappige verhaal zijn behouden, maar helaas ook de minpunten zoals de weinig prominente tactiek en korte duur. Gelukkig zijn er wel leuke toevoegingen zoals de online multiplayer en unlockables. Vooral voor degenen die het GameCube-deel niet gespeeld hebben is dit een aanrader, de rest kan het misschien beter laten.
7,7
Score
77
Score: 75
  • Pluspunten
  • Verbeterde besturing
  • Toffe actie...
  • Leuke sfeer
  • Online multiplayer
  • Unlockables
  • Minpunten
  • Kort
  • hoewel strategie te weinig aanwezig is
  • Battalion Wars 1.5

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik wens hem succes dit te bereiken. Sommige verhalen vind ik al diepgaand, ben benieuwd hoe Silicon Knight innovatief gaat zijn met o.a. Too Human!:)

  • Mwuah, er zijn al veel games met een goed verhaal en anderes moeten ze maar creativer worden..

  • Er zijn genoeg games met een verhaallijn maar de meeste zijn niet diepgaand.

  • Wat een bullshit, er zijn zat spellen met goede verhalen. En spellen met een klote verhaal moeten er ook zijn.

  • Als die gozer nou eerst is kijkt naar de gameplay van Too Human -__-

  • nou hun ander games hadden echt wat diep gang hoor zo als etranal darkness

  • Leuke game.

  • Too Human is al sinds 1999 in ontwikkeling, toen nog een PSONE game. Een geduchte concurrent van Duke Nukem Forever. Dit soort ontwikkelaars die elkaar liever piggyback rides geven ipv games maken, hebben geen recht van spreken totdat ze zichzelf bewezen hebben imo.

  • @tao



    Ben het een keer 100% met je eens het is een wonder lol.

  • Nou laat het maar eens zien dan.

  • Ik ben het met Tao eens!

  • Eerst game releasen dan gewaagde uitspraken doen al valt het nog wel mee. Vele games streven naar een goed verhaal maar persoonlijk vind ik gameplay nog belangrijker. Af en toe kom je nog eens een game tegen met een echt goed verhaal en sterke gameplay en daarboven nog eens mooie graphics, dat zijn de echte toppers.



    Tja de ontwikkelaars werken er toch aan vind ik, kijk naar UT3, Frontlines en Bad Company. Ze werken harder aan de singleplayer ook al is die minder belangrijk dan de multiplayer. Echt diepgaand hoeven sommige games niet te zijn, tenzij in een RPG daar is een goed verhaal voor mij een must.

  • Maak dan gewoon een Eternal Darkness II, droplul

  • Nou van redelijk veel games is met het verhaal niks mis: Mass Effect, Halo, Gears of War, Uncharted: Drake's Fortune etc.

  • Tja .. zo is het .

  • ik ben het met hem eens, ik hou wel van games met een beetje diepgang.

    @Lowlandwarrior

    vond jij in gears een goed verhaal zitten? ik vond iig van niet, de game was wel ver overigens.

  • ben ik met hem eens~!

  • Ben het met hem eens maar eerst maar eens kijken hoe too human uitpakt. Ik vond persoonlijk Mass Effect geweldig qua verhaal!

  • Ik ben ook voor goede verhalen in een game! Het zorgt ervoor dat je blijft spelen, want het boeit je immers meer.

  • Dat zeggen ze allemaal..

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren