1. Disaster: Day of Crisis (Wii)

Disaster: Day of Crisis (Wii)

Er zijn van die dagen waarop alles tegenzit. De trein rijdt net voor je neus weg, lessen worden gemist of je bent niet op tijd op je werk. Tot overmaat van ramp blijkt de docent/baas in kwestie behoorlijk boos te zijn door een ruzie met zijn vrouw en richt hij alle frustatie op jou. En als kers op de taart blijkt je lieftallige vriendin (die normaliter het zonnetje in huis is) ook zo chagerijnig als de pest te zijn. Dit is een dag waarop men zich afvraagt: waarom ben ik ooit uit mijn bed gekomen? Die vraag zal ook Raymond Bryce zichzelf stellen, de hoofdrolspeler uit Disaster Day of Crisis. Want wat hierboven beschreven wordt, valt in het niet met wat Ray meemaakt in deze game. Zoals hij verscheidene malen verzucht: “It’s one hell of a day”.

Niet alleen Ray heeft het moeilijk, ook Amerika verkeert in een lastige situatie: een militaire organisatie genaamd SURGE bedreigt het land met een experimenteel wapen dat natuurrampen kan opwekken. Ooit in dienst van de Amerikaanse regering, is deze organisatie nu echter door diezelfde regering in de steek gelaten. De keuze ligt dus nu bij de president: willig onze wensen in of anders...! Terwijl Washington in paniek raakt, contacteert de FBI Raymond Bryce, oftewel Ray. Dit top ex-lid van het International Rescue Team kan wel eens zeer belangrijk zijn in hun strijd tegen SURGE. In eerste instantie toont Ray weinig interesse in de taak, maar dat verandert allemaal wanneer de FBI onthult dat SURGE twee personen heeft ontvoerd. De professor die het wapen heeft ontwikkeld en zijn assistente Lisa, die natuurlijk het zusje is van Steve, Rays overleden beste vriend. Drama alom en een goede reden om moeder natuur te trotseren.

Op het gebied van verhaal hoeft men dus ook niet veel te verwachten van Disaster, want het gaat niet verder dan de gemiddelde B-film. De stem-acteurs struikelen over het ene cliché na het andere en de dialogen zijn niet bijster interessant. Het verhaal is maar van secundair belang, het is enkel een excuus om lekker onder te dompelen in een wereld waarin de rampen/gebeurtenissen elkaar in rap tempo opvolgen. Dat tempo ligt behoorlijk hoog in Disaster en dat is zeker een van de pluspunten van de game, maar de inhoud zal zeker niet iedereen bekoren. In eerste lijkt het een actievolle mini-game-compilatie die naadloos alle activiteiten op elkaar aansluit, maar dit is verre van de waarheid. Disaster is een chaotische mix van gameplay genres en is het beste te omschrijven als een game met een prettig gestoorde identiteitscrisis. Een crisis die geliefd of gehaat zal worden.

In principe is het de bedoeling om met Ray de game vanuit een derde persoons-perspectief te verkennen, op zoek naar de volgende spannende gebeurtenis. En er zijn er een hoop. Zo kan het gebeuren dat er puzzels moeten worden opgelost of komen er platformgerichte acties voor, maar er kan ook zo iemand om hulp roepen. Wanneer dat gebeurt, verandert Ray in een lid van Trauma Center en zien we hem wonden behandelen. Het gebeurt zelfs zo nu en dan dat iemand een hart-aanval krijgt en deze moet wordem geholpen met EHBO. De controls voor deze segmenten werken overigens prima. Wanneer Ray zijn taak heeft volbracht, kan hij verder gaan met zijn zoektocht in de vele levels die Disaster rijk is. Vanuit het niets stormen opeens een stel SURGE-soldaten binnen en verandert de game in een soort van railshooter. Dus via een vast traject een stel tegenstanders neerschieten. Hierin heeft de speler wel de keuze om te schuilen wanneer de tegenstanders een regen van kogels afvuren. Wederom werken de controls prima, dankzij een toffe selectie van wapens. De optie om te schuilen is daarnaast ook zeer welkom en kan op sommige momenten echt de redder in nood zijn.

De echte aantrekkingskracht zit natuurlijk in de vele natuurrampen die Ray moet verduren. En dat zijn niet de minste. Zo moet hij aan een uitbarstende vulkaan ontsnappen, overleven in een vuurzee en als klap op de vuurpijl moet hij een tsunami voorblijven. Het gaat van kwaad tot erger en doordat het zo over de top is blijft het smullen. Op het gebied van controls laat het zich wederom goed besturen, al kunnen er vraagtekens gezet worden bij het heen en weer zwiepen van de Wiimote en nunchuk tijdens het wegrennen voor een tsunami. En dit zijn zeker niet de enige rampen, want zo zijn er meerdere situaties in de game die allemaal een andere besturing hebben. En dit is waar Disaster gedeeltelijk de mist ingaat, aangezien het veel te chaotisch is. Hoewel de controls prima worden uitgelegd en over het geheel werken, springt de game van de hak op de tak. Er is geen constante flow en dat maakt het allemaal wat onvoorspelbaar, iets tè onvoorspelbaar. Ook een punt van kritiek is het feit dat de game technisch wel goed in elkaar zit, maar dat het nergens echt goed wordt. Dankzij de verschillende genres die in de game verstopt zitten, is er geen enkel aspect van die verschillende genres daadwerkelijk uitgediept. Het is dus vooral een game die doet wat het moet doen, maar meer ook niet.

Wat dan wel meer is uitgediept, zijn de vele punten die Ray kan sparen om zijn wapentuig of zijn persoonlijke statistieken op te krikken. Wanneer onze stoere held iemand weet te redden of wanneer hij SURGE-soldaten weet te verslaan, krijgt hij Survival/Battle points. De Battle Points kan hij gebruiken om nieuwe wapens te kopen of te upgraden. En de Survival Points kan hij aanwenden om zijn eigen vaardigheden te verhogen, zoals zijn kracht of zijn uithoudingsvermogen. Hij kan deze punten overigens ook inzetten om een bepaalde mini-game te spelen naast de hoofdgame, waarmee weer leuke extra’s zijn te unlocken. Naast de hoofdgame zijn er dus meer dingen te beleven en dat zal Disaster ook een iets langere houdbaarheidsdatum geven. Wanneer de game ten einde is, komt er echter toch die vraag bovendrijven: ‘Disaster Day of Crisis is zeker leuk, maar had hier niet meer ingezeten?” Het antwoord is ja, maar na het uitspelen kan men wel concluderen met een lach: one hell of day!

Conclusie en beoordeling

Disaster Day of Crisis is een game die de speler zeker een goede adrenalinerush zal geven, zij het met een aantal overduidelijke fouten. Hoewel het als achtbaanrit vol met over-the-top-actie zeker slaagt, springt het vooral van de hak op de tak. Dit zal verscheidenen onder ons afschrikken en laten verlangen naar consistentie. Daarnaast is de game op bepaalde punten wat minimalistisch. De verschillende genres die in de game zitten zijn te magertjes uitgewerkt en doen alleen maar wat ze moeten doen. Toch blijft er een zeer vermakelijke game vol met cheesy B-film dialogen en natuurrampen. En dat willen we toch allemaal zien: wie is er sterker, de natuur of de mens?
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • Leuk geheel
  • Leuke motion controls
  • Achtbaan rit van jewelste
  • Minpunten
  • Vreemde mix van veel genres...
  • die ook maar te standaard zijn uit gewerkt

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • doet me eigelijk niks!!

  • lekker rpgtje, daar houdt ik wel van!

  • rpg is altijd goed, ik houd m in de gaten

  • ik ken het niet maar goed ben wel benieuwd

  • Vet! Wil deel voor de Playstation ook nog wel, maar €100 is toch iets te veel. :(

  • ben niet zo van dit soort games maar het kan geen kwaad hem ff in de gaten te houden

  • Strategy RPG's zijn niet mijn ding, maar de stijl vind ik zeker mooi.

  • Leuk!

  • @ RidleyNL: Valkyrie Profile is geen strategy. Heel erg gaaf trouwens dat 'ie naar de DS komt, kan ik doe ook weer eens afstoffen!

    Deel I en II zijn ieder geval heel goed!

  • Hou niet zo van rpg's.

  • RPG :D

  • ik ga hem wel in de gaten houden, maar aanschaffen doe ik warschijnlijk niet, het is niet echt mijn soort game.

  • Square weet waar het geld te halen valt en waar de RPG fanbase is.

  • niets voor mij

  • RPG fanbase op de DS….? Anyway wat ik vrij wonderlijk vind is zo'n duister verhaal op de DS. Maar goed hiermee poetst de DS tenminste nog wat zijn imago, want erg veel spellen heb ik er nog niet voor.

  • YEAH!!

  • Ok dan zou het tegen me vriend Freak zegguh hahahah

  • hopelijk ook voor Europa RPG's zijn altijd leuk.

  • Lelijk.

  • Hopelijk komt dit deel dan ook nog naar Europa. Ik heb namelijk wel zin in een wat duistere RPG voor de DS. Daarnaast vond ik het tweede deel voor de Playstation 2 ook erg tof.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren