1. Call of Juarez: Bound in Blood (PS3)

Call of Juarez: Bound in Blood (PS3)

In de geschiedenis zijn veel verhalen verteld over het wilde westen en werden cowboys beschreven als helden die hun pistool behandelden als hun beste vriend, maar waren het wel echte helden? Nee, niet altijd. Sommigen waren vaak niet beter dan de criminelen die door de regering in de gevangenis werden opgesloten, ze waren bandieten. Anderen waren dan weer volbloed helden die er alles aan deden om de minderbedeelden te helpen. Toch weet elk van hen de geschiedenisboeken te sieren en is de lijn tussen goed en kwaad vaak erg dun. Dat heeft men bij Ubisoft goed begrepen en probeert de gamer te laten ervaren hoe moeilijk het is om het goede pad te blijven bewandelen… in Call of Juarez: Bound in Blood.

Call of Juarez speelt zich af ten tijde van het wilde westen en verteld het verhaal van drie broers, Ray, Thomas en William McCall. De twee oudste broers Ray en Thomas zijn echter van hun gelovige jongere broer William gescheiden aangezien ze aan het front staan van de burgeroorlog. Hoewel ze zich al in een hachelijke situatie bevinden, komen ze nog dieper in de problemen wanneer ze een machtige factie de rug toekeren. Ze deserteren namelijk om de vijandige troepen ervan te weerhouden hun familie te vermoorden. Jammer genoeg komen ze te laat… Het huis is totaal vernield en hun moeder ligt levenloos in haar bed. Ray zint op wraak, maar wil ook het ouderlijk huis in haar oorspronkelijke staat herstellen. De drie broers zetten hun zinnen dan ook op het goud van een Azteekse schat en willen deze koste wat het kost vinden… althans dat lijkt zo. Al snel sluiten ze een deal met een lugubere Mexicaan die hen moet helpen bij het bereiken van hun doel, maar wanneer er een vrouw in het spel komt gaan de poppen aan het dansen.

Hoewel je zou denken dat deze broers onafscheidelijk zijn tijdens het verloop van het verhaal, is niets minder waar. Ray is een erg labiel persoon die eerst schiet voordat hij vragen stelt. Het is dan ook geen verrassing dat hij over twee pistolen, een paar dynamietstaven en een shotgun beschikt. Hij gaat erg agressief te werk, aangezien dat in zijn geval het meest doeltreffend is. Thomas is dan weer een vrij koel persoon die erg discreet zijn vijanden van het leven probeert te beroven. Zijn wapens zijn daar dan ook op ingesteld en de werpmessen, pijl en boog en rifle zijn ideaal om dit te bewerkstelligen. William is de niet speelbare broer die zijn broers ervan probeert te weerhouden om te zondigen. Hij is immers een erg gelovig persoon en heeft nog nooit een pistool in zijn handen gehouden. Toch laten zijn broers hem vaak alleen achter wanneer ze aan het moorden slaan, maar zelfs de paden van Ray en Thomas scheiden bij momenten van elkaar.

Je kan dan ook aan het begin van een missie kiezen met wie van de twee broers je een missie aanvangt. Het komt immers vaak voor dat ze zich beide in een andere situatie bevinden. Hierdoor kan je niet alleen de speelwijze enigszins beïnvloeden, maar kan je ook van meerdere verhaallijnen genieten. Replaywaarde is dus zeker aanwezig en daar kom je al vroeg in de game achter. Natuurlijk blijven het broers en ze beschermen elkaar voortdurend tijdens de vele vuurgevechten. Zo zal Thomas regelmatig discreet naar een groepje vijanden sluipen, terwijl Ray hem van de nodige rugdekking voorziet. Als ze William dan toch hebben meegenomen dan zal deze vaak morele opmerkingen maken die hen aan het twijfelen moeten proberen brengen, maar eigenlijk negeren de twee hem meestal.

Naast deze uitgebreide vuurgevechten zijn er ook nog meerdere duels aanwezig. Deze vinden meestal plaats wanneer je de vijandige troepen bijna volledig hebt uitgeroeid en zijn geïntegreerd als de climax van bepaalde missies. Het is hierbij de bedoeling dat je de vijand zo snel mogelijk neer probeert te schieten als je een bel hoort luiden. In het begin is dit een erg aangenaam element en zal je hen met plezier van het leven beroven, maar na verloop van tijd zullen deze duels toch gaan vervelen en zou je deze je liever mijden indien dit mogelijk was. Het feit dat de vijand er ook vaak hetzelfde uitziet versterkt dit gevoel alleen maar en doet verlangen naar wat variatie.

De missies zorgen gelukkig voor deze broodnodige afwisseling, maar liggen voor de hand en zijn vrij lineair. Ze bestaan uit het succesvol infiltreren van een basis en diens bevelhebber omleggen, gestolen goederen terughalen, levend van punt A naar punt B gaan, etc.… Je zal dus amper kansen hebben om van het vooraf uitgestippelde pad af te wijken. Daarnaast heb je ook nog een handje vol zijmissies waarmee je geld kan verdienen om weer nieuwe wapens aan te schaffen. Dit geld krijg je niet alleen door het behalen van deze missies, maar kan je ook de lijken van je slachtoffers ontdoen van hun geld. Het omleggen van die vijanden is overigens niet echt een grote uitdaging aangezien ze over een erg matige kunstmatige intelligentie beschikken. Vaak lopen ze als een bezetene in het rond te schieten en maken amper gebruik van de objecten die aanwezig zijn om achter te schuilen. Jij kan dat dan weer wel, maar doordat deze functie gebrekkig is uitgewerkt zal je al snel andere tactieken toepassen. Je personage zal namelijk bij elke kist of muur de reflex hebben om te gaan schuilen en dat haalt het tempo wat uit de ervaring.

Ondanks de foutjes weet de game de juiste sfeer te hanteren. Dit is vooral te danken aan de authentieke geluidseffecten en het grafisch prachtig weergeven van de omgevingen. Zo liggen gigantische goudmijnen tussen imponerende bergketens en zorgt de weelderige vegetatie en het opwaaiend zand ervoor dat alles er realistisch uitziet. Toch stelt men grafisch ook af en toe teleur doordat de animaties er soms onverzorgd en onafgewerkt uitzien. Het feit dat alleen de hoofdfiguren voorzien zijn van een gedetailleerd uiterlijk geeft ook aan dat men minder aandacht besteed heeft aan de details. De game moet het dan ook hebben van een verrassend aangename functie, namelijk de concentratiemode. Deze mode kan je activeren door een bepaald aantal vijanden te doden en vervolgens een actieknop in te drukken. Wat volgt is een handeling die bij beide broers anders is. Waar het bij Thomas de bedoeling is om binnen de tijd zoveel mogelijk vijanden uit te schakelen, is het bij Ray dan weer de bedoeling om zoveel mogelijk vijanden te selecteren die hij na het verstrijken van de tijd genadeloos dood. Dit is ook direct het aangenaamste aspect van de singleplayer-modus van Call of Juarez: Bound in Blood en zal meerdere gamers weten te behagen.

Na het spelen van de singleplayer is er nog de uitgebreide multiplayer. Deze bevat meerdere modi waar je online van kan genieten. Zo is een vertrouwde modus genaamd deathmatch weer van de partij, maar er zijn nog andere modi aanwezig in de game. Zo zal de ‘Wanted’-modus velen tot de verbeelding spreken, want hierin is het de bedoeling om de gezochte speler uit te schakelen en zo het geld dat op zijn hoofd stond te innen. Daarna word jij natuurlijk de gezochte persoon en moet je proberen te overleven. De laatste modus is veruit de meest interessante van de multiplayer, namelijk de ‘Wild West Legends’. Hierbij is het de bedoeling om bijvoorbeeld in de burgeroorlog de munitieopslagplaatsen van de vijand vernietigen, maar het kan natuurlijk ook andersom zijn. De multiplayer is dan ook erg vermakelijk en maarliefst speelbaar met twaalf personen.

Conclusie en beoordeling

Call of Juarez: Bound in Blood kan het best vergeleken worden met een roestig revolver. De game is aangenaam en het westernsfeertje is perfect geïntegreerd in de game, maar er zijn meerdere slordigheden aanwezig. Zo had men bij Ubisoft wat meer aandacht aan de details mogen besteden. Het is namelijk daardoor dat de game maar een matig niveau weet te halen en tekortschiet om zich tussen de toppers te kunnen begeven. Dat neemt natuurlijk niet weg dat de game bij fans van het genre zeker geapprecieerd zal worden en hen een aangename game voorschotelt. Toch zou ik Ubisoft aanraden om de volgende keer het revolver roestvrij te maken en dan pas op de markt te brengen, want dan hadden we kunnen speren van een schot in de roos.
7,3
Score
73
Score: 75
  • Pluspunten
  • Westernsfeertje;
  • unieke spelelementen;
  • twee boeiende verhaallijnen;
  • vermakelijke multiplayer;
  • concentratiemodus.
  • Minpunten
  • Visueel niet altijd top;
  • coversysteem;
  • duels worden saai;
  • bij momenten slechte A.I.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Tof, de PSP krijgt weer vette exclusieve titels., besef ik me na dit nieuws, GoW en Patapon. Eind dit jaar toch maar eentje aanschaffen.

  • Lijkt me drie keer niks.. Final Fantasy enzo.. heb het er eigenlijk wel een beetje mee gehad..

  • kuch…import…kuch

  • Don't ya just love a region free gaming system :D

  • Ik kan echt niet wachten op deze titel…

    Hebbe, hebbe, hebbe:P

  • Don't ya just love a free games system :D

  • kan me niets schelen, ik vind het nieuwe combat systeem helemaal niks, dus lekker laten liggen deze game…

  • Niets voor mij

  • beter

  • Oke dan.

  • misschien maar importeren uit de VS dan…

  • Importen of gewoon geduld hebben, als is het eigenlijk best wel klote dat we zolang moeten wachten omdat er echt wel verschil zit tussen de Releases van de EU VS en JP.

  • Vet spel, ik ga hem importeren!

  • kut, dan maar importen

  • kuch…import…kuch

  • Misschien importeren voor de fans.

  • Ik ga nu zeker een PSP kopen, maar ik ga deze niet importeren.

    Ik wacht wel

  • Zeker importeren, moet wat spelen tot gta 4 =]

  • Ik zit er nog steeds overna te denken om nog een keer een PSP aan te schaffen. Er zijn namelijk nog een aantal exclusieve titels voor de PSP die ik graag wil spelen waaronder nu ook Crisis Core. Maar het zal nog wel even duren voordat ik over een PSP beschik dus voor mij maakt het niet zoveel uit dat ik nog wat langer moet wachten.

  • Zoals ik al zei bij GoW, moet alles de eerste keer zijn en koop ik dit game ook.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren