1. A Boy and His Blob (Wii)

A Boy and His Blob (Wii)

Toen ik 10 was speelde ik met regelmaat A Boy and His Blob, zowel op de NES als op de Atari 2600 (hoewel ik van die laatste geen enkel teken van leven vind, volgens het internet bestaat deze zelfs niet). De game fascineerde me altijd, maar dat was misschien omdat ik niet doorhad hoe de game precies werkte. Toen ik deze game laatst weer speelde kreeg mijn nostalgische liefde voor de game opeens een keiharde trap in de ballen: het origineel is eigenlijk een complete kutgame...

Gelukkig had ik de game voor de Wii al aangeschaft, anders had de onfortuinlijke retro-sessie met het origineel mij kunnen doen besluiten deze herinterpretatie niet te spelen, en dat zou zonde zijn. Want alles wat irritant is aan het origineel is vervangen door betere mechanieken, terwijl al het goede van het origineel extra dik is aangezet. Het verhaal is simpel: blob, een vormeloos barbapappa-achtig wezen met een constante glimlach op zijn/haar/het gezicht, vlucht naar de aarde om hulp te zoeken tegen de kwaadaardige emperor die thuisplaneet Blobolonia terroriseert. Op aarde komt hij een jongetje tegen. Dat jongetje ben jij en samen met blob ga je de strijd aan tegen de emperor en zijn handlangers.

Op het eerste gezicht komt het verhaal misschien iets te simpel over maar spelers die wat verder vorderen in de game zien al snel dat dit een bewuste keuze is geweest van WayForward. De game heeft namelijk een fantastische presentatie met als motto: “minder is meer”. Storende menu's, tekstblokken of zelfs maar een lichte on-screen HUD is niet aanwezig. Het is enkel jij, de blob en het avontuur wat voor je ligt. In het begin is dit lastig, vooral omdat je over de meeste controls enkel een korte of zelfs geen uitleg krijgt. Maar dat maakt niet uit, dat daagt uit om te experimenteren.

Experimenteren kan dan ook volop. Het jongetje draagt Jellybeans bij zich en wanneer dit gevoerd wordt aan de blob verandert deze in een object. Dit kan van alles zijn: van een krik tot een parachute en van een skippybal tot een raket. Deze voorwerpen dienen slim ingezet te worden in de spelomgeving, die in feite het midden houdt tussen een puzzel- en platformgame. In de levels kom je de handlangers van de emperor tegen die je weg versperren. Soms kun je ze ontwijken maar andere keren is dit onmogelijk en moet je de blob slim inzetten om de vijand uit de weg te ruimen. Verander de blob bijvoorbeeld in een bowlingbal en kegel de vijand aan flarden, of drop een aambeeld vanaf een hoger gelegen platform bovenop de vijand. Sommige vijanden zijn niet te verslaan en moeten gebruikt worden om gevaarlijke gebieden te traverseren. Neem bijvoorbeeld een vloer bezaaid met stalagmieten. Een aanraking is voldoende om het leven te laten. Als hier echter een grote vijand overheen loopt, kun je de blob in een ambeeld veranderen en deze van bovenaf op de tegenstander laten vallen. Het aambeeld blijft liggen bovenop de vijand en vormt dus zo een platform waarmee het jongetje over de vloer heen kan komen.

De game zit vol met dergelijke leuke mini-puzzels maar het is lang niet altijd duidelijk wat je nu precies moet doen om ergens ongeschonden te komen. Je verliest dan ook heel wat levens maar een game over zit er gelukkig niet in, levens zijn oneindig in de game. Daarnaast is de omgeving bezaait met checkpoints dus helemaal overnieuw beginnen is ook niet nodig. Het gaat dan ook niet om een geforceerde moeilijkheidsgraad. Het uiteindelijke doel van de game is waar alles, titel en gameplay, eigenlijk al naar wijzen: de band tussen de jongen en de blob. En dat is zo goed gelukt dat het spelen van de game echt hartverwarmend is. Wat dat betreft kan a Boy and His Blob met gemak met Ico en Shadow of the Colossus genoemd worden als game die een gevoelige snaar raakt.

Wat daarbij ook erg helpt zijn de haast magische omgevingen waarin je je bevindt. Mij is vertelt dat deze allemaal met de hand getekend zijn. Of dit wel of niet zo is laat ik in het midden maar het maakt eigenlijk ook niets uit. De game ziet er gewoon zeer, zeer strak uit! Echt, het is fantastisch om te zien hoe leeg en toch zo levend de wereld is. Niks geen overtollige aanwezigheid van rommel in de levels, alles is er netjes opgeruimd en toch ademt alles “leven”. Zoals in de eerste wereld, waarin het jongetje en de blob zich in het bos bevinden. Doe even niets en de blob gaat speels jagen op de vuurvliegjes die het level bevolken. Het is allemaal zo logisch en natuurlijk dat ik me eigenlijk afvraag waarom games niet vaker zo, hoe zal ik het zeggen, organisch aanvoelen. Ook de muziek in de game is continu maar tegelijkertijd spaarzaam aanwezig. Het "blend" volledig met de game, het klopt zogezegd. De muziek die je hoort is trouwens bovengemiddeld goed.

De wereld van a Boy and His Blob bestaat uit 4 werelden die ieder weer bestaan uit tien levels. Binnen elk level is het de bedoeling om tot het einde te geraken. In elk level vind je ook verborgen kisten. Wanneer je het level uitspeelt wisselt de kist voor een object wat in je uitvalsbasis (de plek van waaruit je werelden en levels selecteert) geplaatst wordt. Deze objecten kunnen artwork zijn, maar sommigen zijn ook zogenaamde challenge-levels. Deze challenge levels zijn weliswaar korter dan de normale levels, maar ook een stuk moeilijker. Sommigen zijn zelfs niet om door te komen, hoewel ik er zeker van ben dat de oplossing vast voor de hand ligt, ik moet er enkel even opkomen en natuurlijk flink experimenteren met Jellybeans!

Conclusie en beoordeling

A Boy and His Blob is echt de moeite waard. Wellicht schrikt het ogenschijnlijke “magere” karakter van de game in eerste instantie af, maar zodra het kwartje valt ben je verliefd op de game. Fuck het origineel, deze game is wat de game móet zijn!
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Mooie presentatie
  • Hartverwarmend
  • Beter dan het origineel
  • Minpunten
  • De game ligt ongetwijfeld niet iedereen

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ok ik zie een YEAAAAAAAAAAAAAAAAY en een NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE! Gok zelf maar welke voor welke geldt…

  • Oasis, yeah!



    Tokio Hotel, blegh :S.

  • Jij gokt hem goed XD

  • fuck die duitse verwijfde japanese wannabe groep

  • Tokio Hotel in de titel? :x





    HYSTERIA! \\m/

  • Vind Tokio Hotel wel grappig. :D

  • Yay voor Oasis, Blur, Muse en Die Toten Hosen!



    Blegh voor Tokio Hotel…

  • Zolang we maar niet die Bill van Tokio Hotel als speelbaar character krijgen.

  • tjonge jonge, tis allemaal niks…..

  • Tokio Hotel kan chill zijn :P

  • tokio hotel is gay…, geef dan goeie bands

  • Muse is wel tering dik.

  • Krijg deze week al de import versie uit de US voor de PS3.

    En die nummers zijn toch niet cool, dus boeit me niet.

  • Muse!!! :D



    Tokio Hotel mwah gaat wel, maar dan ook nog eens in het Duits…. :X

  • f*cking tokio hotel!! ik haat ze, ik hoor ze de hele dag al vanwege mijn uberdomme zusje. Echt tokio hotel spring van een gebouw af ofso! (ik ga dit spel toch niet kopen maar k kon het gewoon niet laten)

  • Tokio Hotel is dom. Oasis goed.

  • WTF. Hysteria ftw!!!!! Het is dat ik een echte gitaar wil leren spelen anders had ik rock band cker gehaald. Misschien haal ik hem nog steeds wel. Het idee is natuurlijk ongelooflijk vet.

  • Ng een reden om een maandje te wachten en dezegame in EU versie te kopen :)

  • Leuke nummers, behalve tokio hotel.. :(



    Deed dan: Chuck Berry - Johnny B. Goode :D :P

  • hmmm… waarom moet die achterlijke tokio gezeik er in zitten?

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren