1. BioShock 2 (X360)

BioShock 2 (X360)

Rapture is een plek die me maar niet loslaat. Het idee alleen al, dat er ergens onder de zee een utopia van vrijheid heeft bestaan intrigeert me. Het eerste bezoek aan deze majestueuze onderwaterstad was indrukwekkend, het had iets wat ik nooit eerder was tegengekomen. Woorden als uniek, schitterend en meeslepend beschrijven die ervaring goed, maar iedereen zal het er wel over eens zijn dat je vooral met een gevoel van honger achterbleef. Honger om verder te gaan, meer te weten te komen over de geschiedenis én de toekomst van Rapture. De honger om... of willen wij eigenlijk niks met de Rapture te maken en is dat lege gevoel niet de verslaving naar meer ADAM? Willen we niet gewoon nog meer van dat heerlijke goedje, nog meer onszelf muteren en zover mogelijk naar de waanzin drijven? Die prachtige, geestvernietigende waanzin genaamd Rapture... is dat wat we écht willen?

Je kunt met enige zekerheid wel zeggen dat Rapture de hemel op aarde was. Niet alleen de bouwlocatie is indrukwekkend (de bodem van de oceaan) maar ook waarom deze wonderlijke plek gebouwd is. Rapture moest een plek worden waar de groten der Aarde konden ontsnappen aan de parasieten van de bovenwereld en ongemoeid nieuwe mijlpalen bereiken. Zonder de bemoeizucht van de overheid zou de mens pas echt tot bloei kunnen komen. En voor een tijdje was alles koek en ei in dit vrijheidsparadijs, totdat op een dag ADAM werd ontdekt. Dit goedje stelde mensen in staat hun genetische code te herschrijven en hun lichaam en geest te verbeteren. Enorme spieren laten groeien, vuur uit je vingertoppen schieten of een instant pianowonder worden, het kon allemaal. Helaas zat er ook een keerzijde aan: hoe meer je muteerde des te erger je eraan verslaafd werd. Uiteindelijk moordde de hele bevolking elkaar zowat uit om een beetje ADAM, totdat Rapture was vervallen tot een ware hel. En juist op dat noodlottige moment kwam jij binnenvallen, neergestort met je vliegtuig ergens boven de Atlantische Oceaan. Dat is hoe Bioshock begon.

Nu is het tijd om opnieuw een bezoekje aan Rapture te brengen. Niet door de ogen van een ongelukkige bezoeker maar door het kijkglas van een roestige duikershelm. Je speelt dit keer namelijk een Big Daddy. Deze wandelende tanks zijn samen met de Little Sisters het levensbloed van de stad. Deze kleine zusjes zijn als enige in staat om ADAM uit lijken te halen. Als krachtpatsers in duikerspak is het de taak van de Big Daddies om te voorkomen dat wanhopige junks de Little Sisters aanvallen en hun oogst te stelen. En jij, als ‘Subject Delta’ behoort nu ook tot deze monsterlijke lijfwachten. Je bent een prototype Big Daddy die na tien jaar in coma zijn eigen Little Sister moet terugvinden om te overleven. Helaas voor jou blijkt je verloren beschermeling de dochter van Rapture’s huidige ‘tiran’ te zijn en zij is niet van plan haar dochter zonder slag of stoot op te geven!

In de jaren na het eerste deel is er een boel veranderd in het voormalig paradijs. Niet alleen is de stad nog meer vervallen, ook een nieuw persoon heeft de macht gegrepen. Sofia Lamb, van oorsprong psychiater heeft de gestoorde bewoners herenigd tot één grote, blije familie en heeft heel andere idealen dan de oorspronkelijk stichter van de stad. Volgens haar kan men alleen gelukkig worden door als één groep samen te werken waarin het individu geen plaats heeft. Dat jij nu als Big Daddy heel arrogant een lid van deze familie wil weghalen pikt ze dan ook niet en al snel heb je alle Splicers, de roepnaam voor de eerdergenoemde junks, op je dak zitten. Nu heb je pas een goede reden om blij te zijn met je beschermende ijzeren duikerspak, want de Splicers komen vaak in grote groepen en willen allemaal maar één ding: jou dood hebben! Als tinnen onverlaat pik je dit niet en moet je je vaak hevig verzetten. Omdat jij dit keer een wandelende moordmachine bent en geen mager mensje kun je flink wat zwaardere geschut inzetten. In je scala aan wapens zit een drilboor, harpoengeweer en double-barreled shotgun. Vooral de drilboor is een fantastisch toevoeging aan je arsenaal om flink wat gaten in de Splicers te boren en het bloed over je beeldscherm te laten vloeien.

Al dat praten over ADAM brengt die onverzadigbare honger weer naar boven. Ik weet dat het gevaarlijk is om te blijven muteren, maar wat wil je als je dit keer nog meer aangemoedigd wordt om jezelf compleet kapot te splicen? Bioshock 2 bevat een heel nieuw schala aan Plasmids en Gene Tonics die ADAM vereisen. Te beginnen met de Gene Tonics: dit zijn de genetische aanpassingen die je vooral passief helpen, te bedenken een tonic die je sneller maakt of je meer bescherming tegen aanvallen biedt. Het echte werk zijn echter de Plasmids. In feite zijn dit de krachten die je speelstijl echt uniek maken. Door deze ‘mutaties in een spuitje’ kun je bijvoorbeeld vuur uit je arm schieten of een zwerm insecten loslaten. Bijna elke plasmids kun je ook nog upgraden of combineren met anderen om je sadisme ten volle te bevredigen. Bovendien bewijst Subject Delta dat mannen ook wel twee dingen te gelijkertijd kunnen door dit keer én zowel zijn wapen te gebruiken én plasmids af te schieten. Nu dus geen onhandig gewissel meer maar vloeiende confrontaties waarin je met hoge snelheid tussen tactieken kunt veranderen.

Al snel zal blijken dat de Splicers behoorlijk makkelijk knalvoer zijn en je wel wat meer uitdaging wil. Zoals elk redelijk mens besluit, val je dan natuurlijk je taaie collega’s aan om hun Little Sister af te pakken en voor je eigen doeleinden te gebruiken. Nieuw is dit keer dat je niet alleen het kleine meisje kunt doodmaken voor veel ADAM of redt voor wat minder, maar ook kunt adopteren. Dit houdt zo in dat je samen met haar flink wat lijken van hun genetische goedje gaat ontdoen terwijl je hordes van hongerige Splicers afweert. Mocht je je echter iets teveel met de normale ‘flow of bussines’ bemoeien dan zul je al snel de Big Sister op je dak krijgen: een volwassen Little Sister in duikerspak die de jeugd koste wat kost wil beschermen. Deze bitch, want dat is ze, is een stuk sneller dan de rest en maakt ook gretig gebruikt van plasmids. Haar uiteindelijk ombrengen geeft een groot gevoel van voldoening, want je zult vaak alles uit de kast moeten trekken om haar een kopje kleiner te maken.

Maar ondanks al dat geweld en die verbeteringen voelt het toch alsof er iets mist. Nee, dit is geen afkickverschijnsel van het muteren maar een terecht gevoel van herhaling en een gebrek aan epische momenten, de laatste fantastische paar uren uitgezonderd dan. In bijna elk gebied van Rapture voer je dezelfde routine: ADAM oogsten, een repetitief opdrachtje doen en uiteindelijk grote zus verslaan. Het gevoel van ontdekking is weg en nu je geen kwetsbare buitenstaander meer bent voel je je ook lang niet meer zo verloren als in het eerste deel. Tel daar nog bij op dat er grafisch erg weinig veranderd is (zie dat zelf maar als plus- of minpunt, de unieke art-deco stijl is in elk geval nog steeds een lust voor het oog) en het verhaal niet echt een vervolg op deel een is en je komt al snel tot een conclusie. Bioshock 2 is meer een opgepoetste uitbreiding dan een echt nieuw deel. Niet dat dit direct een ramp is, ook op zichzelf is het spel zeker een aankoop waard. Alleen als je al fan van het eerste uur bent zul je licht teleurgesteld zijn: qua spelbeleving is deel twee wel iets minder. Althans, in de singleplayer dan.

Ja, nu is het ook mogelijk om met andere in de reusachtige vissenkom te strijden. Er is dit keer een volwaardige multiplayer toegevoegd die nog het best te omschrijven valt als een mix tussen een standaard FPS en klassieke Bioshock-elementen. Behalve de standaard modi waarin je elkaar het leven zuur maakt met vuurwapens en plasmids zijn heb je ook nog dingen als ‘Capture the Little Sister’, een variant op het veroveren van de vlag dat we kennen uit andere schietspellen. De vergelijking houdt daar trouwens niet op, want de ontwikkelaars hebben flink afgekeken bij andere succesvolle shooters. Zo bevat de multiplayer ook een ‘level up’-systeem waarbij je steeds betere wapens en plasmids vrij speelt naarmate je een hoger level bereikt. Misschien niet heel origineel maar het werkt wel, zou je denken. Helaas mag Bioshock 2 zich van mij wel officieel de game met de meeste lag noemen. Na elke drie of vier matches viel de verbinding weer weg of bevroor het spel. Nu is dit niet echt een spel dat per sé een multiplayer nodig heeft, maar zonder patch zie ik de vissenkom al snel weer leeglopen.

Conclusie en beoordeling

Uiteindelijk is Bioshock 2 nog niet steeds helemaal droog achter de oren. Het concept bewijst ook wel weer dat je een eerste indruk niet over kunt doen, hoeveel je ook probeert om de kleine probleempjes uit het vorige deel weg te poetsen. Toch is het nog steeds goed vertoeven in de onderwaterstad en de vernieuwingen die zijn doorgevoerd geven het spel alsnog wat eigenwaarde. Voor iedereen die genoot van zijn eerste bezoek aan Rapture is het echt aan te raden om deeltje twee ook te halen. Wie nog nieuw is met de serie kan beter eerst het prequel uit de budgetbakken vissen en dan alsnog besluiten of Bioshock 2 ook een plaatsje in de spellenkast verdient. De keuze is aan jou, maar ik weet al wat ik ga doen: tijd om het schijfje terug in de console te doen en me opnieuw onder te dompelen in de waanzinnige wereld van Rapture!
7,7
Score
77
Score: 75
  • Pluspunten
  • Graphics nog steeds van hoog niveau.
  • Wapensarsenaal is BRUUT!
  • Multiplayer is een fijne toevoeging...
  • Gameplay is fijntjes getweakt.
  • Art Deco is nog steeds helemaal hip.
  • Laatste paar uur zijn episch goed.
  • Minpunten
  • Big Daddy zijn is een fulltime baan.
  • waar zijn de ‘wow’-momenten?
  • Maar loopt nog niet echt lekker.
  • Singleplayer is eerder voorbij dan je zou willen.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Nou die Mario is dus nog zeer populair..:P Hij is trouwens ook een van mijn favo. Game Characters.

  • Één van de kinderen wist de melden dat hij een fantastische dag had en al zijn favoriete gamepersonages heeft ontmoet.

    De rest heeft zich verveeld en om vroegen om de 2 minuten wanneer ze weer nar huis mochten gaan :P

  • Haha, erg vet dat er zo'n record bestaat. Misschien zelf ook eens aan de slag met een uniek record :)

  • dertig kinderen van Londen

    Mario is toch een italiaans loodgieter, ik vind persoonlijk dat ze het record niet hebben verbroken.

  • Ik blijf het triest vinden, cosplay..

    Wel grappig though.

  • hahahahaha

  • Nice :D

  • Haha met tachtig man record proberen te verbreken? Succes, die Jappen zijn veel gekker met die shit.

  • Toch wel leuk om te weten. xD

  • Leuk record xD zo kan je wel vanalles verzinnen xD

  • lol :D

  • lol dit zullen die jappen niet pikken:P

  • Nee inderdaad. :P

  • Idd .. =P

  • Dit moet te verbreken zijn! Kom op jongens, wie neemt het initiatief?:D

  • Idd^^

  • Het valt me een beetje tegen dat maar één van de kinderen wist te melden dat hij een fantastische dag heeft gehad. Maar wel grappig dat er in 2009 een Guinness World Record Gamer’s Edition komt.



    @ WiiZzhole



    Dat record is vast wel te verbreken. Maar waarom neem jij dan niet gewoon het initiatief? Het was tenslotte jouw idee^^


  • allemaal cosplayen op de GAmeplay 08 dan maarXD

  • LoL!!

  • In Tokyo zouden ze hier makkelijk over heen gaan :P

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren