1. Gears of War 2 (X360)

Gears of War 2 (X360)

Mensen denken vaak na over het einde van de wereld, of een andere intelligente levensvorm zoals wij. Bij Epic games is het ze gelukt een “realistische” wereld op te zetten die zowel een startende armageddon als een door het lint geslagen ras beesten op de kaart weet te zetten. Het plaatje klopt.. Maar doet het spel het ook?

“Soldiers of the COG, my fellow Gears, go forth and bring back the hope of humanity!”

Het verhaal in Gears of War is er één uit de grabbeldoos. ‘Vriendelijke planeet vol met gelukkige mensen wordt aangevallen door een verschrikkelijke vijand die iedereen en alles vermoordt. Aan jou de taak ze voor eens en altijd uit te schakelen.’ Deze regels omschrijven ongeveer de rode draad uit het eerste deel. Het tweede deel gaat iets dieper. Door een inbreng van een romantisch drama tussen Dom (de beste vriend van Marcus Fenix, de hoofdpersoon uit het verhaal) en zijn vrouw Maria, moet de speler toch een emotionele band krijgen met de personages. Dit was een interessante poging, maar je weet aan het einde van deel twee nog steeds helemaal niets over je jezelf en je teamleden. Qua diepgang in de personages is het meer een ervaring van emoties en acties dan een diepgang in de karakters zelf.

In deel twee probeer je namelijk niet de Locust (de vijand in het spel) te vernietigen door een bom in een tunnel tot ontploffing te brengen, maar je pakt het deze keer grootser aan. Deze keer ga je voor de hoofdstad van de Locust. Ik vroeg me hier af? Hoezo pakken ze het hier zo klein aan? Deze vraag heb ik nog steeds niet kunnen beantwoorden. In het spel is het blijkbaar zo dat de mensen denken de Locust te vernietigen door steeds een klein gebied op te blazen. Blijkbaar zitten alle vijanden verzameld op één en dezelfde plek. Ze komen steeds aan het einde van het spel er achter dat de Locust zich toch op meerdere plekken heeft gesetteld. Niet zo gek op een planeet zo groot als de aarde… Zijn wij, de mensheid, dan zo dom, of hebben de makers van het spel hier niet zo goed over nagedacht?

Naast deze kritiek, moet ik wel vermelden dat in Gears of War 2 een hoop details over het verhaal naar voren komen. Door middel van “hidden objects” in het spel leer je kleine gegevens van het grote verhaal. Ook als je goed oplet en de achterliggende gedachte uit de gesprekken weet te halen, leer je een paar interessante gegevens over de wereld van Gears. Wat dan wel weer jammer is, is dat de opbouw van de levels bestaat uit situaties waarin jij, voor je gevoel, totaal geen controle over hebt. Je wordt van situatie in situatie gegooid zonder een idee te hebben waarom jij je daar op dat moment bevindt.

De gameplay in Gears is gewoonweg geweldig te noemen. Het dekking zoeken en het eindeloos schieten met veel te grote wapens is gewoonweg super te noemen. Een vijand bestormen met een kettingzaag voelt nog beter aan en de toevoeging van het kettingzaag duel maakt elk gevecht toch een ervaring op zichzelf. Doordat Gears een “cover-shoot-flank” schietspel is, hebben de makers er voor gekozen dat dekking zoeken alle veiligheid van dien met zich meebrengt. Zo kan je iemand niet raken als je vizier niet rood gekleurd is. Een ervaring van alle Gears spelers is dat je met je sniper op iemands hoofd mikt. Je schiet en die persoon huppelt levend en wel verder. Je vizier MOET rood gekleurd worden anders mis je in ieder geval. Naar mijn mening is dit toch een behoorlijk irritant smetpunt als het op singleplayer en multiplayer aankomt. Er wordt behoorlijk gevloekt bij Gears omdat je er toch zeker van was iemand te hebben geraakt.

Wat Gears wel erg goed weet neer te zetten is het gevoel van realisme in nauwkeurigheid van schieten. Je mist ongeveer een goede 80% van al je geschoten kogels. Gears of War kent geen auto-aim en je zult zelf moeten mikken. Dit geeft altijd een spetterend gevoel van sensatie en maakt de gevechten langer dan bij een gemiddelde andere shooter. Misschien niet realistisch, maar in Gears of War is zelfs het herladen een kunst op zichzelf. Als je herlaadt komt er een soort minigame waarin je het “reloaden” perfect moet timen. Is je dit gelukt herlaad je sneller en krijg je een forse schade boost. Erg handig als je een sterke vijand moet neerhalen. Ook een geweldige toevoeging aan Gears of War 2 zijn de bossfights. Deze zijn op zijn minst ontzettend spectaculair te noemen en vaak zal je goed moeten nadenken wat te doen. Een van deze bossfights zal je waarschijnlijk ook lang bij blijven. Denk hierbij aan een soort mix van Jaws versus Men in Black 2.

De leveldesign in Gears is erg mooi en spectaculair te noemen. De graphics van de Unreal 3 engine zijn in donkere omgevingen gewoonweg super te noemen en brengt de sfeer in het spel altijd goed naar voren. Ook is de variatie in de omgevingen erg goed. Op het ene moment vecht je in de sneeuw, dan ondergronds in de hoofdstad van de Locust en zelfs binnen in een gigantische worm. Toch heeft de leveldesign een smetpunt waar ik me eigenlijk pas aan ging storen toen het me opviel. In zowel Gears of War, als Gears of War 2, is het gebruikelijk dat in heel de wereld muurtjes dwars door halletjes en pleintjes heen lopen. Voor de gameplay zijn deze muurtjes onmisbaar, maar het klopt gewoon niet. Je kunt zelfs voorspellen wanneer er een gevecht plaats gaat vinden door deze muurtjes. Als een gebied er open uit ziet is de kans klein dat je er vijanden zult vinden. Al zijn er muurtjes (dwars) door het level geplaatst weet je vaak dat de vijand snel aanwezig zal zijn.

De variatie in Gears of War 2 is meer dan genoeg. Voor je gevoel is geen level hetzelfde. Omdat het spel je van situatie in situatie gooit en het er allemaal gelikt uitziet, is het spel een achtbaan waar je niet meer uit wilt. Het spel laat je echt toe het te spelen op jouw manier, maar stimuleert je in verschillende situaties toch een andere aanpak te gebruiken. Ook is de indruk die het spel achterlaat precies zoals het spel bedoeld is. Jij bent een bad-ass speler die bad-ass vijanden moet afmaken met de meest bad-ass wapens.

De multiplayer is bij dit spel minder dan bij het eerste deel. Waar je bij het eerste deel met vier tegen vier speelt, speel je bij het tweede deel met vijf tegen vijf. Je hebt altijd het gevoel dat er net een speler teveel aanwezig is. Waar de balans bij het eerste deel nog perfect was, geeft het tweede deel toch een chaotisch gevoel. Wat wel een verbetering is, is dat je meer gestimuleerd wordt meerdere wapens te gebruiken. De shotgun is niet meer het wapen waar iedereen mee loopt te schieten. Het vervelende van de multiplayer van Gears of War 2 is dat de multiplayer gewoonweg frustrerende wapens heeft. Ook sta je bij de meeste gevechten bijna naast je vijand als je hem doodt. De meeste wapens hebben een klein bereik en verplichten je om dicht bij je vijand te staan. Binnen het thema wapens in de toekomst toch wat vreemd aangezien je eerder zou denken dat je jezelf in veiligheid zou willen brengen. Het verschil tussen beginnende speler en de ervaren speler is enorm. Je moet de trucjes en kneepjes kennen om mee te komen bij de multiplayer. Een gevulde vriendenlijst en veel speelervaring is een must om deze multiplayer vermakelijk te houden. Voor mij biedt dit spel me te weinig uitdaging om beter te worden en door te spelen tot ik echt goed ben.

Ook is de “lag” in de meeste potjes echt enorm frustrerend. Epic games had bij het eerste deel de meest belachelijke smoes bedacht: ‘De “host advantage” (De host heeft de beste verbinding en kan dus de meeste kills maken) hebben wij er expres in gestopt zodat ook slechte spelers bovenaan kunnen staan.’ Ook in dit deel is de host de speler die vaak de meeste kills maakt. Aangezien de lag vrij constant is en nog erger is als een Amerikaan host is, is dit ook een minpunt op de multiplayer. Het vereist gewoon een Europese host met een snelle verbinding anders is je spelplezier snel bedorven.

Dan een extra toevoeging voor de multiplayer fanaten is de Horde modus. In deze optie ga je met twee tot vijf man aan de slag om verschillende waves van vijanden te doden. Het doel is om wave 50 te bereiken op verschillende niveaus. Wat hier erg jammer aan is, is dat het echt aanvoelt als, “jij gaat eerder dood en de vijand gaat langzamer dood”. Ik had liever gezien dat er ook een verschil in de tactiek van de vijanden zat.

Uiteraard zit er in dit spel een volledige co-op waarbij je het spel met zijn tweeën helemaal kan uitspelen. Een geweldig pluspunt aan de coöp is dat je een verschillend moeilijkheid niveaus kan aannemen zodat de speelervaring voor iedereen op eigen niveau is.

Conclusie en beoordeling

Al bij al is Gears of War 2 een beter spel dan zijn voorganger en is een spel dat geweldig is om zowel alleen als met z’n tweeën uit te spelen. De replay waarde is behoorlijk hoog en de toevoeging van een multiplayer maakt de speelduur behoorlijk lang. Het verhaal is ongeveer in 6 tot 10 uur uit te spelen waar het verschil hem zit in het niveau, of dat het alleen of samen speelt. Het verhaal heeft zo zijn plus en minpunten, maar is in ieder geval een enorme verbetering ten opzichte van zijn voorganger. Gears of War 2 geeft mij een enorm dubbel gevoel. Het spel is gewoon onwijs goed, maar het kent zoveel kleine (storende) minpunten dat ik er gewoon niet explosief enthousiast over kan zijn als bij andere spellen. Het spel kent naar mijn mening teveel verbeterpunten om het cijfer te krijgen van een topper. Ook door de toevoeging van DLC is de speelduur te verlengen, maar het prijskaartje en de daadwerkelijke toevoeging is dusdanig minimaal dat je deze beter links kan laten liggen.
7,7
Score
77
Score: 75
  • Pluspunten
  • Beter dan deel 1..
  • Grafisch
  • Een interactieve achtbaan
  • Gameplay
  • Co-op
  • Replay
  • Minpunten
  • Maar de multiplayer is minder
  • Muurtjes op vreemde plaatsen
  • Lag tijdens Multiplayer
  • Verhaal laat nog steeds steken vallen

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Als er nu een Halo 3 skin was ben ik verkocht :)

  • Het idee van deze speciale service is leuk maar ik zit er niet op te wachten om voor zo'n spuitbeurt 63 euro te gaan betalen.

  • Klinkt vet, maar er zit ook een prijs aan…

  • @jakfire



    Je gaat toch geen Halo 3 skin doen op een Nintendo Apparaat. Beetje onlogisch

  • ziet er wel grappig uit, maar hou het liever bij een standaard kleurtje ;)

  • @joeyNL



    Halo2 DS homebrew :D

  • Ik houd het wel bij mijn zelda skin.

  • Zou best wel m'n DS in mooie tinten blauw willen laten spuiten, maar heb er a) het geld niet voor over en b) heb al een skin: Tubular Dreams o.i.d..

  • Misschien in één kleur spuiten.

  • HAHA Super vet :P

  • 'T ziet er wel mooi uit. Maar zoals Cheatcn al zegt, één of twee kleuren is miss wel beter.

  • En dan net als GSM's beplakken met allerlei bling.

    Kun je het zo kitsch maken als je zelf wilt…

  • MENSEN WEET JE WAT JE MOET LATEN SPUITEN HET HELE LEUKE SPEL POKEMON





    nee echt moet je doen :P

  • zooo ik wil een metroid prim skin

  • Ik vind t lelijk. Stijlvol wit of zwart is veel mooier. Ik zit iig niet te wachten op een regenboog DS. En al helemaal niet voor dat geld.

  • 63 euro is echt niet duur. Als je dat duur vindt, dan weet je niet hoe duur professioneel spuiten is :)

  • Er was toch ook een ander bedrijf die dit deed?



    maar dan met stickers

  • Bizar! Wel cool, alleen houd ik de mijne lekker simpel wit.

  • Voorbeeld heeft echt lelijke kleuren :P

    Maarja als ik hem over laat spuiten, dan doe ik em helemaal zwart… o wacht mijn DS is al heel mooi zwart :)

  • bij ons in de buurt is er een bedrijf dat maakt speciale 3m stickers \"een tweede huid\" voor over je mobiel, ds, ipod, camera's, psp, enz… je kunt er zelfs Swarovski steentjes op laten zetten :P…. Lijkt me makkelijker dan spuiten want als je het zat bent haal je het er weer vanaf. Ik heb geen Idee wat het kost want zag alleen toevallig een foldertje liggen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren