1. Avatar: The Last Airbender - Into the Inferno (Wii)

Avatar: The Last Airbender - Into the Inferno (Wii)

Een verdorven wereld, omringd door vuur. Brandende huizen en een vlakte gevuld met vergane grootsheid zijn alles wat er over is van een eens prachtige en harmonieuze samenleving. Gelukkig is er hoop. Eén klein jongetje, met de kennis van honderd wijzen is het laatste redmiddel. Samen met zijn vrienden gaat hij de niets ontziende strijd aan om de laatste overlevenden een toekomst te gunnen. Dit heldenepos is vereeuwigd in een aantal boeken, die niet onderdoen voor de heroïsche dichten van de vader der geschiedschrijvers, Homerus. Het laatste deel uit de reeks is vertolkt naar de game Avatar: Into The Inferno, waarin het verhaal een episch hoogtepunt bereikt en een allesbeslissende strijd het lot van de wereld moet bezegelen.

Dat het verhaal een ware beleving is, moge duidelijk zijn. Dat is ook niet zo gek, want de game is gebaseerd op de populaire kinderserie die door velen wordt geprezen vanwege het fantastische verhaal. Het is daarom des te jammer dat de gameversie van de legende er niet in slaagt de gebeurtenissen op een geloofwaardige wijze neer te zetten. De speler krijgt in de schaarse tussenfilmpjes een onsamenhangend beeld voorgeschoteld, die vaak in ogenschijnlijk willekeurige volgorde de revue passeren. Daarnaast zijn belangrijke en interessante karakters uit de serie gemakzuchtig weggelaten en is vrijwel elk greintje humor uit de doorgaans vermakelijke gesprekken gefilterd. Wat overblijft is een scala aan onduidelijke filmpjes waarin het verhaal niet tot zijn recht komt en een aantal irritante grapjes die per minuut meermaals langskomen.

Naast een uitstekend verhaal kent de serie ook spectaculaire en indrukwekkende gevechten. Helaas zijn deze in de game van een deprimerend laag niveau. Waar Aang in de beeldbuisversie nog een heel arsenaal aan ongelofelijke bewegingen en geweldige trucs tot zijn beschikking heeft, weet hij er op de Wii slechts een handvol saaie moves uit te persen. Gevechten draaien dan ook uit op een onovertuigend en ronduit lelijk schouwspel. Daarbij komt dat er slechts één knop aan de combat is gewijd waardoor al gauw vrijwel elke vorm van spektakel en spanning uit de game verdwijnt. Ongeveer de helft van het spel zal je dus hersenloos buttonbashen, zonder enige interesse in de actie te tonen.

Gelukkig heeft de serie meer om het lijf waarop de spelvariant kan teren. Een van die troeven is de unieke vaardigheid waarmee een aantal mensen gezegend is: het sturen van de elementen. In de wereld van Avatar kan een select aantal begunstigden zich namelijk wagen aan het manipuleren van aarde, lucht, water of vuur. Ook in de game kan de speler hiermee aan de slag. In de praktijk houdt dit in dat met behulp van de WiiMote bepaalde, glimmend benadrukte objecten opgepakt kunnen worden om vervolgens op commando van de speler heen en weer te zwiepen. Hoewel dit in theorie interessante gameplay oplevert, is het toch aan een aantal gebreken onderhevig. Vaak blijft het element haken achter een muur, of heeft het simpelweg geen zin om opgepakt te worden. Dit verpest al gauw het plezier van dit originele spelelement en bemoeilijkt het zelfs delen van de game.

Met name de vele puzzels ondervinden het nadelige effect van de slechte elementbesturing. Vrijwel elke puzzel vraagt namelijk het gebruik van één of meerder elementen waardoor die vaak garant staan voor een enorme frustratie. Daarnaast worden de puzzels, en overigens ook de rest van de game getergd door een groot gebrek aan logica.

De oplossing is dan ook vaak de meest ondoordachte, onlogische en onwaarschijnlijke handeling die er te bedenken valt. Die gedachtegang hebben de ontwikkelaars waarschijnlijk zelf ook gehanteerd, aangezien op vrijwel elk vlak slechte keuzes zijn gemaakt. Vijanden komen letterlijk uit de lucht vallen en verslagen tegenstanders rollen zichzelf in de foetushouding, alvorens te verdwijnen in een witte waas. Overal in de game zijn dit soort vreemde taferelen te ontdekken. De afwezigheid van enige vorm van logica zal menig gamer dan ook achterlaten met bloedende hersenen en een trauma.

Dit alomtegenwoordige gebrek aan logica wordt bijgestaan door een al net zo alomtegenwoordige chaos. Soms is het een ware uitdaging te ontdekken welk van de personages op het scherm van jou is. Dit is gevolg van een enorm kleurgebrek dat zich met name in de vuurlevels huisvest. In die delen van de game is namelijk niet alleen het vuur rood, maar zijn ook de achtergronden, de tegenstanders en de speelbare karakters voorzien van deze kleur. Hierdoor is het vaak onmogelijk uit te maken wat er precies gaande is en bereikt de gameplay een nieuw dieptepunt. Want waar de gevechten en puzzels normaal al oninteressant zijn, nog saaier is het naar een waas van rood te staren. Zelfs buiten de vuurlevels weten de ontwikkelaars chaos te brengen door het geheel simpelweg een andere kleur te geven.

Als klap op de vuurpijl blijkt de game ook nog eens ontzettend repetitief te zijn. Het spel kent slechts een kleine handvol onderdelen die elkaar slaafs opvolgen. Daarbij is het jammer dat elk onderdeel vrijwel zonder uitzondering ofwel te lang duurt, ofwel te vaak voorkomt. Zo zal in bijna elk nieuw scherm een gevecht moeten plaatsvinden en zullen ongelofelijk hoge muren ongelofelijk langzaam beklommen moeten worden. Een geluk bij een ongeluk is dat de game niet bijster lang is. Na grofweg drie tot vier uur zullen de eindcredits over het scherm rollen en de tranen over je wangen.

Conclusie en beoordeling

Avatar: Into The Inferno doet de gelijknamige serie op geen enkel vlak eer aan. Hoewel hen de basis voor een geweldige game op een presenteerblaadje is aangereikt, hebben de ontwikkelaars vrijwel elk aspect ten schande gemaakt. Alles in de game is namelijk van deprimerend laag niveau. Het verhaal wordt slecht verteld, de repetitieve gameplay is saai en het geheel wordt overspoeld door chaos en een gebrek aan logica. Het enige plezier dat iemand aan deze game kan hebben, is het zien van de aftiteling. Laat dit een waarschuwing zijn!
3,3
Score
33
Score: 35
  • Pluspunten
  • Verhaal...
  • Elementen sturen...
  • Minpunten
  • dat slecht wordt verteld
  • dat niet goed werkt
  • Saaie gevechten
  • Gebrek aan logica
  • Chaos
  • Repetitief
  • Kort

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Godverdomme wat een sicke graphics. Als ze die voice controls goed uitwerken wordt dit echt een halertje!

  • Eerste ingame beelden?

    http://www.insidegamer.nl/xbox360/tomclancysendwar/videos/6629



    Wat is er met die dan?

  • Ziet er goed uit!

  • Lijk erg veel op World in Conflict

  • leuk…

  • ik vond die vrouwen zo irritant

  • kan nog wat gaan worden…

  • lijkt me erg vette game :)

  • dt word het heeeleMaaL!

  • Mhua de ingamebeelden vallen best wel tegen :O

  • Precies toch wel een behoorlijk legertje onder je bevel. What's wrong with the trailer at the end btw? Muziek valt weg en het stopt zo prompt?

  • Doet me nogal denken aan WiC

  • fijn alweer zo'n saai oorlog spel… houd het dan nooit op?! verzin eens iets origineels

  • Slechts vijftien tellen ingame footage, lawl. Ingame beelden hadden jullie een paar dagen terug trouwens ook al geplaatst…

  • Zo nice..

  • Vind het wel zwaar tegenvallend eruit zien trouwens.

  • WOW zit er vet uit

  • ja die ene met die 4 vrouwen was egt super stom ging egt nergens over en daar zag die er ook nog niet zo heel goed uit vond ik ontploffingen enzo waren niet rlx en dat moet juist:P

  • wow, vett man!!

  • Ziet er goed uit!! Lijkt idd wel een beetje op World in Conflict..

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren