1. Uncharted: Drake's Fortune (PS3)

Uncharted: Drake's Fortune (PS3)

Sir Francis Drake was een Engelse piraat die optrok met andere bekende piraten uit zijn tijd, zoals zijn neef Sir John Hawkins. Daarbuiten was hij ook nog eens viceadmiraal, zeeheld, politicus en ontdekkingsreiziger. In 1577 verzocht koningin Elizabeth I hem dan ook om zich op een geheime missie te richten tegen de Spanjaarden aan de Pacifische kust van Amerika. Hierbij viel hij, na als tweede Europeaan door de Straat van Magellaan te zijn gevaren, Spaanse schepen aan en veroverde een zilverschip, de Nuestra Señora de la Concepción, met een waarde van 300.000 pond. In januari 1596 overleed hij aan dysenterie –een zware vorm van diarree- na een onsuccesvolle aanval op San Juan, Puerto Rico. Gelukkig had hij nabestaanden die zijn bloed door hun aderen hadden stromen…

Uncharted gaat over het avontuur van Nathan Drake, een nabestaande van zijn overgrootvader Francis Drake. Hij is een schattenzoeker en is wederom op pad om een waardevolle schat te zoeken. Hierbij krijgt hij de hulp van Sullivan, en ietwat louche figuur die het hart op de juiste plaats heeft. Ze zijn namelijk op het spoor van het goud van El Dorado, wat hen naar een onbewoond eiland in de Pacifische Oceaan heeft geleid. Al snel heeft een wat onbeschofte journaliste genaamd Elena Fisher hier wat van opgevangen en staat ook zij Nathan bij, maar niet voor lang. Ze weten haar namelijk af te schudden en samen op schattenjacht te gaan. Sullivan –die torenhoge gokschulden heeft- wil maar wat graag de schat vinden en liefst zo snel mogelijk. Niet veel later ontdekt Nathan dan ook een grote aanwijzing… een gedetailleerde schatkaart. Helaas heeft de schuldeiser van Sullivan hen onopgemerkt gevolgd met zwaar bewapende huurlingen om de schat in te palmen. Hij was het wachten namelijk meer dan beu.

Dit alles wordt aan de hand van wat gameplay en animaties weergegeven. Animaties die er overigens bloedmooi uitzien. Zo zijn zowel de camerahoeken, stemmen als de gelaatsuitdrukkingen van een verbazend hoog niveau. Alles lijkt tot in het kleinste detail te kloppen. Zelfs tijdens de gameplay merk je al snel wat voor grafische pracht en praal de game voor je in petto heeft. Panoramische beelden volgen elkaar in hoog tempo op en ook in volle actie is het oog voor detail gruwelijk groot. Van het lichte trillen bij het richten van je pistool, tot de explosie van beschadigt olievat, het ziet er prachtig uit. Het feit dat veel van de omgevingen er ook nog eens fotorealistisch uitzien versterkt dit gevoel alleen maar. Verder worden zowel ingame als in de animaties enorm sterke dialogen gevoerd. Het wordt dan ook al snel duidelijk dat elk personage voorzien is van een sterk uitgewerkt karakter, maar toch erg luchtig geportretteerd worden in de game. Hierdoor blijft ook de ervaring zelf niet te zwaar om ervan te kunnen genieten.

Genieten doe je overigens ook van de twee hoofdpijlers van de game, namelijk de platformactie en de grote vuurgevechten. Bij dat laatste lijken invloeden van Gears of War overduidelijk aanwezig. Hierbij doel ik vooral op het constante gebruik van dekking bij het verschalken van je vijanden. Hierbij is het aangewezen goed na te denken over je volgende handeling. Je vijanden zijn namelijk uitermate intelligent. Er is onderlinge communicatie aanwezig die hen erg doeltreffend maakt en ook bepaalde handelingen doet uitvoeren. Zo zullen ze bij het opmerken van een foutje in je dekking zeker niet aarzelen om dit uit te buiten. Dit leidt tot dynamische gevechten warbij de spanning te snijden is. Hoe hoger de moeilijkheidsgraad, des te meer agressie zij gaan gebruiken. Zo wordt ook de beleving van het hele gebeuren wat intensiever en is de voldoening net dat beetje groter bij het behalen van een goede afloop.

Dit komt mede doordat de levels zo ontworpen zijn dat je ook de nodige vrijheid hebt tijdens deze gevechten die een groot deel van game in beslag nemen. Het feit dat je daarbij ook nog eens de beschikking hebt over een indrukwekkend arsenaal wapens, stelt je in staat om te variëren in je tactieken. Zo kan je bijvoorbeeld kiezen voor de frontale aanval met een shotgun, of het neerhalen van je vijanden op een afstand met een AK-47. Die wapens liggen overigens op de grond na het doden van een vijand of op een kist. Je moet wel beslissen welke wapens je meeneemt. Je kan namelijk maar vier granaten, één zwaar wapen en één lichter wapen meenemen. Je kan dus in grote mate je eigen speelstijl bepalen. Verder kan je ook nog slaan of schoppen. Het fijne hieraan is dat je dan ook dubbel zoveel ammunitie verwerft dan dat je zou doen als je hem doodschiet. Je moet natuurlijk wel een goed getimede knoppencombinatie uit de vingers schudden om hen op deze manier te verslaan. Want zoals ik al eerder zei, ze leggen niet zomaar het loodje.

Die intensiteit is bij momenten ook terug te vinden bij de eerder vermelde platformelementen. Hierbij slinger je aan lianen, spring je van rots naar rots en voer je halsbrekende sprongen uit. Dit ziet er vaak erg spectaculair uit en doet verlangen naar meer. Wat dit element van Uncharted zo aangenaam maakt is de vrijwel perfecte besturing. Alles voelt enorm soepel aan en van lastige camerastandpunten is amper sprake. Jammer genoeg wordt dit onderdeel net wat te veel naar de achtergrond weggedrongen en staat vooral de actie centraal. Zo zal je ook regelmatig te maken krijgen met missies waar het besturen van een voertuig vereist is. Dit is zeker niet erg, integendeel. Zo zal bij menig gamer het zweet uitbreken als met hoge snelheid op het randje van een afgrond gereden word. Je kan bij deze voertuigen zowel als bestuurder en boordschutter functioneren. Multitasken is dus niet alleen voor de vrouwen weggelegd. De actie is dus vrijwel van constante duur. Zelfs laadtijden kunnen daar geen veranderingen in brengen, die zijn er namelijk niet. Op slimme wijze heeft men deze in de eerder besproken animaties verwerkt en kunnen indien nodig zelfs overgeslagen worden. Je wordt dus als het ware voortgestuwd en alles vloeit naadloos in elkaar over.

Ook de puzzels bepalen mee het tempo en laten zich niet zomaar oplossen. Ze zorgen naast de twee hoofdelementen voor een welkome afwisseling. Ze zijn natuurlijk niet al te moeilijk gemaakt, want dat zou het tempo uit het avontuur halen. Een ietwat ervaren gamer zal hier dan ook niet zoveel moeite mee hebben. Daarnaast liggen in de verschillende omgevingen ook nog kleine schatten verborgen. Deze liggen vaak in kleine hoekjes en kloven verborgen en zal naast de speelduur van het hoofdverhaal een paar uurtjes in beslag nemen. Het hoofdverhaal neemt overigens een uurtje of negen in beslag. Dit is zeker niet te kort, maar nu ook weer niet bijster lang. Dit is niet zo erg, want de ervaring die je eraan overhoudt is op zijn minst aangenaam te noemen.

Conclusie en beoordeling

Uncharted mag dan wel niet de meest originele game zijn, toch is het een topper van formaat. De grootschalige vuurgevechten weten je namelijk constant op het puntje van je stoel te houden en dit gedurende heel de game. Hierdoor worden jammer genoeg de sublieme platformelementen wat naar de achtergrond verdrongen. Gelukkig biedt het totaalplaatje veel meer dan dat en zal de game geen moment gaan vervelen. Het aldoor boeiende avontuur zal menig gamer aanspreken en wordt door sterke graphics ondersteund. Het is dus zeker een game die in veel collecties niet zal misstaan.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • IJzersterke verhaallijn;
  • sublieme vuurgevechten;
  • veel variatie in de gameplay;
  • prachtige graphics;
  • naadloze besturing.
  • Minpunten
  • Graag wat meer platformelementen gezien.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik mis toch wat diepgang van vele tennisaspecten, na de demo gespeeld te hebben.

  • Een redelijke game als ik t zo lees, alleen tennis is gewoon niks voor mij:P

  • lijkt me best een leuke game

  • waarom kan er niet weer een goede sonic only game komen ofzo.

    gewoon weer lekker nummertje escape from the city op een gaan.

  • Lijkt me wel grappig.

  • 7 is best een mooi cijfertje voor zo'n game.

  • Kun je een half punt of meer optellen voor 360- of PS3-variant? Misschien pik ik die nog wel eens uit de budgetbak dan :).

  • 7 is een mooi cijfer voor deze game :D

  • ik heb het niet zo op Sonic

  • Leuk spel (DS), maar vindt het te basic, omdat ze bijvoorbeeld geen termen als smash win en service ace gebruiken. Nee, geef mij maar een goeie Mario Tennis met online (gebasseerd op Mario Power Tennis mechanics uiteraard).

    Edit: Juist voor mij was Wii Sports Tennis' besturing een minpunt, omdat je Mii niet bestuurd kan worden met de Nunchuk.

  • Lijkt me wel een grappig spel, maar niet zo met sonic enzo!

  • Tennis op Wii +1

    Sonic + Tennis -10

  • @Wizzhole: K denk wel dat ie een half puntje omhoog gaat, door toevoeging van de online modus!!



    .mmm…..wat was…Virtua tennis 3 toch goed……..

  • Tis voor mij nog steeds een beetje een Mario Power Tennis wannabe '-_-. Een 7 is voor mij te laag om hem te halen…

  • Lijkt me nog best wel een grappig spelletje.

  • Goede recensie, de game is niets voor mij.

    Je vergelijkt hem wel opvallend veel met Wii Sports en Virtua Tennis 3 hé, Davy?

  • Demo op de PS3 vond ik best wel vermakelijk.

  • Ze gaan wel een beetje nintendo's kant op…

    uitmelken..

  • ziet er wel geinig uit

  • Waarom toch zoveel tennis en golf games tegenwoordig? Het begint echt wel saai te worden hoor… Maar, je hebt een leuke rescensie geschreven en ben het wel eens met je cijfer ;)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren