1. The Legend of Zelda: Spirit Tracks (NDS)

The Legend of Zelda: Spirit Tracks (NDS)

In het doordeweekse leven reis ik vaak met de trein om naar stage of naar school te gaan. Een halfuurtje zit ik dan in de trein. Echt spannend vind ik dat niet. Af en toe lees ik wat of speel ik een spelletje, maar meestal kijk ik als een zombie uit het raam. Echt enthousiast werd ik dus niet toen ik hoorde dat de trein hét vervoersmiddel werd voor de nieuwe Zelda. Dat zou betekenen dat ik ook in mijn vrije tijd, terwijl ik mijzelf verlies in de fantasiewereld van Zelda, ook met de trein zou moeten reizen. Voor Zelda stap ik echter maar al te graag een extra keertje de trein in.

Magische treinsporen

Spirit Tracks, dat is de subtitel van deze Zelda. Een bijpassende titel, gezien de Spirit Tracks een grote rol spelen in het spel. Deze Tracks zijn niks minder dan de treinsporen die door het land Hyrule liggen en een magische functie hebben, namelijk het vasthouden van een groot kwaad. Tot grote ontsteltenis van de bewoners verdwijnen er steeds meer Spirit Tracks. Erg vervelend voor de treinreizigers, maar het betekent ook dat het kwaad elk moment terug kan komen. Gelukkig is Link net klaar mijn zijn opleiding als treinmachinist. Het enige wat hij nog moet doen is zijn certificaat ophalen bij niemand minder dan prinses Zelda. En zo begint wederom een nieuwe legende van een jongen in een groene maillot. Het doel in het spel is om de Spirit Tracks terug te brengen en op die manier ervoor zorgen dat het kwaad niet wordt vrijgelaten op de wereld. Helaas zijn er sinistere personages die het Link moeilijk maken en maar al te graag zien dat het kwaad terugkeert.

Hoofdavontuur

Ik zal meteen met de deur in huis vallen: het hoofdavontuur in deze nieuwste Zelda is fantastisch. Als Link reis je samen met de geest van Zelda door vele gebieden met de trein en bezoek je tempels om de Spirit Tracks te herstellen. De tempels zijn de kracht van deze game, daar draait het allemaal om. De eerste twee tempels zijn al leuk, maar de tempels die daarna komen zijn geweldig en zelfs uitdagend te noemen. Meerdere keren zat ik vast en moest ik mezelf even achter de oren krabben om na te denken over mogelijke oplossingen. De game bevat namelijk een uitdaging die ik niet had verwacht van een hedendaagse Nintendo titel en ik vond het heerlijk verassend en verfrissend. De game wordt stapsgewijs steeds moeilijker en op het eind moest ik met een beschamend hoofd toch even op het internet spieken om verder te komen. Centraal in het spel is de hoofdtempel, de Tower of Spirits, een reusachtige toren die je steeds verder kan beklimmen nadat je een tempel voltooid hebt. De gameplay in deze toren verschilt met die van reguliere tempels; je kunt namelijk in deze toren ook Zelda besturen. Zelda’s geest kan namelijk Phantoms overnemen, nadat je ze met Link op hun rug geslagen hebt. Hierdoor speel je ineens met twee personages en worden de puzzels nog complexer. De game samenvatten is simpel: je begint in de Tower of Spirits, verovert een tempel, bezoekt weer de Tower of Spirits en gaat weer naar een nieuwe tempel. Dit proces herhaalt zich en op het eind krijg je een geweldig, episch eindgevecht waarbij je op het puntje van je stoel zit. Wat een geweldig avontuur!

Varkensstront en hellevuur

Dit is dus de beste Zelda ooit? Nee, eigenlijk niet. Ik heb vele Zelda’s gespeeld en ik moet zeggen dat dit deel voor mij persoonlijk het slechtste is van alle Zelda’s die ik heb gespeeld. Qua hoofdavontuur is het allemaal rozengeur en maneschijn, maar zodra je sidequest begint te doen is er sprake van varkensstront en hellevuur. Dit komt allemaal door één factor: de kuttrein die Link bestuurt. Het treinreizen is namelijk zo saai, zo traag en zo tergend dat het gewoon de motivatie weghaalt om andere plekken te ontdekken en sidequests te doen. Als je met de trein wilt reizen, ga je simpelweg naar je trein toe, teken je een lijntje over het spoor waar je naartoe wilt en dan wacht je tot jij jouw bestemming hebt bereikt. Het is iets spannender dan het echte treinreizen; Link heeft namelijk een kanon om mee te schieten, maar dat voorkomt niet dat het gewoon erg saai is. Ik zal een voorbeeld geven met behulp van kippen hoe saai het daadwerkelijk is. Op Outset, de plek waar het spel begint, is een man die gek is op kippen. Nadat Link een wagon heeft bemachtigd, kun je ook spullen vervoeren. Op de markt kocht ik daarom vijf kippen voor mijn dorpgenoot, want dat was het maximale wat in de wagon paste en ik wist dat ik hem er een plezier mee kon doen. Ik dus vanaf de markt helemaal naar Outset toe, met die slome, trage kuttrein. Eenmaal aangekomen was de man niet tevreden en wilde hij nog vijf kippen extra hebben. Dus moest ik wederom heen-en-weer reizen en dat duurde een eeuwigheid. Om gek van te worden! Je uiteindelijke beloning is een gem die nieuwe tracks voor je opent, waardoor je dus nog vaker met je trein kunt reizen. De beloningen voor verschillende sidequests zijn sowieso niet bevredigend en schenken geen voldoening voor al de tijd die je kwijt bent. Na een tijdje gaf ik het dan ook op en hield ik mij alleen nog maar bezig met het fantastische hoofdavontuur. Jammer eigenlijk, want ik ben wel een gamer die vaak alles probeer te verzamelen en te ontdekken in een Zelda-avontuur. Helaas voelde ik mij door de trein in vrijheid beperkt. Ik vaar nog liever en het liefst ga ik te voet op reis met Link, net als op de consoles. Dan heb ik vrijheid en ben ik meer gemotiveerd om ontdekkingstocht te gaan. Als ik met trage treintjes urenlang moet reizen, raak ik mijn motivatie kwijt. Erg jammer, want op ontdekkingstocht gaan met Link vind ik altijd fantastisch om te doen. Met deze game is dat helaas niet het geval.

Traag figuur

Ben ik nu klaar met zeiken? Nee, ik wil nog een ding noemen. Zoals ik al zei, vond ik het hoofdavontuur echt fantastisch. Toch ergerde ik mij een beetje aan Zelda zelf. Als Zelda een phantom overneemt is zij namelijk een traag figuur: vaak blijft Zelda hangen achter muren of loopt ze de verkeerde kant op als je haar roept. Loop je te snel, dan gaat ze zeiken en verwacht ze dat je op haar wacht. Dit hadden ze makkelijk kunnen verhelpen door haar sneller te maken of gewoon zorgen dat ze bij je staat zodra je een kamer uitgaat. Ik heb toch enkele keren op het prinsesje lopen vloeken en dat is jammer. Dat neemt niet weg dat nog steeds een goede game is. Het hoofdavontuur is nog steeds erg goed en de tempels steken briljant in elkaar. Ook de muziek is wederom goed verzorgd, net zoals we gewend zijn bij een Zelda game.

Conclusie en beoordeling

Af en toe had ik dus wat ergernissen, maar toch ben ik blij dat ik deze game gespeeld heb. De tempels en de puzzels waren briljant en vergden veel van mij als speler. Toch had het totaalplaatje stukken beter kunnen zijn als de focus niet zoveel lag op het treinreizen. Zelda games zijn altijd fantastische games, maar deze game stijgt niet verder dan de categorie goed. Niet erg, maar van een Zelda game verwacht ik meer.
8,3
Score
83
Score: 85
  • Pluspunten
  • Hoofdavontuur
  • Muziek
  • Tempels
  • Uitdaging
  • Minpunten
  • Trage kuttrein
  • Sidequests

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • @mindgame

    idd maar ja het is nu dus ook duidelijk dat 50 cent een rol heeft in die film en dat indiana jones hem gaat bestelen waarnaar er keiharde actie ontstaat:P en uiteindelijk zal 50 cent zijn schedel terugkrijgen omdat indiana jones eigenlijk te oud is voor dit soort avontuurtjes maarzz… zodra hij door de douane wil pakken ze hem op omdat hij het wilde invoeren zonder invoerbelasting te betalen waarna ze hem opsluiten in fox river en hij samen met michael scofield ontsnapt en naar panama vlucht.:P



    zoals jullie zien heb ik de hele verhaal lijn doorzienXD

  • Origineel zeg :O

  • Ik heb het bericht niet gelezen maar dat maakt niks uit, als de verhaallijn net zo diep gaat als zn nummers (wat het waarschijnlijk doet) wordt dit zo'n ontzettende kutgame die te goed gaat verkopen.

  • dat ig de moeite neemt om dit te plaatsen xD

  • Uhum

    een uitverkocht concert

    Haha wat een grapjes is die 50 toch

  • @Null: uiteraard, kijk hoeveel reacties het teweeg brengt!

  • HAHAHA

  • whahaha…

    . De organisator bezwijkt en geeft 50 Cent, in plaats van geld, een waardevolle diamanten schedel.



    … ik heb je geld niet.. hier een schedel…

    XD


  • één woord: lachertje :)



    1 april grap??

  • bwhahahahaha :P .. Een uitverrkocht concert :')



    @jouge friz.. dude, het is 31 Maart :'P

  • Zoals het hier staat klinkt het ongelooflijk afgezaagd.

  • Echt een gevalletje van \"What the fuck\"

  • Geweldig :D

  • wat een k*t verhaal :P

    waarom niet gewoon een game waarin 50 cent en G-unit helemaal niet meespeelt.. zou meer succes hebben denkik

  • 50ct: Bulletproof was al een schijtgame, ben benieuwd wat dit gaat worden. Heb er eerlijkgezegt ook niet zo'n vertrouwen in…

  • gadverdamme! wat een crap!

  • Nogal vaag.

  • amaai zo vreeed

    bahahahahaha

    toch niet

  • Wat is die 50 cent nou toch voor een kneus…om een game over jezelf te laten maken xD en dan ook nog slechte games..met een nog slechtere verhaallijn..

  • Blood On The Sand, ik noem het betere; flutrapper On The Sand!

    Hij is geen echte rapper, zijn spieren zijn nep & hij is bang voor de dood. En trouwens, het is geen strip. :S

    Ik haat geen rappers, maar ik kan gewoon deze flutrapper niet zien.



    zijn spieren zijn jmmr genoeg wel echt

    en hij is al een keer bijna dood geweest dus het klopt niet echt wat jij zegt



Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren