1. Avatar: De Brandende Aarde (PS2)

Avatar: De Brandende Aarde (PS2)

Er zijn dingen in het leven die je vreselijk kunnen irriteren. Die het bloed onder je nagels vandaan kunnen halen en je vuur laten spuwen als ze niet snel uit je gezichtsveld verdwijnen. Mijn broertje is een goed voorbeeld daarvan. Op alle mogelijke momenten loopt hij te klieren, en als je hem dan een klap voor zijn gezicht geeft, rent hij huilend naar mama toe en gaat daar zijn verhaal doen, waarin hij natuurlijk totaal onschuldig is. Gevolg: ik krijg straf en hij heeft mij weert eens flink te kakken gezet. Toch blijft het familie, en dus een logische haat-liefdeverhouding. Die liefde komt vooral weer bovenborrelen tijdens zijn verjaardag. Dat betekent namelijk voor mij gratis games! Zo ook een jaar of twee geleden deze Avatar: De Brandende Aarde.

Dit is het tweede deel in de serie games gebaseerd op de succesvolle tekenfilmserie die de naam Avatar: De Legende Van Aang draagt. In deze serie vinden Sokka en Katara een jongen in een ijsberg. Hij blijkt Aang te heten en is de Avatar, degene die de onrust in de wereld moet herstellen. De wereld, die erg veel op die van ons lijkt, is verdeeld in vier verschillende naties: de Vuurnatie, het Aarderijk, de Waterstammen en de Luchtnomaden. Deze naties zijn hecht verbonden met het element waarnaar ze vernoemd zijn, en sommige mensen weten het element ook te beheersen en zijn in staat het als wapen te kunnen gebruiken. De Vuurnatie verbrak honderd jaar geleden de vrede en viel de andere naties aan. Aang blijkt al honderd jaar in de ijsberg bevroren te zijn, en nu de Vuurnatie zijn verwoestende laatste aanval wil gaan uitoefenen op de rest van de wereld, is Aang de onmogelijke taak gegeven de oorlog te stoppen. Daarvoor moet hij alle vier de elementen kunnen besturen, en daar heeft mij maar een jaar de tijd voor.

Dit is ongeveer de basis van het verhaal, maar aangezien dit het tweede deel is in de reeks, volgt het de verhaallijn uit de serie vanaf het tweede seizoen. Het loopt in grote lijnen gelijk aan de tekenfilmserie, en het is leuk om situaties uit de afleveringen mee te maken in de game. Het is een groot feest van herkenning omdat het spel veel belangrijke punten van de serie naloopt. Jammer genoeg moet je echt de serie hebben gevolgd wil je nog iets van het verhaal opvangen, want er wordt nauwelijks aandacht besteed aan het vertellen van een verhaal. Het wordt gedaan met een paar kleine filmpjes, maar die zijn echter schaars en van lage kwaliteit. Het ziet er niet veel beter uit dan de game, en het geluid valt de helft van de keren weg. Het is vaak gewoon een filmpje waarin je twee figuren ziet praten, wat net zo goed niet in een filmpje had gehoeven, aangezien de monden niet bewegen. Het lijkt wel alsof de filmpjes op het laatste moment gemaakt waren, en dat is natuurlijk ook niet gek als je bedenkt dat het spel maar een karig jaartje in ontwikkeling is geweest.

Dat is ook te merken aan de gameplay en originaliteit: over beide hebben ze niet goed genoeg na kunnen denken om er iets aparts van te maken. Origineel is de game in ieder geval niet. Het is platformen met alle clichés van dien: ga van punt A naar punt B, haal hier en daar een hendeltje over en sla onderweg nog een paar vijanden in elkaar. Heel repetitief en zeker niet vernieuwend te noemen, maar als je het goed uitwerkt kan er toch nog een heel aardige game uit voortkomen . Jammer dat het laatste niet gelukt is, de levels hebben geen sfeer en de acties van de personages zijn ook niet om over naar huis te schrijven. Weinig gave combo’s, op de afstandsaanval van Momo na (hij gooit een pompoen of een ander stuk fruit naar de vijanden). Net als in de serie kan Aang ook in de Avatar-trance komen, dit doet zich voor wanneer hijzelf of één van zijn vrienden in gevaar is. Zijn ogen krijgen een blauwe gloed en hij gebruikt een verwoestende aanval die alle vijanden omver blaast. Ik had gehoopt dat dit nog groots was uitgevoerd, maar ook hier schiet de game te kort. Er volgt een quick-time event (dat trouwens in een tergend langzaam tempo gaat) waarbij je steeds een knopje in moet drukken. Dit is vreselijk makkelijk en bezorgt je eerder een dip dan voldoening. Daarnaast ziet het er ook nog eens niet uit, steeds wordt dezelfde animatie vertoont die er helemaal niet zo spectaculair uitziet als in de serie. Daarnaast is de game belachelijk makkelijk en is er totaal geen uitdaging in het verslaan van vijanden, laat staan eindbazen. Tot overmaat van ramp is dit hele gebeuren ook nog eens vreselijk kort. Als je alle extra’s in de levels wilt vinden ben je er een kleine vijf uur mee bezig. Als je er met een rap tempo doorheen suist kan je dezelfde tijd rekenen, want die zogenaamde verborgen voorwerpen liggen gewoon voor het oprapen, je hoeft er niet eens naar te zoeken. Hierdoor heeft de game ook totaal geen replaywaarde en vind ik het na twee keer uitspelen best geweest: deze game verdwijnt ergens achter de geraniums.

Naast de teleurstellende singleplayer kent de game ook nog een multiplayer. Zo kan je een arenagevecht houden met de acht speelbare figuurtjes uit het spel. Dit onderdeel kwam in de singleplayer eventjes aan bod en wordt zo weer gerecycled. Dit zal echter maar voor een paar keer leuk zijn, simpelweg doordat er weinig variatie in zit. Door het kleine aanbod aan aanvallen zal het heel snel vervelen en is dit ook niet echt de moeite waard. Je kunt dan de singleplayer nog eens herbeleven met een tweede speler, maar dit staat garant voor problemen. Je kan je kont niet keren of de camera blijft hangen, want er wordt geen splitscreen gebruikt. Omdat de camera vrij dichtbij de personages geplaatst staat is het erg moeilijk nog een normaal spelletje te spelen, simpelweg omdat de camera het niet toelaat. Als je op een afstand van ongeveer acht meten van elkaar vandaan staat en je ieder een andere kant op wilt, is dat niet mogelijk. Erg vervelend, maar dit kan ook tot melige situaties leiden.

Vooral bij kinderen, waar deze game ook eigenlijk voor bedoelt is. Mijn broertje en een vriendje van hem spelen dit spel namelijk heel vaak als ze bij ons thuis zijn, en het is lachen, gieren, brullen. Omdat ze elkaar de hele tijd in de weg lopen is het een drukke bende, de makers zijn er dus in geslaagd het spel leuk te maken voor de beoogde doelgroep. Wat voor ons toch net iets professionelere gamers niet door de beugel kan, is een festijn voor de kinderen. Wat echter een grote traktatie was voor mijzelf was het feit dat dit spel een geweldige cast heeft, in het Nederlands nog wel! Veel belangrijke personages als Aang, Sokka, Katara en Zuko hebben dezelfde stem als in de televisieserie, en zelfs in de game zijn ze vrij overtuigend ingesproken. Jammer is wel dat andere figuren die een iets minder grote rol spelen een andere stem hebben die vaak toch minder overtuigend is. Vaak worden de stemmen van de zijfiguren veel gerecycled , en heeft één stemacteur meerdere figuren die hij in moet spreken. Toch valt er op de voice-acting weinig aan te merken, en dit is dan ook één van de sterkere punten van het spel.

Conclusie en beoordeling

Voor kinderen is Avatar: De Brandende Aarde best een vermakelijk spel, maar als iets ervarenere gamer is het geen pretje dit spel voor je kiezen te krijgen. Het verhaal wordt gelukkig zoals in de serie gevolgd, hoewel je, als je niet bekend bent met Avatar, soms als een kip zonder kop rond zal lopen zonder besef van waarom je hier bent. De filmpjes helpen je ook niet echt wegwijs te worden en zijn eigenlijk van bijzonder lage kwaliteit. Het spel is simpel en van korte duur, maar dat mag voor de kleintjes de pret niet drukken. De geweldige stemmen van de personages voegen echt iets toe aan het spel, in tegenstelling tot de multiplayer. Als je nog eens een verjaardagscadeautje voor je kleinere broertje moet regelen en je ziet dit spel in de budgetbak liggen, koop hem dan want ook al is het voor jezelf misschien geen geweldig cadeau, hij zal er van smullen.
6
Score
60
Score: 60
  • Pluspunten
  • Avatar
  • Verhaal van tv wordt gevolgd...
  • Goede Nederlandse stemmencrew
  • Kinderen beleven er veel plezier aan
  • Minpunten
  • maar wordt slecht verteld
  • Schandalig slechte cutscenes
  • Repetitief
  • Simpele gameplay
  • Korte speelduur
  • Weinig replaywaarde
  • Multiplayer ook geen succes

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren