1. MadWorld (Wii)

MadWorld (Wii)

De mens is een wreed wezen. Moedwillig slaan we elkaar tot pulp, pompen elkaar vol met lood of martelen we iemand tot waanzin. De oude Romeinen hadden hun dagelijkse pleziertjes in het Colloseum, waar het bloed van zowel beest als mens het zand van de arena donkerrood verfde, terwijl de Azteken mensenoffers brachten aan hun goden. Quetzalcoatl kon immers niet zonder zijn portie hart en de keizer moest het volk toch zeker tevreden houden met brood en spelen? Zelfs nu, in de moderne tijd zijn er nog mensen die niet weg zijn van een lekkere portie sadisme. Zo heb je de genocide in Ruanda, of David Berkowitz, the Son of Sam, die, ‘in opdracht van de door een demon bezeten hond van de buren’, verscheidene mensen doodde. En last but not least, de mensen die MadWorld spelen natuurlijk!

De ontwikkelaar van MadWorld, Platinum Games, is niet vies van een eigenzinnige titel. Een deel van een andere ontwikkelaar, Clover (Okami, Viewtiful Joe, God Hand) ging na haar faillissement namelijk samenwerken met ODD Incorporated, en zo ontstond Platinum Games. Na een contract gesloten te hebben over een ‘four game deal’ met Sega, begonnen ze met MadWorld, een bloederige, monochrome hack ’n slash-game voor de Wii.

Varrigan City is overgenomen en afgesloten van de buitenwereld door een terroristische groep die zichzelf The Organisers noemt. De hele stad wordt overhoop gegooid om het het podium te maken van de zogenaamde Death Watch, een hedendaags gladiatorengevecht en massief bloedbad dat haar gelijke niet kent. Jack (just Jack) doet maar al te graag mee met dit slachtfestijn. Met zijn kettingzaag-prothese en een lichaam waar Arnold Schwarzenegger in zijn hoogtijdagen jaloers op zou zijn geweest hakt hij zich een baan door de talloze dwazen die hem aan zien voor een gemakkelijke prooi, op weg naar de grote geldprijs. Maar is het werkelijk het geld waar Jack achterna zit, of zijn er toch diepere motieven? Hoewel MadWorld het op het eerste gezicht meer moet hebben van bloed en wrede actie, is het verhaal verrassend diepgaand en interessant; de speler zal toch wel enigszins aan het denken worden gezet over het doen en laten van de mensheid. Ondertussen komt hij ook nog de immer amusante Black Baron tegen met zijn wulpse hulpje, die aardig wat humor bezorgen. Verder laten commentatoren Kreese Kreeley en Howard ‘Buckshot’ Holmes ook menigmaal de mondhoeken omhoog krullen met hun gortdroge commentaar en flauwe moppen.

De gameplay is jammer genoeg niet van hetzelfde kaliber als het verhaal. Men zal met Jack en de Wiimote en Nunchuk door een groot, open gebied lopen, terwijl een groot aantal vijanden hem proberen te vermoorden. De speler kan van alles doen om ze hiervan te weerhouden: de vijand kopstoten geven totdat de schedel breekt, tegen een ‘rose bush’ (een muur die met scherpe punten bezet is) aangooien of simpelweg slaan. Met dit slaan, wat de gebruikelijkste manier is om medemoordenaars om zeep te helpen, zal de gezondheid van de tegenstander weliswaar niet zo drastisch dalen, maar hier tegenover staat dat je na een paar keer goed geslagen te hebben een brute finishing move kan doen. Dit zal variëren vanuit welke hoek de speler zijn tegenstander aanpakt: van de ene kant rukt men het hart eruit, aan de andere kant van het lichaam wordt zijn ruggengraat doormidden gebroken. Dit gebeurt door middel van de welbekende ‘wapper-de-Wiimote’-besturing: pijlen op het scherm wijzen een kant op en de speler dient in de desbetreffende richting op te zwiepen met de controller. Dit wordt helaas niet altijd juist geregistreerd. Men zal de ene keer perfect de juiste kant op zwaaien en er gebeurt niks; de andere keer laat men per ongeluk de Wiimote vallen en de tegenstander wordt in tweeën gespleten. Hoewel dit de eerste uren best leuk kan zijn om alles wat je ziet aan gort te zagen, te spiesen aan een verkeersbord of in een houtversnipperaar te gooien, maar na een tijdje slaat de herhaling dan toch toe en is de lol er toch voor het grootste deel af. De camera spijkert ook niet bepaald aan de weg wat gameplay betreft: vaak zit die in een wat ongemakkelijke positie en ook de target-knop biedt geen uitkomst wanneer je omsingelt bent door een horde vijanden. De ontwikkelaar heeft geprobeerd variatie aan te brengen in het spel door er verschillende wapens in te stoppen zoals bijvoorbeeld speren of tweevoudige dolken, die weer andersoortige finishing moves met zich meebrengen. Helaas zijn deze voorwerpen schaars en gaan ze na verloop van tijd stuk.

Een andere poging om de eentonigheid buiten de boot te houden zijn de zogenaamde ‘Blood Bath Challenges’. Deze zijn, voorafgegaan door een grappige cut scene met de Black Baron en co, uitdagingen om zoveel mogelijk vijanden in zo min mogelijk tijd op een amusante manier zo bloederig mogelijk af te slachten. Zo zal er in het ene level een ware vuurwerkshow gegeven met de vijand, in het andere level wordt er weer aan ‘Man-Darts’ gedaan of moet er zoveel mogelijk man onder de drukpers. De persoonlijke favoriet is toch wel het golfen met zombies. Verscheidene ringen zweven in de lucht en gegolfd wordt er met schedels. De zombies wankelen op de speler af, worden neergeslagen en krijgen een ferme voet op de borst. Een felle zwiep klinkt en FORE! daar gaat de schedel de lucht in. Hoewel deze uitdagingen vaak wel leuk zijn, heerst hier hetzelfde probleem als bij de eerder genoemde finishing moves: de bewegingen van de Wiimote worden lang niet altijd goed vastgelegd. Ook hier is namelijk sprake van pijlen die richting aangeven, waarna de speler die kant op moet zwiepen. Hierdoor zal de speler behoorlijk wat kills missen, waardoor de algehele score omlaag gaat.

En juist deze scores zijn belangrijk. Op alle stages zit namelijk een tijdslimiet en een paar afgesloten gebieden. Binnen de tijdlimiet moet de eindbaas van het level bereikt worden, anders is het game over. En laat deze baas nu eens altijd aan het einde van het laatste, vergrendelde gebied zitten. Deze gebieden zijn te openen door middel van een hoge score op de teller. Deze verkrijgt men door zoveel mogelijk vijanden zo kort mogelijk achter elkaar zo bruut mogelijk te doden. De speler zal voor een hoge score bijvoorbeeld eerst een olievat over iemand heen moeten rammen, dan een lantaarnpaal door zijn hoofd slaan, en vervolgens tegen een brandende rose bush aangooien, waarop het ongelukkige slachtoffer behalve gespietst ook nog eens een keer ontploft door de olie van het vat. Verder zijn er in de levels ook nog eens verscheidene minibazen zoals een minotauresque bodybuilder met een kettingzaag of rolschaatsende Magere Hein. Deze zijn wat moeilijker te verslaan, maar zorgen voor de rest niet voor heel veel problemen. Ook de eindbazen zijn niet geweldig moeilijk, maar sommige gevechten zijn zeker de moeite waard om te zien en te doen, zoals die met Little Eddy of Jude the Dude.

Wederom een poging om de gameplay van herhaling te redden zijn de motorlevels. Hierin raast Jack op zijn motor over de snelweg terwijl hooligans op pick-ups en vrachtwagens hem bestoken. Dit is helaas nog saaier dan de on-foot stukjes. Het enige wat de speler kan doen is van links naar rechts en wapperen met de Wiimote en Nunchuck in de hoop een tegenstander te raken. Moeilijk is het niet, en vervelend vooral, omdat het gewoon te weinig afwisseling en te veel willekeur is.

Wat de lezer zeker al opgevallen zal zijn aan MadWorld is de grafische stijl. Het spel is namelijk uitgevoerd in maar liefst vier kleuren (oké, twee voor de muggenzifters). Qua uiterlijk is het volledig vormgegeven in zwart, wit, rood en geel. Zwart en wit voor de omgevingen, rood voor het bloed en af en toe nog wat geel voor de details. Eigenlijk stelt het grafisch niet zo veel voor: er zijn best wat kartels en hoeken te bekennen, maar dit wordt redelijk gemaskeerd door de monochrome vormgeving. De omgevingen zijn dan wel weer afwisselend qua sfeer. Het Chinees getinte Asia Town ademt heel wat sfeer uit, maar een level zoals Mad Castle: The Dungeon is dan weer een stuk minder aantrekkelijk.

Op muzikaal vlak is MadWorld daarentegen wel erg leuk. De muziek bestaat namelijk voornamelijk uit hiphop, rap en urban muziek. Deze geven echt een hedendaags tintje en zijn natuurlijk ook nog eens leuk om te horen. In Asia Town klinkt er bijvoorbeeld wat muziek van het Asian Underground-genre, hiphopmuziek met Aziatische invloeden zoals sitars en andere Oosterse instrumenten, terwijl er bij Mad Castle er eerder voor middeleeuwse muziek gekozen wordt, wat daar weer bij de sfeer bijdraagt. Een nummer zoals Death and Honor of Ain't That Funny mag er in ieder geval zeker zijn.

Ook met de voice-acting is het dik in orde. Platinum Games heeft een paar bekende voice-actors zoals Steven Blum, Greg Proops of Jim Ward ingehuurd om de stemmen in te spreken. Deze passen perfect bij de personages: Jack heeft een donkere, grimmige stem, de Black Baron een typische joviale neger-klank en Agent XIII is de geniepige, sluwe man, aan zijn stemgeluid te horen. Alles klinkt precies zoals het horen moet en het gekreun en gekrijs van pijn zal dan ook als muziek in de oren van de speler klinken.

Lang is Jack’s avontuur niet. Een kleine acht uur zal de speler toch wel bezig zijn om de normale moeilijkheidsgraad, maar toch is dit niet erg lang. Dingen zoals een extra grote kettingzaag en een hogere moeilijkheidsgraad rekken de speeltijd nauwelijks. De vraag is echter of dit wel zo erg is. Een langer avontuur had hoogstwaarschijnlijk alleen maar meer herhaling en verveling in de gameplay gebracht. Desalniettemin heeft Platinum Games nog een troef achter de hand om de duur te rekken: een multiplayer-modus. In splitscreen kan er met maximaal twee personen de Bloodbath Challenges overgedaan worden. Er is hier verder vrij weinig mee gedaan; geen additionele challenges, geen andere wapens, niks. Een co-op-modus waarin de speler met een vriend(in) gewoon door de normale stages had kunnen hakken en zagen was eigenlijk leuker geweest. Deze multiplayer is gewoon te karig voor intensief vermaak voor met z’n tweeën.

Conclusie en beoordeling

Platinum Games heeft het goed geprobeerd met dit spel, maar faalt op sommige fronten helaas. De gameplay is repetitief, het spel is niet lang en de multiplayer is karig. Daarbij is ook het motorrijden niet erg goed uitgewerkt. De muziek, stijl en verhaal mogen dan van hogere kwaliteit zijn, maar ze kunnen simpelweg niet opboksen tegen deze minpunten. Desalniettemin is het geen complete ramp: voor liefhebbers van pure actie is dit toch ten zeerste een aanrader.
6
Score
60
Score: 60
  • Pluspunten
  • Gitzwarte humor
  • Diepgaand verhaal
  • Muziek en voice-overs
  • Stijl
  • Minpunten
  • Gameplay te repetitief
  • Korte duur
  • Karige multiplayer
  • Motorrijden saai
  • Motion-events werken niet goed
  • Slecht camerawerk

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • doe maar lux, jullie weten ons wel te verwennen ^^

  • Nou dat belooft wat ^^

  • Zeker vette combat!

  • Een Must-Have!!

  • Dat vechtsysteem vind ik echt zo cool soort Matrix meets the Bourne Identity^_^

  • Damn, zeker een vette trailer

  • Hier hou ik wel van, leuk einde :D

  • DIT GAAT HET BEWIJS WORDEN DAT ER WEL GOEDE FILM OF BOEK GAMES GEMAAKT KUNNEN WORDEN:D:D:D

  • ik zie allen maar kut reclame

  • Ik vind het een beetje op Max Payne lijken, wat volgens mij positief is. Alleen gebruik je in deze game meer je vuisten in plaats van een wapen.

  • mooi filmpje ik denk dat deze game toch goed wordt maar jammer op xbox 360 en ps3 jammer geen ps2 of psp

  • lol

  • Vette trailer! Hoop dat de game ook zo smooth speelt!

  • Freakin' awesome!

  • VET

  • de game doet me denken aan drake Fortune

  • @puppetstyle dacht ik ook al aan toen ik t zag. als je daar slaat gaaat t ook wazig en beetje slomo

  • huh hoe krijgen jullie ene exclusieve wereld trailer:O raar:P

  • Mooie trailer, hopelijk is dat vechten niet te geforceerd, dan wordt het denk ik wel eens een spel die ik in de gaten ga houden :)

  • Zeker vet, maar toch lijkt al die actie een beetje geforceerd.. ik zie veel moves uit de films enzo, die je waarschijnlijk alleen dan één keer kunt doen. Maar dat vechten lijkt me best wel awesome ;-P

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren