1. inFamous (PS3)

inFamous (PS3)

Het fenomeeen elektriciteit is bij iedereen welbekend, merendeel van de mensheid zou niet zonder kunnen. Zodra je ‘elektriciteit’ in het woordenboek opzoekt, zal de betekenis zijn: “Kracht die onder andere door wrijving of langs chemische weg opgewekt kan worden.” Alhoewel dat per woordenboek zal verschillen. Maar soms kan elektriciteit een nogal andere betekenis hebben en/of krijgen. Normaliter gesproken wordt elektriciteit, ofwel stroom, gebruikt om bijvoorbeeld licht te krijgen en te kunnen computeren. Wat vele van jullie, waaronder ik, dusdanig veel gebruiken en/of doen. Maar inFamous geeft een hele andere betekenis aan stroom. Althans, zodra je er goed over nadenkt, is de betekenis precies hetzelfde. Het word alleen anders ‘ten licht’ gebracht.

Kenmerkend voor inFamous is dan ook het gebruik van een kracht die onder andere door wrijving of langs chemische weg opgewekt kan worden. Er is bijna niemand die onder andere bliksemstralen uit zijn hand kan laten komen. Cole, het hoofdpersonage, kan dat daarentegen wel. Uiteraard is hij daar niet mee geboren, maar heeft hij die krachten gekregen door een catastrofale gebeurtenis. Die zowel positieve als negatieve gevolgen heeft. Negatief is het feit dat de hele stad naar z’n malle moertjes ligt, er is dus bijna niks meer van over. Positief is het feit dat Cole er deze ‘awesome’ krachten aan heeft overgehouden, die hij dan ook zeker zal en moet gebruiken. Door die ‘biologische’ explosie heeft de regering het voortijdig rustige Empire City in quarantaine gezet, waardoor niemand de stad in of uit kan. In de stad hebben een stel bloeddorstige psychopaten het voor het zeggen, en door hun overmacht durft de politie niet meer in te grijpen. Maar er is toch iemand die iets moet doen voor het uit de hand loopt? Daar zorg jij dus voor, als het maar niet te laat is…

Tijdens het spelen van inFamous komt er steeds een woord bij me op; WOW! Het is namelijk zo dat alle krachten die Cole kan gebruiken super wreed zijn. Het ‘trillerige’ gevoel dat ik krijg als ik iemand elektrocuteer met een bliksemstraal, gewoonweg geweldig. Nou mag dat een tikkeltje overdreven gevonden worden, maar ik moet eerlijk zijn. Het is echt geweldig om tuig te mogen en kunnen elektrocuteren. Soms hoop ik dat ikzelf die krachten zou hebben, lekker in de rondte zweven, van dak naar dak springen, wakend over de stad, opzoek naar tuig om die daarna helemaal in elkaar te rossen. Nou zijn er uiteraard nog meerdere manieren om dat tuig te ‘roosteren’, aangezien je ook gebruik kan maken van onder andere elektromagnetische granaten en of bommen. Stuk voor stuk zijn deze superkrachten erg leuk en plezant om te gebruiken, en ze zijn ook nog goed in het spel verwerkt. De controls zijn niet al te moeilijk en het werkt gewoon super. Misschien is dat ook één van de redenen waarom dit spel zo verslavend is.

Naast de elektromagnetische krachten die binnen ‘handbereik’ zijn, kan je ook nog klimmen als de beste. Alex Lowe (ongeveer de beste bergbeklimmer die er is) is er niks bij. Nou is het klimmen op gebouwen en dergelijke niet echt te vergelijken met bergen, maar toch gaat het om het zelfde principe; klimmen. Wat Cole dus als geen ander kan. Er is dan ook geen gebouw in Empire City, en geloof me, Empire City heeft aardig wat gebouwen, waar Cole niet op kan klimmen. Over de grootte van de stad valt niet veel te discussiëren. Het is gewoon groot, punt uit. Nou kan je wel vergelijkingen trekken met bijvoorbeeld GTA, maar dat doe ik lekker niet. Uiteraard is het niet de bedoeling dat je per missie een bepaald gebouw moet beklimmen of iets dergelijks, maar juist zelf kan kiezen hoe of wat. Door het Free Roaming aspect dat in de game is verwerkt, krijg je een groots vrijheidgevoel. Er word hiernaast ook gebruik gemaakt van ‘zoektochten’ naar bepaalde voorwerpen, wat ikzelf altijd leuk vind.

Naast de vrije keuzes om te staan en te gaan waar je wilt, zijn er nog andere dingen waar de ontwikkelaar, Sucker Punch, aan jou de keuze laat. Namelijk de keuzes die je moet maken tussen slecht en goed (rood en blauw). Iedere keuze die je maakt heeft z’n gevolgen. Zo zie je hoe iedere kwaadaardige actie invloed heeft op de mensen om je heen. Zodra je kiest om slecht (gevreesd) te worden, zijn de burgers boos op je en gaan ze met stenen gooien. Pff, net alsof dat iets uitmaakt. En natuurlijk zie ik, een slechterik, dat als een perfecte gelegenheid om even wat burgertjes te elektrocuteren en/of te martelen. Want zeg nou zelf, als je met stenen gaat gooien vraag je er zelf om! Zo heeft het kiezen van de ‘goede kant’ ook zijn projecties, ofwel gevolgen, waardoor mensen je aanbidden als een “volksheld” of iets wat daar op lijkt. Dit alles heeft te maken met je ‘Karma’. Uiteraard heeft het kiezen van een kant ieder zijn voordelen. De slechte kant zorgt ervoor dat je er ruiger uit gaat zien en dat je met rode, in plaats van blauwe, elektriciteit ‘speelt’, wat in mijn ogen wreder is dan dat ‘liefdadige’ blauw. Daarnaast gaan de mensen ook tegen je protesteren of iets dergelijks, die jou de gelegenheid geeft om wat ruimte te creëren. Desalniettemin heeft de goede kant ook zijn voordelen; mensen aanbidden je, wat je een goddelijk gevoel geeft, en je krijgt XP voor het genezen van gewonde mensen.

De hele game draait eigenlijk om één personage; namelijk Cole. Deze elektrische spierenmassa oogt erg taai en ruig, wat eerlijk gezegd ook zo is, maar er zijn nog meerdere personages die invloed hebben op de verhaallijn. Een voorbeeld is Zeke, Cole’s vriend, een vervelende, irritante noch vriendelijke kerel die niet al te slim is. Merendeel staat hij eigenlijk alleen maar in de weg, maar hij is en blijft je vriend. En vrienden vergeven elkaar. Daarnaast heb je nog de lieftallige Trish, altijd bezig zieken te verzorgen etc. Alleen loopt de ‘relatie’ tussen Cole en Trish in de soep… de geëlektrocuteerde soep. Er is nog één iemand die ik het noemen waard vind: Sacha. De echte slechterik van het spel, die toch een soort van opwindend is (opwindend in meerdere manieren). Even als voorbeeld: “Hey schatje, ik heb je gemist. Nu ik je weer zie raak ik zooo opgewonden. Mmhhh… heerlijk.” (bedenk bij deze zin een soort van Kim Holland –achtig stemmetje). De paar keren dat je zoiets hoort tijdens de game, krijg je toch een soort van opkikkertje. Wat erg handig is, aangezien het soms emotioneel moeilijke momenten bevat (=sarcasme).

Om heel duidelijk te maken dat de bewonderenswaardige krachten super wreed zijn, moet ik dit nog even kwijt: WOW! Maar er is natuurlijk iemand nodig om al krachten op los te laten; de tegenstanders, het gespuis, tuig of hoe je het ook wilt noemen. Het is dan ook zeer goed van Sucker Punch dat er genoeg tegenstanders in de game verwerkt zijn (die op een gegeven moment toch weer terug komen). Het is daarentegen jammer dat de kunstmatige intelligentie niet al te hoog ligt op sommigen momenten. Alhoewel merendeel van de tijd alles gewoon perfect werkt, zijn er momenten waarop ik denk van: WTF! Een Reaper die in de rondte draait en totaal geen idee heeft wat die moet doen, is dan ook niet echt ‘gewoon’. Of eentje die twee minuten achter elkaar tegen dezelfde auto aan loopt te rennen, en dus geen stap verder komt. Waarschijnlijk kan je dit minpunt vatten onder minuscule ‘bugs’ of glitches’. Maar ja, wat boeit mij dat nou, ik heb elektrische krachten en ben niet bang ze te gebruiken tijdens een één of andere missie.

Over missies gesproken, de main-missies zijn uiterst vermakend en zorgen voor genoeg afwisseling. De optionele missies daarentegen, zijn wat minder. Aangezien het constant hetzelfde is en meestal niet echt vermakend. Er zijn bijvoorbeeld een aantal missies waarbij je een stuk of twaalf spionage apparaten op een gebouw moet slopen. En twaalf maal tien is 120; 120 van die kleine, roodglimmende apparaatjes. Het is leuk verzonnen en alles, maar zovaak hetzelfde doen is uitermate deprimerend in mijn ogen. Desalniettemin ZIJN optionele missies een zeer sterke keuze van Sucker Puch, want zonder deze missies zou de speelduur van dit geweldige spel uren en uren minder worden, waardoor de ‘funfactor’ drastisch naar beneden zou dalen.

Conclusie en beoordeling

InFamous voelt goed, als een krachtbron op de donkerste der donkere dag. Aangezien ik al van elektriciteit hield voor ik dit spel had, kon het ook niet anders. Sucker Punch heeft een [i]shocking[/i] product afgeleverd en kan trots op zichzelf zijn. Door de geweldige aspecten, zowel qua gameplay als verhaal, is inFamous een zeer goede game geworden. Jammer van die kleine minpuntjes waardoor het licht van deze game iets minder fel schijnt. Maar ja, hij schijnt nog fel genoeg om een zonnebril nodig te hebben.
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Speciale krachten en/of ‘moves’
  • Klimmen en klauteren
  • Free Roam aspect
  • Verhaal
  • Karma
  • Personages
  • Grote stad
  • Minpunten
  • Nederlands taal (als je nog niet wist dat dat veranderd kon worden)
  • Veel van dezelfde optionele missies
  • Kunstmatige intelligentie AI
  • Grafisch wisselvallig

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Best lachen dit met vrienden maar in je eentje niet echt boeiend.

  • Yippie? Nou het is leuk voor als je een paar vrienden thuis hebt. Alleen zou ik me hier niet mee kunnen ammuseren; dus het geld ook niet waard.

  • In mijn ogen een must-buy. Ik heb zo ontzettend veel plezier gehad op de PS2 versies van de game dus ik kan niet wachten tot hij op de PS3 komt :) .



    Leuke impressie overigens :) .

  • Misschien moet je bij Scene it eens op dezelfde harde schijf spelen dan heb je namelijk nooit dezelfde vragen;)

  • @Bjorn-B; houd toch je bakkes, jij bent echt te dom om te poepen!

  • Leuke game!

    Lachen, die ondertitels. Ze worden steeds leuker!



    Arthur van Vliet

    'Had alle vragen over soa's goed'

    Siem Valk

    'Is eigenlijk te dom om te poepen'



    Die waren geniaal xD






  • zolang je het multiplayer speelt lijkt het me leuk, maar alleen lijtk me niks aan

  • Kon ik maar spelen op me ps3, die staat in holland en ik zit tot augustus in Thailand voor me werk…. *snik* *snik*

  • Het lijkt me een leuke game om ooit eens te proberen, maar zelf aanschaffen… nee, dat gaat me toch iets te ver.

  • met de mogelijkheden die de ps3 heeft, verwacht ik veel.

  • vet voor de fans, vooral dat je de game steeds verder online kan uitbreiden, net als singstar, mooi systeem.

  • Lijkt me leuk, maar alleen in gezelschap van vrienden:)

  • Ik heb bij Scene it? nog maar een enkele keer een dubbele vraag gehad en ik heb hem best veel gespeeld. Zoals Bjorn al zei , zal wel liggen aan de Hdd.

  • Lache, leuk trouwens dat op de PS ook casual games veschijnen(singstar, buzz etc. en trouwens ook die Waggle ofzo)

  • vette game!!!:O

  • Hmm, Ik vind Buzz nou niet echt een van men favoriete games, het is wel de enige game die ik degelijk met men vriendin kan spelen XD

    @ Jaap; LOL, jouw reactie is echt geweldig! Lig echt in men broek te pissen van het lachen!! xD

  • Dit kan nog best lachen worden. Een toegankelijke game voor de PS3 is ook niet weg :).

  • Lachen!! Zkr voor kijken!!!

  • Kut op met buzz! Ik word er ziek van

  • Het is ook niet om op te eten!?

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren