1. Uncharted 2: Among Thieves (PS3)

Uncharted 2: Among Thieves (PS3)

Ik houd ervan om tijdens het spelen van games verrast te worden. In dat opzicht is het dan ook jammer dat ik al meer dan honderd games door de jaren heen heb mogen ervaren. Een ieder die dat voorrecht ook heeft begrijpt wel wat ik bedoel, games geven dan steeds vaker een bekend gevoel. Verrassende plotwendingen blijven uit en de gameplay is, op minimale wijzigingen na, vaak toch weer een voortzetting op wat je allang in je kast hebt staan. De eerste Uncharted game maakte het helemaal bond, die game plukte namelijk uit vele genres kleine gameplay onderdelen, om deze te verweven tot een zeer geslaagde combinatie van elementen. De game deed niets nieuws, maar de gemaakte combinaties zorgden voor een geslaagde game, met enkele kleine minpuntjes. Ondertussen is het twee jaar na het verschijnen van Drake’s Fortune en Naughty Dog komt nu op de proppen met Uncharted 2. Hopelijk voelt deze game niet aan als een goedkope voortzetting op mijn aardig vol geraakte gamecollectie.

Uncharted 2: Among Thieves, zoals de game voluit luidt, draait wederom om de avonturen van Nathan Drake. In dit deel wordt echter vanaf het begin een totaal ander beeld geschetst van de avonturier. Nathan behoort namelijk tot een groep dieven, die voor rijke kooplui goederen stelen uit bijvoorbeeld musea. Een van deze kooplui is opzoek naar een oud relikwie uit de tijd van Marco Polo. De jacht van Nathan en zijn kameraden loopt echter niet volledig over rozen en in plaats van triomfantelijk het museum uitlopen met het object, moet Nathan vluchten voor zijn leven. Dit is het startsein voor een verhaal vol van plotwendingen en avontuur. Een verhaal dat wordt vertelt aan de hand van prachtige cut scènes, waarbij het principe kort maar krachtig altijd blijft gelden. Waar in de eerste Uncharted het verhaal op veel momenten nogal aan de oppervlakte bleef, gaat het in het tweede deel een stuk dieper, waarbij zelfs een emotionele band met de personages opgebouwd wordt. Het meest interessante aspect van dit verhaal is de driehoeksverhouding tussen Nathan en twee andere personages, ik kan hier niet al te diep op ingaan in verband met spoilers, maar het is absoluut de moeite waard om de game serieus door te spelen.

Het moet gezegd worden, de toon van Uncharted is ook een stuk serieuzer geworden. In deel één was Nathan vooral de onverslaanbare held, eentje van het type dat nooit de fout in zou gaan. Dat is echter met de komst van het tweede deel wel veranderd. Gezien het feit dat het verhaal in het begin niet chronologisch verloopt (de eerste scène die je als speler speelt, is niet de eerste uit het verhaal), krijgt de speler direct te maken met Nathan als mens. Hij ligt bebloed in een treinstel en balanceert letterlijk en figuurlijk op het randje van de dood. Na het spelen van deze scène zijn er voor de speler dan ook enkele dingen duidelijk; Uncharted 2 is een stuk filmischer dan haar voorganger. Met regelmaat zal de gameplay even een halt toe worden geroepen en gebeurd er op het scherm iets enorm flitsends, zoals in elkaar stortende gebouwen en ontploffende wagens. De game weet dit echter zo goed te timen dat je als speler het gevoel krijgt: “Heb ik dit nou zojuist allemaal in werking gezet?”.

Het zijn die momenten die het verhaal van Uncharted 2 een extra laag bezorgen. Feit blijft echter dat men met een goed verhaal niet direct een goede ervaring overbrengt. Daarvoor is namelijk meer benodigd, goede gameplay. In de basis is de gameplay gelijkwaardig aan die uit het eerste deel. Nathan is nog altijd de man van de verre sprongen en bizarre klimpraktijken. Dit is in deel twee nog verder uitgewerkt en met enige regelmaat kun je dit avontuur met recht erg over de top noemen. Het wordt echter nooit zo erg dat je als speler er een slecht gevoel bij krijgt. De hele sfeer draagt namelijk bij aan het over de top gehalte van deze game. Hetzelfde geld voor de vuurgevechten, ook in dit opzicht is er weinig veranderd ten opzichte van het eerste deel. Nog altijd werkt de besturing uitermate bevredigend en is het scala aan wapens meer dan voldoende en goed gevarieerd. Wanneer de speler niet bezig is met schieten of het vertonen van acrobatische toeren, dan is hij waarschijnlijk een puzzel aan het oplossen. Het is jammer dat er in dit deel vrij weinig puzzels zitten. Wat daar ook niet positief aan bijdraagt is dat de puzzels enorm simpel zijn. Mensen die dus opzoek zijn naar een uitdagende puzzelavonturen game, doen er goed aan deze in de rekken te laten liggen.

Het gebrek aan (uitdagende) puzzels is helaas niet het enige gameplaytechnische gebrek aan Uncharted 2. Zo vertelde ik al over Nathan die de meest bizarre sprongen kan maken en regelmatig van hoogtes naar beneden springt en de val dan prima doorstaat. Dit kan echter alleen als het de game uitkomt. Vaak genoeg gebeurd het namelijk dat je als speler een prima geveltje ziet om aan te hangen, op een afstand die Nathan eerder in de game allang getopt heeft. Wanneer je als speler echter de sprong waagt komt Nathan niet verder dan een halve meter, voordat hij naar beneden duikelt en doodvalt. Andersom werkt dit principe ook, als de speler denkt zich te kunnen laten vallen van enkele meters omdat dat een paar muren daarvoor ook kon, maar de game verwacht het niet, dan valt Nathan gewoon dood neer. Zo zijn er wel meer momenten waarop je als speler onnodig het loodje legt. Dit omdat de vijanden erg apart reageren op bepaalde kogelinslagen. Zo zijn er vijanden zonder enige vorm van hoofdbescherming, die gewoon een of twee headshots overleven. In dat opzicht zijn de vijanden dus behoorlijk sterk en uitdagend te noemen. Schijn kan echter bedriegen, want op verschillende punten in de game is er de mogelijkheid om jezelf als sluipmoordenaar door de omgeving te werken. Verwacht echter niet de kwaliteit die je in andere sluipgames aantreft. Nathan kan namelijk naast een tegenstander gaan zitten, zonder dat deze doorheeft dat Nathan aanwezig is. Dit zijn echter kleine smetjes op de verder prima (niet lettend op de puzzelfrequentie) gebalanceerde gameplay, want als je net denkt dat je wel even genoeg geschoten hebt, dan biedt zich het volgende klauterwerk alweer aan.

Als je dat kunt ontdekken tenminste, want ondanks dat het een game is die niet wil dat alles wordt voorgezegd, gaan de makers daar soms veel te ver in. Ik snap dat een game als deze verwacht dat de speler zelf veel nadenkt, maar op sommige punten laat de game echt te veel aan de speler over. Op dit soort momenten, waarop je bijvoorbeeld overspoeld wordt met bijna onverslaanbare vijanden, moet je dan uit proberen te vogelen hoe je precies moet wegkomen en wat de bedoeling is. Moet ik ze nu doodschieten of moet ik vluchten? Nu ben ik niet een gamer die zich daaraan ergert, het is zelfs fijn om af en toe zelf flink te zweten om een uitweg te vinden. Deze game slaat echter op enkele punten soms een beetje door ten opzichte van de rest van de game. Ik zou dat ook geen puzzels willen noemen, maar uitdagend speurwerk.

Het vele klimmen en klauteren brengt Nathan op een heuse wereldreis, langs onder andere Borneo en Tibetaanse dorpjes. Al deze locaties zien er werkelijk oogstrelend uit, hoewel gezegd moet worden dat de details soms een beetje tegenvallen. De grafische kracht van Uncharted 2 zit vooral in de kleinere locaties, zoals de beruchte eerste scène in een treinstel. Wat de makers op dat soort momenten uit de engine weten te persen is ongelooflijk mooi en ziet er bijna uit als een animatiefilm uit Hollywood. Natuurlijk zijn de grotere locaties niet lelijk, verre van dat zelfs, maar de eenzame klasse van de kleinere ruimtes laat de rest wel verbleken. Naughty Dog heeft zichzelf bewezen als een meester in het omgaan met deze engine. Werkelijk waar alle soorten locaties, van besneeuwde bergen tot jungles en tempels, zijn allemaal zeer fraai gedecoreerd. Bovenop de al sfeervolle locaties komt de heerlijke soundtrack. Enkele nummers zijn rechtstreeks overgenomen uit deel één, maar de rest klinkt fris en superieur aan alle soorten ingame muziek die ik ooit heb gehoord. Als we praten over de ultieme ingame sfeer, dan praten we over Uncharted 2.

Het is dan ook jammer dat die technische hoogstandjes niet verder zijn doorgevoerd op de game zelf. Ondanks dat de game enorm uitdagend is en er voldoende replaywaarde is in de vorm van het zoeken van schatten en dergelijke, vallen er nog wel een aantal steekjes. Zo vallen de technische prestaties op het gebied van framerate controle soms een klein beetje tegen. Ondanks dat het heel weinig voorkomt, is het mij wel eens overkomen dat ik bijvoorbeeld op een plank sprong, waarna Nathan in de lucht naast de plank bleef staan. Nogmaals, het gebeurd erg weinig en het is absoluut geen reden om de game te laten liggen, maar het is wel jammer. Hinderlijker zijn echter de laadtijden bij het opstarten van de game. Deze zijn namelijk echt niet te harden. Het duurt enorm lang voordat je als speler eenmaal in het hoofdmenu bent aanbelandt, om vervolgens nog te moeten wachten tot de game is geladen. Ben je eenmaal ingame, dan gaat alles enorm snel en voortvarend, maar de continue wachttijd bij het opstarten is erg jammer.

Het singleplayer avontuur zal de speler ongeveer tien tot vijftien uur bezig houden, afhankelijk van de moeilijkheidsgraad en game ervaring. Een tweede speelronde is zeer aan te raden en om alle schatten en dergelijke op eigen benen te vinden zal de speelduur toch al snel rond de dertig uur komen te liggen. Hier houdt het echter niet op, want Naughty Dog heeft gekozen om ook een online multiplayer in de game te verwerken. In deze multiplayer speel je met maximaal tien menselijke tegenstanders speltypen die we eigenlijk allemaal al kennen, zoals Death Match of juist een spel waarbij je als team een bepaald doel moet bewerkstelligen, zoals het innemen van een bepaalde positie. De game ondersteunt ook een coöp modus voor maximaal drie personen. Deze is niet extreem uitgebreid, maar wel erg vermakelijk indien je speelt met de juiste mensen. Gewerkt wordt met ervaring om te levelen en zogenaamde “boosts” te kunnen aanschaffen, die jouw personage versterken, deze boosts koop je met geld dat je door de game te spelen verdient. Deze multiplayer brengt geen revolutie, maar sterk mapdesign, voldoende wapens en een fijne sfeer, maken ook deze modi tot de moeite waard. Hoewel de kwaliteit van de singleplayer nooit wordt geëvenaard.

Conclusie en beoordeling

Uncharted 2 is een prima voortzetting van een sterk eerste deel. De gameplay is beter gebalanceerd, hoewel meer en uitdagendere puzzels zeker welkom waren geweest. De singleplayer is stukken meeslepender en emotioneler dan haar voorganger, wat mede komt door de sterke filmische capaciteiten en de prima sfeer. Deze sfeer wordt nog eens extra in het zonnetje gezet door de sterke soundtrack en fenomenale graphics. Daarbij komt ook nog dat Naughty Dog door de toevoeging van een multiplayer en een langer verhaal, de replaywaarde wat heeft weten op te krikken. Het is dan ook jammer dat er enkele naar smakende minpuntjes aan deze game zitten, zoals Nathan die het ene moment alles kan en het andere moment nog geen meter kan springen. Ook de bij vlagen teleurstellende A.I. doet de game geen goed, evenals de vijanden die headshots overleven en gewoon doorvechten. Gelukkig komen deze dingen sporadisch voor en is Uncharted 2: Among Thieves met recht een topper.
83
Score
830
Score: 830
  • Pluspunten
  • Grafisch fenomenaal
  • Heerlijke soundtrack
  • Goed gebalanceerde gameplay
  • Degelijke multiplayer
  • Goed verhaal
  • Uitdagend
  • Replaywaarde
  • Variatie in gameplay en locaties
  • Filmisch karakter van de game
  • Minpunten
  • Soms kleine framerateproblemen
  • Lange laadtijden bij opstarten
  • Bij vlagen teleurstellende A.I.
  • Vijanden overleven soms headshots
  • Game bepaalt wanneer Nathan iets wel of niet kan
  • Weinig puzzels
  • Game is soms te onduidelijk

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Denk niet dat ik hem downloaden ga. Zou ik normaal denk ik wel doen - leuke games checken is altijd tof - maar ik droom nog steeds. GTA IV krijgt van OXM UK een 10 uit 10, en ik kan momenteel echt nergens aan denken… Maar mensen die UaW tof vinden: succes en veel plezier ermee :).



    O, en trouwens Siem: ''Universe at War kwam vorig jaar al eerder uit voor de PC'' is fout op verschillende vlakken. Ten eerste zeg je iets dubbelop en ten tweede kwam de game volgens jullie database gewoon dit jaar uit :D.

  • ben al een tijdje klaar met rts games, ga ook deze dus niet uitproberen

  • Doet me helemaal niks :P

  • Dit is wel geinig. Ga ik toch maar eens proberen.

  • ga ik toch maar ff proberen denk ik…:)

  • zou hem graag willen downloaden, maar helaas is min xbox nog steeds in duitsland..

  • @WiiZzhole



    Is die recensie van GTA IV wel echt? Ik heb hem net ook gelezen. Mijn mond viel open van wat ik daar las… Dat kan gewoon niet waar zijn… Toch? =O

  • @freestyleforce… staat hij op internet die recensie of heb je het blad gekocht?…

  • Hij staat op internet, en wel hier ;)

  • vet gelijk ff checke

  • Cool spel, ik heb hem voor de PC en hij is heel wreed!

  • Schijnt een slechte game te zijn, maar wanneer ik weer eens op Xbox live kan ga ik het even proberen.

  • Woahhhh Alienzz

  • Lijkt mij zo'n flikker-hoerige-kut-klote game XD

  • @ Artixent:



    Niveau daalt naar gamer.nl-niveau

    btw…taalgebruik doet voorkomen dat je óf op de basisschool zit,

    of dat er brain damage in het spel is.



    Erg overdreven om zo te reageren…




  • download ik nog wel is een keertje…:)

  • Zulke spellen moet je gewoon op de PC spelen…

  • En zo wordt een nieuwsbericht ondergesneeuwt door nieuwe van de almachtige GTA xD

  • gelijk ff downen heb GTA IV toch nog niet op men deurmat liggen

    @ 4% :D

  • ht is niet egt super of zo

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren