1. Risen (PC)

Risen (PC)

Ergens op de zuidkust van een tegenwoordig onbewoond eiland in de Stille Zuidzee is nog steeds het graf te vinden van Joopie, de onfortuinlijke avonturier. De legende gaat dat hij een bijzonder goede zwaardvechter was en dat hij zelfs de verloren kunst van magie kon beoefenen. Zijn einde was echter triest. Hij werd zwaar verwond door een eekhoorn waarna hij letterlijk door de grond zakte.

Bovenstaande klinkt misschien erg flauw maar het was in Gothic 3, de vorige RPG van ontwikkelaar Piranha Bytes, meer regel dan uitzondering. De Gothic serie had, vooral in Duitsland, de jaren daarvoor een ijzersterke reputatie opgebouwd maar met het derde deel ging het helemaal fout. Het spel had bakken met sfeer en een geweldige soundtrack maar had een absoluut beroerd vechtsysteem dat totaal geen balans bevatte. Zo kon je dus letterlijk en figuurlijk door een eekhoorn worden afgeslacht als deze zin had om een spam aan aanvallen op je te gooien die dan niet ter pareren waren. Daarnaast duurde het meer dan een jaar en een community patch verder van een gigabyte groot voordat het spel redelijk speelbaar was en je dus niet elke vijf minuten meer door de grond heen zakte. Waarschijnlijk was dit voor uitgever Jowood de druppel en die zette de ontwikkelaar dan ook bij het spreekwoordelijke straatvuil. Uitgever Deep Silver, bekend van spellen die een hoog ‘net-niet’ gehalte bevatten, pikte de Duitse piranha’s op en zette ze aan het werk op een onofficiële nieuwe Gothic. Aangezien de merknaam nog steeds bij Jowood ligt welke nu zelf aan het werk is aan Gothic 4 Arcania, moest er worden gezocht naar een nieuwe titel. Het resultaat daarvan is Risen.

Risen is een typische Duitse RPG dat zich op een realistisch vormgegeven vulkanisch eiland afspeelt. Dit houdt dus in dat de wereld niet zo veel verschild van de onze en dat je veel minder spierballengeweld zult tegen komen dan in andere, veelal Amerikaanse RPG’s. Het is dus allemaal redelijk rustig en langzaam. De start van het spel is redelijk standaard. Je karakter lijdt samen met een niet al te lelijke dame schipbreuk op een tropisch eiland. Samen met haar baan je een pad door de jungle waarna je bij een klein huisje even snel de basis van het spel uitgelegd krijgt. Hier komen we meteen aan bij een heel groot pluspunt maar ook een behoorlijk groot minpunt van Risen. Zo wordt je na deze korte tutorial compleet los gelaten om te doen en laten wat je wilt. Er zijn verschillende facties op het eiland te vinden waarbij je je kunt aansluiten. Zo heb je een afgeleide van de Inquisitie uit de middeleeuwen en de bandieten. Echter, als je eenmaal bent aangesloten bij een bepaalde factie kan je niet meer terugschakelen naar de ander. En hier komen we bij een groot minpunt van Risen namelijk het feit dat er niets of nauwelijks iets wordt uitgelegd. Zo dacht ik bijvoorbeeld gedurende de eerste twintig uur dat je de locaties waar de opdrachtgevers je naar toesturen zelf moest uitvogelen. Het spel heeft namelijk een bijna identieke interface aan Gothic 3 en daar moest je dit ook. Echter, plotseling vond ik het kopje ‘Quest-Map’ en daar stonden ineens alle locaties waar ik naar toe moest handig aangegeven. Enkele bonzen met het hoofd op het toetsenbord later kom je dan tot de conclusie dat de tutorial dramatisch ondermaats is, zelfs voor een ouderwetse RPG.

Waar we Risen wel een dikke pluim voor moeten geven is de prachtige sfeer die er rond het eiland hangt. Daarom was het totaal geen straf om niets van de eerder genoemde Quest-map af te weten aangezien je constant bezig was om de wereld te aanschouwen. Zo kent Risen net zoals zijn eerdere Gothic oervaders een volledige dag en nacht cyclus. Het is adembenemend om de stralen van de opkomende zon door de bomen te zien schijnen. Hierdoor druipt het spel over van de sfeer. Dit is ook te danken aan de sublieme afwerking van de spelwereld die deze keer gelukkig niet vol zit met bugs. Aan elk hoekje is wel aandacht besteed en elk bos spoelt bij wijze van spreken over van de ingrediënten en plantjes die je kunt oppikken om vervolgens te gebruiken in een toverdrankje. Helaas kan hetzelfde niet gezegd worden van de texturen van de karakters zelf. Deze moeten het echt afleggen tegen de huidige norm. Gelukkig draait het spel daarentegen op een redelijke grafische kaart rond de 50 frames op maximum wat echt een bijzonder goede prestatie is voor wat je op het scherm te zien krijgt. Ik kreeg dan ook de indruk dat Piranha Bytes eindelijk eens tijd heeft genomen om de meeste fouten in de code te repareren voor het daadwerkelijke spel op de markt te gooien. Helaas heeft de ontwikkelaar hierdoor wel een concessie moeten doen. De speelwereld is namelijk bij lange na niet zo groot als in Gothic 3. Het feit dat er weinig bugs in het spel zitten maakt dit echter wel enigszins goed.

Aansluitend op het detail van de spelwereld zijn de quests die je kunt ondernemen. Deze zijn namelijk bijzonder talrijk. Een groot aantal van de karakters die je tijdens Risen tegenkomt hebben taken die gedaan moeten worden. Dit begint redelijk simpel zoals het letterlijk en figuurlijk oppikken van een oogst. Niet echt bepaald de opdrachten waarover legendes worden geschreven. Na ongeveer tien uur spelen kreeg ik echter mijn eerste serieuze opdrachten. Zo had ik uiteindelijk gekozen om van de Inquisitie lid te worden om zo een meester te worden van de staf en magie. Wat volgde was een bijzonder aangename verzameling van quests waar je langzaam je training voltooide door verschillende opdrachten uit te voeren voor de leermeesters. Aan het einde kreeg ik een mooi harnas, wapen en nieuwe skills waarna ik hoofdstuk één had voltooid. Na zo’n tien uur ploeteren had ik dus pas het eerste van in totaal vier hoofdstuk voltooid. Het duurt dus nogal een tijdje voordat je echt serieuze opdrachten kan gaan uitvoeren. Na het eerste hoofdstuk gaat het allemaal wel een heel stuk sneller maar bliksemsnel gaat het zeker niet. Dit kan als een minpunt worden gezien door de ‘casual gamer’ die liever snel actie ziet. Persoonlijk vond ik dit echter prettig aangezien er tegenwoordig veel te weinig echte RPG’s uitkomen waarbij je hard moet werken om een sterk karakter te maken. Risen onderscheidt zich hierdoor dus van de rest door niet echt toegankelijk te zijn maar wel erg uitgebreid en diepgaand. Daarnaast is de speelduur ook meer dan behoorlijk. Zo kan je het spel in ongeveer dertig tot veertig uur uitspelen maar daarna heb je pas de helft gezien. Als je echt alles uit Risen wilt halen zal je zo’n tachtig uur zoet zijn wat meer dan behoorlijk is.

Een veelgehoord minpunt van de gehele Gothic serie was het feit dat het vechtsysteem elke keer weer knudde was met als dramatisch dieptepunt wederom Gothic 3. In Risen is dit helaas niet anders. Er is gelukkig wel wat verbetering merkbaar. Kon je in Gothic 3 nog de eindbaas verslaan op Level 1 door constant te button bashen, in Risen zal je dit absoluut niet lukken. Daarnaast is het vechtsysteem ook een heel stuk uitdagender. Je kunt aanvallen van de vijanden pareren door je wapen of schild omhoog te houden met de rechter muisknop. Aanvallen gebeuren dan weer met de linkerknop in combinatie met één van de ingestelde richtingtoetsen. Dit doet de vijand echter ook en gevechten tegen menselijke karakters ontaarden dan ook snel in een cirkelen. Mooi is dan weer dat door dubbel te drukken op één van de richtingtoetsen je snel even langs de vijanden kan springen waarna je hem of haar in de rug kan hakken. Het is redelijk gedaan en hier zit dan ook niet het probleem. Het grote probleem met het vechtsysteem in Risen ontaard zich als je vecht tegen dieren en andere niet menselijke vijanden. Deze hebben namelijk helemaal geen boodschap aan je schild of wapen. Je kunt pareren wat je wilt maar ze zullen bijna altijd dwars door je parry heen gaan en je dus verwonden. Wat het dan nog erger maakt is dat zij af en toe twee keer achter elkaar aanvallen. Hierdoor verlies je dus een behoorlijk percentage van je gezondheid zonder dat je hier veel aan kan doen. Dit is bijzonder irritant als je net begint aangezien de vijanden in de eerste paar uur voornamelijk bestaan uit wolven en andere dieren. Ook het vechten tegen meerdere vijanden is een regelrecht drama. Het enige wat je kunt doen om hier enigszins heelhuids uit te komen is om de vijanden uit elkaar te houden. Ondanks dit alles zul je zeer regelmatig een oude save moeten ophalen om het opnieuw te proberen. Wees dus gewaarschuwd mocht je Risen gaan spelen, de buren zullen wakker liggen van je scheldtirades.

Conclusie en beoordeling

Met Risen is het ontwikkelaar Piranha Bytes gelukt om het Gothic 3 debacle achter zich te laten. De wereld is prachtig om te verkennen en de mogelijkheid om zelf je eigen pad te kiezen in de wereld zorgt voor een enorme berg met replay-waarde. Risen is absoluut niet voor iedereen geschikt. Daar is het gewoon te traag en te moeilijk voor. Ben je echter een liefhebber van ouderwetse RPG’s, dan moet je Risen gewoon halen. Het najaarsoffensief moet nog beginnen maar met Risen hebben we zeker één van de beste RPG’s van het jaar te pakken.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Afwerking van de wereld
  • Sfeer
  • Grafisch
  • Lange speelduur
  • Enorme replaywaarde
  • Minpunten
  • Nog steeds beroerd vechtsysteem
  • Textures van de karakters
  • Slechte tutorial

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • 15 seconden laadtijd is toch niks…

  • @ trig: Ligt er aan hoe vaak die laadtijden voorkomen hé ;)

  • Hopelijk worden alle instalaties optioneel in de toekomst. @Trig Sarcasme?

  • Mja, wat is korter dan precies. Als je een half uur moet installeren en het scheelt gemiddeld 3 seconden en je laat daar een beetje je fantasie op los en gaat een beetje rekenen, dan zou je straks nog kunnen beargumenteren, dat je op basis van je berekening tot de conclusie bent gekomen, dat het verstandiger is om niet te installeren, aangezien het maar 24 minuten kost aan wachttijd om de game uit te spelen… ;)

  • fuun @ ConAir!

    En hey!! WTF hebben we hier! ik wist niet dat dit me manga te maken had, mss moet ik deze game wel eens in het oog beginnen te houden! :)

  • Dit moeten we meer zien als we kunnen instaleren.

    Ik wil zelf kiezen of ik wil instaleren of niet.

  • @ ConAir



    Dan ben je nog beter af. Want bij een install kan je weg lopen. Bij een laad tijd ga je niet weg lopen.

  • tis aan de gamer de keus dus wat iemand fijner vindt als je je controller moet opladen is een half uurtje ideaal

  • beter! ik haat dat installeren.

  • Weinig optioneel aan als je de beste game ervaring wil.

  • ik vind het installeren bij sommige games wel oke maar liever niet idd

  • Instaleren!

  • Weer SEGA met een spel waar bij je iets kan installeren? Valt me wel op…

  • Wel fijn dat je niet per se moet installeren, maar het liefste zou het helemaal niet nodig zijn.

  • Simpel: installeren die hap.

  • installeren dussss

  • Installeren lijkt me het fijnste…

  • eigenlijk zou je overal de mogelijk moetten kunnen hebben om te installeren

    , want het kan toch handig zijn

  • Gelukkig kun je hier gewoon een keuze maken.

  • Ik heb helemaal geen problemen met laadtijden rond de 15 seconden. Dus ik ben blij dat je zelf kan kiezen of je deze game wel of niet installeert.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren