1. Alone in the Dark (Wii)

Alone in the Dark (Wii)

“How the mighty have fallen.” Deze uitspraak wordt meestal gebruikt om uit te drukken hoe een krachtig persoon zijn macht heeft verloren en hulpeloos moet toezien hoe iemand anders zijn macht overneemt. Soms zelfs met betere resultaten. Dit geldt voor zoveel onderwerpen, waaronder videogames. Videogames kunnen op een bepaald punt worden geprezen voor hun toevoeging aan het genre, om op een ander punt te worden verguisd wegens gebrek aan vernieuwing of verkeerde beslissingen qua ontwikkeling. Alone in the Dark is inmiddels een slachtoffer hiervan geworden. Het was ooit één van de grondleggers van het horror-genre, om telkens af te zwakken. De vorige titel in de reeks “The New Nightmare” was zeker aardig. Maar de nieuwste telg is een gedrocht dat nooit het levenslicht had moeten zien. Of met andere woorden: die had zeker alleen in de duisternis mogen blijven.

Atari word binnenkort een label onder Bandai-Namco Games, maar vorig jaar kon er toch weer gesproken worden van een Atari-tje. De geplaagde publisher heeft tot in den treure het nieuwe avontuur van Edward Carnby gehypet en deed voorkomen alsof de game een fantastische game ging worden. Typisch PR geblaat en de gemiddelde mens weet daar doorheen te kijken, maar toch keken velen met grote interesse naar deze nieuwe AitD. Zelfs die strakke Collectors Edition ziet er zeer appetijtelijk uit. Behalve dat ziet de game er zelf goed uit en er zijn een paar boeiende elementen te vinden qua gameplay. De grap is dat de inhoud van de Collectors Edition boeiender is dan wat de game te bieden heeft. De hele hype die Atari heeft gegenereerd... is een leugen. Technisch gezien is er zo veel mis met de game en ook op andere vlakken schiet het tekort.

Neem nu het begin van de game. De speler wordt wakker en hoofdrolspeler Edward Carnby heeft geen idee wie hij is. Na wat gesprekken te horen van blijkbaar gewapende mannen en het constant knipperen met zijn ogen moet Carnby al gauw zijn eigen weg volgen. Na een frustrerende afdaling met een brandblusslang wordt de speler geleid naar een ruimte waar ieder moment een enorme brand kan ontstaan. Vast zitten in een kantoor complex, de vlammen klaar om de huid van Carnby’s vlees te branden, wat kan er meer mis gaan? Een deur die niet opengebeukt wil worden. Op het eerste gezicht lijkt dit een zeer simpele taak, zeker met een zware brandblusser als stormram. Vreemd genoeg wil de houten(!) deur niet meewerken. Tweederde van de deur verdwijnt snel, maar het laatste stukje wil maar niet kapot. Hoe vaak er ook op gehamerd wordt. Uiteindelijk lukt het Carnby om die vervloekte deur weg te werken, maar daarvoor moet hij wel de raarste dingen proberen. En dit soort momenten zijn vaker te vinden in de game. Het klopt gewoon niet: de game zelf zit vol met bugs, om de controls even buiten beschouwing te laten.

Nu scheelt het wel dat de muziek tijdens deze segmenten niet storend is. Sterker nog, de muziek is waarschijnlijk het hoogtepunt van de hele game. Prachtige muziek, uitgevoerd door een koor dat de sfeer prachtig probeert uit te drukken. De soundtrack cd is dan ook om te smullen voor de Collecters Edition-kopers onder ons. Ingame aan de andere kant, weet de muziek je niet af te houden van de frustrerende gameplay. Het is werkelijk onvoorstelbaar hoe Atari deze game heeft goedgekeurd om in de winkels te leggen. De 360-versie was op zijn zachtst gezegd al vrij frustrerend, maar de Wii-versie weet daar zelfs een schepje bovenop te doen. Het besturen van Edward terwijl hij loopt gaat nog, maar daar is ook alles mee gezegd. Het gooien of gebruiken van items is een ware hel. Objecten waarop gericht wordt, lijken totaal niet te reageren. Daarnaast moeten sommige items gebruikt worden vanuit een first-person-view, waarmee het richten van de Wiimote pointer gemoeid gaat. Het werkt niet. Het richten van een vuurwapen, het licht van een zaklamp laten schijnen op de juiste plek... de speler moet een hele rustige hand bezitten, wil hij enige controle over de zaak behouden.

Over items en besturen gesproken: deze dienen aangewezen te worden vanuit de vele jaszakken die Edward heeft. Dit is het itemscherm, maar het openmaken ervan is dramatisch. Met de Wiimote en nunchuk is een subtiele beweging nodig, alsof er daadwerkelijk een jas open gemaakt moet worden. Origineel als het is...het werkt voor geen meter. Verscheidene pogingen zijn er dus nodig om een itemscherm te openen. Tijdens die pogingen zal de gemiddelde speler het gevoel ook hebben alsof ze aan het oefenen zijn om s’werelds slechtste potloodventer uit te hangen. Op de besturing is vrij veel aan te merken, maar ook het doel in de game is ver te zoeken. Er is natuurlijk een verhaal en dat ontrafelt zich naar mate Edward stukjes van zijn geheugen terug krijgt, maar het is gewoonweg niet interessant. Hoe kan een game die zich afspeelt in New York, waar het kwaad opeens los komt en waar iedereen voor zijn leven moet vechten, niet boeiend zijn? Er is zelfs een gedeelte waarin de speler moet rond banjeren in Central Park en het is allemaal zo matig uitgewerkt. Niet alleen de beleving, maar ook het grafische gedeelte is te verwaarlozen. Nergens in de game heb je het gevoel dat er daadwerkelijk in New York wordt rondgedwaald. De spannende samenvattingen die voorbij komen voordat de speler verder gaat met de game, zijn in feite spannender dan de game zelf.

Dat is best een interessante functie, maar wederom is er sprake van een goed idee, maar waanzinnig slecht uitgevoerd. Denk aan een gemiddelde tv-serie: voordat ze beginnen aan een nieuwe aflevering komt er een kleine samenvatting van wat er de vorige aflevering is gebeurd. Zo werkt het ook in Alone in the Dark en dat geeft de game in eerste instantie een goed gevoel mee. Het probleem is... Alone in the Dark is uit te spelen door alle samenvattingen te kijken en men kan al direct door naar het eindgevecht. Het is dus mogelijk om de game binnen een halfuur uit te spelen. Eigenlijk is dat wel aan te bevelen, maar het is gewoon een rare mogelijkheid die eigenlijk een game direct minder uitdagend maakt. Vooral in zo’n slecht product zoals dit zullen spelers na de zoveelste dramatische speelervaring gewoon bepaalde levels overslaan. Eerlijk gezegd heb ik er ook gebruik van gemaakt. Na de zoveelste aanvaring met onduidelijke doelen binnen de game en het verschrikkelijke besturen van een auto, kon ik het niet meer opbrengen om verder te spelen. Het enige wat overblijft is... ongeloof. Het ongeloof dat er tegenwoordig ontwikkelaars zijn die dit soort zooi de markt opgooien.

Alsof dat nog niet het ergste is, claimt Alone in the Dark een horror game te zijn. Als met horror bedoeld wordt de angst om een slechte game te spelen, dan is het zeer goed gelukt. Natuurlijk was dat nooit de bedoeling, maar de game is totaal niet eng. Op zich is dit een prestatie te noemen, maar het is eerder betreurenswaardig. De muziek maakt het enigszins goed, maar zoals gezegd: het helpt de sfeer niet. Andere aspecten die niet meehelpen, zijn de monsterlijke tegenstanders. Vijanden in de vorm van een soort zombie-achtige figuren tot demonische monsters zijn zo vreselijk dom. De A.I. lijkt dan ook afkomstig te zijn uit het begin van de jaren ’90 en deze merken Edward pas ook op wanneer hij vlak voor ze staat. Daarnaast zijn het ook nog eens enorme watjes en vormen ze ook geen uitdaging. Sommige vijanden proberen dreigend te zijn, maar uiteindelijk is de echte vijand de belabberde besturing in combinatie met de zwalkende camera. Die laatste is ook een bron van ergernis en de neiging is dan ook groot om het schijfje te verbannen naar de diepste krochten van de kast. Dit laat in combinatie met zeer fletse Playstation 2-achtige graphics zien dat Alone in the Dark op de Wii een wanproduct is.

Conclusie en beoordeling

Alone in the Dark is waarschijnlijk de slechtste game die ik in jaren heb gespeeld. Het enige goede wat de game heeft gedaan is dat het mij heeft laten beseffen wat een slechte game inhoudt en dat ze dus nog bestaan. Daarom moeten er ook niet teveel woorden vuil gemaakt worden aan deze beschamende vertoning. De enige mensen aan wie deze game leuk kunnen vinden zijn massochisten die ervan houden om zichzelf te pijnigen door slechte games te spelen. Of gamers die games kopen vanwege een zeer gave soundtrack.
3
Score
30
Score: 30
  • Pluspunten
  • Gave soundtrack
  • Samenvattingen tot op zekere hoogte
  • Minpunten
  • Slechte gameplay
  • Fletse PS2 graphics
  • Horror game die niet eng is
  • A.I. vijanden dramatisch
  • Saaie ervaring

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • ziet er niet goed uit!

  • Het zet er wel leuk uit in in iedergeval.

  • Die graphics lopen erg achter.

    Ik vind het echt niet mooi gwwn.

  • man die graphics zijn zo crappy

  • ik zag ook ff een teazergun voor bij komen, het is danb grafish niet zo mooi als GTA4 maar wel meer humor en dat vind ik belangrijker

  • Erg leuke trailer, maar het ziet er hier nog minder uit dan

    Saints Row 1. Het komt wel goed, het word vast wel mooier.

    Wapens zijn vet, net als de voertuigen en dergl.

    Die shock paddles zijn vet, je kan 2 uzi's !!

    Ga deze zeker kopen !


  • @rickje9



    meeste videogames zijn niet echt..als je echt wilt ga dan in 1 van die nare buitenwijken van New York lopen met je veel te neppe opmerking…slaat nergens op als je echt wilt moet je ook geen videogames spelen. Deze game probeert ook niet realistisch te zijn, het neemt GTS en de straatcultuur met een knipoog.



    Shock paddles lol geniaal gewoon…hopelijk zeg de caracter ook iets in de zin van ….CLEAR!!!!


  • Heeft veel weg van die GTA mini trailers

  • je moet niet gta IV vergelijken met SR2, het zijn totaal verschillende games in hetzelfde genre…:S



    OT: echt een grappige trailer! die wapens zijn echt ook zo vet! evenals de voertuigen, vooral de helicopter en het vliegtuig! deze ga ik zeker kopen met gta IV

  • hahahaha. Dit is echt lol. Heb meer en meer zin in deze game gekregen. Zeg, hek die wapens eens, wtf d-zijndatvoor een joekels zeg!

  • Goeie trailer. GTA is toch overhyped, doe mij deze maar. Maar hij komt niet op de Wii *huilhuilhuilhuilhuilhuilhuil*

  • Ik denk dat SR2 even goed gaat worden als GTA IV, alleen dan op hele andere details en dingen etc. Ik ga deze zeker halen, en die Shock Paddles zijn echt vet! :P

  • Lijkt nog veel op deel een vind ik.

  • Dit spel wordt echt, TE vet!

  • Die defribillator (ofzo?) is cool xD

  • BWAHAHAHA

  • Er staat dat ie ook voor de PC uitkomt, daar had ik dus nog helemaal niet van gehoord 0.o



    Nou klinkt deze game dus wel ineens interessant =D

  • echt super grappig filmpje!!:D:D:D

  • Nou voor humor ga ik wel naar de Comedy club in GTA4.

  • grappig filmpje.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren