1. Fire Emblem: The Sacred Stones (GBA)

Fire Emblem: The Sacred Stones (GBA)

Schaakmat! roept mijn tegenstander. Ah nee weer verloren... Zo spendeerde ik de meeste dagen bij de schaakclub. Een meester strateeg ben ik nooit geweest zoals je wel kunt lezen. Alhoewel ik het wel leuk vond waren alle regeltjes en inzicht tot op honderd beurten niet voor mij weggelegd. Met volle moet stop ik toch de cartridge van Fire Emblem: The Sacred Stones in mijn GBA.

Laat ik maar meteen de deur intrappen. Zo werd jij als speler er bij vorige Fire Emblem er bij betrokken als rol van tactician, zo is die bij dit spel geschrapt. En eerlijk gezegd stoor ik me daar niet zo aan. Zonder dat jij daar in het spel als specifiek personage staat wordt je toch in verhaal gezogen alsof je er zelf bij bent. Het koninkrijk van Renais wordt aangevallen door de troepen van Grado. De prins en prinses van Renais zijn de enige overlevenden van de koninklijke familie. De eerste acht chapters van het spel speel je als de prinses genaamd Eirika die opzoek is naar haar tweelingbroer Ephraim. Daarna kun je met één van de twee hoofdpersonages verder in het spel. En zoals de titel van het spel al suggereert moet je ook opzoek gaan naar de zogeheten Sacred Stones. Volgens oude legendes zorgen die stenen ervoor dat het ultieme kwaad de wereld niet zal veroveren. Onderweg komen er steeds meer mensen op jouw pad op een aparte een leuke wijze die jouw willen helpen. En elk personage heeft een unieke persoonlijkheid met zijn of haar verleden.

Net zoals de vorige Fire Emblem is ook dit deel een strategische RPG. Dat

houd in dat je bij elk speelveld een beperkt aantal units mag meenemen om de vijand volledig in de pan te hakken. Elke unit kan maar een bepaald aantal hokjes lopen, dus goed nadenken over wat de vijand daarna gaat doen is een vereiste. Om de beurt worden de eenheden zo strategisch mogelijk geplaatst op het veld. Als dan eenmaal de aanval ingezet kan worden moet je ook de goede unit inzetten. Een Pegasus Knight moet je nooit in de buurt van een Archer hebben. Er oplos hakken met je units door de vijand zit er dus niet in. De wapens, magie en character classes die je gebruikt zijn enorm van belang. Al heb je wel sterkere units dan ander, echt overpowered worden ze niet. Dit komt door het 'steen, papier, schaar' principe. De lans verslaat het zwaard, het zwaard de bijl en de bijl weer de lans. Dit simpele systeem geeft toch veel diepgang in het spel. Het zijn gelukkig niet alleen de verschillende units die voor variatie zorgen, maar ook de speelvelden. Al zijn die verschillen niet zo groot met bijvoorbeeld: een berg waarbij units met een paard niet door kunnen en dus om moeten lopen. Dit kan er wel voor zorgen dat het te repetitief wordt. Vaak zul je een chapter overdoen om één simpele reden: je unit. Zoals bij elk Fire Emblem spel is ook bij dit deel de bekende formule weer terug. Eenmaal een unit kwijt, altijd je unit kwijt. Dit zorgt toch voor de nodige uitdaging bij de echte zogenaamde hardcore die geen één unit wil kwijtraken. Veel vernieuwing is er ten opzichte van het vorige deel niet, maar de wereldkaart waarbij je dit keer over kunt bewegen om nog een paar potjes voor de lol te doen is een leuke extra.

En wat speelt lekkerder dan een oogstrelende visuele stijl en prachtige muziek? Gelukkige heeft Fire Emblem: The Sacred Stones dat allebei. Tijdens gevechten schitteren de prachtige sprites met op de achtergrond heerlijke muziek. Aan variatie van muziek een sprites is er niks op aan te merken. Het verhaal wordt daarbij ook verteld door middel van dialogen tussen personages in simpele woordballonnen in een soort anime stijl. Dit lijkt saai, maar daardoor wordt het verhaal op een krachtige manier verteld. Alleen al door deze combinatie van strategie, verhaal vertellen en audiovisuele stijl blijft dit een aanrader voor iedereen die ook maar een beetje van strategie of RPG houdt.

Conclusie en beoordeling

De combinatie van een diep verhaal met een mooie visuele stijl en goede muziek zorgt ervoor dat Fire Emblem: The Sacred Stones een aanrader is voor iedereen die iets heeft met RPG's en strategie. Veel vernieuwing is er ten opzichte van het vorige niet, maar zoals ik altijd zeg: De vijand van goed is beter.
8,3
Score
83
Score: 85
  • Pluspunten
  • personages met verhaal
  • goede muziek
  • sprite animatie
  • de Fire Emblem formule blijft goed
  • Minpunten
  • kan repetitief worden
  • weinig vernieuwing ten opzichte van vorig deel

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren