1. Halo 3 (X360)

Halo 3 (X360)

Hij mag haar niet zo, denkt hij terwijl zij naast hem ligt in het veel te grote bed. De deken van zich afslaant mompelt hij wat, zij heeft geen idee wat hij bedoelt. Hij stapt uit bed en rent van de trap af, onderweg bijna uitglijdend over het gebruikte condoom wat ze daar hebben laten slingeren. ´Aparte plek eigenlijk´, denk hij bij zichzelf. Dan loopt hij naar beneden en pakt wat te drinken, tussendoor even snel kijkent in de krant of er wat interessant nieuws is. Ondertussen ligt zij nog steeds apatisch in bed, denkent aan al haar andere beminnaars, de mensen die haar lief hadden maar zij niet lief had, toch was de seks over het algemeen goed geweest. Terwijl zij dat denkt slaat hij de krant dicht en rent naar boven. ´Dit is niet zo´n goed huwelijk, het klikt niet echt´, zegt hij tegen haar en hij knalt haar in koele bloede neer, ondertussen zijn Xbox aanzettendt.

In het eerste deel van de wereldberoemde Halo franchise maakten we kennis met Master Chief. Deze heroïsche Spartaan heeft heel wat harten veroverdt in de eerste twee delen van de Halo trilogie. Hij lijkt dit kunstje opnieuw te flikken in het laatste deel, het deel waarin het verhaal zich afrondt en Master Chief voor de laatste keer flink los kan gaan met zijn wapens. Maar wie was Master Chief precies? Deze kruising tussen mens en machine is een geavanceerde supersoldaat en de laatste overgebleven van zijn soort. Doordat de speler nooit het gezicht van Master Chief te zien krijgt is het erg makkelijk voor de speler om zich in te leven in deze strijder voor de goede zaak. De goede zaak houdt in dat deze groen bepantserde soldaat ervoor moet zorgen dat de zeven verschillende Halo ringen -massavernietiginswapens verspreidt over het heelal- niet afgevuurd kunnen worden, iets wat de Convenant als hun lotsbestemming zien. Deze Covenant, allerlei verschillende aliëns, moeten worden tegengehouden. Behalve de Convenant moet Master Chief het ook nog opnemen tegen allerlei andere vijanden terwijl hij zijn best doet de wereld te redden. Behalve het redden van de wereld heeft hij ook nog een ander punt op zijn agenda staan en dat is het redden van zijn holografische vriendin Cortana. Deze was namelijk behoorlijk pissig nadat Master Chief haar moest achterlaten ergens ver achter vijandelijke linies, ze valt hem daarom constant lastig met allerlei flashbacks. Het verhaal van de Halo trilogie is veel diepgaander dan dat ik kan beschrijven en biedt vele interessante plots, iets wat nog niet veel vaker zo grootschalig vertoondt is in de gamewereld. Behalve de Master Chief zelf spelen er nog allerlei andere personages een belangrijke rol in het spel, Sgt. Johnson, Lord Hood, Cortana enzovoort.

De eerder genoemde personages zijn computergestuurd, dit geldt echter niet voor de Arbiter, een verbannen soldaat van de Convenant. Deze realiseerde zich in het tweede deel dat het niet zijn lotsbestemming om de Prophets, leiders van de Convenant, te dienen en keerde zich tegen zijn leider. Hiervoor is hij verbannen. Nu, in deel drie van de trilogie, staat hij aan de zijde van Master Chief en dat houdt in dat het spel in co-op gespeeldt kan worden. Dit is uitstekend uitgewerkt en is vooral leuk om te doen. Het doet op geen enkele manier afbreuk aan het verhaal of aan de beleving van het spel. Er is wel een redelijke televisie voor vereist gezien het feit dat het met zijn tweeën op de bank te spelen is maar dat moet voor de meeste spelers geen probleem zijn.

Als het woord televisie gevallen is, spreekt het voor zich dat het grafische aspect van Halo 3 behandelt gaat worden. Grafisch is Halo 3 namelijk geen klapper. Het is degelijk, het is solide. Niet veel meer. De wapens zien er niet zo mooi uit, met name de Assault Rifle is vergelijkbaar met een blok beton waar kogels uitkomen. Ook qua omgevingen weet Halo 3 niet heel veel indruk te maken. De omgevingen zijn weliswaar groot en variëren meer dan genoeg, van bossen tot verwoeste steden, maar zien er toch enigzins leeg en kaal uit. Van mij had er wel iets meer leven in mogen zitten dan nu het geval was, denk de gevechten weg uit de omgevingen en het is een stuk minder interessant om er rond te springen.

Dat het grafisch degelijk is en niet fantastisch is niet heel erg. Dat kan, voor zover dat nodig is, goed gemaakt worden met goede gameplay. De makers van het spel weten als geen ander hoe een goede gameplay ontworpen dient te worden. Zij hebben met de eerste Halo het regenererende genezingssysteem ontworpen waardoor als een speler bijna dood is hij even moet wachten tot het moment waarop het levensbalkje vanzelf weer gevuldt wordt. Pioniers. Ook gezien het feit dat Halo de eerste goed werkende First-Person-Shooter op de consoles was. Maar wat goed was kan altijd nog net iets beter. Dit hebben ze laten zien met Halo 3. De besturing voelt bijna perfect aan, het rondrennen met Master Chief, het rondrijden met Master Chief, alles gaat erg soepel. Dat Bungie er de tijd voor heeft genomen is duidelijk zichtbaar, hier is een applausje wel op zijn plaats. Dat de eerder genoemde co-op modus ook nog eens als een trein werkt is een fijne bijkomstigheid. Er is echter wel iets aan te merken op de besturing van het spel, echter, hier moest lang naar gezocht worden. Er is altijd wel wat aan te merken, zelfs op een door Bungie zo geperfectioneerde besturing. Dat is het auto-aimen. In de singleplayer is dit geen groot probleem, in de multiplayer van het spel wel. Het vizier dat midden in het scherm gepositioneerd is neigt er naar om zich richting de vijand te begeven als het hier bij in de buurt komt. Dit maakt het minder moeilijk vijanden te raken, iets wat vooral de harde kern van spelers irriteert.

Het woord is gevallen en de woorden die nu gaan volgen gaan over dat woord. Multiplayer, het belangrijkste aspect van Halo 3. Een multiplayer die dagelijks nog door miljoenen mensen gespeeld wordt, het spel is vooral in de Verenigde staten, West-Europa en Australië (voor zover er mensen wonen), erg populair, opvallend is dat het in Japan duidelijk wat minder gespeeld wordt. Terecht? Nee, de multipayer is uitstekend. Tussen de verschillende wapens en maps zit een goede variätie, de meest bekende van de vorige delen doen ook weer hun intrede, zoals de map Valhalla. Ook is het spel bijna perfect uitgebalanceerd en zijn de voertuigen volop aanwezig online, iets deze schrijver persoonlijk wel aansprak. Er blijven echter altijd minpunten aanwezig. Dat de multiplayer heel veel maps biedt en gevariërd is, dat is fantastisch. Dat er overal op de map razendsnelle actie plaatsvindt en er ook tactisch nagedacht dient te worden als er in teams gespeeldt wordt om bepaalde doelen te behalen, dat is geweldig. Wat Bungie daar vervolgens mee gedaan heeft is in mijn ogen schandalig. Er zijn verschillende paketten uitgebracht met daarin nieuwe maps, deze dienen betaald te worden voordat ze gedownload worden. Mensen die hier geen zin in hebben worden buitengesloten en kunnen sommige speltypen niet meer spelen, dit riekt naar oplichterij. Iemand die kopie van Halo 3 koopt dient ook alles wat op dat schijfje staat te kunnen spelen. Ben jij echter wel bereidt kleine bedragen te betalen voor de nieuwe maps dan is het wel mogelijk alles te spelen.

Halo 3 biedt heel erg veel, het heeft een singleplayer die aanvoelt als een ritje op een wildwaterbaan, inclusief een spetterend einde. Het spel heeft een multiplayer die dagelijks nog steeds het druksbezochte is op de Xbox 360 en heel erg goed in elkaar steekt. Het co-op spelen van Halo is erg leuk om een keer met een kameraad te doen, gezellig een avondje op de bank. In een avondje moet het verhaal ook wel te doorkruisen zijn, het duurt slechts een uurtje of zeven. Het waren zeven erg vermakelijke uurtjes. Toch blijft een nare nasmaak. Alhoewel het verhaal boeiend was en de multiplayer vermakelijk, denk ik dat het spel toch niet voor mij is. Ik zie het geniale, ik zie de (bijna) perfectie, maar toch voelt het niet lekker. Het is onmogelijk de vinger op de zere plek te leggen, het klikt simpelweg niet. De Convenant, de Arbiter en dat kleine kreng dat in de rondte vliegt, allemaal zijn ze mij bijgebleven en hebben ze ook nog eens een goede indruk achtergelaten. Toch moet ik medelijden tonen. Medelijden tonen met mezelf, er is geen klik tussen mij en het Halo universum. Het verhaal is goed, de gameplay is fantastisch maar het is geen spel dat ik zou opnoemen in een top vijf. Jammer. Klik. Terwijl de man zijn Xbox aanzet, valt zijn vriendin op de grond, hij kijkt even op. Dan voelt hij de frustratie, het klopte gewoon niet. Waarom ging ze niet gewoon weg. Hij pakt zijn Xbox op en smijt hem door het raam, het glas doorbrekend en in kleine stukjes achterlatend. Hij loopt naar beneden, drinkt een biertje en laat een ruft. Het leven is zwaar met een vriendin die je maar niet met rust wil laten. Het is zwaar om Master Chief te zijn.

Conclusie en beoordeling

Halo 3 is een spel dat een voldoendend einde geeft aan een fantastische trilogie. Ongetwijfeld is dit niet het einde van de franchise Halo, wel voor Master Chief. We zullen hem missen en voor altijd in onze gedachten bewaren. Helaas ontbrak het gevoel een beetje bij deze Halo. Dat het spel in principe heel sterk en solide en geperfectioneerd is, dat is een ding. Maar waar is de liefde?
8,3
Score
83
Score: 85
  • Pluspunten
  • Boeiend verhaal
  • Co-op is leuk
  • Gameplay die erg soepel is
  • Multiplayer is ijzersterk
  • Scheuren in voertuigen.
  • Minpunten
  • Auto-aim
  • Betalen om iets te spelen waar al betaald voor is
  • Cortana is een tikkeltje bemoeizuchtig
  • Er is geen klik
  • Enkele lelijke wapens

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • tsja kan niet zeggen dat ik de serie echt goed vind op de DS.

  • Mja, de eerste op de DS was opzich wel vermakelijk.

  • Ik hoop een keer een versie MET gesproken tekst, ik ben dat eindeloos lezen op de DS echt moe.

  • Op de DS is het ook weer niet zo heel super, lijkt me op de Wii ook niet snel wat worden.

  • Survival Kids is de Japanse naam Joey.



    Lost in Blue is de westerse naam ;) En wat krijgen we nou, Konami die Wii games ontwikkelt? Goh… laat dat gerucht van Castlevania maar waar zijn.

  • De lost in blue games zijn idd niet zo super, maar het idee van survivallen is schitterend. Als ze gewoon wat meer budget pompen in de wii versie dan kan dit wel eens een schitterende game worden.

  • Lost in Blue 3 is al uit, zelfs in Amerika.

  • Zozo wat een verrassing -_-'

  • mmm ke…

  • Het idee erachter is leuk, maar als ze me weer een waardeloos meisje laten meezeulen die om de haverklap het loodje legt, gun ik het spel geen blik waardig.



    De serie heeft potentie, maar de makers schijnen er ook plezier in te hebben het spel zoveel mogelijk te verneuken met gameplay-dingen die niets behalve irritant zijn.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren