1. Okami (PS2)

Okami (PS2)

Religie is als sinds het prille begin een heikel onderwerp. Het begon als een levenswijze en -visie die mensen een zekere innerlijke rust bezorgde, maar is al snel overgegaan in een aanleiding tot oorlog, onverdraagzaamheid en discriminatie. Waarom zou iemand dan nog willen geloven in een god of hogere kracht? Ik heb alvast mijn besluiten hieruit getrokken en geloof dat er maar één god bestaat in je leven. Namelijk jijzelf. Jij beslist waar je gaat of staat, wat er gebeurt met je leven en waar je leven toe leidt. En jij, als je eigen god, hebt natuurlijk de verantwoordelijkheid en de middelen om te waken over jezelf. Stel je dan eens voor hoe het zou zijn als jij écht god op aarde zou zijn. God van alles en iedereen. Wat zou je dan uitspoken? Word je goed of slecht? Ga je een nadrukkelijke invloed uitoefenen op het aardse of laat je alles zijn gangetje gaan? Stel je voor…

In Okami ben je namelijk god. Alleen ligt het wat ingewikkelder dan ik in mijn inleiding schetste. Godwolf Amaterasu, wie jij het hele verhaal door bestuurt, is de mystieke god die centraal staat in het verhaal. Hij moet het kwaad dat het hele land overheerst verslaan. De naam van dit kwaad is Orochi, een achthoofdige demoon die het leven verziekt voor de inwoners van het land van de rijzende zon. Orochi wendt zijn zwarte magie aan om de prachtige omgeving en natuur te vernielen. Aan Amaterasu de opdracht om dit alles te herstellen en Orochi nogmaals te verslaan.

Ik zeg nogmaals omdat jouw voorganger Shiranui, samen met de plaatselijke held Nagi, Orochi al eens opgesloten had in een grot 100 jaar voor de ‘geboorte’ van Amaterasu. Helaas werd het slot dat Orochi vasthield in deze grot geopend door de dorpsidioot Susano. Hierdoor wist de demoon te ontsnappen en werd de wereld in duisternis gehuld. Amaterasu, de reïncarnatie van Shiranui, werd hierop in leven geroepen door de bosgeest Sakuya om de vloek die over de wereld heerst te verbreken. Het verhaal (held redt wereld van het kwade) lijkt misschien niet zo opzienbarend, maar in Okami wordt het simpelweg naar een hoger niveau getild. De inspiratie voor deze verhaallijn komt duidelijk uit oude oosterse mythes. Het verhaal zit vol fantasie, prachtige locaties en wezens en nog veel meer. De verhaallijn zit vol twists, slorpt je volledig op in de game en is ongelofelijk diepgaand.

Een god zou niets bijzonders zijn indien hij niet voorzien was van de nodige skills. Amaterasu is hier geen uitzondering op. Met zijn Celestial Brush tekent hij zwarte inkt op een momentopname van de omgeving en beïnvloedt zo de natuur, personages of vijanden. En dat is natuurlijk een erg groot pluspunt. Het zorgt er namelijk voor dat er een constante wisselwerking bestaat tussen jij en datgene rondom je. Zo blijft de gameplay leuk en fris aanvoelen, mede door de variatie in Celestial Brush-technieken. Naarmate de witte godwolf vordert, leert hij immers alsmaar nieuwe vaardigheden voor zijn Brush. Dat garandeert blijvende variatie in gameplay en zet zo aan om verder te gaan met het spel. Ook is het een leuke meerwaarde aan de gevechten. Door bijvoorbeeld af en toe Amaterasu’s Power Slash te gebruiken tijdens een gevecht kan je heel wat schade toebrengen aan je vijanden. Deze Celestial Brush-technieken verwerf je wanneer je de centrale verhaallijn volgt, maar ook bij het voltooien van kleine minigames die je geregeld tegenkomt.

Dat Clover Studios de mosterd bij Zelda gehaald heeft, is vrij duidelijk. Als Amaterasu zwerf je over heel Nippon (zo heet de streek) van kerker naar kerker en van dorp naar dorp. Telkens om een nieuw gebied te verlossen van de zwarte magie die al het leven overheerst en meestal is dit aan de hand van een puzzel die opgelost moet worden. Is dit erg? Nee. Beter goed gejat dan slecht verzonnen. Deze puzzels maken op een creatieve manier gebruik van de Celestial Brush en vormen steeds een nieuwe uitdaging voor je die nooit verveelt. De puzzels zijn vermakelijk, passen in het spel en zijn nooit overdreven moeilijk.

En dat zijn maar twee aspecten van Okami’s gameplay. Op je queeste om het kwaad te verdrijven moet je heel Nippon rondtrekken waarin je onder meer verscheidene inwoners van Nippon helpt met hun (kleinere) problemen, de natuur in zijn oorspronkelijke staat herstellen en meer van dat. Het helpen van andere personages gebeurd vaak d.m.v. de eerder genoemde mini-games. Zo moet je soms een waterbron zien te vinden of iemand helpen met vissen en dergelijke kleine spelonderbrekingen die voor een leuke variatie zorgen. Ook de boss-fights die op geregelde tijdstippen voorkomen zijn een leuk tussendoortje tijdens Amaterasu’s grote reis. Het enige ‘betreurenswaardige’ aan deze gevechten is dat ze vaak terugkomen. Zo zul je verschillende bazen meerdere keren moeten verslaan, wat de fun er toch wat uit haalt. Deze goedkope recyclage van eindbazen haalt de genietbaarheid van het spel enigszins onderuit en het is jammer dat zoiets de ervaring van Okami -weliswaar minimaal- aantast.

Naast de Celestial Brush is ook de visuele aanpak van Okami een vaak gelauwerd aspect. Enterecht. Clover Studios hanteerde een leuk cell-shaded stijltje en baseerde de graphics op de vroegere Japanse schilderkunst, wat een prachtig resultaat opleverde. Okami is net een levend schilderij op je tv. Deze graphics passen gewoonweg perfect bij een game als deze. Ook de muziek is een pluspunt aan dit spel. De achtergrondmuziek weet steeds de gepaste sfeer neer te zetten. Zo heeft ze bijvoorbeeld bij een kleine waterbron in de schitterende natuur een relaxerend effect en in donkere kerkers wordt de speelervaring des te intenser door de onheilspellende geluiden die je hoort.

Maar is alles zo goed aan deze game? Jammer genoeg niet. De grootste hinderpaal die je ondervindt tijdens het spelen is het camerastandpunt. Een vaak voorkomend probleem dat ik bij soortgelijke games ook steeds ervaar. De camera volgt je steeds op een manier die er niet in slaagt je een overzicht te bieden van je nabije omgeving. In huizen en kerkers loop je soms verloren of tegen muren door de camera die hardnekkig op hetzelfde standpunt blijft staan. In sommige situaties zijn deze problemen te verhelpen door zelf controle te nemen over de positie van de camera, maar het blijft steevast een punt van irritatie.

Naast dit minpunt is er maar amper een stoorzender te vinden in Okami. Naast het eerder aangehaalde hergebruik van boss-fights, is enkel de duur van sommige tussenfilmpjes vrij jammer. Enkele tussenfilmpjes die het verhaal aan elkaar lijmen duren soms té lang om nog volledig geconcentreerd te kunnen volgen. Dat deze filmpjes nodig zijn om de verhaallijn is begrijpelijk, maar deze halen soms het ritme uit de game weg en dat is wat jammer. Desalniettemin zijn deze puntjes geen volwaardige minpunten en hebben dus ook slechts een miniem effect op de speelervaring.

Conclusie en beoordeling

Okami is de mythe die zijn legende waarmaakt. Mijn verwachtingen waren hoog en de game wist deze zeker waar te maken. Okami is meer dan een fantastisch schilderij met epische muziek, het is een diepgaande legende die je vanaf het eerste moment meesleurt in een schitterende game met originele gameplay, vermakelijke boss-fights en leuke puzzels. Alleen het camerastandpunt kan echt aangerekend worden als smet op deze parel.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Verhaallijn
  • Puzzels
  • Celestial Brush
  • Minigames
  • Visuele stijl
  • Audio
  • Minpunten
  • Camera
  • Recyclage boss-fights
  • Lange tussenfilmpjes

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ziet er veelbelovend en origineel uit, trailer please:D

  • meh klinkt stom en lijkt me er niet echt goed uitzien :S

    anyway, eerst maar 's meer zien voordat ik echt een conlusie kan trekken.

  • Terugkeer naar de \"1001 nachten\" stijl van the Sands of Time? Als dat zo is, dan juich ik deze game zeker toe.

  • Als het id een Duizend en een nacht-stijltje heeft dan MOET ik deze hebben :D Hou echt van dit soort games :D



    Denk dat dit artwork is…

  • Ziet er in ieder geval leuk uit :D

  • looking good :)

  • Ah, ik hoop dat het uiteindelijk ook cell-shaded wordt, weer eens wat anders :D

  • ziet er idd uit als artwork, maar ik hoop juist niet op cell-shaded dat past gewoon niet bij PoP en ik ben er ook niet zo'n fan van, behalve bij The Wind Waker natuurlijk :P

  • Dat nieuwe stijltje ziet er idd veel belovend uit.

  • Misschien wordt dit wel de eerste PoP game die ik ga aanschaffen, de game spreekt me voor de verandering WEL aan. :)

  • Ik vind cell-shaded niet echt goed uitzien bij een Prince of Persia. Ik denk dat ik deze dan ook maar even over sla.

  • Goede keus, die visuele stijl, ik vind het zeker wat hebben. Dit kan écht wat worden!

  • JUIST!!! PoP al vanaf de allereerste cga versie fan van en cell-shaded ben ik ook nog is helemaal debiel van dus dit moet haast wel een goed spel worden voor mij. (hoop stiekem dat er nog is een keer een goede opvolger van XIII komt, nogal onderschat spel imho)

  • Klinkt allemaal er goed. Ik zeg: laat maar komen!

  • haha wat een nutteloze comments allemaal xDD Ik ga ook meedoen!



    Ik denk dat deze game weer echt super goed wordt XD

  • Ik vind het stijltje zeker cool, ik hoop dat ze eraan vasthouden!

  • speciaal

  • Ik hoop dat het artwork is want die stijl vind ik niet zo vet.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren