1. Stalin vs Martians (PC)

Stalin vs Martians (PC)

Dat er iets anders was aan Stalin vs Martians merkte ik al vanaf het moment dat ik de game opstartte. Zo wordt er al direct gevraagd of je alsjeblieft op zou willen staan voor het Russische volkslied en dan speelt, jawel, het hele Russische volkslied af terwijl jij naar een vlag van de Sovjet Unie aan het kijken bent. Of neem nou de opties in het hoofdmenu. Er zijn maarliefst vier verschillende opties die je kan aanpassen: De muisinstellingen, de keyboard lay-out (orthodox of revolutionair, snap je hem?) en of je katten leuk vindt. Voor zover ik weet maakt het geen verschil of je invult of je katten leuk vindt of niet, maar ik ging voor de zekerheid voor het veilige ‘Yes!’. Met in mijn hoofd dat de rest van de game misschien dezelfde subtiele humor zou bevatten, startte ik nog met een beetje goede hoop de game op…

En bam, al direct vanaf de eerste seconde staarde het grijnzende gezicht van Stalin me aan met daarnaast een brief die als korte inleiding gold tot de missie. Uit deze brief kon ik globaal het verhaal opvangen. De game is gesitueerd in Rusland tijdens de Tweede Wereldoorlog, het land wordt aangevallen, niet door Duitsers, maar door marsbewoners. Het buitenaards gespuis heeft hun doelen gericht op het overnemen van Siberië en jij moet, als eerste commandant, de aliens stoppen voordat ze daadwerkelijk hun doel kunnen volbrengen. De strijd om het communisme te beschermen tegen het Mars-imperium hoef je gelukkig niet alleen te bevechten, want de grote leider van de Sovjet Unie houdt je bewegingen stevig in de gaten en helpt je af en toe door zijn superkrachten te gebruiken. Ja, hij heeft superkrachten, ik hoop niet dat je erg verrast bent daardoor.

Voor het geval dat je het nog niet doorhad, de game is niet serieus te nemen. De game probeert een satire te zijn op Rusland ten tijde van Stalin, maar jammer genoeg faalt de game daar heel hard in. Soms komt de humor te geforceerd over, andere keren is het te vaag en lijkt de game meer op een slechte propagandavideo voor het communisme en af en toe is het gewoon beledigend. Zo blijkt dat de aliens aangevoerd worden door Alien Hitler, word je tussen sommige missies door getrakteerd op een ‘leuke’ muziekvideo met een ‘leuk’ liedje over Stalin of Gorbatsjov (hoewel ik moet toegeven dat ik wel moest grinniken om Super Gorbatsjov die Stalin-zombies vermoorde met zijn hamer) en ondertekent Stalin zijn brieven met ‘Love and Kisses, Uncle Joe’. De game zit gelukkig niet helemaal vol met gefaalde humor, zo is het bijvoorbeeld altijd leuk om Stalin te zien dansen op slechte Russische technomuziek.

Lang leve Gorbatsjov, vernietiger van de Stalin-zombies en redder van de werkende Russische hoeren!

Er is wonderbaarlijk genoeg nog één ding in de game dat nog harder faalt dan de humor, en dat is de gameplay. De ontwikkelaar wilde met deze game gaan voor een arcade RTS en reken er maar op dat het zo arcade is als de pest. De game leunt hevig op een principe van upgrades, vijanden die je afmaakt laten vijf soorten power-ups vallen. Ten eerste heb je geld dat je kan gebruiken om extra troepen of krachten te kopen, dan is er ook een kruisje dat de energie van één van je manschappen herstelt en ten slotte heb je bollen die de verdediging, aanvalskracht of snelheid van je manschappen laat toenemen (waar ik overigens totaal niks van heb gemerkt). Op papier klinkt het leuk, maar in de praktijk werkt het voor geen meter. De power-ups lijken namelijk een eigen wil te hebben als het neerkomt op of je karakters ze oppikken of niet. Soms krijg je de power-up automatisch als de vijand wordt afgemaakt, soms pas als je eroverheen loopt en soms helemaal niet. Ik heb vaak genoeg meegemaakt dat ze gewoon verdwenen op het moment dat ik eroverheen reed met een tank.

Ik was positief verrast toen ik erachter kwam dat de besturing wel naar believen werkte (goed zo, Russische ontwikkelaar), echter valt er heel wat op te merken over de manier hoe je manschappen omgaan met je orders. Kennelijk is de ontwikkelaar vergeten path finding toe te voegen in de game en ik heb dan ook vaak genoeg gehad dat mijn tanks door een berg probeerden te rijden, omreden of soms zelfs compleet de andere kant op reden. Ook bij het aanvallen van vijanden komt het gebrek aan intelligentie tevoorschijn, de tanks rushen letterlijk naar de vijand toe en ze stoppen pas als ze bovenop het aliengespuis zitten en ja, dan zijn ze al ten dode opgeschreven. Hierdoor wordt de game onterecht lastiger gemaakt.

De game is overigens ook niet compleet bug-vrij. Ik had een keer dat het spel vijf keer achter elkaar crashte en er is een enorme slow-down op het moment dat je bij een groot gevecht aankomt. Tevens verdenk ik de ontwikkelaars ervan af en toe fouten te hebben gemaakt bij de codering van de game. Zo moet je in een missie een gevaarlijke en krachtige worm uitschakelen, maar ik snap niet helemaal wat voor probleem deze worm precies vormde voor de Russen. De worm kan jouw troepen namelijk totaal geen schade aandoen. Hetzelfde is later het geval met een “gevaarlijk” slijmmonster. Mij lijkt toch niet dat dit opzettelijk is gedaan door de Russen die de missies in mekaar zetten.

Dit soort shots doen je afvragen hoeveel wodka ze daar in de ontwikkelstudio per dag wegwerkten

Grafisch is de game ook niet echt om naar huis te schrijven, de game ziet er verouderd uit aan alle kanten en de muziekvideo’s zien er zwaar belabberd uit. Wat tevens lachwekkend is, zijn de extreem slecht gefotoshopte WO2 plaatjes die je te zien krijgt in de laadschermen, met als opdracht de tien verschillen te zoeken. De vormgeving van de aliens is misschien wel het hoogtepunt van de game op grafisch vlak, echter kwam bij de meeste aliens toch een vaag gevoel van herkenning naar boven. Misschien komt het wel omdat de meeste buitenaardse schepsels in de game lijken te komen uit de Pixar-animatie Monsters Inc.

Ik hoor jullie al denken dat het misschien wel mee zal vallen met de audio, maar dat is zeker niet het geval. Qua soundtrack is de ontwikkelaar gegaan voor een mengsel van Russische techno, pop-punk en nu-metal en het is allemaal even slecht. Tevens hoor je in de missies telkens opnieuw hetzelfde deuntje, aangezien de meeste songs zo’n twee minuten duren en er maar zeven nummers in de hele game zitten. Ten slotte heb je ook nog de stemmen van je manschappen, waarvoor ik werkelijk een enorme haat heb opgebouwd. Van het homo-erotische “My name is Ivan, I like you”, tot het triviale “I’m like bolshevik on bicycle” (Een bolsjewiek op een fiets? Wat?) en de songtekst van het Duitse (!) nummer Send Me an Angel, het komt allemaal meer dan eens langs in de elf missies die het spel telt en na één keer heb je er eigenlijk alweer genoeg van.

Conclusie en beoordeling

Stalin vs. Martians is uiteindelijk één van de slechtste, zoniet de slechtste RTS geworden die ik heb gespeeld. De game werkt voor geen meter, mede doordat je eenheden totaal niet doen wat je van ze vraagt, en grafisch gezien lijkt het alsof de game eigenlijk gepland stond voor een release ergens in het jaar 2000. Voor de muziek moet je het ook niet doen bij deze game, behalve uiteraard als Russische muziek (en nee, dan bedoel ik niet t.A.T.u.) je ding is. De enige factor waarvoor je het misschien zou kunnen halen is de humor en de enige manier hoe de game qua humor bij jouw smaak zal passen is als je nu al niet kan wachten op de opvolger van Disaster Movie.
2
Score
20
Score: 20
  • Pluspunten
  • Dansende Stalin
  • Super Gorbatsjov
  • Minpunten
  • Niet grappig
  • Gameplay werkt voor geen meter
  • Audiovisueel zeer slecht

Dit artikel delen

Over de auteur

Limoenlichtje. Bladibladibla

Reacties

  • joepie spyro!!

  • vetjes, hoop wel op een langere speelduur, want het is wel een leuke game.

  • Ziet er niet eens zo verkeerd uit eerlijk gezegd.

  • Ik vind die delen voor de PS1 nog steeds de leukste…

  • Hmm…



    Oftopic: what's up met de nieuwe redactieleden? :|

  • Waar zijn de tijden dat PS1Spyro's euwnden.

  • Waar zijn de tijden dat PS1Spyro's euwnden.



    Idd die waren meesterlijk! Hopen dat deze in iedergeval in de buurt komt:P

  • Hopelijk maken ze er een leuke game van ;)

  • Wat zie ik nou! Ik dacht dat deze serie nooit meer terugkwam. Als het een leuke game wordt, koop ik hem mischien wel :)

  • aboembox

  • YEAH!!

    spyro was mijn eerste game op de PS1

    en ook mijn eerste spel ooit gespeeld!!

  • Spyro is sinds de PS1 dood, helaas. Was een schitterende serie, maar wordt nu ongelooflijk uitgemolken.

  • Jeej? Hier ook al een co-op modus in…

  • Ik heb niks met spyro, maar zier er niet slecht uit.

  • ach, de laatste games zijn zo lame als wat… vroega was het teminste een goede serie :(

  • Ik hoop dat deze Spyro een keer echt goed word! Die screens zien er iig goed uit! :)

  • Spyro is een tof spel!

  • Spyro was altijd omin lauw

  • Spyro is cool, maar net zoals crash bandicoot wordt deze echt zwaar uitgemolken, de laatste 2 of 3 delen waren echt barslecht! Nu wil ik niet al te veel zeggen over deze game, maar hij ziet er mooi uit. Ik hoop dat deze de eerte delen kan evenaren, anders denk ik dat het bijna gedaan is met onze paarse draak!

  • Mooie screens, maar Spyro op de xbox360?

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren