1. MadWorld (Wii)

MadWorld (Wii)

Jefferson Island, een verlaten eiland vol chaos. Het eiland -of tenminste, wat er nog van overblijft- is volledig afgesneden van de rest van de wereld. Geen enkel contact met de buitenwereld is nog mogelijk, niemand geraakt er binnen of buiten. Jefferson Island braakt rook door de vele vernietigingen. Door de straten lopen rode rivieren van bloed en het grootste uitschot van de samenleving loopt er vrij rond. Allen op zoek naar verse slachtoffers voor hun folterpraktijken. Only a mad man would wanna go in there…

En toen was er Jack. Jack neemt deel aan de show genaamd Death Watch. Dit spektakel werd opgericht door een terroristische organisatie die het eiland volledig ingepalmd heeft met als doel er zo veel mogelijk geld aan te verdienen. Death Watch is namelijk een echt kijkcijferkanon en breng ook nog eens veel duiten in het zakje via de vele weddenschappen op de afloop van het spel. De opzet van Death Watch is heel simpel: ”Kill or be killed.”. De geheime organisatie heeft

een virus in het eiland los gelaten en enkel de laatste overlevende krijgt een tegengif. Hiernaast krijgt deze gelukzak ook nog eens het prijsgeld ter waarde van 100 miljoen dollar. Maar voor het zover is, moet je natuurlijk heel Jefferson Island uitmoorden. Wat toch wel een vrij grote opgave is. Naast de inwoners heb je ook nog eens de criminelen (aka Killseekers) die ronddolen, hopend op die 100 miljoen. Maar de gekste van al zijn toch wel de vrijwilligers. Deze betalen inschrijvingsgeld om deel te nemen aan dit spelletje chaos en staan onder de hoede van een sponsors, die het gokgebeuren rond Death Watch in goede banen leiden en de winsten opstrijken. Jack hoort bij deze derde groep. Hij werkt undercover voor de CIA en probeert in het spel door te dringen om de terroristenorganisatie te ontmantelen en het geheim van Death Watch te ontrafelen. Wat niemand weet is dat Jack ook nog zijn eigen agenda heeft! MadWorld barst gewoon van de plotwendingen (wat voor een hack-‘n-slash game als deze niet vanzelfsprekend is)! Het verhaal blijft boeien tot de ultieme climax en breit de speelsessies op Jefferson Island mooi aan elkaar.

Naast het diepgaande en interessante verhaal is ook de gameplay dik in orde in MadWorld. Jack maait er vrolijk op los terwijl hij zich een weg door DeathWatch heen baant. Naast fantastische boxing-skills beschikt hij ook nog eens over een kettingzaag bevestigd aan zijn rechterarm.

Tijdens het rondlopen op Jefferson Island ontdek je gaandeweg nog enkele extra attributen en nieuwe manieren om de Killseekers aan hun einde te helpen. Deze game is ook één van de weinige games op de Wii waarin het gebruik van de Wiimote echt vermakelijk aanvoelt in plaats van te geforceerd. De remote registreert ook prima al je grappige bewegingen (je moet eens iemand MadWorld zien spelen, je lacht je rot) en na een potje spelen heb je geeneens last van een muisarm, tenniselleboog of wat voor kwetsuur dan ook. Misschien ook goed om te vermelden dat al dit bloedvergieten ook wel degelijk een doel heeft. Door je vijanden op een zo origineel mogelijke manier af te slachten verzamelt Jack punten. Als hij een bepaald aantal bereikt heeft mag hij door naar de boss-fight van het level en wanneer ook deze boss het onderonsje met Jack niet overleeft, mag onze held door naar de volgende ronde. En geloof me, die boss-fights zijn heerlijk. Maar na dit ganse ritueel zo’n tien keren uitgevoerd te hebben, is het al gedaan met de pret.

Dat is dan ook het grootste minpunt aan MadWorld. Van een game met een dergelijk fantastisch verhaal en verslavende gameplay had ik een veel langere speelervaring verwacht. Na ongeveer een uur of vijf spelen, rolden de eindcredits al over mijn scherm. Ik vind het

zonde van dat een game van dit kaliber niet wat uitgebreider is. De game biedt PlatinumGames een fantastisch concept aan, wat zij dan jammergenoeg maar amper benutten. De game-ervaring is maar van korte duur en dat kan voor velen al een struikelblok zijn om de game aan te schaffen. Een hogere moeilijkheidsgraad en de multiplayer kan deze nog enigszins aanlengen, maar even goed als je eerste ervaring met de game wordt het nooit. Dat de multiplayer enkel en alleen bestaat uit de Blood Bath-challenges is ook vrij ontgoochelend. Het had gegarandeerd meer fun opgeleverd als je met maten in co-op de missies kon doorlopen of gewoon een robbertje vechten tegen elkaar. Ik bedoel: wat kun je nu nog meer wensen in een multiplayer dan de mogelijkheid om je vrienden in twee stukken zagen, hun hoofden plat te drukken en meer van dat sadistisch vertier? Een gemiste kans, als je het mij vraagt.

Dat de chainsaw massacre in MadWorld een waar genot is staat buiten kijf. Alhoewel… Het enige minpunt aan het moorden is dat na een tijdje de verveling toe slaat. Hoe gek het ook mag klinken, wanneer je voor de honderdste keer een autoband over iemands lichaam smijt, hem daarna doorspietst met een verkeersbord en als final touch aan een vishaak hangt, begin je toch wel te wensen om een alternatief. Natuurlijk zijn er ook andere manieren om iemand te verpletteren, spietsen, versnijden, verzagen of simpelweg dood te slaan. Maar na een tijdje ken je ook die manoeuvres vanbuiten.

Wat meer variatie was leuk geweest. Dit tekort aan nieuwe technieken valt nog maar eens extra op door de korte speelduur van deze game. Op audiovisueel vlak scoort het spel dan wel weer goed. Een opvallend aspect van MadWorld is natuurlijk de grafische stijl. De hele game is overgoten in een Sin City-sausje en Jack lijkt zelfs enigszins op Marvin, de krachtpatser uit diezelfde film. Deze stijl -waar ikzelf groot voorstander van ben- geeft het spel een cartoony look die het allemaal net wat bruter doet lijken. Alles, op het rode bloed na, is in het zwart-wit, wat al dat bloedvergieten heel mooi overbrengt naar de gamer. Op deze manier werd ook de mindere grafische kracht van de Wii op een uitstekende manier verscholen, wat de speelervaring alleen maar bevordert. Ook de beats en hiphopteksten die je hoort tijdens het spelen helpen om de adrenaline te laten stromen en passen perfect bij een game als MadWorld. Hiernaast wordt de actie ook nog eens vergezeld van het gelul van twee commentatoren die Jack’s avonturen verslaan al ware het een American football-wedstrijd. Natuurlijk doen ze dit met de nodige flair, one-liners en droge opmerkingen. MadWorld is een waar plezier voor zowel het oog als het oor.

Conclusie en beoordeling

Deze game kun je het best samenvatten als een bloedstollende achtbaanrit, aangevoerd door niemand minder dan Jack. Een achtbaanrit met inhoud wel te verstaan. MadWorld kent een prachtig uitgediept verhaal gecombineerd met huiveringwekkende gameplay en fantastische boss-fights. De Sin City-look en passende achtergrondmuziek geven de hele rit de gepaste sfeer mee. Alleen jammer van de multiplayer, de eentonigheid die na een tijdje gaat optreden en de korte duur van deze rollercoaster. Maar deze minpunten mogen niemand weerhouden om deze uitstekende game voor de Wii te gaan spelen. Pas wel op! Enkel en alleen als je tegen hopen bloed, huiveringwekkende moorden en hordes afschuwelijke Killseekers bent opgewassen…
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Jack is een beest
  • Uitgediept verhaal
  • Gruwelijke gameplay
  • Boss-fights zijn awesome
  • Sin City-style
  • Hiphop en droge commentatoren
  • Minpunten
  • Korte speelduur
  • Tegenvallende multiplayer
  • Gebrek aan variatie

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • afwachten zeker zien of het iets word

  • boeie weg met die troep…

  • ik ga toch never op zon plankje staan :D

  • Lol, na de Wii en PlayStation 2 volgt nu de 360 met zulke plastic frutsels… Lijkt me niet de moeite aan te schaffen, hoewel ik het stiekem wel eens proberen wil.

  • Kan leuk worden, maar lijkt me lastig werken. Net zoals GH met de controller ook zo lastig lijkt me.

  • Dit is jaaaaren geleden al op de ps2 gepasseerd ..

  • altijd leuk als er weer iets extra's bij komt, ook al koop ik het zelf niet, het kan leuk zijn

  • @realdreamer

    Blijkbaar is het tegenwoordig helemaal in.

    (leest een artikel over Wii fit)

  • Maakt dat tegenwoordig nog wat uit als iets niet uitgebracht wordt in nederland? Dat kun je dan toch gewoon via internet bestellen?

  • Wanneer men die apparatuur van degelijk materiaal (en dus NIET plastic) zouden maken kon het wel eens wat worden. Prachtig zou zijn wanneer je een houten skateboarddeck erop kon schroeven en niet hoeft te letten of je het geheel sloopt.

  • Wat een troep, weg ermee….



    Ik hou het liever bij echt boarden, en als ik SKATE wil spelen doe ik dat wel gewoon met een controller :')

  • Bah lijkt me niks, al die plastic prullen in huis.

  • De xbox is geen wii dus opgerot.

  • Zou dan liever een Wii Balance Board willen aanschaffen. Misschien kan ik dan een fan worden van 1080-Snowboarding. Maar Microsoft moet zich niet met dit soort dingen bemoeien.

  • Liever niet, ik houd het wel bij de normale controllers.

  • Nou, dat zal wat worden. Ik kijk er verlopig iig nog niet naar uit.

  • wii balance board anyone ?

  • idd, balance board.



    Mooi. Nou gaan third partys misschien wat minder 'makkelijk cashen' games op de Wii uitbrengen.



    Aan de andere kant is dit mijn zoveelste post dat M$ (en dus ook ommestreken) kopieert.


  • lijkt me wel cool, alleen het is idd gwn hetzelfde als het balance board

  • Fail of a life time.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren