1. God of War: Chains of Olympus (PSP)

God of War: Chains of Olympus (PSP)

Wat doe je als je elke nacht wordt achtervolgd door nachtmerries? Nachtmerries over jouw vele en vaak onschuldige slachtoffers. Wat doe je als je verteerd wordt door schuldgevoel en je alleen nog maar wenste om bij je dochter te zijn? Wat zou elke man doen? Juist, je maakt een deal met Goden die nog wispelturiger zijn dan een verhaallijn van Goede Tijden, Slechte Tijden en je vecht je weg naar verlossing. Hoe lang en hoe hobbelig die weg ook mag zijn...

De kale knakker Kratos zit nu al weer bijna op de helft van zijn tienjarige diensttijd voor de Goden. Hij wordt naar de stad Attica gestuurd om de stad te helpen zich te verdedigen tegen de invasie van het Perzische leger. Zijn aandacht wordt gelijk getrokken door een groot monster, de Basilisk. Kratos is een geharde soldaat en aarzelt niet het kolossale beest te lijf te gaan. Tijdens zijn jacht op de Basilisk loopt hij echter ook de Perzische koning tegen het lijf. Na een spannende confrontatie maak je korte metten met deze grote baardmans en dan begint het verhaal pas echt. De zon valt uit de hemel en de wereld wordt in duisternis gehuld. De tocht die Kratos vervolgens onderneemt om de wereld te redden wordt indrukwekkend weergegeven in de verschillende cutscenes maar mist helaas ook een bepaalde diepgang.

Niet dat dit een nekslag is voor de game. God of War: Chains of Olympus is namelijk erg indrukwekkend te noemen op vele gebieden. Zo zijn de levels erg divers. Je vecht van de zonnige stad Attica tot aan de duistere onderwereld en alles wat hier tussenin zit. De vormgeving van al deze omgevingen geeft je echt het gevoel dat je rondloopt in Griekse mythen en weet de juiste sfeer te brengen. Grafisch is de game ook van uitzonderlijke kwaliteit, de omgevingen herbergen veel detail en de belichting is erg goed. Kratos beweegt zich ook nog eens ongelofelijk soepel over ravijnen, langs rotsen en door het water. De framerate blijft hierbij verbazingwekkend genoeg zo stabiel als een olifant met overgewicht. Waar de vloeiende animaties echter nog het best tot hun recht komen is wanneer er vijanden in de weg lopen.

Kratos is dan natuurlijk ook een man van daden en niet van woorden. Het vechten in God of War werkt perfect, is verslavend en gaat nooit vervelen. Dit komt mede door de mogelijkheid om verschillende wapens te upgraden en moves vrij te spelen met behulp van Red Orbs. Deze Red Orbs verzamel je door vijanden te verslaan, attributen te vermorzelen en door kisten te openen. Deze opbouw van moves loopt perfect in lijn met de toenemende moeilijkheid van de tegenstanders. Het gebruik van magie komt ook erg van pas. Zo heb je de Efreet, een soort van vurige demoon in Kratos, die als het ware uit Kratos komt en met vlammend geweld op de grond – en op de vijanden – om zich heen begint te stampen. Deze magie raakt ook op en kan weer worden aangevuld met Blue Orbs, te verkrijgen door bepaalde wezens – soms letterlijk – een kopje kleiner te maken en door meer kisten te openen.

Maar wat het vechten in Chains of Olympus echt zo goed maakt is de besturing. De vele combo's hebben op de een of andere manier elk hun perfecte plek gevonden. Er wordt hierbij creatief gebruik gemaakt van knoppen combinaties waarbij de schouderknoppen een hoofdrol spelen. Zo gebruik je de R-knop in combinatie met een actieknop om een magie aanval uit te voeren en gebruik je de L-knop weer in combinatie met de actieknoppen om vette combo's met de Blades of Chaos of de Gauntlet of Zeus te voltrekken. Ontwijken – wat je vaak genoeg nodig hebt - doe je met beide schouderknoppen en de analoge stick. Het komt dan ook zelden voor dat je niet de combo uitvoert die je had gepland en dit draagt enorm bij aan een soepele gameplay ervaring.

Om de eentonigheid buiten de deur te houden wisselt ontwikkelaar Ready at Dawn het nodige hakken en zagen – toet toet boing boing - af met grote en kleinere bossfights en de nodige puzzels. De kleinere bossfights zijn eigenlijk geïntegreerd in de gewone gevechten en deze wezens kunnen stijlvol worden afgemaakt door middel van Quick Time Events. Eigenlijk zijn het ook geen echte bossfights, maar zo voelt het wel aan. Mede omdat elke wezen zijn eigen aanpak behoeft. De échte bossfights zijn nog een stuk uitdagender waarbij de QTE voor de nodige en erg vette afwisseling zorgen. Je zal hier wel een paar keer dood gaan voordat je de beste manier hebt gevonden om ze vernietigen. De puzzels in de game zijn dan weer niet al te ingewikkeld en fungeren als een welkome pauze tussen de gevechten door, maar liggen ook niet altijd voor de hand.

Het is alleen jammer dat deze geweldige achtbaanrit zo snel weer tot een einde komt. Afhankelijk van de vaardigheden van de speler is het avontuur na een magere vijf á zes uurtjes voorbij. Bij een game zonder multiplayer kan dit fataal zijn, maar het weerhoudt Chains of Olympus er echter niet van om één van de beste games voor de PSP te zijn. Als je hem nog niet in je PSP collectie hebt moet je je eerst diep gaan schamen en daarna naar de winkel rennen. Hij is zijn twintig euro meer dan waard.

Conclusie en beoordeling

Ik zie nu in dat ik een stuk levenservaring gemist heb omdat ik nog nooit God of War had gespeeld voordat ik Chains of Olympus in handen kreeg. Op visueel gebied is de game om je vingers bij af te likken en de gameplay is van epische proporties. Tel daar een gigantisch goede besturing bij op en je hebt één van de beste, zoniet DE beste titel voor de PSP. Toch jammer dat het avontuur binnen een poep en een zucht voorbij is...
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Visueel erg indrukwekkend
  • Sterke sfeer
  • Vette, actievolle gameplay
  • Perfecte besturing
  • De nodige afwisseling
  • Minpunten
  • Te kort
  • Verhaal niet bijster diepgaand

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • klinkt interessant allemaal. Ik kon WC3 : The Frozen Throne al nergens meer vinden :)

  • Wie wil nou SCII op digitale download?

    Ik wil het hoesje betasten. :P



    EDIT: Wat heeft CoD 5 hier nou mee te maken? -__-

  • Ben benieuwd :)

  • Klinkt interessant. Alleen maakt het voor mij niet zoveel uit want games als Starcraft II heb ik veel liever met een hoesje. En daarom ga ik die ook gewoon in de winkel kopen.

  • ben idd ook benieuwd

  • klinkt interessant allemaal. Ik kon WC3 : The Frozen Throne al nergens meer vinden :)



    kom dan maar hierlangs, ik heb nog 2 exemplaren gezien hier in de winkels :-)

  • Leuk voor de mensen die ze nog niet in huis hebben. Weinig dus…

  • Ik houd het wel gewoon bij Warcraft III die ik hier op cd heb met de uitbreiding.

  • @proud link: hij is nog in elke winkel te koop en ook overal nog online te kopen

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren