1. Shadow Hearts: Covenant (PS2)

Shadow Hearts: Covenant (PS2)

Als je de kans kreeg om geschiedenis te herschrijven, maar niet enkel om deze van jezelf, maar van de hele wereld, zou je die kans dan met beide handen grijpen? Zou je angstig zijn voor wat er eventueel zou kunnen gebeuren? Als je deze kans zou nemen, wat zou je dan veranderen? Bij dit soort vragen zijn games een leuke toevlucht. We kunnen immers andere mensen ook laten zien hoe onze wereld er dan zou kunnen uitzien, en dat is precies wat Shadow Hearts II: Covenant doet.

Shadow Hearts II neemt je mee naar de start van de Eerste Wereldoorlog. Het oprukkende keizerlijke Duitse leger is vastbesloten om het kleine dorpje Domremy in Noord-Frankrijk te veroveren. Er wordt een patrouille naar het dorpje gestuurd, onder leiding van een knappe Duitse legerofficier, genaamd Karin Koenig. Volgens de geruchten leeft er in Domremy een demoon met duistere krachten. Wanneer Karin en haar patrouille de kerk van het dorpje betreden, worden Karin\'s troepen afgeslacht door het duistere gedrocht. Terwijl zij met moeite bij bewustzijn kan blijven, vangt ze een glimp op van de demoon die in een ordinaire jongeman verandert. Een aantal weken later wordt Karin opnieuw naar het dorpje gestuurd, maar dit keer met een speciaal iemand; een kardinaal uit het Vaticaan. In de kerk ontmoeten ze de demoon, maar laat zijn ware gedaante op bevel van de kardinaal zien. Zijn naam is Yuri, en beschermt het dorp van elke bedreiging. Hij en de kardinaal raken in een gevecht verwikkeld en er worden een aantal raken klappen uitgedeeld. De kardinaal verliest maar heeft toch zijn eigen plannetje kunnen uitvoeren. Hij vlucht, en laat Karin achter bij Yuri. Zij voegt zich bij hem, en ze laat het Duitse leger vallen.

Het verhaal krijgt dus een plek in Europa, maar breidt zich later nog uit naar delen in Azië. Er worden een hele boel \"bekende\" locaties bezocht. Denk hierbij aan Parijs, Florence, Petrograd, Wales,... Ik heb bekende hier tussen haakjes gezet omdat je de locaties haast niet zou herkennen, moesten ze je de naam van niet geven, maar zo zijn enige punten van herkenning wel leuk, zoals de Eifeltoren, of het paleis van de Tsar van Rusland. En over het algemeen ziet het er nog goed uit (voor een RPG van een aantal jaren terug). De achtergrond muziek in de steden en dorpen benadrukt ook perfect de sfeer van toen. Een beetje ouwbollige muziek, die het gevoel geeft rond te lopen in de straten van het oude Parijs. Hetzelfde geldt voor de achtergrondmuziek in de verschillende kerkers, koolmijnen en grotten die je doorkruist, die voor een grimmige sfeer zorgen.

Er kan echter enkel gevochten worden op de plekken waar het muziekje van de kerkers en dergelijke afspeelt (tenzij met een speciale event dat er ook een een rondje geknokt kan worden in het midden van de stad). Het vechtsysteem in Shadow Hearts II is turn-based, maar met een extra element eraan toegevoegd. Zo zal je, elke keer wanneer je wilt aanvallen, een \"Judgement Ring\" voor je neus geduwd krijgen waar je de desbetreffende gebeiden op moet aantikken wanneer de wijzer er overheen gaat. Deze gebieden die je moet aantikken hebben invloed op de kracht en hoeveelheid die je huidige personage kan doen in zijn/haar beurt. Dit systeem heeft zo zijn voor- en nadelen. Het zorgt voor een extra dimensie in het vechten, en geeft je een beetje het gevoel te streven naar het de beste te willen zijn in het raken van de \"perfect area\'s\", de gebieden waar je een hogere kans hebt op een kritieke aanval. En als je op het einde van het gevecht er in bent geslaagd om altijd deze perfect area\'s te raken krijg je bonussen in de vorm van extra items of wat extra zakcentjes. Het mindere punt hieraan is echter dat, als je eens wat wil levelen, dat het heel traag kan gaan en je de moed snel zal opgeven.

Het vechtsysteem biedt ook de traditionele eigenschappen van RPG\'s, namelijk magie. Elk personage beschikt over een, door jouw samengesteld, arsenaal aan magische aanvallen, met als uitzondering Yuri. Yuri heeft namelijk een beter een leuker alternatief; Fusion. Hij kan met de zielen van verschillende monsters samensmelten om zo een krachtig wezen te vormen en de tegenstander eens goed de grond in te stampen. Eigenlijk heeft elk personage een speciale eigenschap, bijvoorbeeld; Karin kan extra zwaardaanvallen krijgen van verschillende theaterscene\'s die je verzamelt over de wereld, of Blanca die de spirit van de maan kan oproepen,...

Wat natuurlijk ook belangrijk is in RPG\'s, is de diepgang en persoonlijkheid van de personages waar je zo veel uren mee op stap bent. In Shadow Hearts voegen de meeste personages echt iets toe aan het verhaal, en geven ze je de mogelijkheid om er een soort van band mee te creëren. Yuri en Karin zijn de leukste van het hele stel. Ze praten veel, grappen soms over elkaar, en wie weet, ook nog wel wat meer dan dat. Er zijn er nog wel meer, maar helaas geldt dat niet voor iedereen. Zo is bijvoorbeeld Lucia (een mooie danseres met twee dikke pluspunten) maar een slap tussenwerpsel dat zo goed als niets toevoegt, op een paar domme opmerkingen na dan.

Ik zou nog wel dezelfde lengte kunnen verder schrijven over het extravagante homo koppel dat je in elke stad tegen komt om je wat nieuwe items aan te smeren, of Joachim, de domme worstelende vampier en allerhande andere kleine details die in het spel zitten waar je uren zoet mee kan zijn, maar dan denk ik dat dit stukje té lang zou worden.

Conclusie en beoordeling

None

Shadow Hearts II is een RPG die me niet kan loslaten. Het is een boeiend verhaal met humor, interessante personages, en bekende locaties. Het combatsysteem heeft zo zijn voor- en nadelen, maar voegt over het algemeen wel wat toe. Stiekem hoop ik op een vervolg, maar ik vrees ervoor dat ik die niet te zien zal krijgen, want met Shadow Hearts: From the New World hebben ze het toch wel redelijk verneukt.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Een fantasierijke kijk op WOI
  • Een boeiend verhaal met humor
  • Yuri & Karin een leuk stel
  • Combatsysteem
  • Minpunten
  • Sommige personages missen diepgang
  • Combatsysteem

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • dit lijkt me wel een beetje saai :O

  • + Net iets te grote tieten in een net wat te klein pakje



    Met zo een pluspunt toch nog een 5-, dan moet de rest wel erg tegenvallen.

  • Ik snap niet dat een ontwikkelaar tijdens het testen van zijn eigen game niet denkt: Shit, dit werkt voor geen meter.. laten we hem nog maar even fine-tunen. Nope, ze pleuren het gewoon op de markt. Zonde hoor..

  • Grappig. Lekker weif moet grote tetten op de voorkant en dan krijg het spel toch een matig schijtcijfer. :P Als daar nou eens apart beeldmateriaal van was. :P

  • + Net iets te grote tieten in een net wat te klein pakje

    Omdat we allemaal willen dat ze blijft leven, da's echte horror ;)

  • Net iets te grote tieten in een net wat te klein pakje kun je ook op televisie zien. Om daar nu 40-50 euro aan uit te geven lijkt mij inderdaad iets te overdreven.

  • lijkt me saai

  • Sinds wanneer heeft een Chimpansee garnale hersens ? :P

  • Niet zo leuk spel..

  • weer een onvoldoende erbij…:|

  • Bier en tieten, jalalalala!

  • ach, gelukkig hebben wii bezitters RE IV nog. Dat is tenminste een potentiele topper.

  • Potentieel?

    Dat is al een topper >.>…





    Lijkt me trouwens echt absoluut niets aan.


  • weer een flut game voor de wii erbij. Hoera Hoera Hoera

  • Hehe originele plus en minpunten. ^^

  • Ooh Chimpansee!

    Goede game dus voor de aap look a likes.

  • LOL @ de pluspunten ^_^

  • Hmm, bier heb ik genoeg, maar dan nog denk ik dat ik een andere game co-op ga spelen:P

  • Brrr, khaat dit soort games

  • geilen op animatiedingen is niets voor mij maar dit moest ik toch ff checke hallo heee

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren